หมอผีเกิดใหม่ในต่างโลก

ตลาดเช้าของ Arcanum คึกคักกว่าปกติเอสเดินอยู่ระหว่างแผงขายวัตถุดิบเวทมนตร์กับแผงขายเครื่องปรุงอาหาร มือหนึ่งถือถุงผ้าที่ซื้อของจากกิลมา อีกมือรูดขอบผ้าคลุมหน้าขึ้นกันฝุ่น เขากำลังประเมินราคาสมุนไพรแห้งอยู่ในใจเมื่อสายตาไปหยุดที่กระดาษขนาดใหญ่ที่ปิดอยู่บนฝาผนังหินด้านหน้างานประลองคู่แห่ง Arcanum — เปิดรับสมัครแล้วรางวัลอันดับหนึ่ง: 1,000,000 Aureเอสหยุดเดินเขาอ่านซ้ำอีกครั้งเพื่อให้แน่ใจว่าไม่ได้อ่านผิดหนึ่งล้านเขาคำนวณในหัวอย่างรวดเร็ว ค่าเช่าพื้นที่ร้านขนาดกลางในเมือง Arcanum อยู่ที่ราวแปดพันถึงหนึ่งหมื่น Aure ต่อเดือน วัตถุดิบสำหรับเปิดร้านอาหารรอบแรก ค่าตกแต่ง ค่าอุปกรณ์ครัว รวมกันคงไม่เกินแปดหมื่น เงินล้านเดียวเปิดได้สิบร้าน และยังมีเหลือพอดำเนินการได้อีกหลายเดือนที่กิลนักผจญภัย ภารกิจระดับ C ต่อครั้งได้ราวห้าร้อยถึงหนึ่งพันห้าร้อย Aure ต้องวิ่งงานกี่ร้อยครั้งถึงจะได้เงินก้อนนี้เขามองป้ายต่อประเภท: ต่อสู้ด้วยอาวุธเย็นและศิลปะการต่อสู้ ไม่อนุญาตให้ใช้เวทมนตร์จัดขึ้นในวันหยุดของโรงเรียน Arcanumเปิดให้ผู้ชมเข้าชมฟรีArcanum คืออาณาจักรแห่งเวทมนตร์ คนที่นี่เรียนเวท คิดเวท หายใจเป็นเวท ศิลปะการต่อสู้แบบไม่พึ่งพลังวิเศษจึงกลายเป็นของหายาก สนามประลองในเมืองเลยดึงดูดคนดูได้เต็มอัฒจันทร์ทุกครั้งเอสพับขอบถุงผ้าในมือจิวคงสนใจเรื่องนี้แน่ๆ เขาคิด และเปิดปากขึ้นมาเกือบเต็มคำว่า จะไปหาจิว ก่อนที่สายตาจะไปเจอเงาสองร่างที่ริมตลาดจิวเดินเคียงข้างสเตลล่าอยู่ห่างออกไปสักสิบห้าก้าว สเตลล่าถือขนมอบไว้ในมือ จิวพยักหน้าตอบอะไรบางอย่างที่เธอพูด น้ำเสียงของเขาไม่ดังพอจะได้ยิน แต่ท่าทางที่เห็นก็บอกอยู่แล้วว่านี่ไม่ใช่ช่วงเวลาที่ควรเข้าไปยุ่งเอสถอนหายใจออกมาเงียบๆถ้าไปชวนตอนนี้ จิวก็คงตกลงอย่างไม่ลังเลแล้วตัดเดททิ้ง เพราะนั่นคือจิว ไม่เคยปฏิเสธ ไม่เคยบ่น ไม่เคยให้ตัวเองมีพื้นที่ส่วนตัวถ้ายังมีงานต้องทำเอสหันหลังครั้งนี้ไม่ต้องการจิวความคิดนั้นแปลกใหม่กว่าที่คาด