วันพฤหัสฯ
06.40น.ด้านหลังมหาลัยวันนี้คีรภัทรมากับปุณณ์เเต่เช้า
ตึกนิเทศฯ
"ไอ้คีย์พามานั่งตรงนี้ทำไม"
"ก็มันเงียบกว่าตึกวิศวะงัยมีเื่จะคุยกับมึงด้วยเเล้วก็จะให้มึงดูรายงานให้กูหน่อย"ยังไม่ทันจะพูดอะไรต่อสายตาเหลือบเห็นธารธาดากับอินทัชเดินอยู่ตรงสนามฟุตบอล
"มีรัยว่ามาเร็วเงียบทำไม"
"ไว้ค่อยคุยนะตอนนี้ต้องตามคนเเป๊บ"เขาเอ่ยรีบวิ่งไป"
"ตามใครเห้ยเดียวดิมึง เอ้าทิ้งกูเเล้วอย่างงัยวะรายงานมึงเนี่ย"ปุณณ์ถึงกับเหวอเเอบนอย
"หิวก็หิวกูเกลียดมึงไอ้คีย์เเมร่งทิ้งกู"เขาลุกขึ้นเดินไปอย่างหัวเสีย
หน้าห้องน้ำชาย
"เอ้าไอ้ธารกับไอิอินไปไหนของมันวะให้กูมาเช้าเเต่ตัวเเม่งหาย"ทินจักรเซ็งเขาเดินจากห้องน้ำพร้อมโทรหาอินทัช 2หนุ่มเดินเล่นกันสบายใจเหล่สาวๆเเถวคณะโชว์ความหล่อให้สาวๆกรี๊ด
"เห้ยลืมไอ้ทินมันโทรมาพอดีเลย"
"มึงรับดิ เดี๋ยงองค์ลง"
"เออๆ ว่างัยมึง"
"มึงอยู่ไหนกูเดินอยูเเถวคณะเกษตรฯ"
"พวกกูอยู่เเถวตึกนิเทศฯ"
"ไปทำซากอะไรเเถวนั้นเดี๋ยวกูก็ทำคะเเนนตัดหน้ามึงหรอก"
"น้องมันยังไม่มาหรอกเช้าไปมึงรีบมาสาวๆเเถวนี้โคตรXเลย"
"บ้ากามนะพวกมึงเดี๋ยวกูเลาะไปไกลชิบหาย"เขาบ่นรีบเดินไปด้านปุณณ์เดินผ่านมาหลังตึกคณะมนุษย์ศาสตร์
"เห้ยไปไหนวะไอ้ตุ๊ดวิศวะ"นักศึกษา1ใน4เอ่ยปุณณ์เหลืบมองเข็ม...เด็กคณะมนุษย์ศาตร์มองชุดน่าจะปี3"คนตัวเล็กคิดพยายามเดินเลี่ยง
"ไอ้ตุ๊ดเพื่อนกูถามไม่มีปากเหรอวะ"คนที่2เอ่ยอีก3ล้อมหน้าล้อมหลังปุณณ์ไม่ยอมให้ไปปุณณ์มองไปรอบๆไม่มีใครผ่านมาเลย
"ผมไม่มีธุระอะไรกับพี่ขอตัวนะ"
"มึงหยิ่งเหรอพวกกูถามไม่ตอบ"
"ผมไม่ใช่ตุ๊ดนะพี่"คนตัวเล็กเองสุดจะทนกับคำพูดเเบบนี้
"หน้าหวานๆสะอาดเรียบร้อยอย่างมึงกูไม่เชื้อหรอกเห้ยจับมันเเก้ผ้า"หนึ่งในนั่งสั่งทั้งหมดกู่เข้าหาคนตัวเล็กเเต่ปุณณ์ไม่ยอมต่อสู้ทำให้พวกมันโมโหรุมจัดคนตัว้ล็กเสียงตุบตับเอะอะดังเเว่วมาทินจักรขมวดคิ้ว
"เสียงไรวะ"ด้วยความอยากรู้จึงเดินไปเเอบดูเเต่มองไม่ค่อยชัดเลยเดินเข้ามาเเอบดูใกล้ขึ้น
"คุ้นๆหวะ"เขาเอ่ยมองคนที่ถูกต่อยล้มลงไปกับพื้นมองดีๆถึงบางอ้อ
"เห้ยไอ้ปุณณ์"ทินจักรใวินาทีนั้นไม่รู้เพราะอะไรจึงตัดสินใจเข้าไปช่วย
"เห้ยพวกมึงทำไรวะ"คนที่นอนงอตัวราวกับกุ้งเเหงนมอง
"พี่ทิน"เท่านั้นหละาตะลุมบอนเกิดขึ้นเเพ้ชนะไม่รู้เเต่ว่าพวกมันกระเจิงทินจักรหันมาหน้าชายหนุ่มมุมปากเเตกหน้าเขียวช้ำหลายเเห่ง
