ยามค่ำที่เป็เวลาพักผ่อนร่างกายของทุกคนที่เหนื่อยล้าจากการทำงานมาทั้งวันแต่ก็จะมีสถานที่หนึ่งที่รวมคนชอบเสียง แสงสีและการเพิ่มแอลกอฮอร์เข้าร่างกายมารวมตัวกันเหมือนในเวลานี้มีสายตาคู่หนึ่งที่นั่งอยู่ที่โต๊ะ พร้อมโยกหัวไปตามเสียงเพลงในผับสายตาที่เย้ายวนและเฉียบคมกำลังส่งไปยังโต๊ะต่าง ๆ จมูกที่โด่งพองามเชิดขึ้นและมักจะมีรอยยิ้มที่มุมปากรูปกระจับของเธออยู่เสมอ ๆ ตอนนี้พรีมหรืออีกชื่อที่เธอใช้เมื่อออกมาเที่ยวยามราตรีคือ พริตตี้กำลังมานั่งรอกลุ่มเพื่อน ๆ ที่โต๊ะประจำของพวกเธอ พริตตี้ได้รับฉายาเสือสาวพราวเสน่ห์ที่ผู้ชายหลายๆ คน อยากโดนเธอขย้ำมากที่สุด
“แหม อีพรีมเอ้ยอีพริตตี้วันนี้มาถึงแต่หัววันเลยนะ”ออกัส เพื่อนสาวสองของเธอทักขึ้น
“อีกัสกูบอกมึงหลายรอบแล้วนะว่าอย่าเรียกชื่อจริงกู ให้เรียกชื่อในวงการ”พรีมดุออกัส
“เอ่อ กูขอโทษได้ไม่ละเพื่อนหรือให้กูบวชให้เลยจ๊ะ”ออกัสประชด
“อย่าเลยเดี๋ยวศาสนาเขาเสื่อม”พรีมยังปากเสียใจออกัส
“ปากดีนะ อีพริตตี้55555”หลังจากกัดกันก็หัวเราะใส่กัน
“มานานแล้วเหรอมึง”เบสถามพรีม
“อื้อ มาพักนึงละ ี้เีอยู่ห้องคุยกับย่าเสร็จก็ออกมาเลย”พรีมตอบ
“โกหกว่าหลับอีกละซิ”รุ่งฟ้าคาดเดาพรีมได้แต่ยักคิ้วให้
“อีพริตตี้ เื่มันก็ผ่านมานานแล้วนะเมื่อไรมึงจะเลิกยึดติดว่ะ”ออกัสถาม พรีมได้แต่หยักไหล่ และกระดกเครื่องดื่มลงคอรวดเดียว
“เบา ๆ หน่อยมึง เดี๋ยวก็เมาก่อนหรอก”เบสห้ามเพื่อน
“ออกไปเต้นกันเถอะ”พรีมลากมือเบสออกไปเต้นรุ่งฟ้า และออสกัสออกไปวาดลวดลาย ร่วมกับคนอื่น ๆ พรีมหรือพริตตี้ออกมาในชุดเสื้อสายเดี๋ยวเอวลอยกับกระโปรงหนังสีขาวที่สั้นแทบจะไม่ช่วยปิดอะไรมากมายเธอเต้นได้อย่างกับโคโยตี้ ผู้ชายบริเวณนั้นไม่มีใครจะไม่หยุดมองพริตตี้ และมีผู้ชายเขามาคุยกับเธอเธอก็คุยและยั่วยวนทุกคนอย่างสนุกสนานหากมีผู้ชายคนไหนจะลวนลามเธอ เธอก็จะหาวิธีการหลบเลี่ยงอย่างหน้าเอ็นดูออกมาทำให้เขาอยากและเธอจะออกมาแบบสวย ๆ ทุกคืนที่เธอและเพื่อน ๆออกมาดื่มจะไม่เคยต้องเสียเงินจ่ายเลย เพราะส่วนใหญ่จะมีผู้ชายที่มาชอบติดพันเธอจะออกเงินให้ทั้งหมดเธอจะทำเหมือนจะไปต่อกับพวกเขาหลังผับเลิกแต่เธอมักจะชิงหนีกลับไปกับเพื่อน ๆทุกครั้ง
