[New Life] อิสระของชีวิต

[65] เยือนนิวยอร์ก [2]
“โธ่ โกโก้ผม เกือบหกหมดเลยเห็นมั้ย” เซ็ทว่าพลางรีบกระดกโกโก้ในแก้วลงท้องก่อนที่จะไม่ได้กิน “แล้วนี่คุณจะเฝ้าผมอีกนานมั้ย ผมก็มีธุระต้องไปทำเหมือนกันนะ”“พูดมากน่ารำคาญ เด็กปากดีแบบแกเงียบปากไม่เป็นรึไงวะ นี่ถ้าฉันเป็นคนร้าย แกคงโดนฆ่าปาดคอตั้งแต่นาทีแรกแล้ว” อลันว่าด้วยความโมโห รัวข้อความในโทรศัพท์ตามเพื่อนให้วุ่น ในขณะเดียวกันก็ไม่ลืมเหล่ตาข่มขู่คนที่โดนกักตัวเป็นตัวประกัน ทว่าคนโดนขู่ยังลอยหน้าลอยตาเอ่ยปากเจื้อยแจ้ว“แล้วคุณไม่ใช่คนร้ายรึไง มีดยังจี้หลังผมอยู่เลยเนี่ย?”“แกนี่พูดมากจริงโว้ย เออ เป็นคนร้าย ถ้าแกยังไม่หุบปากฉันจะแทงจริงๆ ด้วย”“คุณไม่ฆ่าผมหรอก ก็คุณยังต้องรอเพื่อนมายืนยันว่าจับถูกตัวรึเปล่าไม่ใช่รึไง แต่ผมก็พูดอยู่ว่าพ่อผมชื่อมั่นคง ไม่ใช่ลูกอดัมอะไรนั่น มาเสียเวลาอยู่กับผมอย่างนี้ เป้าหมายจริงๆ ของคุณไม่เผ่นหนีไปไหนต่อไหนแล้วเรอะ ทำงานพลาดไม่รู้ด้วยนา”เซ็ทพูดไปเรื่อยจนอลันรู้สึกเหมือนเส้นเลือดในสมองกำลังเต้นตุ้บๆ อยากจะมือลั่นแทงมีดเข้าไปให้มิดด้ามดูสักทีเพื่อไอ้เด็กนี่จะเงียบปากลงบ้าง แต่ถึงจะแทงเข้าไปจริงเซ็ทก็ไม่เงียบปากหรอก ในเมื่อเขากำลังปั่นประสาทคนหัวร้อนอย่างสนุกสนานอยู่เลย“แกนี่อยากตายก่อนวัยอันควรสินะถึงได้ไม่รู้จักคำว่าเงียบ”“แหม ผมพึ่งอายุได้ไม่เท่าไหร่ ไม่คิดรีบตายหรอก คุณนั่นแหละทำงานแบบนี้เดี๋ยวตายไวไม่รู้ด้วย ที่มาทำอาชีพแบบนี้เพราะตกงานเหรอ? การปล้นการฆ่ามันเป็นบาปนะ วางมือแล้วหันไปทำงานสุจริตดีมั้ย ถ้าคุณอยากได้งานผมน่าจะพอแนะนำได้นะ”“ฉันไม่ได้ตกงาน แล้วก็ไม่ได้ต้องการให้แกมาแนะนำงานด้วยไอ้เด็กเวร”“หรือคุณจะมีประวัติอาชญากรรมติดตัวหางานไม่ได้ ผมไม่คิดว่าคุณลุงจะทำไปอย่างไม่มีเหตุผล บางอย่างมันคงยากที่จะพูดสินะ ผมเข้าใจๆ ผมไม่โทษลุงหรอก ทุกคนมีความลำบากกันคนละแบบนี้นา คนรัก ญาติสนิทมิตรสหายคงลำบาก คุณลงคงไม่มีทางเลือกล่ะสิ ช่างน่าเวทนาเหลือเกิน”“หา...?”“งั้นผมขอแนะนำให้คุณลุงหาทางออกนอกประเทศแล้วไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่อื่น ลุงมีภาษาอังกฤษที่ดีอยู่แล้วหางานใหม่ไม่ยากหรอก ขอแค่คุณลุงเปลี่ยนวิธีการใช้ชีวิตใหม่ เชื่อผมสิว่าชีวิตคุณลุงจะต้องรุ่งโรจน์ได้แน่ แล้วทีนี้คุณลุงค่อยหาทางส่งเงินกลับมาทางนี้ก็ได้”เซ็ทว่าพลางบีบน้ำตาด้วยความสงสาร เอื้อมมือไปตบไหล่อลันแปะๆ ราวกับกำลังให้กำลังใจอย่างสนิทสนม พูดเองเออเองเรื่อยเปื่อยจนอลันหน้าเหวอ แต่ไม่กี่วิต่อมาอลันที่ได้สติก็ของขึ้น“พูดได้ก็พูดไม่หยุดเลยนะไอ้เด็กเหี้ย อย่ามโนให้มันมากนัก ถ้าอยู่เงียบๆ ไม่ได้ล่ะก็กูจะแทงให้มิดเลย ทีนี้ต่อให้มึงอ้าปากร้องขอชีวิตกูก็ไม่แคร์ด้วย”คำพูดข่มขู่หมายเอาชีวิตที่มาพร้อมกับออร่าของความโกรธเกรี้ยวถูกปัดทิ้งไปในสามวิ เมื่อคนถูกขู่แสร้งทำหน้าเขินแล้วค่อยๆ กระเถิบตัวหนี ประโยคที่ออกจากปากเปลี่ยนบรรยากาศกดดันให้กลายเป็นกระอักกระอ่วนได้ในบัดดล“อุ้ย...