ขอบคุณนะ ที่เข้ามาในชีวิตฉัน
เพราะอะไรรู้มั๊ย?? เพราะฉันได้หยุดงาน
ฉันไม่ต้องทำงาน ฉันไม่ต้องทำอะไรแล้ว…
ฉันก็ไม่มีแดกไง ฉันไม่มีแดก!!
แกอย่าเพิ่งหยุดนะ เพราะแกจะได้เห็นความฉิพพายของฉันเต็มที่
ฉันไม่ได้ช้อปอะไรแล้ว
แล้วก็เอาแต่แดก แดก แล้วก็แดก!!!
เครดิต TikTok ID niineww
ฉันเล่นโซเชี่ยลเพื่อผ่อนคลายก่อนจะมองผ่านไปที่นอกหน้าต่าง
เสียงหัวเราะเพื่อผ่อนคลายความตึงเครียดในนาทีนี้ตรงจุดที่ฉันอยู่ ภายในห้องที่เก็บตัวเงียบเพียงลำพัง มีเพียงฉันใน ชุดผู้ป่วย ทั้งที่ร่างกายเหมือนไม่ได้เป็อะไรสบายดี
หมอบอกว่าฉันติดเชื้อCovid-19
แล้วให้พยาบาลในชุดนักบินอวกาศส่งฉันเข้าห้องพร้อมกับกระดาษ 1 แผ่น
ให้เรียงเวลาย้อนหลังไปจากนี้14 วัน ฉันไปไหน ทำอะไรบ้าง
แน่นอนว่าชีวิต“พีอาร์” หรือ “นักสื่อสารและประชาสัมพันธ์” ของฉัน ไม่ใช่อาชีพที่ปิดตัวเงียบ วันๆ เจอคน ประสานงานกับคนตั้งเยอะแยะ
ดังนั้นผู้คนที่ผ่านมาในชีวิตของฉันฉันอยากบอกพวกคุณเหลือเกินว่า
“หายนะแล้วค่ะ”
ฮัดเช้ยยยยยยยอาการจามอีกครั้งเป็สิ่งยืนยัน
พยาบาลในชุดนักบินอวกาศวิ่งเข้ามา แต่ฉันสั่งห้ามอยู่ตรงนั้น ไม่ต้องเปิดประตู
“เชิญขวัญ เป็อะไร ผมได้ยินเสียงเธอ” จุฑา แพทย์ฝึกหัดใน โรงพยาบาลบำรุงศักดิ์นราดูรศูนย์กลางสาธารณสุขในเครือของรัฐ
เขาอยู่ในชุดกาวน์ใส่ผ้าปิดจมูก รัดกุมแล้วแต่ก็ยังไม่เพียงพอ เมื่อมีรายงานว่าฉันติดเชื้อ
เราสองคนผ่านอะไรกันมามากอย่างน้อยก็เป็เื่ดีๆ ของวิกฤติครั้งนี้
แล้วก็เป็ดังคาดแพทย์ฝึกหัดจุฑา ใส่ชุดยานอวกาศมาเยี่ยมฉัน แต่ทันทีฉันหันมาจากวิวหน้าต่างเห็นเขาเดินมาใกล้ประตู ฉันลุกพรวดไปประตูล็อกห้อง
“คุณเข้ามาไม่ได้” ฉันพูดผ่านช่องกระจก
เขาพยายามจะบอกให้เปิด
อดีตลีดเดอร์มือประจำมหาวิทยาลัยตัวกลาง แถวหน้า อย่างฉัน พยายามสื่อสารด้วยมือ นิ้วและอารมร์กรีดกรายแต่อาจจะมากไปหน่อย
นอกห้องผู้ป่วย“เธอละเมอ หรือเพ้อเพราะพิษไข้”
เสียงนั้นดังพอที่ฉันจะได้ยินต้องขออภัย เป็ท่าหรีด ที่ครีเอทขึ้นใหม่ตะหาก
“ไม่ต้องห่วง ฉันจะพาเธอออกไปให้ได้” คุณหมอฝึกหัดหวานใจของฉันพูดผ่านช่องกระจก
“คุณวัดไข้หรือยัง อาการเธอเป็ยังไงบ้าง อาจารย์คนไหนเป็เ้าของไข้ครับ” เขาหันไปถามพยาบาล
“อย่าห่วงเลยค่ะ เราจะดูแลคนไข้ทุกคนให้ดีที่สุด”นุกนิก พยาบาลเพิ่งจะบรรจุไม่กี่สัปดาห์ บังเอิญเป็เพื่อนรุ่นเดียวกับฉัน
