สู่ขอ 30%
วันนี้ชายหนุ่มยังไม่สามารถทำใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวาน ในสถานการณ์ที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก ความตั้งใจที่ไม่อยากไปบ้านของหล่อนที่มีแต่เดิมยังติดอยู่ในใจ ทว่าก็ทนการร้องขอของน้องสาวและปู่ไม่ได้ จนเขาต้องเดินมาในนั่งรถตู้อย่างเซ็งๆ โดยมีคนขับ และปรียานีย์เดินตามคุณปู่มานั่งด้านหน้า พอมาถึงหน้าบ้านของหล่อน ก็เห็นชบาผู้เป็นน้าของหญิงสาวเดินมาต้อนรับ ทั้งสามคนจึงเดินเข้ามาในบ้าน ขณะที่สายตาคมกำลังมองมายังร่างบางที่กอดแขนของผู้เป็นพ่อเดินมานั่งข้างๆ เขาบอกกับตัวเองว่า ผู้หญิงอย่างหล่อนที่เขาเคยรู้จักไม่ธรรมดาจริงๆหลังจาก พร้อมหน้ากันทั้งสองฝ่ายไพโรจน์ก็เชื้อเชิญให้พิบูล ผู้อาวุโสสุดนั่งลงบนโซฟาตรงห้องรับแขกตามด้วยเขา และน้องสาว“ไหนๆ ก็มาพร้อมหน้ากันแล้ว ปู่ขอเริ่มเลยละกันว่า ปู่จะมาสู่ขอหนูดาให้เจ้าปรัช”ชายหนุ่มที่นั่งฟังยังคงนิ่ง ไม่แสดงความยินดีในสิ่งที่ปู่ของเขาพูดแม้แต่น้อย และเขาก็คิดอยู่แล้วว่า คำๆ นี้ต้องออกมาจากปากปู่แน่...เพียงแต่สายตาคมกำลังจ้องมองร่างบางของหล่อนที่นั่งข้างๆ บิดา คอยดูว่าหล่อนจะตอบว่าอย่างไร ก็คงดีใจสิท่า อุตส่าห์ลงทุนเอาตัวเข้าแลกถึงขนาดนี้!“ผมต้องถามลูกสาวก่อนครับว่าจะตกลงไหม ว่าไงล่ะหนูดา”“ดายังไม่พร้อมค่ะ” หล่อนพยายามมองใบหน้าหล่อคมเข้มของเขา แต่ดูเหมือนว่าสายตาคมคู่นั้น มองหล่อนด้วยสายตาบางอย่างที่หล่อนรู้ว่า ไม่ได้รู้สึกดีกับหล่อน... เกือบจะดูแคลนเสียด้วยซ้ำ และก่อนที่พิบูลจะพูดอะไรออกมาภานนท์ก็เดินเข้ามาในห้องรับแขก เขากวาดสายตาไปมองเห็นทุกคนที่นั่งพร้อมหน้ากันอดสงสัยไม่ได้ว่าวันนี้ เกิดอะไรขึ้น! ดูเหมือนเหตุการณ์บางอย่างกำลังจะเกิดขึ้น จนทำให้ทุกคนมาพร้อมเพียงกันได้ในวันนี้“น้องดาครับ” เขาทักหล่อน“พี่นนท์”“พี่มารับไปข้างนอกนะครับน้องดา”“วีรดาจะไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น เพราะเธอกำลังจะแต่งงานกับฉัน” ทันใดนั้น ปรัชญากลับพูดสวนขึ้นทันทีเด็ดขาด และชัดเจน!เขาจ้องมองภานนท์ศรัตรูของเขาอย่างไม่ละสายตา และเขาก็ไวที่จะขัดขวางความต้องการของภานนท์ โดยใช้หล่อนนี่แหล่ะเป็นเครื่องมือ! เดิมทีเขาไม่ต้องการที่จะแต่งงานกับหล่อน แต่... เมื่อศรัตรูของเขาอย่างภานนท์เดินเข้ามา ก็ถึงเวลาแล้วที่เขาจะเอาคืน ภานนท์เคยแย่งคนรักของเขาไป คราวนี้ถึงเวลาที่จะถูกแย่งกลับบ้าง อีกอย่าง ทั้งผู้หญิงที่นั่งตรงหน้านี้อีก หล่อนได้ทำลายความรักของเขาจนจบสิ้นลง... แอนนาหนีไปไม่กลับมาอีกแล้ว เวลานี้คือเวลาที่ประจวบเหมาะสมที่สุด! ที่เขาจะแก้แค้นสองคนนี้ในคราวเดียวกัน ถือว่า ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว!