ที่จริงพรที่เธอขอไม่ใช่ว่าไม่ได้ผล เพราะไม่ว่าหมอชินจะหลบไปที่ใดต่างเจอเข้ากับเธอตลอด เพียงแต่หลบหลีกเก่งเธอถึงมองไม่เห็นเขา
หมอกิตเดินเข้ามาในห้องตรวจด้วยสีหน้าโกรธเคือง “ไอ้ชิน เมื่อวานนายทำเกินไป บอกพยาบาลไปทั่วให้โกหกแฟนตัวเอง นายรู้ไหมเธอตามหาให้ควั้ก”
“ฉันยังไม่อยากเจอเธอ เพราะยังทำใจยอมรับไม่ได้ ให้เวลาฉันหน่อยเถอะ”
“ทำไม อายเหรอที่มีแฟนอ้วน ไม่ได้สวยเหมือนแฟนคนอื่นเขา”
“เอ่อ ฉันกลัวโดนคนอื่นล้อ”
“ละทีสมัยเรียนมหาลัยนายเองไม่ใช่เหรอ ที่คอยบอกไอ้วินว่าอย่างเล่นกับความรู้สึกผู้หญิง ไม่ว่าเธอจะมีรูปลักษณ์ภายนอกแบบไหนต่างมีความงามอยู่ในตัวเองเสมอเพียงแต่เราต้องเปิดใจค้นหา ละทีตอนนี้กลับเป็นายเองที่ทำแบบเดียวกันกับมันในตอนนั้น”
“ฉันต้องทำใจยอมรับใช่ไหม”
“ใช่ อย่ามองคนแค่เปลือกนอกสิว่ะ เราต้องมองเขาจากข้างใน ลึกๆ เธออาจเป็คนที่นายเฝ้าตามหาอยู่ก็ได้ใครจะไปรู้”
เขาเงียบ และคิดทบทวนตัวเอง “นายพูดถูก ฉันไม่ควรหลบหน้าเธอ ไหนๆ ก็เป็แฟนกับเธอไปแล้ว ต้องลองเดทดูสักครั้งมันถึงจะรู้”
“มันต้องแบบนี้สิ รีบโทรหาเธอตอนนี้เลย”
ด้านชามที่ลางานเพราะป่วยทางใจ เอาแต่เก็บตัวอยู่ในห้องไม่ยอมออกไปไหน ในหัวคิดแค่ว่าหมอชินคงอายที่เป็แฟนกับหญิงอ้วนอย่างเธอ ถึงได้หลบหน้าหลบตาแบบนี้
ไลลายกหูโทรศัพท์โทรหาเพื่อนอีกคน “อีดาว กูว่าอาการอีชามเข้าขั้นสาหัส เก็บตัวอยู่ในห้องั้แ่เช้าจนบ่ายยังไม่ออกมาเลย”
“ก็แหง่ล่ะ หมอชินหายต๋อมไปเลยนิ”
“พวกเราจะทำไงดีว่ะ”
“ไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น ให้มันคิดได้ด้วยตัวของมันเอง เพราะพวกเราพูดจนปากเปื่อยปากแฉะ มันเคยฟังไหม ไม่เลย”
ชามที่อยู่ในห้องได้ยินที่ไลลาคุยโทรศัพท์กับดาว เธอถอนหายใจเฮือกใหญ่สองมือกอดเข่านั่งอยู่บนเตียง ทันใดนั้นมีเสียงเรียกเข้า เธอคว้ามือถือ เอ่ยพูดกับปลายสายอย่างคนไร้อารมณ์ว่า
“ก็บอกแล้วไง ว่าลาป่วยหนึ่งวัน พรุ่งนี้จะกลับไปตรวจที่ค้างไว้”
แต่เสียงปลายสายนั้นกลับไม่ใช่เพื่อนร่วมงานของเธอ
“คุณชามครับ ผมเอง”
เธอตื่นเต้นดีใจ “หมอ หมอหายไปไหนมาค่ะ ชามเป็ห่วงแทบแย่ อะไรนะคะ ว่างค่ะ ได้ค่ะ พรุ่งนี้เจอกัน”
หลังจากที่เขาว่างสาย ชามวิ่งะโโลดเต้นด้วยความดีใจออกไปหาไลลาข้างนอก
“ยัยไลลา กูหิวข้าวแล้วมึงมีอะไรให้กูกินบ้าง ไม่ได้กินข้าวั้แ่เช้า หิ๊วหิว”
ไลลาที่กำลังทำสปาเก็ตตี้อยู่ในครัวเริ่มรำคาญกับอารมณ์ผีเข้าผีออกของเธอ
“กูตามอารมณ์มึงไม่ทันจริงๆ เป็อะไรอีกค่ะสาว คราวนี้ร่าเริงมาเชียว”
“ไม่อยากจะอวดเลย พรุ่งนี้กูจะไปเดทกับหมอชิน” เธอไม่เหมือนคนที่พึ่งโศกเศร้าเสียใจ แถมยังทำหน้าตาดี๊ด๊าเกินจริง
“กูดีใจกับมึงด้วยนะ” แม้เป็คำยินดี แต่ถ้าฟังดีๆ แม่งมันพูดประชด 5555