"หนอย..นางปีศาจ กล้าขโมยของของพี่คายะรึ" เด็กสาวผู้หวาดกลัวเมื่อสักครู่แปรเปลี่ยนเป็ตัวร้ายในละครหลังข่าวทันที เธอจิกผมของทามิขึ้นมาอย่างไม่กลัวเสนียดอีกต่อไป
"ข..ข้าไม่ได้ทำนะ!" นี่มันอะไรกันเนี่ย ในเสื้อเราจะมีกระปุกชาได้ยังไง?
ทามิเงยหน้าขึ้นตามแรงจิก ตอนนี้น้ำตาเธอคลอไปด้วยความเจ็บและความอาย ทุกสายตามองมาราวกับชาวบ้านที่กำลังรอลงประชาทัณฑ์ฆาตรกร
ไม่ต้องรอใครเธอแก้ตัว เด็กสาวคนอื่นๆที่เป็แฟนคลับคายะต่างก็กระโจนเข้ามาทั้งตบทั้งตี ทามิโดนไปหลายอย่าง เจ็บที่สุดเห็นจะเป็ที่แก้มเนี่ยแหละ ตอนนี้ทั้งหน้าและตัวของเธอชาไปหมด ในปากก็รับรสััคาวเืได้จางๆ เคยเห็นแต่คนตบกันในคลิป มาเจอเองก็ตอนนี้เนี่ยแหละ มันน่าเจ็บใจที่สุดที่โดนเด็กสาววัยมัธยมต้นมารุมตบเด็กมหาลัยแบบเธอเช่นนี้
"ใครไม่หยุดข้าจะให้ไปอยู่สาขาที่ 2!" เสียงตวาดของซาจิดังลั่นห้อง
คำนี้ฟังแล้วขนลุกนัก ทามิรู้ว่าร่มโพธิ์ร่มไทรของเธอมาแล้วจึงได้รีบวิ่งเข้าไปกอดซาจิทันที คายะฉายแววริษยาในตาแวบหนึ่งก่อนจะเปลี่ยนกลับเป็แบบเดิม
เถ้าแก่เนี้ยพาปีศาจน้อยของเธอออกมาจากห้องเรียนนั้นโดยไม่สนใจสายตาเด็กคนไหน เธอไม่ถามด้วยซ้ำว่าเกิดอะไรขึ้น การเรียนการสอนจึงจบเท่านี้ ซาจิรู้จักคายะดีกว่าใครว่าเด็กคนนี้ร้ายลึกแต่ไม่ลอบกัด เธอคิดว่าคายะไม่ได้เป็คนทำแน่
"ข้าไม่ได้ทำนะเ้าคะมาม่า" ทามิทำตาแบ๊วสุดชีวิต ต่อให้คนทั้งโลกไม่เชื่อแต่ก็ขอแค่ว่าซาจิจะไม่เข้าใจผิดไปอีกคน
"ข้าเจอมารยาหญิงมากว่าร้อยแปดพันเก้า ทำไมข้าจะดูไม่ออกว่าเ้าเป็คนแบบใด มีผู้ใดเข้ามาใกล้เ้าในระหว่างเรียนบ้างไหม?"
"ไม่มีใครนอกจากพี่คายะเ้าค่ะ แต่ข้าคิดว่านางมิได้ทำ" ทามิพูดแบบนางเอกในละครไว้ก่อนเพื่อเซฟสถานะตัวเอง
"ข้าจะให้พี่เลี้ยงมาทำแผลให้ เ้าไปนอนเถิด"
ทามิพยักหน้ารับอย่างว่าง่าย ไม่นานก็มีคนเข้ามาทำแผลให้จริงๆ นั่นคือตอนที่เธอได้เห็นใบหน้าตัวเองหลังถูกสมรภูมิรบ
อื้อหือ ยังกะเต้ยในฮอร์โมนภาคแรกเลย... เด็กพวกนี้ทำไมมือหนักแบบนี้นะ แต่ละคนออกจะบอบบาง
ทามิผล็อยหลับไปพร้อมกับความตื่นเต้นที่จะได้ออกไปเที่ยวเล่นข้างนอกเป็ครั้งแรก
วันต่อมาใบหน้าของเธอก็ยังคงฟกช้ำเป็จ้ำๆอยู่ ซ้ำร้ายรอยหยิกที่แก้มนั้นชัดยิ่งกว่าเดิม ซาจิมอบถุงเงินเล็กๆให้เธอไว้ติดตัวสำหรับใช้จ่าย พร้อมทั้งกำชับพี่เลี้ยงให้แต่งตัวให้เธออย่างแ่า โดยเฉพาะเส้นผมจะให้ใครเห็นไม่ได้เป็อันขาด ทามิแต่งกายด้วยชุดสีฟ้าอ่อน เธอถูกผ้าคลุมไปหมดทุกส่วน เว้นไว้ให้เห็นเพียงตาคู่งามเท่านั้น ซาจิสั่งให้พี่เลี้ยงตามไปคุมเธอด้วย 2 คน เพราะรู้ว่าทามิจะต้องหลงทางแน่หากไปเพียงลำพัง
ตะวันในร่างทามิยังคงหาคำตอบไม่ได้ว่าเธอถูกใครแกล้ง และแกล้งไปทำไม จากเหตุการณ์นี้เธอรับรู้ได้เพียงว่า นับจากนี้ไปชีวิตของเธอไม่ง่ายแน่