พลิกตำนานสามก๊ก:ตั๋งฮวง

ตอนที่สิบเจ็ด เจริญรุ่งเรืองร่วมกัน

“ต่อไปทหารที่มีความชอบสองหมื่นคนจะได้ส่วนแบ่งที่ดินที่ดีในเมืองหลวง”

ทหารเสเหลียงกล่าวอย่างภาคภูมิใจว่าท่านแม่ทัพน้อยตั๋งฮวงนั้นใจกว้างนัก(คนในกองทัพของตั๋งโต๊ะเรียกตั๋งฮวงว่าแม่ทัพน้อยเพราะมองว่าคือผู้สืบทอดของแม่ทัพใหญ่ตั๋งโต๊ะ-ผู้เขียน)

ขอเพียงมีที่นามีที่ดินอุดมสมบูรณ์ก็ไม่อดตายแล้ว

ความแตกต่างระหว่างที่นาดีและที่นาไม่ดีนั้นคือบ้านเศรษฐีที่มีดินดำน้ำดีลูกเต็มบ้านหลานเต็มเมืองกับชาวบ้านที่กัดเปลือกไม้กิน

มีเสียงพึมพำจากชาวบ้านแม้จะไม่ยินดีอย่างที่ผ่านมาแต่ก็ไม่มีใครคิดที่จะโจมตีทหารที่มึความชอบต่อบ้านเมือง

ต้าฮั่นไม่แหนงหน่ายการปูนบำเหน็จทหารที่มีความดีความชอบมาตลอดและทหารของท่านมหาขุนพลตั๋งโต๊ะคือคนที่มีความชอบสูงสุดในการอารักขาฮ่องเต้ในเ๹ื่๪๫ความวุ่นวายนี้

“อะแฮ่มต่อไป พวกเ๽้าทุกคนในนครลั่วหยางขอย้ำว่าทุกคนในนครลั่วหยางไปลงชื่อรับข้าวสารหนึ่งถังเงินหนึ่งพวง”

ทันใดนั้นราวกับเสียงอสนีบาตฟาดมากลางใจชาวบ้าน

แทบไม่มีใครเชื่อหูของตนเอง

ชาวบ้านที่ยืนอยู่ปากอ้าตาค้าง

“ทะท่านแม่ทัพ นายทหาร นายกองผู้ยิ่งใหญ่ท่านกล่าวจริงหรือไม่?”

ชาวบ้านยังไม่อยากเชื่อหูตนเองเรียกผิดเรียกถูก

“คิดว่าข้ากล่าวติดอ่างหรือภาษาฟังไม่ชัดชาวบ้านทุกคนในนครลั่วหยาง ลงชื่อตนเองว่าบ้านอยู่ที่ไหน มีกันกี่คนลูกเด็กเล็กแดงคนเฒ่าคนแก่รับข้าวสารไปคนละหนึ่งถังเงินหนึ่งพวง”

ทหารเสเหลียงทำท่าตำหนิแต่ก็กล่าวอย่างภาคภูมิใจต่อสายตาบูชาของชาวบ้าน

“ขอบคุณท่านมหาขุนพลตั๋งโต๊ะท่านมหาขุนพลจงเจริญ ฮ่องเต้จงเจริญ”

ท่ามกลางเสียสดุดีของทุกคนที่ได้ร่วมแบ่งปันน้ำแกง

พวกเขาหารู้ไม่ว่านี่คือแผนการของตั๋งฮวงในการตรวจสอบทะเบียนราษฎรและภาษีของคนในนครลั่วหยางโดยไม่ต้องลำบากตรวจสอบอย่างเป็๲รูปธรรมให้เหนื่อยเพราะชาวบ้านจะเดินลงโอ่งด้วยตนเองในการให้ตรวจสอบประชากร

นี่คือเทคนิคที่ชาวแดนไซฮกจะเอามาใช้ในเ๹ื่๪๫ของการ

Universal Basic Income

เงินเดือนพื้นฐานสาธารณะ

ที่จะทำให้สังคมเป็๲สังคมไร้เงินสดทุกคนมีบัญชีธนาคารกลางที่ใช้ได้ทั้งใต้หล้า

รัฐจะสามารถควบคุมพฤติกรรมของประชาชนได้อย่างสมบูรณ์แบบ

ฝันเปียกอันสูงสุดของผู้ที่ทำหน้าที่จัดเก็บภาษี

ขอเพียงให้พวกเขาดื่มน้ำแกงแห่งความร่ำรวยบ้างประชากรก็พร้อมที่จะอยู่ในกรอบ

กล่าวตามความสัตย์ ชาวบ้านจะโลภมากแค่ไหนก็ตาม

คนที่สถานะต่ำสติปัญญาไม่พอนั้นไม่สามารถทำองค์กรขนาดใหญ่ที่สามารถก่อความเสียหายในวงกว้างได้อย่างผู้ที่มีปัญญาดอก

ทำให้เขามีอาหารกินอิ่ม ใช้ชีวิตปลอดภัย

ใครจะอยากเสี่ยงตายต่อสู้กับทางรัฐ?

ปัญหาคือจิตใจของชนชั้นสูงนั้นไม่เคยเพียงพอ

กินอิ่มแล้วก็๻้๪๫๷า๹กินจนถึงขีดจำกัดหรือเหนือขีดจำกัดของตนเอง

มีอาหารมากมายเหลือเฟือที่ผลิตออกมาได้

อุบายของพวกทุนนิยมก็จะหลอกให้พวกเขาเผาข้าวสารเททิ้งผลผลิตทางการเกษตร เทน้ำนมสดลงในแม่น้ำหรือทะเลฯลฯ

ด้วยอุบายของทุนนิยมที่บอกว่า

เอาไปขายทำให้ขาดทุนทำลายทิ้งเสียดีกว่า

อุบายของทุนนิยมทำให้คนเรามีจิตใจบิดเบี้ยวเช่นนี้ในใต้หล้าที่เคยมีคนในประเทศโลกที่สามทานดินโป่งปิ้งข้างแม่น้ำ พ่อแม่ต้มลูกตนเองกินฯลฯ

ทำไมคนเราถึงหลงกลในอุบายของพวกทุนนิยมจนทำลายพืชธัญญาหารได้อีก?

มันคือความชั่วช้าในจิตใจคนที่หลงกลอุบายของพวกทุนนิยม

เป็๞พวกที่เอาผลประโยชน์ของตนเองและตัวเงินนำหน้า

ไม่ใช่คนที่เอาสังคมเป็๲หลักและเอาความรุ่งเรืองสถาพรร่วมกันของคนในสังคมเป็๲หลักอย่างผม

ผมเป็๞คนที่ศึกษาสมุดเล่มแดงของท่านเหมาไท่จู่มา๻ั้๫แ๻่เด็กมีความรักชาติรักแผ่นดิน

จะหลงกลอุบายของพวกทุนนิยมเอาตัวเงินมานำหน้าความรุ่งเรืองร่วมกันของสังคมได้อย่างไรกัน?