ความฝันของเธอคือการถือตะเกียงเป็ไนติงเกลแล้วฝันก็เป็จริงให้เธอบรรจุพร้อมกับการอุบัติขึ้นของโรคระบาด
แต่ฉันไม่วางใจนุกนิก
“จะให้ฉันวางใจได้ยังไง นุกนิกคิดจะจับหมอจุฑาของฉันอยู่ฉันต้องถูกกักตัวสิบสี่วัน ไม่อยากจะคิด ถ้านุกนิกคิดจะ ปฏิบัติเชิงรุกกับคุณหมอล่ะ”
ด้านนอกห้อง “ยังไงผมก็ต้องเข้าไปหาคุณไปเอากุญแจมา”
“อย่าเลยค่ะ เมื่อเช้าเธอมีไข้ต่ำๆคิดว่าตอนนี้ผ่านระยะฟักตัวมาแล้ว ไปถึงขั้นแพร่เชื้อได้ คุณหมออย่าเพิ่งเข้าไปเลยนะคะ”
“ผมเป็หมอ ผมรู้วิธีป้องกันตัวน่า”
“ถ้าเข้าไปในฐานะหมออย่างเดียว นุกนิกยอมค่ะ” ก่อนจะเพิ่มเป็เสียงเข้ม
“แต่นี่คุณหมอกับเชิญขวัญ คบกันแล้ว มีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน มันอันตรายมากนะคะ ถ้าเกิดหักห้ามใจไม่ได้”
“นิกคิดมากไปหรือเปล่า นี่มันโรงพยาบาลนะครับ ข้างในนั้นก็ห้องผู้ป่วย”
ภายในห้อง ฉันได้ยินเสียงไม่ถนัดนัก แต่ก็พอจับใจความได้ ว่าแฟนของฉันอยากจะมาเยี่ยมฉัน เพราะรักและเป็ห่วง
แต่ฉันจะไม่อนุญาตให้เขาเข้ามาใกล้เด็ดขาด เพราะรักและเป็ห่วงเขาเช่นกัน!
Covid-19 เป็โรคที่กันคนที่รักให้ห่างกันไม่ได้อยู่ด้วยกัน อีกทั้งยังเป็มัจจุราชเงียบที่อาจคร่าชีวิตเราได้ง่ายๆ ด้วย
แล้วฉันจะทำลายชีวิตคนที่ฉัน (เพิ่ง)ตกหลุมรักไปได้ยังไง
ด้านนอกห้อง“คุณหมอนั่นแหละ ที่คิดมากไป คิดไปถึงไหนคะนั่น”
“ผมคิดว่าเป็เื่เดียวกัน ไม่อย่างนั้น คงคุยกันไม่ได้”
“คุณหมอคิดอะไรคะ”
“คิดว่าผมจะ จะสวมกอด หอม จับมือ กับผู้ป่วยอะไรแบบนั้นใช่มั๊ยครับ”
“ใช่ แค่นั้นก็มากพอที่จะเป็อันตรายกับคุณหมอแล้ว” นุกนิกพูดตามหลักการปฏิบัติอย่างเคร่งครัด
“ความสัมพันธ์ส่วนตัวเป็ดาบสองคม โรคนี้เป็ปฏิปักษ์กับความสัมพันธ์พิเศษคนรักกัน อยู่ใกล้กัน อดที่จะใกล้ชิดหรือัักันไม่ได้ โอกาสติดเชื้อมากนุกนิกจำต้องทำลายโอกาส นั้นค่ะ”
ท่าจะจริงเพราะภาพในหัวของคุณหมอจุฑา วีรกรรม กิจกรรมมากมาย ที่ทำร่วมกับ เชิญขวัญยาวนานกว่าสามเดือน จุดเริ่มต้นเป็วันเดียวกับที่นุกนิกเข้ามาบรรจุเป็นางพยาบาล
วันที่ โควิด เข้ามาเยือนไทย
“ไม่มีทางที่คุณหมอจะห้ามใจได้ เพราะฉะนั้น เชิญค่ะ”
นุกนิกพูดพลางเอาตัวในชุดอวกาศบังฉันกับคุณหมอ เรามองเห็นกันแค่ช่องกระจก ถูกนางบัง!
