........หลังจากโดนลากออกมากินข้าว พอกินเสร็จ ฉันก็เก็บจานมาล้าง ส่วนเฮียกับเขาก็นั่งคุยกันอยู่ จนสักพักฉันถึงได้ยินเสียงประตูปิดใครไปไหนกันนะ?สวบ~"ให้ช่วยมั้ย"ฉันสะดุ้งเพราะได้ยินเสียงเขา จนช้อนในมือหล่นลงในอ่างทำให้เกิดเสียงขึ้นมานิดหน่อย ฉันไม่ได้หันไปมองเขาหรอกแต่เขานั่นแหละที่เดินเข้ามาหาฉัน"มะ ไม่เป็นไร คุยกับเฮียไปเถอะ""เฮียเคนออกไปข้างนอกนะ""อ้าว!"ไอ้บ้าเฮีย ทำไมทำแบบนี้ล่ะ?!"เห็นว่าจะออกไปซื้อเบียร์มากิน"เขาพูดบอกฉันอีก ส่วนฉันก็ทำได้แค่พยักหน้าและรีบล้างจานให้เสร็จ จะได้กลับเข้าห้องซะทีหมับ~กึก~ฉันชะงักอย่างตกใจอีกครั้งเมื่ออยู่ดีๆเขาก็ยื่นมือมาจับมือฉันไว้อย่างรวดเร็ว"มีดน่ะ เดี๋ยวบาดมือ"เขาพูดพลางพยักเพยิดไปตรงตำแหน่งที่ฉันกำลังยื่นมือไปตรงนั้น ฉันหันไปมองตามก็เห็นว่าเป็นมีดจริงๆด้วย"อะ อื้อ ขอบใจนะ"ฉันรีบพูดขอบคุณเขาพลางชักมือที่ถูกเขาจับกลับมา แต่เขาไม่ปล่อยนี่สิ"เอ่อ คือ..."เขาทำให้ฉันหันไปมองหน้าเขาอีกจนได้ และฉันก็เห็นด้วยนะ ว่าเขามองหน้าฉันอยู่ก่อนแล้ว"เธอเกร็งเวลาอยู่กับฉันเหรอ"เขาเลิ่กคิ้วถามและสายตาของเขาบ่งบอกว่า ถ้าฉันไม่ตอบ เขาคงไม่ปล่อยมือฉันแน่ๆ"กะ ก็...ฉันไม่ชิน ไม่เคยอยู่กับผู้ชายคนอื่นนอกจากป๊ากับเฮียและญาติ""ฮ่ะๆ เข้าใจ แต่เดียวก็ชินแล้วล่ะ เพราะเราต้องอยู่ด้วยกันอีกหลายปี"เขายกยิ้มและจ้องหน้าฉันอย่างโจ่งแจ้ง มีแต่ฉันนี่แหละที่หลบสายตาเขา"คือว่าเรื่องนั้น..."ฉันกำลังจะพูดกับเขาถึงเรื่องที่ฉันจะต้องอยู่กับเขาไปอีกนาน ซึ่งฉันคิดไว้แล้วว่าฉันจะไม่อยู่แบบนั้น แต่เขาก็พูดแทรกขึ้นก่อน"โลกมันกลมมากเลยนะ"เขาพูดกลั้วหัวเราะ พลางขยับมายืนพิงกับเคาน์เตอร์ใกล้ๆกับจุดที่ฉันยืนอยู่ ที่สำคัญ ไม่ยอมปล่อยมือด้วย"ฉันไม่คิดเลยว่าลูกสาวเพื่อนเก่าแม่ของฉันจะเป็นเธอ""อ่า...เหมือนกัน""ถ้าฉันรู้ว่าเป็นเธอแต่แรก ฉันคงไม่หาเรื่องหลบตอนที่บ้านเรานัดไปกินข้าวด้วยกันหรอก""...""