มาทงมาแทงให้มิดอะไรล่ะคุณลุง ผมไม่ใช่สายนั้นนะ คุณลุงนอกจากจะเป็นโจรแล้วยังเป็นพวกโรคจิตด้วยเหรอ ผมไม่ได้แอนตี้อะไรนะ แต่ผมไม่ใช่สายจริงๆ อย่าทำอะไรผมเลย”“ใครมันจะไปทำอะไรแกวะ!!”อลันทั้งโกรธทั้งอายจนหน้าเปลี่ยนสีเดี๋ยวแดงเดี๋ยวเขียว ยังไม่ทันจะตะโกนด่าอะไรไปมากกว่านั้น ไอ้เด็กกวนประสาทขี้มโนก็แร็บตัดบทอีกครา“ไม่เป็นไรนะลุง ถึงคุณลุงจะเป็นอาชญากรแล้วยังมีรสนิยมทางเพศที่แปลกกว่าคนอื่น แต่เดี๋ยวนี้โลกมันเปิดกว้าง สักวันคุณลุงต้องเจอคนที่ยอมรับในตัวลุงได้แน่ ยังไงก็ตามผมต้องขอโทษที่เป็นคนนั้นให้ลุงไม่ได้จริงๆ แต่ถ้าลุงเสี้ยนไว้ผมจะหาที่อย่างว่าดีๆ ให้นะ”{ปั่นเข้าไป คุณต้องไม่ได้โดนแค่ถีบแน่}‘ก็ถ้าเขาจะทำอะไรได้มากกว่านั้นล่ะนะ แต่พวกหัวร้อนนี่ปั่นง่ายดีจริงๆ นิดๆ หน่อยๆ ก็สติแตกซะแล้ว’{ผมว่าก็ไม่หน่อยนะ แค่หน้าคุณตอนนี้ก็กวนตีนพอแล้ว บวกกับคำพูดไม่ฟังใคร คนโดนปั่นไม่สติแตกสิถึงจะเป็นเรื่องแปลก}“ใครมันจะ-!!”“โอ๊ะๆ ไม่ต้องเกรงใจไปลุง เดี๋ยวผมช่วยออกเงินให้ด้วย ถึงจะไม่ได้เลขเด็ดๆ แต่เบอร์ธรรมดาผมน่าจะยังจ่ายไหว ผมจะพาลุงทัวร์สวรรค์ในชั่วข้ามคืนเอง แต่ผมแค่พาไปนะไม่เล่นด้วย แล้วอย่าลืมใส่ถุงนะลุง โรคติดต่อสมัยนี้มันน่ากลัว เดี๋ยวลุงจะไม่ได้อยู่เจอหน้าครอบครัวเอา”เซ็ทปั่นแล้วปั่นอีกจนอลันเดือดปุดๆ ใช้ความไวของฝีปากที่มากกว่าเล่นจนอลันเถียงกลับไม่ทัน แถมคำพูดยังลอยเข้าหูคนที่เดินผ่านไปผ่านมา จนมีหลายคนที่เหล่มองแล้วแอบกระซิบกระซาบนินทากันไม่หยุดปากแล้ว“...แก...พ่อแกไม่ได้ชื่ออดัมแน่สินะ?”“กลับมาประเด็นนี้อีกแล้วเหรอ ก็บอกไปแล้วไงว่าไม่ใช่ พ่อผมชื่อมั่นคง”“งั้นแกก็ตายห่าไปซะ!!”คนที่โดนปั่นประสาทอย่างลันโกรธจนปรอทแตก ชักมีดออกจากเสื้อคลุมตัวเองแล้วตั้งท่าจะจ้วงแทงไปบนแผ่นหลังของเซ็ท ทว่าเด็กที่น่าจะจับมาผิดตัวกลับม้วนตัวหนีคมมีดได้อย่างหวุดหวิด อย่างไรก็ตามอลันที่โกรธจนเลือดขึ้นหน้าไม่ยอมหยุดที่คมมีดเดียว เขาไล่แทงเด็กที่จับมาผิดตัวด้วยฝีมือจริงๆ ของตัวเอง“ว้าก! ลุงทำอะไรเนี่ย ผมอุตส่าห์หวังดีนะลุง!”“อย่าหลบสิวะไอ้เด็กบ้า! ยอมตายซะดีๆ เถอะ!”“ไม่หลบผมก็เจ็บดิลุง แว้กกกก!”คนที่เห็นเหตุการณ์หวีดร้อง เคราะห์ดีที่เป็นมุมที่คนผ่านไปมาไม่มาก อาเรียที่หลบดูสถานการณ์อยู่รอบนอกเลยเข้ามาเคลียร์เหตุการณ์ได้ทัน “ขอโทษค่ะ ไม่มีอันตรายใดๆ แน่นอน กรุณาอย่าแตกตื่นไปค่ะ นี่แค่การถ่ายทำเท่านั้นเอง ขอความกรุณาอย่าส่งเสียงดัง งดถ่ายรูปแล้วอย่าบอกต่อด้วยค่ะ ห้ามแชร์ลงโซเชียลด้วยนะคะ”“อย่าฆ่าผมเลย----!!”