แต่ก็ไม่ผิด เขาคิดอยู่สักครู่ก่อนจะยอมรับกับตัวเองตรงๆ ว่า ที่ผ่านมาเขาพึ่งจิวมากเกินไป ในคืนที่ถูกซุ่มโจมตี คนที่รับกว่าเจ็ดสิบคนคือจิว เขาแค่ใช้ลมและความโชคดีให้รอดออกมา ไม่มีครั้งไหนที่เขาได้ยืนบนลานดาบโดยพึ่งแค่ตัวเองจริงๆงานประลองนี้อาจเป็นคำตอบเขาเดินต่อไปในทิศทางตึกเรียน ตั้งใจว่าจะหาอาเรแล้วชวนมาดูป้ายด้วยกัน
เอสกำลังไปหาอาเรโดยไม่ทันได้เจอเพราะก่อนที่จะถึงตึก มีคนวิ่งปาดหน้าเขามาก่อน หญิงสาวสะพายกระเป๋าหนังวิ่งจนสะดุดก้อนหินแล้วล้มลง ลุกขึ้นมาวิ่งต่อโดยไม่หันหลัง ตามมาด้วยเสียงฝีเท้าที่แรงกว่าเอสเหลือบมองไปทางนั้นผู้หญิงผมสั้นสีแดงเดินตามมาอย่างไม่เร่งรีบ มือขวาถือดาบยาวในฝัก สีหน้าไม่ได้โกรธ แต่มีความตั้งใจที่ชัดเจนมากกว่านั้น เหมือนคนที่รู้อยู่แล้วว่าเหยื่อวิ่งหนีไปไหนได้ไม่ไกลเอสไม่ได้คิดนาน เขาก้าวออกไปขวางระหว่างสองคน ผู้หญิงผมแดงกำลังจะฟาดดาบ เอสชักดาบมารออกมาถือในมือ แล้วใช้ดาบด้านที่ไม่คมรับดาบของผู้หญิงผมแดงเอาไว้ โดยไม่ได้เตรียมโจมตีผู้หญิงผมแดงหยุดก้าว สายตากวาดจากดาบในมือเอสขึ้นมาที่ใบหน้าของเขาเธอดึงดาบออกแล้วฟาดเข้ามาโดยตรงเอสหมุนดาบมารกลับ ใช้ด้านคมรับเสียงโลหะกระทบกันดังขึ้นครู่เดียว ดาบของเธอหักออกตรงกลางโดยไม่ตั้งใจ ดาบมารคมพอที่จะตัดเหล็กธรรมดาได้โดยใช้แรงไม่มาก เธอจ้องมองดาบที่เหลือครึ่งเล่มในมือ แล้วก็โยนทิ้ง"กะแล้ว" เธอพูด เสียงแห้งและตรง "เจ้านี้ต้องมีพวก แกเป็นพวกของยัยนี้สินะ ไอพวกขี้ขลาด""ฉันไม่รู้จักเขา" เอสตอบ "แค่เห็นเธอวิ่งไล่เขาเลยมาช่วย มีอะไรก็ค่อยๆ คุยกันดีกว่า ฉันชื่อเอส คราฟ เดียวฉันคนกลางให้บอกมาสิเกิดว่าเกิดอะไรขึ้น"เอสพักดาบไว้ เปิดปากจะพูดต่อแต่เสียงก้องดังมาจากข้างหลัง"เปิดใช้งานแล้ว"พื้นหินใต้เท้าสว่างขึ้น วงแสงขยายออกเป็นกรอบสี่เหลี่ยมล้อมรอบทั้งเอสและหญิงผมแดงไว้พร้อมกัน กำแพงหินพุ่งขึ้นจากพื้นทั้งสี่ด้าน ปิดสนิทเอสมองออกไปรอบข้าง ชายหญิงสิบคนที่ซ่อนตัวอยู่ในร้านค้าและมุมอับค่อยๆ โผล่ออกมา