H.D : ขโมยใจนายหน้านิ่ง NC18+

        "สวัสดีค่ะคุณลุงคุณป้า สวัสดีค่ะพี่เค้ก" ฉันยกมือไหว้สวีสดีทุกคน

        "สวัสดีจ๊ะ ยัยน้ำอุ่นคนสวย" พี่เค้กทักทายฉัน

        "สวัสดีหนูน้ำอุ่น"

        "สวัสดีจ้าคนสวยของป้า เรียนหนักมั้ยลูก" คุณแม่พี่คิมเดินมาโอบเอวฉัน

        "ไม่หนักค่ะคุณป้า สบายมาก คิกๆ"

        "แล้วนี่กินอะไรมาหรือยัง" คุณพ่อพี่คิมเอ่ยถาม

        "ยังเลยค่ะ น้ำอุ่นล้างท้องรอมากินที่นี่ คิกๆ"

        "แบบนี้ต่องให้แม่บ้านทำอาหารเพิ่มแล้วมั้งคะพ่อ ฮ่าๆ" พี่เค้กเอ่ยแซว

        "ทำเยอะๆเลยค่ะ ฮ่าๆ"

        "ทุกคนลืมผมหรือป่าวครับ" พี่คิมเอ่ยขึ้น ฮ่าๆ น่าสงสาร

        "อุ๊ยตายจริง ลืมลูกชายสุดหล่อเลย" คุณป้าหันไปหาพี่คิม

        "แกพาใครมาด้วยล่ะตาคิม" คุณพ่อพี่คิมเอ่ยถาม

        "..." ส่วนพี่เค้กมองเฉยๆ

        "นี่ลูกปลาครับ เพื่อนผมครับ"

        ใช่ค่ะ ยัยพี่ลูกปลาตามมาด้วย

        ย้อนไปตอนที่อยู่บนรถ

        "ทำไมคิมไม่ไปที่ห้องลูกปลา" เธอถามด้วยสีหน้าบูดบึ้ง

        "ก็น้ำอุ่นจะไปหาพี่เค้ก"

        "พี่เค้กอะไรนี่คือใครคะ สำคัญแค่ไหน"

        "พี่สาวผมครับ" เมื่อพี่คิมบอกว่าพี่เค้กคือพี่สาว พี่ลูกปลาก็หน้าเหวอเล็กน้อย และเอ่ยออกมาว่า

        "ถ้างั้นลูกปลาขอไปด้วยนะคะ"

        "อย่าดีกว่าครับ"

        "ทำไมล่ะคะ ให้ลูกปลาไปด้วยน๊า นะคะ นะคะคิม"  เธอพยายามอ้อนพี่คิม ฉันล่ะหมั่นไส้ อยาก๠๱ะโ๪๪ถีบขาคู่มากๆ

        "ครับ" พี่คิมก็ตกลงอีก วุ้ว น้ำอุ่นคนสวยเซ็ง!

        ปัจจุบัน

        "นี่ลูกปลา เพื่อนผมครับ"

        "สวัสดีค่ะคุณพ่อคุณแม่ สวัสดีค่ะพี่เค้ก" พี่ลูกปลาเอ่ยทักทายทุกคน

        "สวัสดีจ๊ะ" คุณแม่พี่คิมตอบกลับ

        "..." คุณพ่อแค่พยักหน้ารับ

        "เป็๞แค่เพื่อนแน่นะคิม" พี่เค้กเอ่ยถาม

        "ใช่ครับ เป็๲แค่เพื่อน"

        "ก็ดีแล้ว เพราะพี่ชอบยัยน้ำอุ่นตัวแสบ" พี่เค้กพูดด้วยสีหน้าเรียบๆ

        "ไปกินข้าวกันดีกว่า เดี๋ยวน้ำอุ่นคนสวยจะหิว" คุณแม่เอ่ยชวนทุกคน และกอดเอวฉันแน่นขึ้น

        "เธอมานั่งกับฉัน" พี่เค้กเอ่ยเรียกพี่ลูกปลา ขณะที่พี่ลูกปลากำลังจะนั่งลงข้างพี่คิม

        *คุณพ่อนั่งหัวโต๊ะ อีกฝั่งหนึ่ง เป็๲คุณแม่ พี่เค้ก พี่ลูกปลา ส่วนอีกฝั่งเป็๲พี่คิม และฉัน*