ท่าหลบหลีกของเซ็ทค่อนข้างทุลักทุเล ส่วนมากแล้วจะหลบได้แบบหวุดหวิด แต่ก็ต้องแลกมาด้วยการล้มกลิ้งไปกับพื้นอยู่บ่อยครั้ง ดูแล้วก็ไม่น่าอันตรายดังที่หญิงสาวว่า เว้นก็แต่คนถือมีดที่วิ่งไล่แทงปล่อยรังสีสังหารแบบเต็มพิกัดดูน่าหวาดกลัวมิใช่น้อย “แกตายซะเถอะ! ตายซะ ตายซะ!!”“โดนแทงใจดำหน่อยก็อย่าเขินจนน็อตหลุดสิลุง ได้โปรดอย่าโหดร้ายกับผมนักเลย ว๊ากกก!!”แต่สนใจคนแทงได้ไม่เท่าไหร่ ก็ต้องโดนเสียงร้องขอความช่วยเหลือดึงดูดให้กลับไปสนใจคนหนีที่ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้อยู่ร่อมร่ออีกหน ความน่ากลัวเลยกลายเป็นความตลกขบขันแทน{โดนแทงไปสักทีเถอะเซ็ท ถือว่าคืนกำไร}‘ถึงไม่ตายแต่ตอนนี้ฉันก็เจ็บเป็นนะ คุมเกมส์มาตลอดมายอมให้แทงง่ายๆ ก็เสียเชิงหมด’{แต่ผมอยากให้คุณโดนแทงนะ หวังว่าอลันจะแทงเผื่อส่วนของผมสักสองสามแผล}‘...โร นายเป็นผู้ช่วยฉันนะ’เซ็ทบ่นโรที่อยู่ในหัวด้วยเสียงนิ่งเรียบ หากแต่ภายนอกก็ยังกระโดดโลดเต้นอ้าปากร้องโวยวาย โอดครวญร้องขอชีวิตอย่างน่าอนาถ จนโรอดไม่ได้ที่จะบ่นต่ออีกหลายประโยค ไม่นานนักคนที่รอให้เข้ามาร่วมแสดงละครด้วยก็มาถึง แม้จะมาช้าจนเซ็ทบ่นอยู่ในใจก็เถอะ“คัต! พอแล้วอลัน ไปที่ต่อไปได้แล้ว”“เฮ้ย! เดี๋ยวดิ ฉันยังไม่ได้-!!”อเลนที่รีบวิ่งมาคาดเดาสถานการณ์บางส่วนได้ทันทีจากภาพที่เห็น และนั่นทำให้เขาไม่ลังเลเลยที่จะเข้าไปห้ามเพื่อนร่วมงานที่ใจร้อนที่สุดในกลุ่ม อเลนปัดมีดในมืออลันออก รีบเก็บปลายมีดเหน็บกับเข็มขัด จับล็อกแขนของคนสติแตกให้ดิ้นไม่หลุดก่อนจะส่งสายตาไปยังอาเรียที่ยืนอยู่ใกล้ๆ หญิงสาวเพียงคนเดียวในกลุ่มรู้ใจหัวหน้าทีมดี เธอหันไปพูดกับคนที่ยืนมุงอยู่รอบข้าง ก่อนจะเข้าไปประชิดตัวเป้าหมาย เธอพูดกับเซ็ทด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานหากแต่ดวงตามองดุ คนโดนล็อกตัวแบบหลวมๆ ทำหน้าเบะ บ่นอุบอิบด้วยประโยคเดิมๆ“ขอบคุณสำหรับความร่วมมือด้วยนะคะทุกคน เอ้า อย่ามัวแต่นั่ง ไปได้แล้ว ยังมีอีกหลายซีนให้ถ่ายนะ”“...ก็บอกว่าผิดตัวแล้ว พ่อผมชื่อมั่นคง”“พ่อนายจะชื่ออะไร นายจะใช่คนที่เราตามหาหรือไม่ ทางเราจะเป็นคนตัดสินเอง เงียบซะ วิธีปั่นประสาทใช่กับฉันไม่ได้ผลหรอกนะ”“ผมก็แค่พูดความจริง ไม่ได้ปั่นประสาทอะไรสักหน่อย”เซ็ทว่าพลางทำหน้างอด้วยความไม่พอใจ ยอมเดินตามหญิงสาวไปแต่โดยดี{เซ็ท ทั้งหมดที่คุณทำน่ะ คุณไม่อายแต่ผมอายนะ}‘อายทำไมโร มันก็ไม่ได้ต่างอะไรจากการแสดงบทบาทสมมุติ ปั่นประสาทคนได้ไม่สนุกรึไง?’