วันนั้นเธอได้ไปมั้ย"ฉันพยักหน้าแทนคำตอบ"เราน่าจะทำความรู้จักและสนิทกันตั้งแต่วันนั้นแล้วนะ ถ้าฉันไปเจอเธอ"เขาพูดอีก ฉันได้แต่พยักหน้าพลางบิดมือออกจากมือเขาอย่างสุภาพ"อ้อ โทษที ลืมไปเลย"และเหมือนเขาจะเพิ่งรู้ตัวหรือไง เขาหลุบตาลงมองมือของเขาที่จับมือฉันก่อนจะค่อยๆปล่อยมือและเงยหน้ามายิ้มกับฉัน"ถ้าฉันรู้ว่าเป็นเธอ ฉันไปอยู่แล้ว""งะ งั้นเหรอ"ฉันยิ้มแห้งๆให้เขาก่อนจะหันมาก้มหน้าก้มตาล้างจานต่อ ส่วนเขาก็พูดอยู่ใกล้ๆฉันฉันเคยเจอเขาครั้งแรกและครั้งเดียวที่ตู้คาราโอเกะเมื่อหลายเดือนก่อนนั้นนะ ตอนแรกก็ไม่คิดว่าเขาจะเป็นคนพูดเก่งขนาดนี้เลย"แต่พอได้มาเห็นแบบนี้ฉันก็รู้สึกดีนะ รู้สึกว่าฉันไม่ต้องไปทำความรู้จักกับคนอื่นยังไงไม่รู้""เรา...ก็ไม่ได้รู้จักกันขนาดนั้นซะหน่อย""แต่ฉันว่าเธอ...น่ารักดีนะ"เขาทำให้ฉันชะงักอีกรอบด้วยคำที่พูดเหมือนชมฉัน ฉันไม่รู้ว่าเขาเป็นคนพูดจาแบบนี้อยู่แล้วหรือเปล่า ถ้าเป็นแบบนั้น เขาก็หยอดเก่งเหมือนกันนะ หยอดแบบเนียนๆด้วย"เห้อ ฉันพูดแบบนี้ เธอจะหาว่าฉันเหมือนพวกเจ้าชู้หรือเปล่าเนี่ย"ฉันหันไปมองหน้าเขา เขาเองก็ยังคงยิ้มอยู่"แสดงว่าคิดสินะ ฮ่ะๆ"เขาหัวเราะ ฉันเองก็ต้องหัวเราะแก้เก้อไปกับเขาก่อนจะหันมาล้างจานใบสุดท้ายจนเสร็จ"ฉันล้างจานเสร็จแล้ว ขอตัวก่อนนะ"ฉันพูดพลางจะเดินออกจากครัวทันที แต่เขาก้าวมาขวางหน้าฉันไว้ก่อนกึก~"เดี๋ยวสิ""มีอะไรเหรอ""ไหนๆเราก็ต้องอยู่ด้วยกันแล้ว เราน่าจะทำอะไรให้มันเป็นทางการซักหน่อยดีมั้ย""อ่า..."ฉันยังอ้ำอึ้งอยู่ แต่เขาก็ยิ้มกว้างพลางพูดออกมา"ดีใจที่ได้เจอนะ..."เขาพูด"และยินดีที่ได้รู้จักอีกครั้งครับ...ครีม"พูดจบเขาก็ยื่นมือมาตรงหน้าฉันเพื่อรอให้ฉันยื่นมือไปจับมือกับเขาเป็นการทักทาย...วันต่อมา...ก็อก ก็อก ก็อก~"หมวย เปิดประตูให้เฮียหน่อย"ฉันที่เพิ่งจะวางมือจากการแชทมือถือคุยกับ'ของขวัญ'เพื่อนสนิทที่สุดของฉัน ซึ่งตอนนี้อยู่ที่ประเทศไทย ถอนหายใจและมองไปที่บานประตูเพราะได้ยินเสียงเคาะและเสียงเรียกของเฮียฉันคิดถึงบ้านนะ คิดถึงป๊า คิดถึงเพื่อนด้วย อ้อ คิดถึงหลานด้วยนะ หลานของฉันที่อยู่ในท้องเพื่อนฉันไง