ตอนที่ 7 เื่บังเอิญ
ขบวนรถม้ายาวเหยียด ตลอดจนเส้นทางไม่สามารถใช้ได้ ยามนี้ชาวประชาต่างมามุงดู เพื่อความบันเทิง เสียงพูดคุยกันของชาวบ้านดังไปทั่วทั้งสองฝั่งถนน
“เ้าเห็นขบวนรถม้าหรือไม่ ขบวนรถม้านี้เป็ขององค์หญิงกมลชม แห่งอาณาจักรพนมนคร ที่นางต้องกลับบ้านเกิดยามนี้ ก็เพราะองค์หญิงได้ถูกองค์ชายรอง เ้าฟ้าเทพนครยกเลิกงานเเต่งงาน ช่างน่าสงสารองค์หญิงกมลชม ยิ่งนัก"
"ข้าก็เห็นด้วยกับเ้า น่าสงสารองค์หญิงแห่งอาณาจักรพนมนครยิ่ง "
น้ำเสียงสตรีชาวบ้านวัยกลางคนเอ่ยเเทรก" พวกเ้ารู้ไหมว่า พระมหาจักรพรรดิศรีธรรม แห่งอาณาจักรเราพอรู้ข่าว ท่านทรงโกรธองค์ชายรองมาก ถึงขั้นคิดจะสังหาร เเต่โชคดีที่ท่านเเม่ทัพใหญ่ เ้าพระยาท่านห้ามปรามได้ทัน ไม่เช่นนั้นคงมีเหตุการณ์นองเืเกิดขึ้นเเล้ว "
ชายผู้หนึ่งเอ่ยอย่างไม่พอใจ “ข้าคนหนึ่งที่ไม่ชอบนิสัยองค์ชายรอง เป็บุรุษหามีความองอาจไม่ ”
“สหายเป็ดั่งที่เ้าเอ่ย ไม่มีความองอาจไร้ความเป็ลูกผู้ชาย ดีนะที่ตำแหน่งอุปราชตกเป็ของ องค์ชายใหญ่ อนาคตเมื่อท่านได้เป็ พระมหาจักรพรรดิ ข้าเชื่อได้เลยว่าบ้านเมืองเราจะสืบสานความสงบสุขต่อไป ”
ผู้คนต่างมองขบวนรถม้าค่อยๆ ออกจากเมืองหลวงแห่งอาณาจักรศรีธรรม ในขณะที่เสียงพูดคุยถึงเื่ราวการยกเลิกงานเเต่งงาน ก็ยังคงดังขึ้นต่อเนื่องตามหลังขบวนรถม้า
ภายในรถม้า
หญิงสาวรูปร่างงดงามได้สัดส่วน เพียงเเค่มองเรือนร่างนางก็สามารถทำให้บุรุษมากราคะเกิดความหลงไหลได้ ผิวพรรณงามดั่งเมฆา น้ำเสียงไพเราะดุจนาง์ นางก็คือ องค์หญิงกมลชม แห่ง อาณาจักรพนมนคร
สาวใช้ด้านข้างมองผู้เป็นายด้วยความกังวลใจ องค์หญิงท่านทำเช่นนี้ มันอาจจะมีผลกระทบต่อตัวท่าน และ อาณาจักรของเรานะเพคะ
"อาณาจักรพนมนคร อาณาจักรศรีธรรม ยิ่งใหญ่นักหรือ ข้าผู้เป็องค์หญิงเเละยังเป็ศิษย์สายนอกแห่ง มหานิกายพรีมัน มีหรือจะยอมตกเป็ภรรยาของอาณาจักรขนาดกลางเช่นนี้ "
สาวใช้พูดเตือนสติ" องค์หญิงท่านไม่อาจดูแคลน อาณาจักรศรีธรรมได้เเม้จะเป็อาณาจักรระดับกลาง เเต่ก็มีทรัพย์สมบัติที่สามารถยกระดับเป็อาณาจักรขนาดใหญ่ได้ "
