ดาวโหลด Ebook ได้ที่เว็บ MEB นะคะ
เมื่อวานธนภูมิโดนธิษณามดีชิ่งหนีไปั้แ่บ่ายสองโมง ทำเอาเขาที่ขับรถมารับถึงกับหน้าม่านกลับบ้านไปอย่างไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนกล้าทำมาก่อน วันนี้เขาเลยตั้งใจจะมาแก้มือใหม่ เมื่อวานกลับบ่ายสองวันนี้เขาเลยมาดักรอั้แ่บ่ายโมงครึ่งให้รู้กันไปว่าจะหนีได้อีก
“ป้าครับป้า” ธนภูมิเรียกป้าแม่บ้านคนเดิมกับที่เขาเจอเมื่อวาน
“อ้าว คุณนั่นเอง” เอ่ยทักพร้อมกับเดินมาหาชายหนุ่มที่นางจำได้ว่าเป็แขกของธิษณามดี “มีอะไรหรือเปล่าคะ”
“คุณกะทิอยู่ไหมครับ” เขาถามถึงคนที่อยากพบและรอลุ้นคำตอบกลัวหญิงสาวรู้ตัวแล้วชิ่งหนีไปเสียก่อน
“อยู่ค่ะ”
ได้ยินอย่างนั้นธนภูมิถึงกับเปิดยิ้มกว้าง “ผมขอเข้าไปพบเธอหน่อยนะครับ” ชายหนุ่มบอกอย่างคิดว่าคุ้นหน้ากันแล้ววันนี้คงจะได้เข้าพบธิษณามดีง่ายกว่าเมื่อวาน
“เดี๋ยวป้าไปแจ้งครูกะทิให้นะคะ” นางบอกแล้วกำลังจะหมุนตัวเดินผละออกไป แต่ธนภูมิก็รีบเรียกเอาไว้เสียก่อน
“ไม่ต้องหรอกครับ เธอบอกว่ามาถึงแล้วถ้าเจอป้าให้พาผมไปหาเธอได้เลยครับ” ชายหนุ่มแต่งเื่โกหก เขาอยากไปเซอร์ไพรส์ดูซิว่าถ้าเห็นเขาเธอจะทำหน้ายังไง
“อย่างนั้นเหรอคะ” ป้าแม่บ้านมองชายหนุ่มหน้าตาดีที่อยู่หน้าโรงเรียนอย่างลังเล แม้อีกฝ่ายจะเคยมาพบธิษณามดีแล้วครั้งหนึ่งก็ตาม
“ป้าอย่ามองผมเหมือนเป็พวกมิจฉาชีพอย่างนั้นสิครับ ทำอย่างกับผมไม่เคยมาหาคุณกะทิอย่างนั้นแหละ” ชายหนุ่มเกลี้ยกล่อมเสียงกลั้วหัวเราะให้ฟังดูรู้สึกเป็กันเองและน่าไว้วางใจ ไม่เพียงเท่านั้นธนภูมิยังคว้ามืออวบอูมของป้าแกมากุมเอาไว้แล้วขอร้องแกด้วยน้ำเสียงออดอ้อน “นะครับป้า”
“ก็ได้ค่ะ” ในที่สุดคนแก่ก็ยอมแพ้ลูกอ้อน ยอมปลดล็อกประตูให้ชายหนุ่มได้ขับรถที่วันนี้เป็รถยนต์เข้ามาภายในโรงเรียน
“เธออยู่ในห้องทำงานไหมครับ”ธนภูมิชะลอรถแล้วเปิดกระจกลงถาม
“ค่ะ”
“ขอบคุณมากครับ” ชายหนุ่มยิ้มอย่างสมใจปิดกระจกแล้วเคลื่อนรถเข้าไปจอด จากนั้นก็ลงจากรถตรงไปหาเป้าหมายของการมาที่นี่ทันที
“เชิญค่ะ” เ้าของห้องเอ่ยอนุญาตโดยที่ไม่คิดจะเงยหน้าขึ้นจากงาน เมื่อได้ยินเสียงเคาะประตูที่เธอคิดว่าถ้าไม่ใช่แม่บ้านก็อาจจะเป็ครูคนใดคนหนึ่งในโรงเรียน
“”ไฮ...เบบี๋” แต่เสียงทักที่ได้ยินมันกลับทำให้ธิษณามดีรีบเงยหน้าขึ้นแล้วอุทานเสียงหลง
“คุณ !” ธิษณามดีลุกขึ้นเดินออกมาจากโต๊ะพร้อมกับถามแขกที่ไม่ได้รับเชิญเสียงเข้ม “เข้ามาได้ยังไง”
“ขับรถมา” ธนภูมิตอบอย่างยียวนแล้วเดินมาทิ้งตัวลงนั่งที่โซฟาอย่างไม่ต้องเชื้อเชิญ ก่อนจะเงยหน้าฉีกยิ้มให้กับเ้าของห้องที่มองเขาราวกับจะกินเืกินเนื้อ
“ฉันหมายถึงคุณเข้ามาในโรงเรียนของฉันได้ยังไง” ธิษณามดีถามพร้อมกับเอาปากกากระแทกกับโต๊ะประกอบคำพูด
“หน้าหล่อ ๆ อย่างนี้ ใคร ๆ ก็ให้เข้า” ว่าพลางยักไหล่
“ไม่ได้การละ คงต้องมีการเตือนทุกคนเื่นี้ ปล่อยคนแปลกหน้าเข้ามาในโรงเรียนได้ยังไง” ธิษณาเอ่ยอย่างจริงจังที่คนของเธอปล่อยให้คนที่ไม่ใช่บุคลากรของทางโรงเรียนเข้ามาง่าย ๆ โดยที่ไม่แจ้งหรือถามเธอก่อน ถึงคนคนนั้นจะเป็ธนภูมิก็เถอะ
3K
![ทะลุมิติไปเป็นชายาฮ่องเต้ทรราช ขนสมบัติชาติหนีไปสร้างแคว้นใหม่ [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1737100969_43381964.webp)