เซ็ทตอบโต้กับโรอยู่ในหัว โดยไม่ลืมหาโอกาสหันไปสบตาแล้วส่งยิ้มยียวนให้กับอลันที่เดินขบเขี้ยวเคี้ยวฟันอยู่ข้างๆ พออลันตั้งท่าจะลงไม้ลงมือกับเซ็ทก็จะโดนเพื่อนสองคนห้ามปราม เซ็ทเลยสามารถแกล้งคนได้เต็มที่ จนอีกฝ่ายได้แต่หันหน้าหนีเองหลังจากที่ต้องหุบปากมานานเพราะโดนคนสามคนเข้าประกบ เซ็ทก็ถูกผลักเข้าไปยังมุมหนึ่งของสนามบินที่กำลังทำการต่อเติม คนสามคนยืนล้อมรอบตัวไม่กะเหลือทางให้หนี ในขณะเดียวกันเซ็ทก็เห็นแสงเลเซอร์สีแดงจ่ออยู่บนหน้าอก“หยุดเล่นละครแล้วบอกมาได้แล้วว่านายคือลูกของอดัมใช่มั้ย?”“อดัมไหนอีกล่ะ ผมก็บอกไปหลายรอบแล้วนะว่าพ่อผมชื่อมั่นคง แม่ชื่ออนงค์ภา มีน้องสาวอีกคนชื่อสา ไม่มีคนในครอบครัวคนไหนชื่ออดัมเลย เมื่อไหร่พวกคุณจะปล่อยผมไปสักทีล่ะเนี่ย?”“นายยังจะคุยกับไอ้เด็กเหี้ยนี่อีกทำไม มันบอกไม่ใช่ก็ไม่ใช่ดิวะ” “ใจเย็นอลัน การที่นายหัวร้อนง่ายมันเป็นจุดอ่อนร้ายแรงที่นายต้องแก้นะ คุณท่านก็เคยบอกไม่ใช่รึไง?” อเลนบอกเพื่อนก่อนจะหันหน้ากลับไปทางเซ็ทที่พูดขัดการสนทนา“ถ้าพวกลุงจะคุยกันงั้นผมขอตัวได้มั้ย แล้วพวกลุงจะคุยกันนานแค่ไหนก็เชิญตามสบายเลย”“รู้มั้ยว่านายทำตัวใจเย็นจนผิดสังเกต คนสามคนกำลังหาเรื่องนายและพวกเรามีอาวุธ แต่นายก็ยังนิ่งแถมยังกล้าเล่นลิ้นไม่เลิกรา นั่นแปลว่านายต้องมีส่วนเกี่ยวข้องกับพวกเรา” อเลนยิ้มแล้วเริ่มไล่ต้อนด้วยสมมุติฐาน หากแต่เซ็ทไม่ยอมรับซะอย่าง“พวกคุณถามผมว่าผมเป็นลูกอดัมใช่มั้ยผมก็ตอบไม่ใช่แล้วมันผิดตรงไหน ในเมื่อผมกำลังพูดความจริงแล้วผมผิดปกติตรงไหน อีกอย่างหน้าพวกคุณผมยังไม่เคยเห็นแล้วจะไปเกี่ยวข้องกับพวกคุณได้ยังไง?”อเลนแสยะยิ้มมุมปาก เขาอดเห็นภาพซ้อนของอดัมซ้อนทับเจ้าหนูเบื้องหน้าไม่ได้ อดัมสมัยก่อนก็เป็นพวกกวนประสาทไม่กลัวตาย ไม่ต่างจากเด็กตรงหน้าแม้แต่น้อย ...อเลนมั่นใจกว่าเก้าในสิบว่าเด็กตรงหน้าคือลูกชายของอดัม ไม่ผิดตัวแน่ๆ“ยังคิดจะปฏิเสธอีกอย่างนั้นเหรอ?”“ก็ผมไม่ได้โกหกอะไรนี่”“ฉันโทรถามสถานการณ์จากอาเรียตลอดเวลา เธอว่านายปั่นอลันจนฟิวส์ขาด คนที่โดนขู่ด้วยมีดไม่มีใครกล้าทำอะไรบ้าบิ่นแบบนั้นหรอกนะ”“ผมคิดว่าตัวเองโดนด่าว่าบ้าอยู่บ่อยๆ” เซ็ทว่าพลางยักไหล่“แต่ที่สำคัญคือนายหลบมีดของอลันได้หมดไม่มีแม้แต่บาดแผลจนกระทั่งฉันไปถึงต่างหากล่ะ การหลบมีดของมืออาชีพคนที่ฝึกศิลปะการต่อสู้ยังทำได้ยากเลย คนไม่เกี่ยวข้องกับพวกเราเลยไม่มีทางทำได้ แล้วนายเป็นใครทำไมถึงทำได้สบายล่ะ?”“แฮ่มๆ สบายที่ไหนผมเปื้อนไปหมดทั้งตัวแล้วเห็นมั้ย ที่ทำได้เพราะผมเป็นพวกดวงดี ประสาทไว แล้วก็เคยฝึกศิลปะการต่อสู้อยู่นิดหน่อยน่ะ ล้างทุกข้อกล่าวหาแล้ว แปลว่าผมไปได้แล้วมั้ง?”