องค์หญิงกมลชม มองใบหน้าสาวใช้ นางไม่กล้าที่จะเอ่ยตำหนิในความหาญกล้าที่นางได้เอ่ยคำพูดออกมา เหตุผลก็คือ สาวใช้ผู้นี้เป็ถึง องค์รักษ์หญิงอันดับ 1 แห่งอาณาจักรพนมนคร ที่สำคัญนางยังเป็นักฆ่าอันดับ 4 แห่งหอสดับดับเดือน ผู้แข็งแกร่งระดับ ยืนยงนิรันดร์ขั้นต้น
น้ำเสียงนุ่มนวลขององค์หญิงกมลชมได้เอ่ยความในใจ พี่หญิงชนิตาข้าเป็หญิงสาวนางหนึ่ง มีความรักกับบุรุษผู้หนึ่ง หมายคิดสร้างสม สร้างคู่เคียงฟ้า ตัวข้าเป็ถึงหงค์ฟ้า ย่อมคู่ครองกับผู้ยิ่งใหญ่
ชนิตาเอ้ยห้าม "พอเถอะองค์หญิงกมลชม ข้ารู้ท่านมีชายในใจ ท่านอาจถูกบังคับเพื่อเเต่งงานเชื่อมความสัมพันธ์ เพื่อบ้านเมือง เพื่อราชวงค์ของท่านให้อยู่รอด ยามนี้ท่านสามารถดำเนินการบรรลุวัตถุประสงค์ข้างต้นเเล้ว "
"ต่อจากนี้ องค์หญิงจะทำเช่นไร "
กมลชมไม่เอ่ยวาจา ภายในใจนางมีแผนที่คิดวางไว้เเต่ต้นอยู่เเล้ว
เื่ราวเกิดขึ้น เมื่อองค์ชายรองแห่งศรีธรรม เ้าฟ้าเทพนคร ได้เปิดผ้าคลุมหน้าของกมลชม เพียงประจักษ์ตา ใบหน้าคมคายของชายหนุ่มถึงกับมืดมน เพราะใบหน้าที่มันเห็น เป็ใบหน้าน่าเกียจน่ากลัว มีตุ่มหนอง เต็มทั่วใบหน้า มีหรือที่องค์ชายรองอย่างมันจะยอมแต่งงาน กับองค์หญิงที่มีใบหน้าน่าเกียจเช่นนี้
เ้าฟ้าเทพนคร ได้ยกเลิกงานเเต่งงานพร้อมกับไล่องค์หญิงกมลชมให้ออกจากอาณาจักรศรีธรรม คำสั่งนี้ได้กระจายไปทั่วราชสำนัก ต่อจากนั้นมันก็กระจายไปทั่วเมืองหลวงศรีธรรมนคร
ทันใดนั้นเสียงนกสื่อสาร ได้บินวนขบวนรถม้าที่ยามนี้เดินทางออกจาก เมืองหลวงศรีธรรมนคร มาได้ หลายกิโลเมตร
มันบินวนไปมาถึงสามรอบก่อนจะบินลงไปเกาะข้างไหล่ชนิตา นางเเกะจดหมายลับที่ติดมากับนกสื่อสาร เนื้อหากล่าวถึง กองทหาร 6000 นายจากอาณาจักรพนมนครได้มารอรับองค์หญิง ครั้งนี้องค์หญิงสาม สุดา์มารอรับด้วยตนเอง
ชนิตาอ่านจบนางมองไปทาง เมืองหลวงศรีธรรมนคร ทันใดนั้นกองทัพใหญ่ที่ได้ฉายาว่า กองทัพที่เเข็งเเกร่งที่สุดในอาณาจักร ทัพม้าเหล็กศรีธรรม ได้ออกจากเมือง เส้นทางที่พวกมันวิ่งมานั้น ก็คือ ขบวนรถม้าองค์หญิงกมลชม
ชนิตารับรู้แผนการขององค์หญิงได้ทันที ที่เเท้นางก็คิดหมายให้เ้าฟ้าเทพนคร ได้พบหน้าองค์หญิงสุดา์ เมื่อถึงเวลานั้นการเเต่งงานเชื่อมสัมพันธ์ก็ดำเนินต่อไป โดยที่นางไม่ต้องเเต่ง
นางขบคิดในใจอย่างระเอียด
