ความสุขที่สามีมอบให้ไม่ได้
ตอน โดนแบบซาดิสม์
หลังจากค่ำคืนแรกกับชายแปลกหน้า นดารู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงบางอย่างในจิตใจ ความกระวนกระวายที่เคยกัดกินเธอเริ่มสงบลง ร่องรอยบนร่างกายจางหายไปพร้อมกับความรู้สึกผิดที่ลดน้อยลงอย่างประหลาด หลายคืนต่อมา นดาสามารถนอนหลับได้อย่างสนิทโดยไม่ต้องทรมานจากความโหยหาที่รุนแรง เธอยิ้มให้กับภาคินมากขึ้น พูดคุยกับเขาด้วยน้ำเสียงที่สดใสขึ้น ราวกับว่าความมืดมิดในจิตใจของเธอเริ่มมีแสงสว่างสาดส่องเข้ามา
ภาคินสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงนั้นด้วยความหวัง เขาดีใจที่เห็นภรรยามีความสุขขึ้น แม้ว่าความสุขนั้นจะมาจากสิ่งที่เขาไม่สามารถมอบให้ได้ก็ตาม เขายังคงดูแลนดาอย่างดี พาเธอไปทานอาหารอร่อยๆ พูดคุยและให้กำลังใจ
ทว่า...ความสงบสุขนั้นเป็เพียงภาพลวงตา ไม่นานนัก ความโหยหาที่รุนแรงก็หวนกลับมาอีกครั้ง มันรุนแรงและทรมานยิ่งกว่าเดิม นดานอนกระสับกระส่ายทั้งคืน เหงื่อไหลซึมไปทั่วร่างกาย ความ้าทางเพศที่บิดเบี้ยวกลับมากัดกินเธออย่างไม่ปราณี ภาพความรุนแรงในอดีตหวนกลับมาพร้อมกับความปรารถนาที่รุนแรงกว่าเดิม
ภาคินสังเกตเห็นความทรมานของภรรยาด้วยความเ็ป เขาเข้าไปกอดเธอแน่น พยายามปลอบประโลมแต่ก็รู้ดีว่าััอ่อนโยนของเขาไม่สามารถดับไฟในใจของนดาได้
"นดา...คุณเป็อะไร?" ภาคินถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความกังวล
นดาส่ายหน้าทั้งน้ำตา เธอไม่สามารถอธิบายความรู้สึกที่บิดเบี้ยวและน่าอับอายของตัวเองให้สามีฟังได้
"บอกผมมาเถอะนดา ผมอยากช่วยคุณ" ภาคินยังคงพยายาม
ในที่สุด นดาก็ตัดสินใจสารภาพความ้าที่แท้จริงของเธอออกมา เสียงของเธอสั่นเครือ น้ำตาไหลอาบแก้ม
"ฉันว่า ฉันชอบความรุนแรงค่ะ" นดาเอ่ยเสียงแ่เบา "เหมือนวันที่คุณพาคนแรกมา แต่รุนแรงกว่านั้นอีกได้ไหม ได้ไหมคะ?"
ภาคินฟังคำพูดของภรรยาด้วยความตกตะลึง ความเ็ปแล่นริ้วไปทั่วหัวใจ เขาไม่เคยคิดว่าความ้าของนดาจะรุนแรงถึงเพียงนี้
"คุณ้าแบบนั้นจริงๆ เหรอ?" ภาคินถามด้วยน้ำเสียงที่แสนจะเ็ป
นดาพยักหน้าทั้งน้ำตา "ฉันรู้ว่ามันผิด ขอโทษ ฮือ! ๆ ๆ"
ภาคินกอดภรรยาแน่น
ในคืนนั้นเอง ภาคินจึงตัดสินใจทำสิ่งที่ยากยิ่งกว่าครั้งแรก เขาพาชายคนใหม่มาร่วมหลับนอนกับนดา ชายที่เขาสอบถามมาอย่างละเอียด ชายที่เขารู้ว่าจะสามารถตอบสนองความ้าที่รุนแรงและบิดเบี้ยวของภรรยาได้
เมื่อประตูห้องนอนเปิดออก เผยให้เห็นร่างกำยำของชายคนใหม่ รอยสักรูปโซ่ตรวนพันรอบคอของเขาดูน่าหวาดหวั่น ดวงตาคมกริบราวกับใบมีดจ้องมองนดาด้วยสายตาที่ดุดัน
"สวัสดีครับคุณนดา" เสียงของเขาห้าวต่ำ ราวกับเสียงคำรามของสัตว์ร้าย
นดามองชายคนนั้นด้วยความรู้สึกที่แตกต่างจากครั้งแรก ความกลัวยังคงมีอยู่ แต่กลับเจือไปด้วยความตื่นเต้นที่รุนแรงกว่าเดิม ความปรารถนาที่จะถูกกดขี่ ถูกควบคุม ถูกกระทำอย่างรุนแรง ปะทุขึ้นในจิตใจของเธออย่างห้ามไม่อยู่
ภาคินยืนมองภรรยาด้วยแววตาที่เ็ปและเป็ห่วง ก่อนจะค่อยๆ ปิดประตูห้องดังโครม!
ร่างกำยำของชายแปลกหน้าก้าวเข้ามาใกล้เตียงอย่างเชื่องช้า ดวงตาคมกริบจับจ้องร่างอรชรเปลือยเปล่าที่นอนตัวแข็งทื่อ ซ่อนกายอยู่ภายใต้ผ้าห่มบางเบา มือหยาบกระด้างคว้าหมับเข้าที่ข้อมือเรียวเล็กของนดา ดึงกระชากจนร่างบางลุกขึ้นนั่งอย่างแรง
ปลายนิ้วแข็งแรงบีบเค้นทรวงอกอวบอิ่มของนดาอย่างไม่ปราณี เสียงครางต่ำในลำคอดังลอดออกมาจากริมฝีปากหยัก ก่อนที่ฟันคมจะขบกัดลงบนยอดอกสีชมพูอ่อนอย่างรุนแรง
ความเ็ปแล่นริ้วไปทั่วร่าง นดาเงยหน้า กรีดร้องเสียงหลงด้วยความทรมานปนเสียวซ่าน มืออีกข้างของชายแปลกหน้าเงื้อขึ้น ตบลงบนแก้มเนียนของนดาอย่างแรงจนหน้าหัน เืสีแดงสดซึมออกมาจากมุมปากบาง
ร่างบางถูกผลักให้นอนหงายลงบนเตียงอีกครั้ง ขาเรียวถูกจับถ่างออกกว้างจนสุดเหยียด ราวกับตุ๊กตาที่ถูกจับแยกชิ้นส่วน ความรู้สึกตึงรั้งบริเวณขาหนีบทำให้หนดานิ่วหน้าด้วยความเ็ป
ซองพลาสติกถูกฉีกออกอย่างรวดเร็ว ถุงยางอนามัยถูกสวมเข้ากับแก่นกายที่แข็งเต็มลำ มันใหญ่โตกว่าของสามีและกำลังสั่นหงึกหงัก
ชายแปลกหน้าไม่รอช้า ทาบทับร่างของนดา สอดใส่แท่งรักเข้ามาในร่องสาวสีชมพูอย่างรุนแรงและไร้ความปราณี
อร๊าย! เสียงกรีดร้องของนดาดังลั่นห้อง พร้อมกับความรู้สึกเ็ปที่แทรกซึมลึกเข้าไปในร่างกาย แรงกระแทกที่หนักหน่วงและต่อเนื่องราวกับพายุโหมกระหน่ำ ร่างกายของนดาสั่นสะท้านไปทั้งตัว
เหงื่อเม็ดใหญ่ไหลซึมออกจากไรผมของชายแปลกหน้า หยดลงบนใบหน้าซีดเซียวของนดา ที่นอนยับยู่ยี่และเริ่มเปียกชื้นไปด้วยเหงื่อและของเหลวที่หลั่งไหลออกมา
เสียงเนื้อกระทบกันดังสนั่นห้อง เสียงหอบหายใจหนักหน่วง และเสียงกรีดร้องที่ดังเป็ระยะๆ ผสมปนเปกันอย่างน่าหวาดหวั่น แรงกระแทกที่รุนแรงและต่อเนื่องราวกับ้าทำลายทุกสิ่งทุกอย่าง
นดาจิกเล็บลงบนผ้าปูที่นอนแน่น พยายามกลั้นเสียงร้อง แต่ความเ็ปและความรู้สึกเสียวซ่านที่ปะปนกันอย่างบ้าคลั่ง
ค่ำคืนแห่งความรุนแรงและความปรารถนาที่บิดเบี้ยวดำเนินต่อไปอย่างไม่หยุดยั้ง ร่องรอยแดงช้ำปรากฏขึ้นทั่วร่างกายเพรียวสวยดั่งนางแบบ กลีบสาวปลิ้นร่าเข้าออกตามแท่งเอ็นลำใหญ่ เนินน้อยสองฝั่งบวมแดง ร่องสาวสีชมพูกลับกลายเป็ช้ำเืแดงแจ๋
รอยแดงที่เขาฝากไว้บนเรือนกายเธอราวกับเป็เครื่องหมายของการถูกและการยอมจำนน ความเ็ปและความสุขสมหลอมรวมกันจนแยกไม่ออก