อารมณ์นั้นสาวช่างฝันอย่างฉันคิดไปไกล นาทีนั้นเหมือนเราถูกปิดกั้นให้อยู่กันคนละโลก
คุณหมอพักสายตาถอนหายใจ ก่อนจะบอกพยาบาลว่า “ขอบคุณครับ ที่เป็ห่วง”
คล้อยหลังที่หมอจุฑาเดินออกไปฉันถึงได้พบกับแสงสว่างที่ช่องกระจก นุกนิกพลิกตัวมาเคาะให้ฉันเปิดห้องฉันดูจนแน่ใจว่าคนที่ฉันตกหลุมรักไปไกลแล้ว
ฉันถึงเปิด
เปิดให้คนที่ฉันไม่ได้รักเท่าไหร่เหมือนยายนุกนิก เข้ามารายงานเหตุการณ์ได้
“สัญญากับฉัน เธอต้อง Social Distancing รักษาและเว้นระยะห่างทางสังคมกับคุณหมอนะนุกนิก”กำชับทันที
“เธอพูดอะไร” นางทำไขสือ
“ฉันไม่ได้เป็หมอ แต่ฉันเป็ห่วง เชื่อฉันนะ” ประโยคสุดท้ายเหมือนวิงวอนความจริงเธอก็รู้แหละว่าฉันเป็ห่วงอะไรมากกว่า
“เธอรู้ไหม หมอจุฑา เป็หมอหนุ่มที่เนื้อหอมที่สุดของ รุ่นเลยนะ หน้าตาก็ดี กีฬาก็เด่นรูปร่างก็ใช้ได้ แถมยังเรียนเก่งอันดับต้นๆ ของห้องอีก นอกจากนั้น ยังชอบทำกิจกรรม เป็จิตอาสาทำงานเพื่อส่วนรวมด้วย เต็มสิบเลยค่ะ ฉันไม่รู้จะหักเขาตรงไหน”
“พูดอย่างนี้ หมายความว่ายังไง”
พยาบาลกับ ผู้ป่วย เริ่มจะโกรธกันละ
“ตอนนี้คุณหมอก็โสด”
“นั่นไง โสดที่ไหน หมอจุฑาคบกับฉันอยู่”
“ก็แค่คบ ยังไม่ได้หมั้นหรือแต่งงานกันสักหน่อยเธอจะถือวิสาสะเป็เ้าข้าวเ้าของเขาได้ยังไง เธอไม่รู้เหรอ โพร์ไฟล์ขนาดนี้เป็สมบัติของชาติยังได้เลย”
“สรุปว่าเธอจะแย่งแฟนเพื่อน”
“สรุปว่าฉันจะแข่งขันด้วย ฉันอยากให้คุณหมอมีตัวเลือก เป็พยาบาลก็ต้องคู่กับหมอส่วนนักประชาสัมพันธ์อย่างเธอ ไปหาโฆษกงานวัดโน่น เจื้อยแจ้วพอกันเพ้อเจ้อกับเจื้อยแจ้ว ฉันว่าไปกันได้ดีนะ ฮ่าๆๆ”
นุกนิกแสดงธาตุแท้ออกมาเธอไม่ค่อยชอบหน้าฉันเท่าไหร่ จะว่าไป นุกนิกสวยกว่าฉัน ตั้งใจเรียนกว่าฉัน มุ่งมั่นจนสอบพยาบาลได้มีหน้าที่การงานที่มั่นคง
แต่อาชีพของฉันทำให้ฉันได้พบหน้าคนตำแหน่งสูงๆ เ้าของธุรกิจท่องเที่ยวและโรงแรมทั่วประเทศ ฉันมีหน้าที่เชิญ สื่อสัมภาษณ์ เขียนร่างคำกล่าวผู้บริหารก่อนแถลงข่าวกระทั่งโต้ตอบกับสื่อมวลชน หาท่าทางเก๋ๆ เท่ๆ ให้ท่านผู้นำตำแหน่งสูงๆ ทั้งหลายโพสต์แล้วก็พานักข่าวไปเที่ยวไทย เอ็นเตอร์เทนนักข่าวในทุกวิถีทาง
การได้ทำงานแบบวาไรตี้ มีชุดเก๋ๆ ภาคโน้น ภาคนี้ พลิกลุคตัวเองต่างสถานที่ไปเรื่อยๆ ทำให้เพื่อนๆ ของฉันหลายคนอิจฉา เห็นฉันเป็ไอดอลและอยากทำงานพีอาร์ เป็ นักประชาสัมพันธ์อย่างฉันบ้าง
อาจรวมถึงนุกนิก ด้วย ที่เห็นฉันผ่านช่องทางโซเชี่ยล ที่ฉันสร้างขึ้นเพื่อ “สร้างภาพ”พาลให้ไม่ชอบใจและอิจฉา
ใครจะรู้ว่าโลกออนไลน์ มีความจริงอยู่น้อยนิดแค่ไม่ กี่เปอร์เซ็นต์คนบนโลกออนไลน์เท่านั้นล่ะมั๊ง ที่รู้กัน
ประเทศที่พัฒนาแล้วส่วนมาก จะมีอัตราการใช้ต่อวันต่ำกว่าค่าเฉลี่ยของโลก คนในประเทศญี่ปุ่นมีการเล่นอินเทอร์เน็ตเฉลี่ย 4 ชั่วโมง 22 นาทีต่อวัน เล่นผ่านมือถือเฉลี่ยเพียง 1ชั่วโมง 32 นาทีต่อวัน
แต่เมื่อดูการใช้อินเทอร์เน็ตของไทย พบว่า เราใช้เวลาเฉลี่ยถึง 2 ชั่วโมง 55 นาทีต่อวัน เว็บไซต์ที่นิยมเข้าสูงสุดคือ กูเกิล เฟสบุ๊ค และ ยูทูบ
การค้นหาข้อมูลส่วนใหญ่ เป็ทางด้านกีฬา บันเทิง และการพนัน เช่นคำว่า “บอล” , “หนัง” , “หวย” , “ผลบอล” หรือ “ตรวจหวย” เป็ต้น
คิดว่าประเทศไทยบันเทิงแค่ไหนคะ???