“สวัสดีครับคนสวย”มีหนุ่มเดินเข้ามาเต้นกับเธอ
“สวัสดีค่ะสุดหล่อ”เธอเต้นในขณะที่มือไม้ก็ลูบยั่วเขาไปเรื่อย ๆใบหน้าและดวงตาของเธอก็ยังจ้องเขาอย่างยั่วยวน
“ผมชื่อ ขุนพลนะแล้วคุณชื่ออะไรเหรอครับ”ผู้ชายที่ชื่อขุนพลถาม
“พริตตี้ค่ะ”พรีมตอบ
“ชื่อเพราะจังเลยนะครับ ไปนั่งที่โต๊ะผมกันไม่ครับ”ขุนพลชวน
“ไม่ดีกว่าค่ะแต่ไปนั่งโต๊ะพริตตี้ดีกว่านะคะ”พริตตี้ปฏิเสธเขา แต่กระซิบชวนเขาไปที่โต๊ะเธอหลังจากนั้น ขุนพลตามพริตตี้ไปที่โต๊ะ โดยมีเพื่อน ๆ เธอตามไปนั่งด้วยระหว่างที่นั่งเล่น นั่งคุยกันมือของพริตตี้ก็อยู่ไม่นิ่งลูบแขบลูบขาเขาแถมส่งสายตาเชิญชวนตลอดเวลา
“อย่าส่งสายตาแบบนั้นมาบ่อย ๆ นะ ผมไม่รับประกันว่าคืนนี้คุณจะได้นอนไม่”ขุนพลกระซิบที่ข้างหูเธอ
“แล้วคิดว่า พริตตี้จะกลัวคุณเหรอค่ะว่าแต่คุณเถอะ จะได้สักเท่าไรเชียว”พริตตี้พูดพร้อมใช้นิ้วชี้เชยคางขุนพล
“ผมว่าเดียวผมไปบอกเพื่อนผมและเช็คบิลแล้วเราไปต่อกันเถอะ ผมชักไม่ไหวแล้ว”ขุนพลพูดพร้อมจูบมือของพรีมพรีมได้แต่ส่งสายตาชวนเชิญอย่างเซ็กซี่ เมื่อขุนพลลุกไป ทุกคนมองหน้ากัน
“ โอเคพวกกูไปรอกันที่รถนะอย่าให้โดนลากไปละ”ออกัสพูดและพวกมันก็ออกไป
ด้านขุนพล
“โห้...ไปซะนานเลยนะเป็ไงน้องพริตตี้ในตำนาน”แบงค์ถามขุนพล
“กูจะมาบอกพวกมึงว่ากูไปก่อนนะน้องเขารอกูอยู่”ขุนพลบอกเพื่อน พร้อมหยักคิ้วอย่างภูมิใจ
“อะไร มึงจะไปไหนว่ะกูเพิ่งมา”อัทธิ์ถาม
“เสียใจด้วยนะเพื่อน กูดิวหญิงได้แล้วกูไปก่อน คนนี้แม่งยอมทิ้งทุกอย่างว่ะ 5555” ขุนพลพูดเสร็จเดินออกไป
“อะไรของมัน ดิวหญิงได้ นี่มันเห็นผู้หญิงดีกว่าเพื่อเหรอ”อัทธิ์พูด
“มึงมาช้าไป ถ้ามึงเห็นก่อนหน้านี่มึงก็เหมือนไอ้ขุนพลมันแหละไอ้อัทธิ์ แม่งโคตรแจ่มเลย”พอร์ชเสริมขึ้นอัทธิ์ที่ฟังอยู่เขาได้แค่ส่ายหน้า