ไม่อยากจะบอกว่าอีกไม่นานฉันก็ได้เป็นน้าคนแล้วนะ คิดไปคิดมา ลูกของเพื่อนฉันกับแฟนที่ชื่อ'พี่เกียร์'ออกมาคงหน้าตาดีแน่ๆเลย"หมวย หลับไงวะ ได้ยินเฮียเปล่า"ฉันถอนหายใจอีกครั้งพลางลุกเดินไปเปิดประตูให้เฮียแอด~"มีอะไรเหรอเฮีย""ไปแต่งตัวไป""แต่งทำไม""จะพาไปเดินเล่น ทำความรู้จักกับสถานที่""ไม่เอาอ่ะ""เร็วๆ จะได้คุ้นเคยไง""ครีมไม่ไปไหนอยู่แล้ว อย่างมากก็แค่จากห้องไปมหาลัยแค่นั้นแหละ""พูดง่าย อยู่ที่นี่สี่ปีนะ จะไปๆมาๆอยู่แค่นั้นได้ยังไง""ก็ไม่อยากไป""แกต้องรู้จักเอาตัวรอดนะหมวย การทำความรู้จักกับสถานที่ต่างๆมันก็สำคัญ""...""ไปตอนที่เฮียยังอยู่ที่นี่ หรือจะให้โรมพาไปตอนที่เฮียกลับไทยแล้ว""เฮีย""เลือกเอา""...""เอาไง""เลือกอะไรได้มั้ยล่ะ"ฉันหน้างอทันที เฮียมองหน้าฉันและส่งยิ้มอบอุ่นมาให้พลางโยกหัวฉัน"น้องรักของเฮีย ไปแต่งตัวเร็ว เฮียกับโรมรออยู่""โรมไปด้วยเหรอเฮีย""ไปดิ โรมมันมาอยู่ที่นี่ก่อนเป็นอาทิตย์แล้ว มันรู้ดีกว่าเฮีย"ฉันมองหน้าเฮียพลางถอนหายใจ"เร็ว ไปแต่งตัว เกรงใจโรมมัน""เห้อ"ฉันถอนหายใจอีก ก่อนจะจำใจกลับเข้ามาในห้องเพื่อแต่งตัวการไปในสถานที่ต่างๆของฉันตั้งแต่เช้าจรดเย็นมันก็ไม่ได้น่าเบื่ออย่างที่คิดนะ ยิ่งพอมีเฮียมาด้วย มันทำให้ฉันไม่เกร็งกับโรมมากเกินไป พอฉันเริ่มไม่เกร็ง ฉันก็เริ่มสนุก เฮียบอกให้ฉันปล่อยวางและคิดว่ามาเที่ยว ฉันก็เลยลองคิดแบบนั้น...20.20 น."อ่ะ"ฉันหลุบตาลงมองกระป๋องเบียร์ที่โรมยื่นให้ คือว่า ตอนนี้น่ะมันมืดแล้ว สองทุ่มกว่าๆแล้วมั้ง และตอนนี้พวกเรานั่งพักกันอยู่ที่ถนนสายหนึ่ง ใกล้ๆกับที่พักนี่แหละ และเฮียกับโรมกำลังจะดื่มแก้หนาวกันอยู่"ไม่เอาดีกว่า"ฉันปฏิเสธ เพราะไม่ใช่คนดื่มของมึนเมาพวกนี้อยู่แล้ว ก็พอดื่มได้นะ แต่ไม่เยอะ แล้วฉันก็คออ่อนด้วย"หมวยมันคออ่อนจะตาย อย่าไปให้มันกิน"เฮียพูดพลางยื่นมือมาหยิบกระป๋องเบียร์จากมือโรมไปกินเอง ฉันหันไปมองหน้าเฮีย"แล้วก็...อยู่กับน้องสาวเฮีย อย่ามอมเหล้ามันนะเว้ย"ฉันว่าเฮียเริ่มกรึ่มๆแล้วแหละ