“แถไปก็ไม่ได้ทำให้นายรอดหรอก!”อเลนชักมีดที่ยึดมาจากอลันแล้วพุ่งเข้าใส่เซ็ท ปลายเท้าสะกิดพื้นวนอ้อมเข้าด้านหลัง คมมีดมุ่งตรงเข้าไปยังลำคอ แม้จะไร้ซึ่งจิตสังหาร หากแต่เจตนาในการทดสอบนั้นเห็นได้ชัด ถ้าไม่รับหรือหลบให้ดีก็อาจจะตายจริงๆ ...แต่ก็สมแล้วที่ดูเป็นคนฉลาดที่สุดในกลุ่ม มองกันได้ขาดดี...กลางดึกคืนวันหนึ่ง เซ็ทเดินไปปลุกอดัมจากการนอนหลับฝันหวานให้ออกมานั่งสนทนา อดัมอ้าปากหาววอดๆ แต่สุดท้ายก็ต้องนั่งเผชิญหน้ากับลูกชายที่มีท่าทางจริงจัง“มีอะไรเหรอลูก ทำไมไม่คุยพรุ่งนี้มาคุยอะไรดึกดื่นเชียว ฮ้าว~”“ถ้าตื่นเต็มตาแล้วก็เข้าเรื่องเลยแล้วกัน อดัมคิดยังไงกับเรื่องของตระกูลแอชลีย์ที่อดัมจากมา?”จากที่ตอนแรกไม่ตื่นดีก็เป็นอันต้องตื่นเต็มตาดั่งที่ลูกชายว่า อดัมยืดตัวขึ้นมองตรงไปยังลูกชายที่ดูแล้วบรรยากาศรอบตัวไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป น้ำเสียงของเขาแข็งกระด้าง มือทั้งสองข้างกำหมัดแน่น“ลูกไปรู้อะไรมา?”“ก็นิดหน่อย เผอิญว่าอดัมเลือกที่จะไม่พูดถึงผมเลยต้องสืบมาเองน่ะ”“มันไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไร แล้วก็ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับลูกด้วย ลืมเรื่องนี้ไป แล้วก็กลับไปนอนซะ” อดัมตั้งท่าจะลุกหนีหากแต่เสียงของเซ็ทรั้งฝีเท้าเขาไว้เสียก่อน“ถึงแม้ว่าอีกไม่กี่วันผมจะต้องไปนิวยอร์กแล้วอาจจะได้เจอกับญาติของตัวเองน่ะเหรอ?” เซ็ทว่าด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ แต่เมื่ออดัมยังไม่ยอมนั่งเซ็ทเลยต้องต่อประโยค “แม้ว่าเพื่อนของอดัมตั้งใจจะจับตัวผมไปเพื่อล่อให้อดัมกลับบ้าน ก็ยังไม่ใช่เรื่องสำคัญอย่างนั้นเหรอ?”“หมายความว่ายังไง!? ลูกไปรู้อะไรมากันแน่ พวกนั้นตั้งใจจะทำอะไรลูก!?” อดัมทุบโต๊ะอย่างแรง ใบหน้าเต็มไปด้วยท่าทางตื่นตระหนก จนเซ็ทอดคิดไม่ได้ว่าตัวเองคงเดินหมากพลาดไปหน่อย เขาคงประเมินความรู้สึกที่เรียกว่าความห่วงใยที่พ่อมีให้ลูกต่ำไปนิด ช่วยไม่ได้ก็ความจริงแล้วเขาน่ะไม่ใช่ลูกของอีกฝ่ายนี่นา...ถึงจะได้ความทรงจำบางส่วนกลับมาแล้ว แต่เรื่องของความรู้สึกนี่ยังไงๆ ก็ยังไม่ชินอยู่ดี บางทีเขาคงจะมีชีวิตอยู่แบบไร้ความรู้สึกมานานจนเกินไป{ถึงคุณจะไม่ใช่ลูกจริงๆ ของเขา แต่ร่างที่คุณอาศัยเป็นร่างลูกชายของเขานี่เซ็ท}“นั่งลงแล้วมาคุยกันดีๆ อดัม เอะอะแบบนั้นเดี๋ยวแม่อรกับอลิซจะตื่นเอานะ” เซ็ทว่าด้วยสีหน้าจริงจังจนอดัมต้องสูดหายใจลึกแล้วนั่งลงกับที่อีกหน“ว่ามา ลูกรู้อะไรมาบ้าง แล้วรู้ได้ยังไง?”