ขณะที่ทุกคนกำลังอึ้งกับคำตอบของเขา โดยเฉพาะปรียานีย์ แทบไม่เชื่อว่าพี่ชายหล่อนจะกลับลำในนาทีสุดท้าย! ตกลงรับปากแต่งงานกับวีรดา ใบหน้าของภานนท์ถอดสี บ่งบอกถึงความผิดหวังได้อย่างชัดเจน“จริงเหรอครับน้องดา” วีรดานั่งนิ่งไม่มีคำตอบอะไร“จริงสิ วีรดาเป็นเมียฉันแล้ว ใครๆ ก็รู้”“แต่วีรดาไม่ได้รักแก น้องดาครับ น้องดาไม่ได้รักมันใช่ไหม” ก่อนที่หญิงสาวจะพูดอะไรต่อ ชายหนุ่มกับพูดแทรกขึ้นมา“ผมกำลังสู่ขอวีรดาแต่งงาน ใครที่ไม่เกี่ยวก็ควรออกไปซะ” เขาจงใจพูดเพื่อให้ภานนท์หลีกทาง“ยังไงฉันก็ไม่ไป นายจะแต่งงานกับน้องดาไม่ได้เด็ดขาด”“ฉันเป็นสามีของเธอ ส่วนนายเป็นแค่คนอื่น” ปรัชญาเดินมานั่งข้างๆ หญิงสาว กอดหล่อนตั้งใจแสดงให้ภานนท์รู้ว่าเขากับหล่อนมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกันมากขนาดไหนภาพที่เขาจงใจแสดงนั้นสร้างความไม่พอใจให้กับภานนท์ได้ดีทีเดียว ในจังหวะนั้น ภานนท์กำมือแน่นด้วยความโมโหเก็บอาการไม่อยู่ เขาก้าวพรวดไม่รอช้าที่จะยกกำปั้นมาต่อยลงใบหน้าปรัชญา และปรัชญาก็ไม่ยอมเช่นกัน เขาสวนหมัดต่อยภานนท์ในทันที“หยุดเดี๋ยวนี้นะ” เสียงพิบูลผู้เป็นปู่ของเขาห้ามดังขึ้น ทำให้สองหนุ่มหยุดชะงัก พยายามระงับอารมณ์ของตัวเอง“กรุณาให้เกียรติ แก่ครอบครัวของเราด้วยค่ะ คุณนนท์คะคุณกลับไปก่อนเถอะค่ะ” ชบาผู้เป็นแม่เลี้ยงของหญิงสาวช่วยห้ามทัพอีกแรง“ผมจะไม่ไปไหนทั้งนั้น จนกว่าจะแน่ใจว่าน้องดา จะไม่แต่งงานกับไอ้หมอนี่” ภานนท์มองหน้าปรัชญาอย่างเดือดแค้น“ดาจะไม่แต่งงานกับใครทั้งนั้นค่ะ ขอตัวนะคะ” หญิงสาวพูดจบ แล้วเดินเข้าไปในห้อง ปล่อยให้น้าสาวของหล่อนและพ่อจัดการสิ่งที่ยังค้างคา“เอาเป็นว่า วันนี้ขอพักไว้ก่อนนะคะ หนูดาจะยังไม่อยากแต่งงานกับใคร เชิญทุกคนกลับไปก่อนค่ะ” เมื่อพูดจบ ชบาก็เดินมาส่งแขก หล่อนไหว้ขอโทษพิบูลผู้ที่อาวุโสที่สุดที่อุตส่าห์พาทั้งหลานชาย และหลานสาวมาที่บ้านปรียานีย์เดินมาจับแขนพี่ชายให้ถอยห่าง แล้วพยายามดึงมือชายหนุ่มพาขึ้นรถ เพราะหล่อนไม่อยากให้มีเรื่องอีก เมื่อพี่ชายกับปู่ขึ้นไปนั่งบนรถแล้ว ปรียานีย์ก็เดินมายืนตรงหน้าภานนท์มือเท้าสะเอวอย่างคนถือดี“โชคดีนะที่คุณยังเจอหมัดเดียวจากพี่ชายฉัน เพราะวันนี้มีผู้ใหญ่อยู่ด้วย”“ผมไม่กลัวพี่ชายคุณ ยังไงผมก็จะขัดขวางไม่ให้น้องดาแต่งงานกับพี่ชายคุณ”“แล้วคุณคิดเหรอว่า ดาจะแต่งงานกับคุณ”“อย่ามายุ่งเรื่องของผม” ภานนท์เริ่มไม่พอใจเมื่อเจอคำถามรุกเข้า“ฉันแค่อยากให้คุณทำใจ ถ้าไม่อยากโดนเท” ปรียานีย์ยิ้มเยาะให้เขา ภานนท์กำมือแน่นหมั่นไส้การทำหน้าตาของหล่อนขึ้นมาในทันที“น้องดารักผม คนที่จะโดนเท ต้องเป็นไอ้ปรัช พี่ชายคุณไม่ใช่ผม”“แล้วฉันจะคอยดู” หล่อนยักคิ้วข้างหนึ่งให้ก่อนจากไป..............ขอบคุณที่แวะมาอ่านค่ะ สนุก ไม่สนุกติชมได้ค่ะ