เื่นี้เกี่ยวอะไรกับฉัน เกี่ยวมากๆ สิ เพราะฉันเป็ “นักประชาสัมพันธ์” นี่เป็ข้อมูลเบื้องต้น
เรามี กฎเหล็ก คือ ต้องเผยแพร่แต่สิ่งดีของไม่ดี ก็ต้องหาข้อดีบอกให้ได้ หรือหาทางสื่อสารออกไปในมิติที่ดีกว่าเดิม
บางอย่างก็คิดง่าย บางอย่างก็คิดหัวแตก แต่ถ้าเป็เื่ของ “ตัวเอง”ไม่ต้องคิด เพราะระบบความคิดของคนเรา ไม่เผยแพร่สิ่งที่ไม่ดีของตัวเองสู่สาธารณะอยู่แล้ว
ดังนั้รนทั้งเฟสบุ๊ค ทวิตเตอร์ อินสตราแกรมของ “เชิญขวัญ” ไม่มีอะไรไม่ดีสสักอย่าง
ทุกอย่างผ่านกระบวนการคิดในรูปแบบ “นักประชาสัมพันธ์” เรียบร้อยภาพลักษณ์ถึงดี เป็ที่น่าอิจฉา
ถ้า นุกนิก จะหมั่นไส้ จนอยากจะแย่งของของฉันในวันเวลานี้ ก็ไม่แปลก เป็ชะตากรรมที่ฉันต้องเผชิญ
นาทีนี้ หลายคนคงเดาออกว่าฉันรับเชื้อมาได้อย่างไร เพราะเหตุใดจึงรู้จักกับคุณหมอ?
คงทำแคมเปญ รณรงค์ ใส่หน้ากาก ล้างมือ ใส่หน้ากาก ล้างมือให้กับหน่วยงานรัฐ ที่รับผิดชอบโดยตรง และ้า ส่งสารนี้ ไปยังประชาชนทั่วประเทศ
จึงต้องใช้บริการนักประชาสัมพันธ์มืออาชีพ
ความจริงก็ควรจะเป็อย่างนั้นแหละค่ะแต่ไม่ได้เป็อย่างนั้น เพราะจะให้จัดอันดับเาาว “พีอาร์” แล้วดิฉันอยู่ปลายแถวในแบบที่ไม่เห็นฝุ่น
ลำดับชั้นเริ่มั้แ่“ต้นทุน” ซึ่งไม่ได้ร่ำเรียนมาในมหาวิทยาลัยชั้นนำทั่วไป ทำให้ “โอกาส”ในการก้าวไปอยู่แถวหน้านั้น ยากกว่าคนสวยๆ เก่งๆ และฉลาดๆ หลายเท่า
กระนั้นฉันเป็พวก“ดันทุรัง” แม้ต้นทุนสู้เขาไม่ได้ แต่ถ้าเรา “สู้ตาย” เราก็จะได้คะแนนพิเศษจาก์ยังมีคนมากมายที่เห็นใจและให้โอกาส คนที่สมควรได้รับโอกาส
ฉันหน้าตาพอไปวัดไปวาได้ บวกกับหุ่นผอมบางเข้าขั้นเป๊ะ! ใบหน้า แขน ขาเรียวเล็กและสูงโปร่ง ทำให้ฉันโดดเด่นในงานประกวดยูลีก (การประกวดความงามของดาวมหาวิทยาลัย)
ฉันได้ตำแหน่งชนะเลิศเป็ธรรมดาของคนที่ “มงลง” วันนั้น ฉันเนื้อหอมเป็พิเศษ ได้รู้จักผู้ใหญ่ในหลายๆ ท่าน เมื่อรู้ว่าดิฉันกำลังเรียนด้านสื่อสารเป็ “นักประชาสัมพันธ์” ปีสุดท้ายแล้ว ต่างคน ต่างเสนองานมาให้ฉันกันยกใหญ่
ใครๆก็ต้องเลือกสิ่งที่ดีที่สุด หน่วยงานเอกชน กระทรวง ทบวง กรม ฯลฯ แต่สำหรับฉัน องค์กรทรงภูมิทั้งหลายตัดไป!!