“อดัมไม่เคยพูดถึงครอบครัวตัวเองจนผมสงสัยเลยไปสืบมา ก็ไม่ได้รู้ลึกอะไรขนาดนั้นหรอก ก็ไม่ได้รู้เรื่องสำคัญอะไรด้วย” “รู้มากแค่ไหนตอบพ่อมาตามตรง เดี๋ยวนี้” อดัมถามย้ำเมื่อจับได้ว่าลูกชายต้องการเบี่ยงประเด็นด้วยการจงใจยอกย้อนคำพูดของเขา ทว่าสำหรับตอนนี้อดัมไม่มีอารมณ์ล้อเล่นด้วย เรื่องพื้นเพของเขาแม้แต่อรก็ยังไม่รู้ มันไม่ใช่เรื่องที่จะปล่อยผ่านไปได้“รู้ชื่อพ่อแม่ของอดัม รู้เรื่องธุรกิจในเครือ สินทรัพย์ในตลาดหุ้น อำนาจในมือ แล้วก็...รู้เรื่องธุรกิจสีเทาในโลกเบื้องหลังนิดๆ หน่อยๆ ด้วย ถ้าให้เล่าน่าจะกินเวลาพอสมควร แต่อืม...ก็ไม่ได้รู้ลึกนะ”{แค่รู้หมดก็เท่านั้นเอง สินะครับ} โรช่วยต่อประโยค“พ่อว่าแค่นั้นลูกก็รู้ลึกมากแล้วล่ะ ...งั้นคงรู้ถึงเรื่องที่พ่อไม่อยากเป็นผู้สืบทอดตระกูลด้วยล่ะสิท่า?”“อันนั้นไม่รู้หรอก แต่เดาได้ ตระกูลที่มีอำนาจล้นมือขนาดนั้น แถมอดัมยังเป็นสายเลือดเพียงคนเดียวของผู้นำตระกูล การที่อดัมจะหนีมาอยู่นประเทศเล็กๆ แต่งงานกับแม่อร ใช้ชีวิตอย่างคนธรรมดา พ่อของอดัมคงไม่ได้ยอมรับง่ายๆ หรอก ถ้าอดัมยังมีแรงสนับสนุนจากทางตระกูลเก่าอยู่ก่อนหน้านี้คงไม่เกือบอดตายด้วย” ถึงจะบอกว่าเดาแต่ก็มีโรคอยตรวจสอบความถูกต้องของข้อมูลให้ตลอดเวลา ดังนั้นความเป็นไปได้ที่ข้อมูลผิดๆ จะออกจากปากเซ็ทจึงมีน้อยมาก หากจะมีก็มีแต่เซ็ทจงใจเองเสียมากกว่า“ลูกอยากรู้รึเปล่าล่ะว่าทำไมพ่อถึงได้ไม่ยอมสืบทอดตระกูล”“ไม่อ่ะ นั่นเป็นเหตุผลส่วนตัวของอดัม ผมไม่ได้จำเป็นต้องฟัง เว้นก็แต่อดัมจะอยากได้คนระบาย ถ้าเป็นอย่างนั้นไว้ผมจะหาเวลามานั่งฟังก็ได้”“ฮ่าๆ งั้นเหรอ ก็สมเป็นลูกล่ะนะ”อดัมหัวเราะแห้งๆ ในแววตามีความเหนื่อยล้าที่เก็บซ่อนไว้ฉายชัดออกมา มากว่าสิบหกปีที่อดัมไม่เคยเอ่ยปากถึงครอบครัวเก่าของตัวเอง แม้จะไม่คิดกลับไปแต่ก็ยังคิดถึงและเป็นห่วงอยู่ตลอดเวลา เก็บซ่อนสถานะของตัวเองไว้จนกลายเป็นคนอีกคน เพราะเป็นความต้องการของตัวเอง เขาจึงไม่ได้รู้สึกเก็บกดนัก แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้หมายความว่าอดัมจะไม่อยากบอกเล่าเรื่องราวของตัวเองให้ใครฟัง“ส่วนที่บอกว่าเพื่อนของอดัมตั้งใจจะจับตัวผมนั่น พอดีมีคนที่เป็นแฟนผลงานส่งข้อมูลมาให้ มาเป็นคลิปเลยล่ะ อยากจะดูรึเปล่า?”“ข้อมูลวงในรั่วไหลงั้นเหรอหรือว่า...?”ในขณะที่อดัมเริ่มเคร่งเครียด เซ็ทก็เดินไปหยิบไอแพดที่เปิดคลิปที่โรหามายื่นส่งให้อดัม ในคลิปเหล่านั้นมีเหล่าคนที่อดัมรู้จักนั่งอยู่ในห้องคุ้นตา เสียงที่ออกมาจากลำโพงแม้ฟังไม่ชัดมากแต่ก็จับใจความได้“อเลน อลัน อาเรีย เอ็ดดี้ สี่คนนี้เป็นเพื่อนของอดัมไม่ผิดแน่ใช่มั้ยล่ะ งั้นข้อมูลที่ใครบางคนส่งมาให้ผมก็คงเป็นของจริง”“...ไม่น่าเชื่อ ระบบรักษาความปลอดภัยของไม่มีทางตกต่ำลงขนาดนี้...มีเกลือเป็นหนอนจริงๆ งั้นเหรอ?”