ยามนี้ดึกสงัด ทุกอย่างเงียบจนรู้สึกเหมือนโลกใบนี้ไม่มีใครอยู่เลย พี่หยุ่นอี้กับเสี่ยวหยางนอนหลับไปแล้ว แต่ฮุ่ยเหมยยังนอนไม่หลับ ทั้งยังไม่ชินกับการนอนแต่หัวค่ำแบบนี้ เพราะปกติในชาติที่แล้วแม้จะเป็เวลาเที่ยงคืนผู้คนก็ยังคึกคักเหมือนเวลากลางวัน
เมื่อเธอมาอยู่ในยุคนี้อย่างไรก็ต้องพยายามปรับตัว แต่คืนนี้เพิ่งเป็คืนแรกของชาติภพนี้จะให้ปรับเวลาได้เลยก็คงเป็ไปไม่ได้
อีกอย่างเธอกำลังคิดว่าทำอย่างไรถึงจะช่วยคนในครอบครัวได้ พอนึกถึงของในมิติตอนนี้ทำได้แค่เอาน้ำวิเศษออกมาใช้ดื่มเท่านั้น ส่วนบรรดาสมุนไพรแม้จะมีค่ามากแค่ไหน แต่โอกาสที่จะเอาออกมาขายนั้นยากมาก
ส่วนผลไม้ในมิติเธออยากเอาออกมาให้พี่หยุ่นอี้กับเสี่ยวหยางได้กิน เพราะทั้งอร่อย ช่วยอิ่มท้อง แล้วยังทำให้แข็งแรงขึ้นด้วยนั้น อย่างไรก็ต้องวางแผน หากอยู่ๆเธอเอาผลไม้ออกมาเลย ก็ไม่รู้ว่าจะตอบพี่ชายกับน้องชายว่าอย่างไรดี
“ใช่แล้ว” ทันทีที่ฮุ่ยเหมยคิดออก เธอรีบลุกขึ้นแล้วย่องเบาๆ เพื่อไม่ให้เกิดเสียง กลัวว่าพี่น้องของเธอจะตื่นมาเห็นเข้า เธอเดินย่องเข้าไปในครัว หยิบถังใบเล็กที่อยู่ในครัวมาถือไว้แล้วเอานิ้วแตะลงไปที่ข้อมือ
ในพริบตาเธอก็เข้ามาอยู่ในมิติเรียบร้อย เธอเอาถังไปตักน้ำที่อยู่ในแอ่งที่ไหลลงมาจากน้ำตก น้ำวิเศษที่ผู้นำิญญาบอกว่าช่วยให้แข็งแรง พี่น้องของเธอต้องได้กิน เธอจึงเข้าออกจากมิติหลายรอบเพื่อตักน้ำเข้าไปไว้ในโอ่งเล็กจนเต็ม
โอ่งในครัวมีสองใบ ใบหนึ่งเอาไว้ล้างหม้อ ล้างจาน ล้างผัก ส่วนโอ่งใบนี้เป็โอ่งสำหรับใช้ดื่มและทำอาหาร น้ำในมิติที่เติมลงไปนี้ทุกคนในครอบครัวของเธอเมื่อได้กินแล้วจะได้ไม่ต้องมีใครป่วยอีก
ฮุ่ยเหมยเก็บถังน้ำไว้ในครัวแล้วย่องกลับไปที่เตียง โล่งใจที่ไม่มีใครตื่นมาเจอเธอ ไม่งั้นคงพากันใและเธอก็ไม่รู้ว่าจะอ้างถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อครู่นี้ว่าอย่างไร
พอมาถึงเตียงฮุ่ยเหมยล้มตัวลงนอน แล้วเอานิ้วชี้แตะที่ข้อมือซ้ายอีกครั้งเพื่อเข้ามิติ เธอเดินดูสมุนไพรหายากที่อยู่เต็มพื้นที่ในมิติไปพลาง เด็ดผลไม้ที่สุกงอมกินไปพลาง สมองก็คิดว่าทำอย่างไรจึงจะสามารถเอาผลไม้ออกไปให้พี่หยุ่นอี้กับเสี่ยวหยางได้กินแบบเนียนๆ โดยสองคนนั้นไม่สงสัย เธอกินผลไม้ไปสองลูกจนรู้สึกอิ่ม
เมื่อฮุ่ยเหมยยังคิดอะไรไม่ออกก็เลยออกมาจากมิติ มานอนก่ายหน้าผากคิดว่าจะทำอย่างไรกับเื่ผลไม้ สุดท้ายเธอก็คิดออกว่าพรุ่งนี้พี่หยุ่นอี้จะต้องขึ้นเขาไปดูกับดัก เธอจะขอไปด้วย
ูเาที่มีความอุดมสมบูรณ์นี้ จะต้องมีต้นผลไม้อะไรสักอย่างแน่ เมื่อเจอต้นไหน เธอจะขอพี่หยุ่นอี้มาดูผลไม้ เดินห่างออกมานิดหน่อยเธอก็สามารถหยิบผลไม้ออกจากมิติได้แล้ว บอกว่าเป็ผลไม้ที่เธอเก็บจากต้นที่เจอ
แค่นี้เธอก็สามารถให้พี่น้องของเธอกินผลไม้ที่มาจากมิติได้แล้ว คิดได้แล้วแบบนี้ ฮุ่ยเหมยก็นอนหลับไปอย่างมีความสุข
รุ่งเช้าฮุ่ยเหมยลืมตาขึ้นมา รู้สึกว่าอากาศ่เช้าเย็นมาก หรืออาจเป็เพราะรอยแตกข้างฝาทำให้มีลมเย็นๆ จากข้างนอกลอดเข้ามาอากาศเลยเย็นกว่าปกติ เช้านี้ถือว่าเป็เช้าแรกของฮุ่ยเหมยในชาตินี้
ตอนนี้ฟ้ายังไม่สว่างแต่ฮุ่ยเหมยเคยชินจาก่เวลานี้ของชาติก่อน เธอมักจะมาวิ่งออกกำลังกายบริเวณส่วนกลางของโครงการหมู่บ้านที่เธออยู่ เพราะ่เช้าอากาศดี ไม่มีฝุ่นควัน
แต่การมาอยู่ที่นี่ฮุ่ยเหมยตั้งใจไว้ว่าเธอจะฝึกร่างนี้ให้หนัก เพราะเธอมีตัวช่วยให้แข็งแรงแล้ว เธอต้องทำให้ร่างกายนี้แข็งแกร่งเหมือนชาติที่แล้วให้ได้ แต่ตอนนี้ขอคลุมผ้านอนต่ออีกหน่อย รอพี่หยุ่นอี้ตื่นก่อนค่อยลุกจากเตียง
เพราะสภาพพื้นที่นอกบ้านและูเาเธอยังไม่มีข้อมูลในความทรงจำของร่างนี้ เหมือนกับว่าร่างนี้ไม่เคยออกไปไหนเลย แต่เมื่อเธอมาอยู่ในร่างนี้แล้วเธอจะเที่ยวให้ทั่ว โดยเฉพาะูเาหลังหมู่บ้าน
11K