ฉันชอบท่องเที่ยวไปในที่ใหม่ๆได้เจอคนมากหน้าหลายตา เจอกับที่สถานที่แปลกๆ และวัฒนธรรมที่สวยๆ ประเทศไทยกว้างใหญ่มาก
กว่าเราจะรวมแคว้นเป็แผ่นดินขวานทองได้ประกอบด้วยหลายมลรัฐที่มารวมกัน ทั้งใช้กำลังรวบเข้ามา หรือใช้ความดี จนแคว้นต่างๆ ต้องมาสวามิภักดิ์ที่สุดแล้วเราก็รวมเป็แผ่นดินที่มีความหลากหลาย
ฉันเป็คนที่เลือกของได้เหมาะกับตัวเองเก่งที่สุดหน่วยงาน ที่ฉันเลือกไปทำงาน เป็หนึ่งเดียวในใจเท่านั้น และ ว่ากันว่าเป็หน่วยงานลับแลที่คนภายนอกเข้าถึงยากที่สุด
แต่ก็เป็หน่วยแรกที่ทำให้คนทั่วโลกรู้จักเรา
เราสร้างรายได้ให้ประเทศชาติ ปีๆไม่รู้เท่าไหร่ จากอุตสาหกรรมท่องเที่ยว
ดิฉันเลือกที่จะทำงานในการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย
กรมควบคุมโรคกระทรวงสาธารณสุข
รถวิ่งแล่นเข้ามาอย่างไวหลายต่อหลายคัน เพียงไม่ถึง สิบนาทีลานจอดก็เต็ม
บุคลากรของกรมฯส่วนใหญ่เป็ “แพทย์” ถูก “อธิบดี” เรียกเข้าประชุมด่วน
“ผอ.ทราบมั๊ยครับ ว่าเื่อะไร” คุณหมอปิงปอง จอมเนิร์ดหนึ่งในทีมหมออเวนเจอร์ ฉายาที่กล่าวขานให้กลุ่มคุณหมอห้าคน ซึ่งเป็“แพทย์ฝึกหัด” ที่ส่งมาฝึกงานภายในกรมควบคุมโรค ถามกับ ยุทธการผอ.ฝ่ายวางแผนฯ
“ไม่รู้เหมือนกัน”
“ไม่ได้แจ้งวาระเหรอคะ” คุณหมอไตรทิพย์ แพทย์ฝึกหัดหญิงคนเดียวในกลุ่ม
“ที่นี่ไม่มีวาระ ทุกเื่เมื่อมาถึง กรมควบคุมโรค แล้ว ถือเป็เื่ด่วนทุกคนต้องสแตนบาย”
“เพราะการแพร่เชื้อ ไม่ใช่เื่เล่นๆ ใครไม่คุม แต่ กรมควบคุมโรค หรือ คร.ของเราต้องคุม” คุณหมอช่อ เสือยิ้มยาก พูดน้อย ต่อยหนัก ซีเรียสกับชีวิตเขาไม่เคยพูดเล่น
“ถูกต้อง เพราะถ้ากรมฯ คุมไม่ได้”ท่านยุทธการถาม ทีมอเวนเจอร์
“ประเทศก็หายนะแน่นอน” คุณหมอเมษา แพทย์หนุ่ม บ้าพลัง ว่างจากงานต้องเข้าฟิตเนสชอบเสียเหงื่อ ชิงตอบ
“รู้ก็ดี งั้นไป”ทั้งหมดเปิดประตูห้องประชุมใหญ่ของ กรมฯ ปรากฏเก้าอี้ตั้งเรียงราย ไม่มีคนนั่งและในห้องนั้น แถวสุดท้าย มีแพทย์หนุ่มฝึกหัด ที่มานั่งรออยู่เพียงคนเดียว
“จุฑา” ทุกคนพูดชื่อแพทย์ฝึกหัดหนุ่มเป็เสียงเดียวกัน