บางคนถือคทา บางคนมีสัตว์อัญเชิญลอยอยู่ข้างกายผู้หญิงที่เขาคิดว่าเป็นเหยื่อเดินออกมาจากฝูงชน ยิ้มแบบที่ไม่ใช่มิตร"ฉันมีคู่ประลองอยู่แล้ว" เธอพูดมายังหญิงผมแดง "แต่แกก็เป็นแชมป์เก่า ก็เลยต้องใช้เทคนิคนิดหน่อย ทุกคนปล่อยเวทโจมตีใส่สองคนนั้นได้เลย"หญิงผมแดงถอนหายใจออก"ยัยนี้แหละ" เธอพูดกับเอสเงียบๆ "มาชวนฉันจับคู่ในงานประลอง คู่เดิมของฉันติดธุระ ฉันเลยตกลงจับคู่ด้วย แต่จริงๆ แล้วใส่ยาพิษใส่น้ำฉัน ฉันเลยต้องวิ่งก่อนยาออกฤทธิ์""ยาพิษ" เอสย้ำ"ออกฤทธิ์ทำให้เหนื่อยล้าเร็วกว่าปกติ" เอสใช้มือซ้ายปล่อยพลังล้างพิษให้หญิงผมแดงดีที่พิษไม่แรงเอสชักดาบมารขึ้นเต็มมือ ฟาดลงใส่กำแพงหินครั้งเดียว รอยแตกก็วิ่งไปทั่วครั้งที่สอง กำแพงพัง"ออกได้แล้ว" เขาบอกหญิงผมแดง "หันมาบอกผู้หญิงผมสีแดงว่าขอโทษนะที่เข้ามาขวาง" หญิงผมสีแดงก็บอก"ไม่เป็นไรถ้าไม่มีนายฉันคงติดอยู่ในกรงขังฉันชื่อ ชูการ์"ทั้งสองออกมาในวงล้อมของคนสิบคน เอสใช้จิตแห่งดาบปล่อยแรงกดดันออกในรัศมีกว้าง กดไหล่ทุกคนให้หนักราวกับมีน้ำหนักทับ หลายคนกลัวที่จะสู้และเดินสั่นคลอน ส่วนชูการ์ไม่เป็นไรเพราะไม่ใช่เป้าหมายแรงกดดันของเอส ชูการ์เข้าชิดและต่อสู้ระยะประชิดกับที่เหลือแต่คนสิบคนไม่ใช่ตัวเลขเบาๆเอสหันมาสกัดคนที่พุ่งเข้ามาด้านข้าง ขณะที่มือซ้ายบล็อกพลาด กระดูกแขนขวาถูกคทาโลหะฟาดตรงจนได้ยินเสียงกระดูกแตกดังชัดมือขวาชาไปทั้งแขน ดาบเกือบหลุดมือ เขาถอยสองก้าวโดยอัตโนมัติชูการ์ได้ยินเสียงนั้น เธอหันมาชั่วครู่แล้วสีหน้าก็เปลี่ยนตราสัญลักษณ์ Jera ปรากฏบนหลังมือของเธอสีทองแดงวาบขึ้น อักษรรูนเรืองแสงออกมาพร้อมกับความรู้สึกที่กดทับลงมาจากอากาศ ไม่ใช่เวทมนตร์ธรรมดา มันหนักกว่านั้นเงาสีเข้มพุ่งออกมาจากตัวชูการ์ มีหัวสามหัวเรืองแสงสีแดงจาง ขนาดใหญ่กว่าสิงโต  มีเงาของหมาเฝ่านรกเซอร์เบอรัสก็ออกมาทับร่างเธออยู่ครู่หนึ่งก่อนจะซึมกลับเข้าไปในร่างกาย พลังจาก Jera ดึงเวลาของสนามรบให้ช้าลงชั่วขณะ ทำให้ชูการ์เคลื่อนที่และโจมตีได้ในช่วงเวลาที่คนอื่นตามไม่ทันคนที่เหลืออีกหกคนเริ่มถอยเอสนั่งลงบนพื้นชั่วคราว เขาวางดาบมารไว้ข้างกาย มองแขนขวาที่ยังชาอยู่ แล้วนึกถึงวิธีที่พ่อเคยสอนในชีวิตที่แล้ววิชาอาคมไม่ได้มีแค่เรื่องเสกของใส่คนอื่น มีวิชาต่อกระดูกด้วยเขาวางมือซ้ายบนแขนที่หัก ค่อยๆ ลูบทีละจุดตามแนวกระดูกที่หัก อ่านบทสวดในใจ ดึงพลังไม่ใช่จากโอเมก้า แต่จากวิชาเดิมที่ร่างกายนี้ยังจำอยู่ โลกนิตาไม่มีคำว่าอาคม แต่ลมหายใจนั้นไม่ต่างกันปลายนิ้วกดลงตรงจุดที่สุดท้ายกระดูกขยับกลับเข้าที่ด้วยเสียงดัง ความชาค่อยๆ ถอยออก แขนยังเจ็บอยู่ แต่หายแล้วเขาหยิบดาบมารขึ้นมาและลุกขึ้นชูการ์หันมาเห็น สายตาของเธอหยุดที่แขนขวาของเขาครู่หนึ่ง"หายแล้วหรอ""ใช่" เขาตอบ แล้วเดินเข้าไปยืนเคียงข้างเธอที่เหลือไม่ใช่เรื่องยากเมื่อสองคนที่มีจังหวะต่างกันเริ่ม เข้ากันได้ ชูการ์เคลื่อนไหวรวดเร็วและดุดัน เอสใช้แรงกดจิตสกัดการถอยและปิดเส้นทางหนี สลับกันโดยไม่ต้องพูด ไม่ต้องสัญญาณ ราวกับทำมาหลายครั้งแล้วจบในไม่กี่นาที คนที่เหลือนั่งอยู่กับพื้นหรือถอยออกไปเองก่อนจะโดนลากออกไปชูการ์มองเอส"นายเป็นดีนะ""ไม่ขนาดนั้น" เอสส่ายหัว "ฉันก็โดนพวกเขาขังด้วยเลยต้องสู้"เธอจ้องเขาสักครู่ด้วยสายตาที่ประเมิน แล้วถามตรงๆ"จับคู่ประลองกับฉันได้ไหม งานที่ป้ายบนตลาด"เอสสังเกตเห็นตราสัญลักษณ์บนหลังมือของเธอก่อนที่แสงจะหายไป ทูตนรก Jera เขาจำได้จากที่เคยอ่าน คำสาปที่ให้พลังสัตว์เหมือนอาเร"คู่เก่าของเธอล่ะ" เขาถาม  "ถ้าคู่คนเดิมของเธอไม่ติดธุระแล้วละจะเปลี่ยนกลางคันไหม "ชูการ์ขมวดคิ้ว "คู่คนเดิมของฉันเขาบอกว่าจะไปเดท บอกว่าจะพาคนที่เดทด้วยไปดูงานประลองในสนามแทน"เอสนิ่งอยู่ครู่หนึ่งนึกถึงจิวและสเตลล่าที่เดินอยู่ในตลาดเมื่อกี้"เพื่อนฉันก็เหมือนกัน" เขาพูดเงียบๆชูการ์มองเขา ไม่แน่ใจว่าควรถามต่อหรือเปล่า แล้วก็ไม่ถามเอสหักข้อมือทดสอบดูว่าแขนขวาตอบสนองปกติหรือยัง กำมือ คลาย กำมือ คลาย โอเค"ตกลง" เขาพูด "จับคู่ด้วยกันได้"ชูการ์พยักหน้า แล้วทั้งคู่ก็ไปสมัครในงานประลอง