รักข้ามรั้ว

    ตอนที่11....เจ็บด้วยกันทั้งคู่กับความรู้สึกที่เปลี่ยนไป

    วันพฤหัสฯ

    06.40น.ด้านหลังมหาลัยวันนี้คีรภัทรมากับปุณณ์เเต่เช้า

    ตึกนิเทศฯ

    "ไอ้คีย์พามานั่งตรงนี้ทำไม"

    "ก็มันเงียบกว่าตึกวิศวะงัยมีเ๱ื่๵๹จะคุยกับมึงด้วยเเล้วก็จะให้มึงดูรายงานให้กูหน่อย"ยังไม่ทันจะพูดอะไรต่อสายตาเหลือบเห็นธารธาดากับอินทัชเดินอยู่ตรงสนามฟุตบอล

    "มีรัยว่ามาเร็วเงียบทำไม"

    "ไว้ค่อยคุยนะตอนนี้ต้องตามคนเเป๊บ"เขาเอ่ยรีบวิ่งไป"

    "ตามใครเห้ยเดียวดิมึง เอ้าทิ้งกูเเล้วอย่างงัยวะรายงานมึงเนี่ย"ปุณณ์ถึงกับเหวอเเอบนอย

    "หิวก็หิวกูเกลียดมึงไอ้คีย์เเมร่งทิ้งกู"เขาลุกขึ้นเดินไปอย่างหัวเสีย

    หน้าห้องน้ำชาย

    "เอ้าไอ้ธารกับไอิอินไปไหนของมันวะให้กูมาเช้าเเต่ตัวเเม่งหาย"ทินจักรเซ็งเขาเดินจากห้องน้ำพร้อมโทรหาอินทัช 2หนุ่มเดินเล่นกันสบายใจเหล่สาวๆเเถวคณะโชว์ความหล่อให้สาวๆกรี๊ด

    "เห้ยลืมไอ้ทินมันโทรมาพอดีเลย"

    "มึงรับดิ เดี๋ยงองค์ลง"

    "เออๆ ว่างัยมึง"

    "มึงอยู่ไหนกูเดินอยูเเถวคณะเกษตรฯ"

    "พวกกูอยู่เเถวตึกนิเทศฯ"

    "ไปทำซากอะไรเเถวนั้นเดี๋ยวกูก็ทำคะเเนนตัดหน้ามึงหรอก"

    "น้องมันยังไม่มาหรอกเช้าไปมึงรีบมาสาวๆเเถวนี้โคตรXเลย"

    "บ้ากามนะพวกมึงเดี๋ยวกูเลาะไปไกลชิบหาย"เขาบ่นรีบเดินไปด้านปุณณ์เดินผ่านมาหลังตึกคณะมนุษย์ศาสตร์

    "เห้ยไปไหนวะไอ้ตุ๊ดวิศวะ"นักศึกษา1ใน4เอ่ยปุณณ์เหลืบมองเข็ม...เด็กคณะมนุษย์ศาตร์มองชุดน่าจะปี3"คนตัวเล็กคิดพยายามเดินเลี่ยง

    "ไอ้ตุ๊ดเพื่อนกูถามไม่มีปากเหรอวะ"คนที่2เอ่ยอีก3ล้อมหน้าล้อมหลังปุณณ์ไม่ยอมให้ไปปุณณ์มองไปรอบๆไม่มีใครผ่านมาเลย

    "ผมไม่มีธุระอะไรกับพี่ขอตัวนะ"

    "มึงหยิ่งเหรอพวกกูถามไม่ตอบ"

    "ผมไม่ใช่ตุ๊ดนะพี่"คนตัวเล็กเองสุดจะทนกับคำพูดเเบบนี้

    "หน้าหวานๆสะอาดเรียบร้อยอย่างมึงกูไม่เชื้อหรอกเห้ยจับมันเเก้ผ้า"หนึ่งในนั่งสั่งทั้งหมดกู่เข้าหาคนตัวเล็กเเต่ปุณณ์ไม่ยอมต่อสู้ทำให้พวกมันโมโหรุมจัดคนตัว้ล็กเสียงตุบตับเอะอะดังเเว่วมาทินจักรขมวดคิ้ว

    "เสียงไรวะ"ด้วยความอยากรู้จึงเดินไปเเอบดูเเต่มองไม่ค่อยชัดเลยเดินเข้ามาเเอบดูใกล้ขึ้น

    "คุ้นๆหวะ"เขาเอ่ยมองคนที่ถูกต่อยล้มลงไปกับพื้นมองดีๆถึงบางอ้อ

    "เห้ยไอ้ปุณณ์"ทินจักร๻๷ใ๯วินาทีนั้นไม่รู้เพราะอะไรจึงตัดสินใจเข้าไปช่วย

    "เห้ยพวกมึงทำไรวะ"คนที่นอนงอตัวราวกับกุ้งเเหงนมอง

    "พี่ทิน"เท่านั้นหละ๱๫๳๹า๣ตะลุมบอนเกิดขึ้นเเพ้ชนะไม่รู้เเต่ว่าพวกมันกระเจิงทินจักรหันมาหน้าชายหนุ่มมุมปากเเตกหน้าเขียวช้ำหลายเเห่ง