“ทำไมเขาไม่มากับพวกเธอ ตกลงอยู่กลุ่มเดียวกันหรือเปล่า” ท่านยุทธ ถามกลุ่มอเวนเจอร์แพทย์ท็อปไฟว์ ความหวังใหม่ ดีที่สุดของรุ่นที่เลือกมาปั้น
ปิงปอง“มันเป็อย่างนี้แหละครับ ชอบทำตัวแปลกแยก”
“รู้อย่างนี้ ทำไมไม่ทำตัวให้เข้ากับเขาได้”ท่านยุทธพูดตำหนิแพทย์อีกสี่คน แต่เป็กึ่งล้อเล่น
“คนแบบนี้ มักมีอะไรดีๆ”
ลึกๆทุกคนก็เห็นด้วยแหละ เพราะ จุฑา จัดเป็คนประเภทที่มีความตั้งใจสูงมากเวลาสนใจเื่ไหนแล้ว จะต้องรู้ให้รอบที่สุด
เขามาฝึกงานไม่เท่าไหร่ผู้ใหญ่ในกรมฯ ก็เอ็นดู มอบหมายให้ทำหลายโปรเจคต์เป็เหตุให้เขาไม่ได้คลุกคลีกับเพื่อน และเพื่อนๆ หมั่นไส้
ผอ.มองที่นาฬิกา“ในความทรงจำเธอมาก่อนเสมอนะจุฑา”
“แต่นี่มันเลยเวลาไปสิบห้านาทีแล้ว ฉันคิดว่าท่านอธิบดีฯ คงยกเลิกการประชุมแล้วล่ะ”
อ้าวทีมแพทย์อเวนเจอร์ร้องกันเสียงหลง
“ไม่ได้ยกเลิกครับ ทไปธุระต่อ แค่ฝากเื่เอาไว้ นี่ครับ”
จุฑาส่งข้อความที่ส่งต่อกันมาจากมือถือ เื่เกิดขึ้นไม่ กี่วินาทีแต่ยอดผู้ชมและส่งออกไปทั่วโลกมหาศาล
***ข้อความเตือนภัยของ หมอหลี่ หรือ นายแพทย์หลี่ เหวินเหลียง(DrLi Wenliang) หมอชาวจีนคนแรกที่พยายามส่งข่าวเตือนภัยให้สาธารณชนรับรู้ว่ามีโรคระบาดเกิดขึ้นโรคระบาดนี้มีลักษณะคล้ายโรคซาร์สั้แ่เมื่อเดือนธันวาคม 2019 ที่ผ่านมา
ข้อความที่เขาเผยแพร่คือ“มีคนติดเชื้อไวรัสที่มีอาการคล้ายโรคซาร์ส ที่คาดว่าติดเชื้อมาจากตลาดสดค้าเนื้อสัตว์ป่า”
ท่านยุทธและทีมหมออเวนเจอร์ต่างใ รู้ดีว่าภาระหนักอึ้งคงอยู่ข้างหน้า
“เหตุผลนี้เองที่ทำให้การประชุมเสร็จไว” ท่านยุทธกล่าว
ปิงปอง“พวกผู้ใหญ่คงไปเตรียมการ สกัดนักท่องเที่ยวที่มาจากประเทศจีนงั้นหรือครับ”
ไตรทิพย์“ใช่ ถ้ายับยั้งได้แต่แรกจะคุมไม่ลำบาก แต่ถ้าปล่อยให้แพร่กระจายจะเริ่มทำได้ยากแล้ว”
“ถ้างั้นทุกคนก็ไปสแตนบาย รอฟังข่าว เตรียมตัวเองให้พร้อมเผื่อเขาขอกำลังมาที่หน่วย จะได้ไปช่วยกัน” ท่านยุทธ สั่งทุกคน
ทุกคนรับทราบแยกย้าย เพียงแต่ จุฑา ยังนั่งอยู่ที่เดิม
หน้าเขานิ่งเฉยเหมือนไม่คิดอะไร หากแต่ความจริง คิดเยอะมาก
“ทำไมยังไม่ไปอีกจุฑา” ท่านยุทธถามด้วยความสงสัย
คุณหมอหนุ่มหันไปมองหัวหน้า“ไม่ครับ พวกผู้ใหญ่ไม่ได้ไปที่สนามบิน!”