“ผู้หญิงก็เหมือนกันทั้งนั้นแหละสวยแค่รูป”อัทธิ์พูดพร้อมกระดกเหล้าขึ้นดื่ม
“ไปกันเถอะครับพริตตี้”ขุนพลเดินมาหาพริตตี้ที่โต๊ะ และเดินออกจากร้านไป เมื่อไปถึงรถที่ลานจอดรถขุนพลเข้าจู่โจมพริตตี้ทันที
“เดี๋ยวซิค่ะทำไมรีบจังเลย”
“ผมไม่ไหวแล้วขอมัดจำก่อนได้ไม่คนสวย”
“ไม่ได้ค่ะเอ่อ..พริตตี้ว่าพริตตี้ปวดฉี่ ขอไปห้องน้ำก่อนนะคะ”พริตตี้ผละเขาและเดินจากไปปล่อยให้ขุนพลยืนอารมณ์ค้างอยู่ที่รถ
“อีพริตตี้ทางนี้”ออกัสขับรถมาจอดรอพรีมที่ลานจอดรถข้างห้องน้ำด้านนอกผับพริตตี้รีบวิ่งขึ้นรถ และออกัสก็ขับรถออกไปทันที
“สงสารผู้ชายคนนั้นนะแก”ออกัสพูดขึ้นขณะขับรถ
“สงสารหรือเสียดาย อีกัส” เบสถามอย่างหมั่นไส้
“ก็ทั้งสองแหละทั้งหล่อ ทั้งหุ่นดี ดูท่าทางจะรวยด้วย เห็นแล้วน้ำลายไหล”ออกัสพูดอย่างเสียดาย
“ขับรถไปจ้าเก็บนอที่งอกออกมาด้วย”รุ่งฟ้าช่วยเสริมเบส
“ส่วนอีพริตตี้ ไหวไม่แก โดนอะไรไปบ้างละ”เบสหันไปถามพรีม
“ไม่เป็ไรแกก็รู้ฉันไม่มีทางพลาดท่าง่ายๆ หรอก สนุกไปอีกวัน”พรีมบอก
“เออสนุก แต่เรารีบกลับไปนอนกันเถอะ พรุ่งนี้มีเรียนนะ”รุ่งฟ้าบอก
ด้านขุนพล
ขุนพลยืนรอพริตตี้อยู่ที่รถพักหนึ่งแต่เห็นว่าเธอยังไม่กลับมาเขาเลยเดินตามไปหาที่ห้องน้ำ แต่ก็ไม่เจอ เขาพยายามเดินตามหาทั้งด้านในและด้านนอกห้องน้ำก็ไม่พบ
“รปภ.นายเห็นผู้หญิงสวยๆ ผมยาว กระโปรงขาวมาห้องน้ำบ้างไม่”ขุนพลเรียกรปภ.มาถาม
“ไม่แน่ใจนะครับคนเยอะผมจำไม่ได้เหมือนกัน”
“นายดูวงจรปิดให้หน่อยฉันกลัวเธอโดนทำร้ายนะ”
“ได้ครับ ได้ครับ” หลังจากนั้นรปภ.พาขุนพลไปยังห้องของควบคุมกล้องของผับ ทำให้เขาเห็นว่าพริตตี้สาวสวยของเขาวิ่งขึ้นรถเพื่อน ๆ เขาไปเสียแล้ว
“หึยัยตัวแสบเอ้ย”หลังจากเขาขอบคุณเหล่าเ้าหน้าที่ของผับเสร็จเขาก็เดินกลับเข้ามาในผับหากลุ่มเพื่อน ๆ ของเขาที่ด้านใน เมื่อถึงที่โต๊ะ เขาแย่งแก้วเหล้าของพอร์ชจากมือกระดกรวดเดียวหมดแก้ว