    "มึงเป็๲งัยบ้าง"

    "พี่นั่นเเหละเป็๞งัยบ้าง"

    "กูโอเคมึงมาทำซากอะไรเเถวนี้ไม่ใช่ตึกวิศวะสักหน่อย"ต่างคนต่สงช่วยกันพยุงกันลุกขึ้น

    "ตอนเเรกก็มากับไอ้คีย์เเต่ตอนนี้มันตามใครอยู่ไม่รู้

    "ตามเพื่อนกูมั้งว่าเเต่มาทำซากอะไรเเต่เช้าเนี่ย"

    "ก็มีทวนรายงานกับไอ้คีย์เเต่มันทิ้งผม"

    "จริงเลยพวกมึงนี่"ต่างคนต่างช่วยกันพยุงกะนมานั่งที่ม้าหิน

    "พี่เจ็บมั้ยเนี่ย"ปุณณ์มองหน้าเขาสายตาออ่นลงพร้อมหยิบผ้าเช็ดหน้ามากซับเ๧ื๪๨ที่มุมปากให้

    "เจ็บเบาๆดิวะมือหรือตีนเนี่ย"

    "ตีนมั้ง ขอโทษเบาสุดเเล้วเนี่ย"

    "มึงก็ยับไม่เเพ้กูเลยหันหน้ามานี่"

    "อะไรอะ"

    "ยาเเก้ฟกช้ำกูทาให้"เขาเอ่ยเอื้อมมือไปใช้ยาป้ายเบาตามรอยบนใบหน้าปุณณ์มองหน้าเขาเเล้วรู้สึกดีมีอะไรบางอย่างทำให้ปุณณ์มองเขาในเเง่ดีขึ้น

    "ทำไมพี่ถึงเข้ามาช่วยผมก็เห็นอยู่มีตั้ง4คน"

    "ไม่รู้เว้ยขาบ้ามันไม่รักดีเสือกวิ่งไปช่วย"

    "ปากอะนะ"

    "โอ้ยเจ็บกดทำเชี้ยไรทาเบาๆมือหน่อยมือหรือตีนเนี่ย"....ครับขนาดเจ็บยังปากหมาอีกผมนี่หมันไส้มากเเต่ก็เหอะทำไมความรู้สึกไม่ชอบขี้หน้าเริ่มหายไปก็ไม่รู้หรือเพราะว่าเขามีน้ำใจมาช่วยเราหรือเปล่าอันนี้งงใจตัวเองจริงๆ....คนตัวเล็กพูดกับตัวเองต่างคนต่างผลัดกันทายา

    "เสร็จเเล้วเเล้วพี่จะกลับคณะอย่างงัยวะดูหน้าพี่ดิ"

    "ก็ไปทั้งเเบบนี้หละทำไมห่วงกูเหรอ"

    "เปล๊า"

    "มาพยุงกูเลยรู้สึกเอวเคล็ด"

    "หะ"

    "กูบอกว่าเอวเคล็ดตกลงจะช่วยมะ"

    "อืมมา"ปุณณ์เอ่ยทินจักรเเกล้งเจ็บเพื่อให้ตัวเล็กประคอง

    "ว่าเเต่มึงเจ็บหรือเปล่า"

    "หายเเล้ว เเล้วจะให้ผมพาพี่ไปส่งไหน

    "สนามบอลตึกนิเทศฯ"

    "ย้อนกลับไปอีกเหรอ"

    "เออ ไอ้อินกับไอ้ธารมันอยู่เเถวนั้น"

    "อืม...พี่กินไรเข้าไปวะโคตรหนักเลย"

    "กินข้าวดิอย่าบ่นพากูไปด่วน"เขาออกคำสั่ง...เอาจริงผมอยากให้ไอ้อินเห็นนั่นเองไม่รู้ทำไมตอนนั้นผมถึงเข้าไปช่วยขาไปก่อนความคิดซะอีกก็ดีนะชนะใจได้เย้ยไอ้อินไปด้วยก็ถือว่าคุ้ม...ชายหนุ่มคิดยิ้มเ๽้าเล่ห์ที่มุมปากตอนนี้เขาคิดว่าตัวเองทำคะเเนนได้สูงเเซงอินทัชไปเเล้วไม่นานเขาจะจีบจะตื้อนนติดเเละสุดท้ายเขาเท่านั้นจ้องชนะในเกมนี้

    ทั้งคู่เดินย้อนกลับไปที่ตึกนิเทศฯเดินตรงมาเรื่อยๆคุยกันบ้างทะเลาะกันบ้างด้วยความปากหมาของทินจักรเเละความงองเเงของปุณณ์มองดีๆก็เข้ากันมากคนนึงปากร้ายคนนึงปากเก่งตอบโต้ทุกสถานะการณ์ที่ทินจักรหวนมาด่ามาปุณณ์จะเถียงพร้อมสวนทันควัน