ทีมอเวนเจอร์ที่กำลังจะพ้นห้องประชุมไปเป็ อันหยุดชะงักเหมือนโลกหยุดหมุนไปชั่วขณะหนึ่ง
ก่อนที่เขาจะส่งข้อมูลรายงานอีกฉบับให้ทุกคนอ่าน
#WuhanSarsติดเทรนด์ Weibo เฟสบุ๊คจีนสร้างความตื่นตระหนกไปทั่ว แต่ไม่นานทางรัฐบาลมาลบและเซนเซอร์ข้อความแต่ขณะเดียวกัน รัฐบาลจีนออกมายืนยันว่า “ไม่มีการติดเชื้อจากคนสู่คน”
และระบุว่าไม่มีบุคลากรทางการแพทย์คนใดที่ติดเชื้อพร้อมเตรียมดำเนินการกับคุณหมอ โทษฐานทำให้สังคมตื่นตระหนกเกินไปตำรวจให้เขาเขียนยอมรับสำนึกผิด เพราะทำผิดกฎหมาย
หลังจากที่เขาเผยแพร่ข้อมูลเกี่ยวกับโรคระบาดที่กำลังเกิดขึ้น
“อ้าว เื่ก็จบด้วยดีแล้วนิ มิน่า ถึงไม่จำเป็ต้องทำอะไรแล้ว” ท่านยุทธกล่าวแบบเข้าใจ
แต่หมอหนุ่มยังกังวล “ผมอาจจะคิดมากเกินไป แต่ผมไม่เชื่อในคำแถลงของรัฐบาลผมเชื่อคุณหมอชาวจีนที่ออกมาเตือนคนนี้ครับ”
“นายหมายความว่ายังไง”
“บางอย่างกำลังก่อตัว แค่ยังไม่ได้เกิดขึ้นครับหัวหน้า”
“ถ้าเรารอให้เกิดขึ้น ถึงตอนนั้นเราก็คงควบคุมอะไรไม่ได้” จุฑาตั้งใจพูดในสิ่งที่เขาครุ่นคิดมาตลอด
ท่านยุทธ “นายคิด ว่าเราควรทำยังไง”
“จะทำอะไรได้ เราแค่เศษเสี้ยว หนึ่งในฟันเฟืองเล็กๆ” ปิงปองชิงตอบก่อนใคร
ช่อ“ถ้านี่เป็เื่สำคัญ สักพักก็คงมีมาตรการรองรับเอง”
เมษา“แต่ผมเห็นด้วย ถ้าไม่เตรียมการ เราอาจรับมือไม่ทัน ตอนนี้โรคระบาดเกิดเฉพาะที่จีน สถานการณ์ยังพอคุมได้ถ้าคิดจะคุมครับ”
“แต่เราไม่มีอำนาจอะไรไปก้าวก่าย จู่ๆ จะไปตั้งด่านตรวจสกัดมันต้องประสานงานหลายฝ่าย”
“แค่จุดคัดกรองได้มั๊ยคะอาจารย์ หนูเห็นด้วยว่าเราควรทำอะไรบ้าง” ไตรทิพย์
“นายคิดยังไงจุฑา”
“การได้ทำอะไรบ้าง ดีกว่าไม่ได้ทำอะไรเลยนะครับ” หมอจุฑามองผอ.แบบวิงวอน
“เราอาจจะเฉย ไปอีกได้สองสามวันหรืออย่างมากหนึ่งอาทิตย์ แต่หลังจากนั้นถ้ายังมีการเข้าออกของนักท่องเที่ยวจีนเยอะขนาดนี้ ประเทศไทยมีปัญหาแน่”
“ทำเท่าที่เราทำได้ดีมั๊ยครับ ผมเชื่อ ลองถ้าจุฑากังวลอะไรแล้วมันควรที่จะกังวลจริงๆ เพราะเขาไม่ใช่คนชอบล้อเล่นเหมือนกับหมอปิงปอง” เมษาเห็นด้วยอีกคน
“มีพาดพิงอีก”หมอปิงปองมองเพื่อนขวางๆ
ขณะที่ท่านยุทธมองจุฑา แพทย์ฝึกหัดไฟแรง “สรุปว่า เราจะทำเท่าที่เราทำได้ก็แล้วกันภายใต้กรอบของเรา”
ทุกคนยิ้มให้กับท่านยุทธ“แต่ขอไว้อย่าง ให้เป็ไปตามขั้นตอน ระเบียบราชการมีไว้ให้ปฏิบัติและยึดถือห้ามก้าวก่าย ล้ำเส้น หรือเหยียบตาปลาใครเด็ดขาด”
ครับค่ะ แพทย์ทุกคนรับคำท่านยุทธ
“พวกนายรับปากแล้วนะ ใครที่ทำให้ฉันหายใจไม่ทั่วท้อง เตรียมตัวหยุดหายใจได้ทุกภารกิจ ระวัง!”