“หนอนบ่อนไส้มันก็มีในทุกวงการนั่นแหละอดัม”อดัมขบฟันกรามแน่น ในหัวคิดถึงความเป็นไปได้ต่างๆ นานาจนเล็บจิกเข้าไปในเนื้อแล้วอดัมก็ยังไม่รู้สึกตัว ยิ่งนั่งดูคลิปจนจบ ความกังวลก็ยิ่งมากขึ้นเซ็ทสืบหาข้อมูลเบื้องลึกเบื้องหลังของอดัมมาตั้งแต่โรได้ร่าง ทว่าที่ไม่ทำอะไรเลยก็เพราะคิดว่าไม่เกี่ยวข้องกันแล้ว อดัมไม่เข้าไปเกี่ยวข้อง ฟากนู้นเองก็ตัดหางปล่อยวัด ยังไงๆ ก็คงไม่ได้มาเชื่อมโยงกันอีกเขาเคยอยากได้คนหนุนหลังก็จริงอยู่ แต่คนหนุนหลังที่น่าจะสร้างเรื่องสร้างปัญหาได้มากกว่าน่ะไม่มียังดีซะกว่า ต่างคนต่างอยู่น่ะดีแล้ว ถึงกระนั้นฝ่ายนู้นกลับแฮ็กกล้องวงจรตามหาที่อยู่อดัมอย่างโจ่งแจ้ง ทั้งยังเจาะระบบของ JNr เข้ามาขโมยข้อมูลตารางงานของตัวเขาไปถ้าอีกฝ่ายไม่คิดจะลงมือทำอะไร เซ็ทก็คงไม่คิดจะทำอะไรเช่นกัน หากแต่ข้อมูลที่โรหามาได้กลับกลายเป็นว่าคนพวกนั้นตั้งใจจะลักพาตัวเขาเพื่อล่อให้อดัมต้องกลับบ้านที่ไม่ใช่บ้าน หากไม่ติดว่าคนพวกนั้นคือเพื่อนเก่าของอดัม และเบื้องหลังก็คือตระกูลของอดัม เซ็ทคงจะทำลายให้ไม่เหลือซากไปแล้ว...จะเอาให้เละขนาดที่ว่าฟื้นตัวกลับมาไม่ได้อีกเลยด้วยซ้ำไป“อดัมยังมีเยื่อใยกับตระกูลของตัวเองอยู่สินะ”เซ็ทสรุปได้ทันทีหลังจากเห็นท่าทีของคนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม นอกจากจะเป็นห่วงลูกชายแล้วก็ยังคงเป็นห่วงเรื่องตระกูลไม่น้อยไปกว่ากัน ในเมื่อคำตอบออกมาแบบนี้ก็คงล้มทิ้งไปไม่ได้...ถ้าอดัมอยากตัดตระกูลออกจากชีวิต เซ็ทก็ตั้งใจจะช่วยตัดให้ถึงรากเหง้าเลยเชียวนะเนื่องจากเรื่องผู้สืบทอดเสียชีวิตแล้วเป็นข่าวลวง หากมีคนล่วงรู้ว่าอดัมยังอยู่ทั้งยังมีลูกชายมารับช่วงสืบทอดตระกูลต่อได้ ก็ไม่รู้อนาคตจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง อย่างไรก็ตามหากการสนทนาของเพื่อนๆ ของเขาหลุดออกมาถึงหูเซ็ทได้ นั่นก็หมายถึงว่าอาจจะมีคนทรยศอยู่ในตระกูล...และมันอาจจะส่งผลกระทบที่เป็นอันตรายร้ายแรงต่อตระกูลด้วย “เซ็ทรู้มั้ยว่าคนๆ นั้นที่ส่งข้อมูลให้ลูกเป็นใคร?”“ไมรู้ ตามรอยไม่ได้ ผมไม่กล้าขอให้คนอื่นช่วยเพราะไม่รู้ว่ามันจะหลุดไปถึงหูคนอื่นรึเปล่า?”“งั้นเหรอ ลูกทำดีแล้วล่ะเซ็ท”อดัมกำหมัดแน่นโกรธคนทรยศก็โกรธ ขอบคุณที่ทำให้รู้ข่าววงในก็ขอบคุณ แต่ในขณะเดียวกันก็นึกอยากจะตะบันหน้าอดีตเพื่อนสนิทที่ปล่อยให้เขาหนีมา เพราะเวลาผ่านไปนานเหรออีกฝ่ายถึงได้คิดจะทำกันแบบนี้ แค่อยากจะหาวิธีพาตัวเขากลับไปถึงกับคิดจะเอาตัวลูกชายเขามาเป็นเครื่องมือ“เซ็ทไม่ไปอเมริกาไม่ได้เหรอ เจ้าพวกนี้ต้องดักรอลูกอยู่แน่ๆ”“ไม่ไปตอนนี้อนาคตก็ยังต้องไปอยู่ดี ผมถึงได้มาถามข้อมูลจากอดัมไง ยังไงพวกเขาก็เป็นเพื่อนอดัม