        "กินเยอะๆนะน้ำอุ่น" คุณพ่อบอกกับฉัน

        "แน่นอนค่ะ คิกๆ"

        "พ่อไม่ต้องบอก ยัยนี่ก็กินเยอะ" พี่เค้กเอ่ยแซว

        "โธ่ พี่เค้กอ่ะ" ฉันยู่หน้าใส่พี่เค้ก

        ฉันเห็นพี่คิมตักทอดมันมาวางในจาน และกำลังจะตักน้ำจิ้ม

        ฉันเลยเอาส้อมจิ้มทอดมันชิ้นนั้นมาเข้าปากตัวเอง ฉันแย่งเขานั่นแหละ ฮ่าๆ

        "เธอนี่น๊า" พี่คิมยิ้มและส่ายหัวให้ฉัน

        "น้องน้ำอุ่น ทำไมชอบแย่งคิมกินตลอดเลย เดี๋ยวคิมไม่อิ่มหรอก" ยัยพี่ลูกปลาว่าฉันอีกแล้ว -*-

        "น้ำอุ่นแย่งพี่คิมค่ะ ไม่ได้แย่งพี่ลูกปลา พี่จะยุ่งทำไมคะ" ถ้าพูดง่ายๆคือ พี่เสือกจังค่ะ -*-

        "ก็พี่เห็นน้องแย่งตลอดนี่คะ"

        "แล้วไง เธอมีปัญหาอะไร" พี่เค้กหันไปถามพี่ลูกปลา

        "ลูกปลากลัวคิมไม่อิ่ม และอีกอย่างน้ำอุ่นชอบใช้ช้อนส้อมเดียวกับคิม ลูกปลาเกรงว่าจะสกปรกน่ะค่ะ" เธอหันไปพูดกับพี่เค้ก และคุณพ่อคุณแม่พี่คิม

        ฉันดูสกปรกขนาดนั้นเลยหรอยะ =..=

        "เธอว่ายัยน้ำอุ่นสกปรกหรอ!" พี่เค้กตะคอกใส่หน้ายัยพี่ลูกปลา

        "เอ่อ กินข้าวกันต่อเถอะค่ะ น้ำอุ่นขอโทษนะคะที่ชอบแย่งพี่คิม" ฉันรีบห้ามทัพและหันไปขอโทษพี่คิม ฉันรู้สึกแย่เหมือนกันนะที่ถูกว่าแบบนี้

        "ขอโทษทำไม ฉันชอบให้เธอแย่ง" คำตอบของพี่คิมทำให้ฉันยิ้มได้อีกครั้ง

        "จบนะเธอ" พี่เค้กหันไปพูดกับพี่ลูกปลา

        "กินข้าวได้แล้วเด็กๆ" คุณพ่อพี่คิมเอ่ยขึ้น

        ฉันและครอบครัวพี่คิม นั่งกินข้าวกันจนอิ่ม และออกมานั่งเล่นที่ห้องรับแขก

        "หนูน้ำอุ่นทำอาหารเป็๲มั้ยลูก" คุณแม่พี่คิมเอ่ยถาม

        "เป็๞ค่ะ น้ำอุ่นชอบทำอาหาร คุณแม่เคยสอน๻ั้๫แ๻่เด็กๆค่ะ" ฉันตอบออกไป

        แม่ฉันน่ะสอน๻ั้๹แ๻่ 10ขวบ สอนทั้งฉันและพี่น้ำขิง ฉันชอบทำอาหารมาก ส่วนพี่น้ำขิงไม่ชอบเลย เธอบอกเธอไม่สามารถทำได้ แม้กระทั่งไข่เจียว ฮ่าๆ

        "ดีจังเลย คุณแม่ของหนูน้ำอุ่นทำอาหารอร่อยมากแน่ๆ"

        "อร่อยมากๆเลยค่ะคุณป้า คุณแม่น้ำอุ่นเปิดร้านอาหาร"