ครับค่ะ แพทย์ฝึกหัดตอบเสียงดัง
ภาพกว้างของการคมนาคมเครื่องบินหลายสัญชาติบินมาจอด จุดหมายคือการท่องเที่ยวประเทศไทย
ณประตูของผู้โดยสารขาเข้า สนามบินสุวรรณภูมิ
หญิงสาวในชุดไทยบรมพิมานสีงาช้าง เดินมาด้วยท่าทางเด่นสะดุดตา รูปร่างสูงโปร่ง ใบหน้าสะสวยทำให้ทุกย่างก้าว มีแต่คนเหลียวหลัง
ด้านหน้าของเธอมีพนักงานถือพานทอง ในนั้นมี มาลัยดอกไม้ รอคอยที่จะมอบให้
“เร็วสิ ยืดยาดอยู่ได้ ยัยเชิญขวัญ ฉันเมื่อย” คนถือพานเป็รุ่นพี่อายุมากกว่าฉันไม่เท่าไหร่ แต่ข่มฉันจัง
“เดินนวยนาด ยุรยาตร กว่าจะเยื้องกราย คิดว่าตัวเองมาทำอะไรมาเดินทางไปประกวดมิสยูนิเวิร์สหรือไง ไหนแฟนคลับ ไหนป้ายไฟ”
“พี่สุณี คะ ไม่รัก ไม่ว่า แต่อย่าถากถางขอความกรุณาด้วยค่ะ”
“มันปากของฉัน เก่งนัก ก็หาด้าย หากรรไกรมาเย็บปากฉันสิ”
รุ่นพี่ที่ทำงานท้าฉันไม่อยากมองหน้าเธอ ฉันหันไปยิ้มกับคนอื่นที่เฝ้ามองฉันมาตลอดทางยังดีซะกว่า
ฉันแจกยิ้มไปทั่วสวมิญญาพี่ปุ๋ย แต่นั่นกลับทำให้เธอโกรธ
“ว่าแล้วยังไม่สนใจอีก ถือว่าเป็เด็กเส้น ผอ. หรือยังไงถึงได้หยิ่งยโสกลับคนทำงานรอหน่อยเถอะ รอเป็ของเก่าซะก่อน ผอ. เขาเห่อใครไม่นานหรอก”
“พี่สุณี อะไรที่ออกจากปาก ถ้าไม่ใช่ดอกพิกุล ก็หุบไปนะคะ” เชิญขวัญตัวจริงออกมาแล้วทำเอารุ่นพี่เหวอ
“ฉันไม่ใช่คนสนิมสร้อย ที่สงบปาก สงบคำ รอคนอื่นทำร้ายอยู่ฝ่ายเดียวถ้าพี่กับฉันไม่ดี พี่ไม่ต้องคิดถึงฉันหรอกค่ะ”
“หนอย นังนี่”
“เอาสิคะ ตบเลย ไม่ต้องกลัวหรอกค่ะ เชิญขวัญจะไม่โต้ตอบเพราะเชิญขวัญอยู่ในเครื่องแบบที่สูงส่ง ชุดไทย บรมพิมานถ้าพี่ไม่แคร์ภาพลักษณ์ว่าคนจะมองพี่ยังไง ที่ทำร้ายหญิงสาวในชุดไทยที่บอบบางมันก็เื่ของพี่”
“อยากจะสวมบทนางเอก แล้วให้ฉันเป็ผู้ร้ายงั้นเหรอ ไม่มีวันทำหน้าที่กระจอกๆ ของเธอไป” สุณี ยัดพานทองใส่มือ
จริงๆแล้ว “พวงมาลัย” ไม่ได้เตรียมไว้ให้ดิฉันหรอกค่ะดิฉันเป็ฝ่ายเตรียมและคล้องให้กับนักท่องเที่ยวที่เดินทางมาเที่ยวเมืองไทยใน่นี้
ซึ่งแต่ละท่านเปรียบเสมือนผู้อุปการคุณทำให้อุตสาหกรรมท่องเที่ยวในเมืองไทยเติบโต ผู้ประกอบการอยู่ดีกินดี
ดิฉันเต็มใจคล้องค่ะและไม่รังเกียจนักท่องเที่ยวชาวจีนแผ่นดินใหญ่ ถึงแม้ว่า
เสียงไอคอกแคกมีขากในตอนหลัง พวกเขาจะชอบไอจามเสียงดังชอบถูกเนื้อต้องตัวโดยไม่ขออนุญาต ชอบคุยข้ามหัวเราไปมา ฯลฯ
ดิฉันก็พยายามพูดสร้างความเข้าใจเป็รายๆ ไป
เื่งานจะไม่มีปัญหาอะไร ถ้าบังเอิญดิฉันไม่ได้ “คล้อง” แบบนี้มาตลอดสามเดือนแล้ว!
ระหว่างคล้อง ดิฉันคิดหาทางออกที่ไม่ต้องทำงานพื้นๆแบบนี้ อยากหาโอกาสทำงานที่ได้โชว์ความสามารถพิเศษบ้า’ เพิ่มพูน“ทักษะ” นักประชาสัมพันธ์ที่ร่ำเรียนมา
เมื่อไหร่นะวันนั้นจะมาถึง!!!
เพื่อป้องกันการหยุดหายใจของตัวเราเองทีมอเวนเจอร์ นำโดย จุฑา กลับมาคิดเื่ที่ผอ. พูด
“เราจะทำเท่าที่เราทำได้ก็แล้วกันภายใต้กรอบของเรา และ ห้ามก้าวก่าย ล้ำเส้น หรือเหยียบตาปลาใครเด็ดขาด”
ที่สุดคุณหมอหนุ่มจึงคิดว่าน่าจะประสานกับ กรมท่องเที่ยวฯ เพื่อจัดทำคลิปวิดีโอและโครงการตรวจสุขภาพรถแท็กซี่ ที่ สุวรรณภูมิ เป็ด่านแรก