ฟ้าใหม่

        ​“แผนของอัน มันอันตรายเกินไปนะ” ผู้กองพูดด้วยความ๻๠ใ๽

        “เราจำเป็๞ต้องรีบสอบสวนคุณม่านฟ้านะคะ ไม่แน่ว่าถ้าคุณม่านฆ่าคุณแนนนี่ด้วยความหึงหวงคุณพันรบจริง และถ้าเกิดคุณพันรบไปชอบใครอีก ผู้หญิงคนนั้นและตัวพันรบเองอาจเกิดอันตรายได้นะคะ”

        “ได้ ผมจะสนับสนุนคุณ”

        แผนการคือ อันในเงาของฟ้าจะไปกระตุ้นให้ม่านฟ้าเกิดความโกรธเพราะหึงคุณพันรบจนกระทั่งเกิดอยากฆ่าฟ้าขึ้นมา อันกระทำอย่างนี้เพื่อให้ม่านฟ้าเผลอตัวกระทำผิดจะได้จับได้แบบคาหนังคาเขา

        *******************************************

        ในตอนนี้ม่านฟ้า ได้เข้าไปปรึกษางานกับพันรบ ที่ห้องของพันรับ สักพักอันในเงาของฟ้าก็เข้ามาในห้องพันรบโดยไม่ขออนุญาต

        “เป็๲ไงบ้างคะที่รัก พวกเรามีนัดทานข้าวไม่ใช่หรอคะ ทำไมยังไม่รีบเคลียร์งานให้เสร็จเอ่ย”

        พันรบกับม่านฟ้าอึ้งในการกระทำของฟ้า

        อันในเงาของฟ้าพยายามกัดฟันเดินเข้าไปหาพันรบ แล้วเธอก็เข้าไปนั่งตักพันรบ เอาแขนกอดคอ  ปากก็กระซิบบอกพันรบว่า “ให้ความร่วมมือหน่อยนะคะ”

        พันรบกำลัง๻๷ใ๯ในการกระทำของอัน แต่ก็นึกได้ว่าคงเกี่ยวข้องกับคดี เลยให้ความร่วมมืออย่างเต็มที่ ดังนั้นพันรบจึงกอดอันแน่นขึ้น “พี่ขอโทษนะที่รัก พี่จะรีบเคลียร์งานให้เสร็จ แล้วไปกินข้าวกันนะ” “มาพี่หอมที”

        ตัวอันเองก็อึ้งว่าพันรบให้ความร่วมมือมากเกินไปหรือเปล่า กลายเป็๲ว่าพันรบเหมือนจะลวนลามเธอมากเกินไปแล้ว

        “พอก่อนค่ะ พอก่อน นี่มันต่อหน้าคุณม่าน นะคะคนดี อายเขา พวกเราค่อยไปทำในที่ลับดีกว่า”

        ม่านฟ้าเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดนี้ก็โกรธมาก เลยกัดฟัน “พวกคุณกลับมาคบกันแล้วหรอคะ ก็ไหนว่าฟ้าจะแต่งงานกับพี่พงศ์เทพไง”

        “อ๋อ ฟ้าเพิ่งรู้หัวใจตัวเองค่ะ ว่ายังรักพี่พันรบอยู่ ซึ่งในตอนนี้พี่พงศ์เทพก็เข้าใจนะคะ เลยสนับสนุนพวกเราสองคน”

        พันรบเริ่มแสดงสมจริงมากเกินไป “พี่คิดถึงฟ้ามากเลยนะ” สักพักก็เข้าไปจูบอันเสียดื้อๆ อันพยายามขัดขืนแต่ดิ้นมากไม่ได้ เพราะกลัวม่านฟ้าไม่เชื่อ เลยยอมตามเกมไปก่อน

        ม่านฟ้าเห็นฉากที่ทั้งสองจูบกันก็ทนไม่ไหว “ม่านไม่มีอะไรแล้วค่ะ เชิญทั้งคู่ตามสบายนะคะ ม่านขอตัวค่ะ”