“เห้ย ๆ ๆ อะไรของมึงไอ้ขุนพลไหนว่าจะไปกับสาว”พอร์ชถาม
“เออ แล้วทำไมกลับมาเร็วนักว่ะ”อัทธิ์ถาม
“หรือเราจะต้องให้ ฉายา ขุนพล 5 วิแล้วว่ะ 555555555”แบงค์เสริม และทุกคนพากันหัวเราะ ส่วนขุนพลนั่งหน้าตาเซ็ง
“ว่าไง เกิดไรขึ้น”อัทธิ์ถามอีกครั้ง
“แม่ง หนีไปเฉยๆเลย มาทำกูอารมณ์ค้างอย่าให้เจออีกนะ ยัยตัวแสบ พริตตี้”ขุนพลพูดอย่างแค้น
“ทำไม น้องพริตตี้อะไรนั้นสวยมากเลยเหรอ”อัทธิ์ถามอย่างสงสัย
“กูก็เตือนมึงแล้ว ไอ้ขุนพลว่าน้องพริตตี้ เป็พวกชอบยั่วแต่ไม่มีใครเคยได้นางเลย เพื่อน ๆ อีกกลุ่มกูโดนมาหลายคนแล้ว” พอร์ชบอก
“ใช่ กูเคยได้ยินว่า ยัยพริตตี้คนนี้ ไม่มีใครรู้จักตัวตนที่แท้จริงจะเจอเธอก็มาเจอกันตามผับบาร์ แบบนี้แหละ”แบงค์เสริม
“ดูลึกลับจังเลยนะ”อัทธิ์ที่นั่งฟังรู้สึกสนใจในตัวพริตตี้
“แต่ถ้าเสือสาวอย่างพริตตี้เจอเสือร้ายอย่างนายอัทธิ์ ภาสกร ไม่รู้ว่าเสือตัวไหนจะชนะเนอะ”แบงค์พูดทำให้อัทธิ์ที่นั่งอยู่รู้สึกท้าทาย
“พริตตี้เหรอชักอยากเจอซะแล้วสิ”อัทธิ์พูดพร้อมส่งสายตาเ้าเลห์ออกมา
ด้านพรีม
“ฮัดชิ้ว”พรีมจามขณะนั่งรถกลับคอนโด
“เป็ไรมึง ไม่สบายเหรอ”รุ่งฟ้าถาม
“ป่าวนิ”พรีมตอบ
“สงสัย โดนใครพูดถึงอยู่ละมั้ง หรือผู้ชายสุดหล่อคนนั้นจะสาปแช่งมึงอยู่ว่ะอีพริตตี้555555”ออกัสเสริม พร้อมหัวเราะ
“เออ กูก็ว่า555555555555”เบสเสริมและทุกคนก็หัวเราะกันลั่นรถ เมื่อถึงคอนโดพรีมลงจากรถที่ทางเข้าคอนโดเพราะคอนโดเธอเป็คอนโดที่คอนข้างจะเป็ส่วนตัวและมีความปลอดภัยสูงส่วนใหญ่ลูกบ้านที่คอนโดนี้จะเป็คนมีระดับย่านวลจันทร์เลยจัดการให้เธอมาอยู่ที่นี่
“พรุ่งนี้มึงจะไปเอง หรือให้พวกกูมารับ”ออกัสถาม
“กูขับรถไปเองเลิกเรียนต้องแวะไปหาคุณย่าด้วย”พรีมตอบ
“เออ ๆ งั้นพรุ่งนี้เจอกันที่มหาลัยนะคะอีพริตตี้ อุ้ยลืมไป พรุ่งนี้กูต้องเจอคุณหนูพรีมต่างหาก”ออกัสกัดเพื่อนก่อนกลับแล้วทุกคนก็ขับรถกลับไป พรีมถอดวิกผมใส่กระเป๋าและเอาเสื้อโค้ทมาส่วมและเดินเข้าคอนโดไป