"มึงเป็งัยบ้าง"
"พี่นั่นเเหละเป็งัยบ้าง"
"กูโอเคมึงมาทำซากอะไรเเถวนี้ไม่ใช่ตึกวิศวะสักหน่อย"ต่างคนต่สงช่วยกันพยุงกันลุกขึ้น
"ตอนเเรกก็มากับไอ้คีย์เเต่ตอนนี้มันตามใครอยู่ไม่รู้
"ตามเพื่อนกูมั้งว่าเเต่มาทำซากอะไรเเต่เช้าเนี่ย"
"ก็มีทวนรายงานกับไอ้คีย์เเต่มันทิ้งผม"
"จริงเลยพวกมึงนี่"ต่างคนต่างช่วยกันพยุงกะนมานั่งที่ม้าหิน
"พี่เจ็บมั้ยเนี่ย"ปุณณ์มองหน้าเขาสายตาออ่นลงพร้อมหยิบผ้าเช็ดหน้ามากซับเืที่มุมปากให้
"เจ็บเบาๆดิวะมือหรือตีนเนี่ย"
"ตีนมั้ง ขอโทษเบาสุดเเล้วเนี่ย"
"มึงก็ยับไม่เเพ้กูเลยหันหน้ามานี่"
"อะไรอะ"
"ยาเเก้ฟกช้ำกูทาให้"เขาเอ่ยเอื้อมมือไปใช้ยาป้ายเบาตามรอยบนใบหน้าปุณณ์มองหน้าเขาเเล้วรู้สึกดีมีอะไรบางอย่างทำให้ปุณณ์มองเขาในเเง่ดีขึ้น
"ทำไมพี่ถึงเข้ามาช่วยผมก็เห็นอยู่มีตั้ง4คน"
"ไม่รู้เว้ยขาบ้ามันไม่รักดีเสือกวิ่งไปช่วย"
"ปากอะนะ"
"โอ้ยเจ็บกดทำเชี้ยไรทาเบาๆมือหน่อยมือหรือตีนเนี่ย"....ครับขนาดเจ็บยังปากหมาอีกผมนี่หมันไส้มากเเต่ก็เหอะทำไมความรู้สึกไม่ชอบขี้หน้าเริ่มหายไปก็ไม่รู้หรือเพราะว่าเขามีน้ำใจมาช่วยเราหรือเปล่าอันนี้งงใจตัวเองจริงๆ....คนตัวเล็กพูดกับตัวเองต่างคนต่างผลัดกันทายา
"เสร็จเเล้วเเล้วพี่จะกลับคณะอย่างงัยวะดูหน้าพี่ดิ"
"ก็ไปทั้งเเบบนี้หละทำไมห่วงกูเหรอ"
"เปล๊า"
"มาพยุงกูเลยรู้สึกเอวเคล็ด"
"หะ"
"กูบอกว่าเอวเคล็ดตกลงจะช่วยมะ"
"อืมมา"ปุณณ์เอ่ยทินจักรเเกล้งเจ็บเพื่อให้ตัวเล็กประคอง
"ว่าเเต่มึงเจ็บหรือเปล่า"
"หายเเล้ว เเล้วจะให้ผมพาพี่ไปส่งไหน
"สนามบอลตึกนิเทศฯ"
"ย้อนกลับไปอีกเหรอ"
"เออ ไอ้อินกับไอ้ธารมันอยู่เเถวนั้น"
"อืม...พี่กินไรเข้าไปวะโคตรหนักเลย"
"กินข้าวดิอย่าบ่นพากูไปด่วน"เขาออกคำสั่ง...เอาจริงผมอยากให้ไอ้อินเห็นนั่นเองไม่รู้ทำไมตอนนั้นผมถึงเข้าไปช่วยขาไปก่อนความคิดซะอีกก็ดีนะชนะใจได้เย้ยไอ้อินไปด้วยก็ถือว่าคุ้ม...ชายหนุ่มคิดยิ้มเ้าเล่ห์ที่มุมปากตอนนี้เขาคิดว่าตัวเองทำคะเเนนได้สูงเเซงอินทัชไปเเล้วไม่นานเขาจะจีบจะตื้อนนติดเเละสุดท้ายเขาเท่านั้นจ้องชนะในเกมนี้
ทั้งคู่เดินย้อนกลับไปที่ตึกนิเทศฯเดินตรงมาเรื่อยๆคุยกันบ้างทะเลาะกันบ้างด้วยความปากหมาของทินจักรเเละความงองเเงของปุณณ์มองดีๆก็เข้ากันมากคนนึงปากร้ายคนนึงปากเก่งตอบโต้ทุกสถานะการณ์ที่ทินจักรหวนมาด่ามาปุณณ์จะเถียงพร้อมสวนทันควัน