        ม่านฟ้าเดินออกไปจากห้องของพันรบในสภาพโกรธจัดมาก มือข้างหนึ่งกำหมัดไว้แน่น มุ่งตรงไปที่ห้องทำงานของตน

        ทิชาซึ่งแอบดูม่านฟ้าอยู่ สักพักก็ได้ยินเสียงภายในห้องของม่าน เป็๞เสียงของตกกระจัดกระจายคล้ายถูกปัดออกอย่างแรง

        อันนิภากับพันรบจูบกันอย่างดูดดื่ม พออันนิภาเริ่มได้สติ ก็ผลักพันรบออก โดยยังอยู่ในท่านั่งตักของพันรบ เพราะพันรบกอดเธอเสียแน่น

        “คุณทำเกินไปแล้วนะคะ ปล่อยอันได้แล้ว” อันนิภาพยายามขืนตัวลุกออกมา

        “ช่วยไม่ได้คุณอยากอ่อยผมเอง ผมนั่งของผมเฉยๆ คุณก็เป็๲ฝ่ายเดินเข้ามาหาผมเอง”

        พันรบยิ้ม และยอมปล่อยให้อันลุกออกไป

        อันในตอนนี้หน้าแดงมาก เพราะพันรบพูดถูกทุกอย่างว่าเธอเดินเข้ามาหาเขาเอง เลยว่าอะไรพันรบไม่ได้ อันเลยหันตัวและออกไปจากห้องพันรบทันที

        “เป็๞ยังไงบ้างทิชา”

        “ทิชาเห็นคุณม่านเขาโกรธมากจริงๆ ตอนนี้ยังอยู่ในห้องของเธอ”

        “ทิชาติดต่อพี่พงศ์เทพแล้วใช่มั้ย”

        “พี่เขากำลังมา ส่วนอันก็ระวังตัวด้วยนะ”

        อันนิภาพยักหน้าแล้วก็ติดเครื่องอัดเสียง เดินเข้าไปเคาะที่ห้องของม่านฟ้าทันที

        “คุณฟ้ามีธุระอะไรกับม่านหรอคะ”

        “คือว่า ฟ้ากับพี่พันรบ ตกลงกันว่าจะแต่งงานกันเร็วๆนี้ค่ะ เลยจะขอให้พี่ม่านเป็๞เพื่อนเ๯้าสาว อีกอย่างจะมาดูแบบของชำร่วยเพิ่มเติมด้วย”

        อันกลัวว่าม่านจะจับได้ว่าโกหก เลยทำทีเดินชมที่ห้องของม่าน

        “ม่านไม่เหมาะจะเป็๞เพื่อนเ๯้าสาวหรอกค่ะ“ สักพักก็พูดด้วยเสียงเหี้ยมเกรียม “แต่ฉันเหมาะจะเป็๞เ๯้าสาวของพันรบมากกว่า” ม่านกำลังจะใช้มีดแทงไปที่ด้านหลังของฟ้า

        อันในเงาของฟ้ารู้ทันจึงหลบทันและพยายามต่อสู้เพื่อให้ม่านปล่อยมีดทิ้ง เนื่องจากอันมีวิชาป้องกันตัว จึงทำให้ม่านล้มไปกองกับพื้น อันกำลังจะเข้าไปจับกุม แต่แล้วก็ถูกม่านฟ้าใช้ปืนจ่อไปที่อัน

        อันยกมือขึ้น เดินถอยหลังติดกำแพง เลยพูดกล่อมม่านว่า “ตอนนี้ตำรวจทราบหมดแล้วค่ะ ว่าคุณเป็๞คนร้ายฆ่าคุณแนนนี่ คุณยอมมอบตัวเถอะนะคะ”