คงไม่กล้าทำอะไรผมที่เป็นลูกเพื่อนรุนแรงหรอก เพราะงั้นช่วยบอกข้อมูลพวกเขาให้หน่อย ผมจะได้เตรียมตัวรับมือเขาถูก”“มันก็ไม่แน่หรอกนะ ถ้าพ่อไม่กลับไปเจ้าพวกนี้ต้องไม่ยอมเลิกราง่ายๆ แน่”“ไม่เป็นไรหรอก ปัญญาชนต้องรู้จักคุยกันด้วยเหตุผล ถึงจะอยู่ในแวดวงสีเทาแต่ก็ใช่ว่าจะใช้กำลังกันอย่างเดียวนี่ ถ้าพยายามอยู่ในที่สาธารณะเอาไว้ก็คงไม่มีใครอยู่ๆ เดินมาต่อยหน้ากันหรอกจริงมั้ย?” “นั่นมันก็ไม่ผิดหรอกนะ...”“แถมเพื่อนอดัมก็แก่จนหัวหงอกแล้ว ก็น่าจะเข้าใจไม่ก็แยกแยะได้แหละว่าอะไรเป็นอะไร หรือต่อให้สุดท้ายพวกนั้นกักตัวผมไว้ แล้วอดัมต้องกลับไปตามตัวผมกลับมาจริงๆ อดัมจะไม่ไปช่วยเหรอ?”“อย่าบ้าน่า สำหรับลูก อย่าว่าแต่กลับบ้านเก่าเลย ต่อให้ต้องลงนรกไปสู้กับยมบาล พ่อก็จะไปตามลูกกลับมา”“งั้นก็ร่ายข้อมูลที่จำเป็นมาให้หมด ผมจะได้ไปนอน”ได้เก๊กหล่อไม่เท่าไหร่ บทคุณพ่อผู้น่าชื่นชมก็ถูกเซ็ทตัดบทในเสี้ยววินาที อดัมหัวเราะ ท่าทางสดใสกว่าเมื่อหลายนาทีก่อนอย่างเห็นได้ชัด อดัมชี้นิ้วลงบนหน้าจอไอแพดก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง“งั้นพ่อจะบอกนิสัยสี่คนนี้ให้ จำให้แม่นๆ ล่ะ เริ่มที่หมอนี่ที่บ้าและอันตรายที่สุดก่อนเลย ไอ้หัวร้อนพูดมากท่าทางอยากฆ่าพ่อเต็มแก่ชื่อว่า ‘อลัน’ ก็อย่างว่ามันเป็นพวกไฟลุก ขีดความอดทนต่ำ แต่ฝีมือต่อสู้เก่งสุดในกลุ่ม อย่ายียวนกวนประสาทมัน ถ้าเจอไอ้หมอนี่ให้ทำตัวสงบเสงี่ยมไว้จะดีที่สุด”“อ่าหะ” ...แปลว่าปั่นไอ้หมอนี่ตัวแรกน่าจะเวิร์กสุดสินะ แต่ถึงอดัมไม่บอกเซ็ทก็ตั้งใจยั่วโมโหมันคนแรกอยู่แล้ว ใครให้เกิดมาหน้าตาท่าทางไม่ฉลาดกันล่ะ?
‘ขึ้นชื่อว่าแกล้ง จะแกล้งเล่นๆ หรือแกล้งจริงจัง ไม่ว่าใครก็คงไม่ชอบ’
--------------------บางทีก็ควรเปลี่ยนชื่อตอนเป็นแกล้งอลัน ถถถถ ปั่นกันสุดๆ เครื่องซักผ้ายังอาย หน้าด้านกว่าเซ็ทคงไม่มีอีกแล้วขออภัยที่แมวมาดึกนะคะ พอดีพึ่งกลับถึงบ้านได้ไม่นาน และที่สำคัญคือบ้านแมวสายเน็ตขาด แบบงงๆ ตื่นมาก็เจ๊งบ๊งแล้ว ประเด็นคือไม่รู้ว่าทางศูนย์จะส่งคนมาซ่อมให้เมื่อไหร่ เน็ตมือถือก็อืดสิ้นดี โปรจะหมดเมื่อไหร่ยังไม่รู้เลย ฮืออออขอบคุณสำหรับทุกการติดตามนะคะ ขอบคุณทุกคอมเม้นต์ให้กำลังใจ และทุกการกดอ่านเพื่อช่วยเปย์แมวด้วย รักคนอ่านทุกคนเลยนะคะ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

[65] เยือนนิวยอร์ก [2]

คล้ายกับเรื่อง[New Life] อิสระของชีวิต ที่คุณอ่าน

[New Life] อิสระของชีวิต

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

[65] เยือนนิวยอร์ก [2]

คล้ายกับเรื่อง[New Life] อิสระของชีวิต ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้