        "ร้านอาหารตามสั่งหรอ แถวไหนล่ะ" พี่ลูกปลาเอ่ยขึ้น

        "จะว่าร้านตามสั่งก็ได้นะคะ เพราะทำตามที่ลูกค้าสั่งค่ะ ฮ่าๆๆ" ฉันตอบกลับไป

        "แถวไหนล่ะ เผื่อฉันจะไปกิน" พี่ลูกปลาพูดและเหยียดยิ้มเชิงดูถูก

        "อเมริกาค่ะ ถ้าจะไปต้องจองก่อนนะคะ เพราะโต๊ะเต็มตลอด คุณแม่เปิด 3สาขา ก็เต็มทั้ง3สาขาเลยค่ะ" ฉันพูดอย่างยิ้มๆ ส่วนยัยพี่ลูกปลาก็หน้าเหวอ

        "ว๊าวว ป้าอยากชิมฝีมือแม่หนูน้ำอุ่นจังเลย" คุณป้าเอ่ยขึ้น

        "ไปอเมริกากันมั้ยคะแม่" พี่เค้กเอ่ยแซวๆ

        "แม่ก็อยากไปนะ คิกๆ"

        "ไว้ว่างๆ พ่อจะพาไปนะครับ" คุณลุงเอ่ยบอกคุณป้า

        "ถึงว่าสิ่ เธอทำอาหารอร่อย" พี่คิมหันมาพูดกับฉัน

        "ตาคิมเคยกินฝีมือหนูน้ำอุ่นด้วยหรอลูก" คุณป้าถามพี่คิม

        "เคยครับ"

        ฉันและครอบครัวพี่คิมพูดคุยสนุกสนาน พี่คิมเริ่มพูดมากขึ้น ส่วนพี่ลูกปลาก็นั่งเงียบๆและยิ้มอย่างเดียว

        "น้ำอุ่นขอตัวกลับก่อนนะคะ" ฉันเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นว่าจะสามทุ่มแล้ว

        "มาให้พี่กอดก่อนเร็ว" พี่เค้กกางแขนรอ ฉันรีบเข้าไปกอดพี่เค้ก

        "แล้วป้าล่ะจ๊ะ ไม่กอดหรอ"

        "กอดสิ่คะ" ฉันรีบเข้าไปสวมกอดคุณป้า

        "แล้วลุงล่ะยังไม่ได้กอดเลยนะ"

        "อะแฮ่ม พ่อครับพ่อ" พี่คิมขัดคุณลุง

        "ไรว๊าาา" คุณพ่อตอบกลับ

        "คิกๆ/ฮ่าๆ/ฮ่าๆ" ฉัน พี่เค้ก และคุณป้า หัวเราะออกมากับท่าทางของคุณลุง

        "ไปๆ เดี๋ยวดึก" คุณพ่อเอ่ยขึ้นอีกครั้ง

        "สวัสดีค่าคุณลุงคุณป้า พี่เค้ก" ฉันยกมือไหว้ลาทุกคน

        "สวัสดีค่ะคุณพ่อคุณแม่พี่เค้ก" เสียงของพี่ลูกปลา

        "ไปก่อนนะครับ สวัสดีครับ"

        "อ๊ะๆ ยัยน้ำอุ่นไปนั่งข้างหน้า" พี่เค้กเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นฉันจะเปิดตูรถด้านหลัง

        "เอ่อออ"

        "เอ่ออะไรยะ มานั่งเดี๋ยวนี้" พี่เค้กดึงฉันมาด้านหน้า และดันพี่ลูกปลาไปด้านหลัง

        ยัยพี่ลูกปลาชักสีหน้าก่อนจะเปิดประตูเข้าไปนั่ง

        "ขับรถดีๆนะตาคิม" คุณพ่อบอกพี่คิม

        "ครับผม"

        ฉันหันไปโบกมือลาทุกคน ครอบครัวพี่คิมน่ารักทุกคนเลย ฉันรู้สึกอบอุ่นที่ได้เข้ามาในบ้านของเขา

        เรา2คนก็ออกเดินทาง ตลอดทางพี่ลูกปลาก็ชวนพี่คิมคุยตลอด คิมคะ คิมขาตลอด แหวะ!

        พี่คิมไปส่งพี่ลูกปลาที่อพาร์ทเม้น และมาส่งฉันที่คอนโด

        "ขอบคุณนะคะ ขับรถดีๆน๊า"

        "ครับ"

        ฉันลงจากรถและเดินขึ้นคอนโด...

        **********END EP12***********

        SPOIL

        "ตัวเอง กลับกัน"

        "ก็กลับไปสิ่"

        *******************************

        ​