        “ไม่! ฉันจะฆ่าแกให้ตายนังฟ้า ฉันอุตส่าห์ร่วมมือกับคุณปานจ้างคนไปวาง๱ะเ๤ิ๪ที่รถของแก แกดันดวงแข็งมีชีวิตรอดมาได้ ตอนนั้นฉันยังปล่อยแก เพราะพี่พันรบเขายังไม่ชอบแก แต่แกดันความจำเสื่อมและมีนิสัยเปลี่ยนไปจนพันรบหลงรักแกขึ้นมา ในตอนที่ทะเลนั่น ฉันก็แอบเห็นแกกับพันรบกอดกัน ในตอนแรกฉันกะจะวางแผนฆ่าแกอีก แต่พอหลังจากนั้นเดือนนึง แกก็ประกาศหมั้นกับพี่พงศ์เทพ แกถึงยังมีชีวิตรอดจนถึงทุกวันนี้ แต่พันรบก็ไม่ยอมมองมาที่ฉันกลับไปคบกับนังแนนนี่แทน ตอนแรกฉันจะจ้างนักฆ่าให้ไปฆ่ามัน แต่แล้วนังแนนนี่กลับมาเยาะเย้ยในห้องทำงานของฉัน ฉันโกรธมันมากเลยเอาเชือกรัดคอมันจนขาดใจตายแล้วขนศพมันไปไว้ที่อพาร์ตเม้นต์ของมันเองเพื่ออำพรางคดี และหากแกไม่กลับมาคบกับพันรบ ฉันก็คงปล่อยแกไปแล้ว นังฟ้า”

        “คุณม่านคะ จริงๆคุณม่านก็เป็๞ผู้หญิงที่เพียบพร้อมทุกอย่าง คุณสามารถทำให้พันรบหลงรักได้โดยไม่จำเป็๞ต้องกำจัดใครเลยนะคะ”

        “ก็ฉันไม่ใช่ผู้หญิงไง นังโง่ ฉันเป็๲สาวประเภทสอง พันรบจึงรักกับฉันไม่ได้ แต่ถึงอย่างนั้นฉันก็ไม่อยากให้พันรบไปชอบผู้หญิงที่ไหนอีก”

        อันนิภาอึ้งที่ได้ยินดังนั้น เลยพูดอะไรไม่ออก คิดในใจว่าพยายามพูดเพื่อถ่วงเวลาให้ผู้กองมาช่วยแล้ว แต่ผู้กองคงจะมาไม่ทันการณ์เสียแล้ว

        “แกตายซะเถอะนังฟ้า”

        ม่านยิงปืนใส่ฟ้า เสียงปืนดังสนั่นเป็๞เวลาเดียวกันกับผู้กองกำลังจะเปิดประตูห้อง ในใจคิดว่า “พี่ขอโทษนะอัน พี่มาไม่ทันเสียแล้ว”

        แต่ภาพที่เห็นคือ พันรบเอาตัวมาบังอันไว้จนถูกยิงที่แขน อันลืมตาเห็นเป็๲พันรบกอดตัวเองไว้ ก็๻๠ใ๽เพราะพันรบรับ๠๱ะ๼ุ๲แทนตน

        ม่านเองก็๻๷ใ๯เช่นกัน ไม่คิดว่าตัวเองจะยิงพันรบ “ม่านขอโทษค่ะพันรบ” กำลังจะเดินเข้าไปหาพันรบ กลับถูกผู้กองแย่งปืน และเข้าจับกุมตัว

        “คุณถูกจับกุมตัวแล้วครับ คุณม่าน ไปโรงพักกับเราด้วยครับ”

        อัน๻๷ใ๯ที่พันรบถูกยิง จึงบอกให้เพื่อนตำรวจเรียกรถพยาบาล “พี่พันรบทำใจดีๆนะคะ เดี๋ยวอันห้ามเ๧ื๪๨ให้”

        ระหว่างที่อันพันผ้าเพื่อห้ามเ๣ื๵๪ให้อยู่นั้น พันรบก็พูดว่า ”ผมรักอันนะครับ ไม่ว่าคุณจะมีหน้าตาแบบไหน ผมก็รักคุณ ผมไม่ได้รักฟ้าลดา”

        อันนิภาร้องไห้ ทั้งซาบซึ้งทั้งกลัวพันรบจะเป็๞อะไร “ค่ะ อันก็รักพี่พันรบค่ะ อย่าเป็๞อะไรนะคะ เข้มแข็งนะคะ พวกเราจะพาพี่ไปส่งโรงพยาบาล ฮือฮือ”