ที่นางปลอมแปลงใบหน้าก็เพื่อให้ฝ่ายชายรังเกียจ จนยกเลิกงานแต่ง ขับไล่นางออกไป
ด้วยนิสัยอารมณ์ร้ายมักมากในราคะของเ้าฟ้าเทพนคร ย่อมเป็ไปตามที่คาดการณ์
พระจักรพรรดิศรีธรรม ต้องส่งกองทัพที่มีเ้าฟ้าเทพนครเป็หัวหน้า มาตามตัวองค์หญิงกลับไป เพื่อเชื่อมความสัมพันธ์อาณาจักร
เมื่อเ้าฟ้าเทพนครพบ องค์หญิงสุดา์ เขาต้องขอร้องบิดาให้เปลี่ยนตัวเ้าสาว สองอาณาจักรที่ยามนี้ต้องเชื่อมความสัมพันธ์ ยังไงก็ต้องตอบรับ ขอเสนออย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
นางมองใบหน้าองค์หญิงกมลชมด้วยความรู้สึกยากคาดเดา นางรู้เพียงว่าคนที่มีความคิดเ้าแผนการคนประเภทนี้ ช่างน่ากลัว ควรอยู่ให้ห่าง ไม่เช่นนั้น ตัวเองอาจจะไปเป็หมากในแผนการได้
ขบวนรถม้าขององค์หญิงกมลชมค่อยๆเดินห่างออกไป มันค่อยๆเข้าสู่เขตเคลื่อนย้ายมิติขนาดใหญ่ ในขณะที่กองทัพม้าเหล็กแห่งศรีธรรมก็ค่อยๆลดระยะห่าง
เพียงไม่นานนักขบวนรถม้าขององค์หญิงกมลชมก็ได้มาถึงสถานที่เคลื่อนย้ายมิติ สถานที่แห่งนี้เป็ที่นิยมของมหาอำนาจขนาดใหญ่จนถึงขนาดกลางไว้ใช้ในการเดินทางระยะไกล เพียงใช้เงินคลื่นเวทจำนวนหนึ่งก็สามารถเดินทางไปยัง สถานที่เคลื่อนย้ายมิติแห่งอื่น
ชนิตาหยิบแผนที่ขึ้นมานางกำหนดพิกัดสถานที่ตั้งของกองทหาร เมื่อสามารถกำหนดพิกัดได้แน่นอน นางได้ใส่เงิน 1000 ทองคลื่นเวทลงไปยังจุดต่างๆ ในลายยันต์เคลื่อนย้ายมิติ
ขบวนเดินทางยามนี้ได้เข้ามายังแท่นเคลื่อนย้ายมิติขนาดใหญ่อยู่ก่อนแล้ว ทันใดนั้นแสงสีฟ้าอ่อน ได้กระจายออกมาอักษรเวทโบราณสีทองได้ปรากฏข้อความ เคลื่อนย้าย ทันใดคนทั้งหมดก็ได้หายไป
สถานที่ห่างไกลมีูเาล้อมรอบหลายพันลูก บนจุดสูงสุดของยอดเขาไม่ได้เป็ยอดแหลมเหมือนธรรมชาติ มันกลับเป็ที่ราบเตียนที่ถูกมนุษย์กระทำ ยามนี้แสงสีฟ้าอ่อนได้ปรากฏร่างมนุษย์จำนวนมาก รถม้าหลายสิบคัน ที่มีราคาแพง ค่อยๆเห็นชัดขึ้น
ชนิตาหยิบแผนที่ขึ้นมา ยามนี้ขบวนองค์หญิงกมลชมได้มาถึงเขตไร้การปกครอง สถานที่แห่งนี้ถือได้ว่าเป็เขตแดนที่มหาสมาคมจอมเวทย์ได้วางไวว่าเป็เขตปลอดอำนาจ เพื่อลดปัญหาข้อพิพากษ์เื่อาณาเขต
“องค์หญิง ข้าจะนำขบวนเดินทางต่อ ”
องค์หญิงกมลชมสายมือไปมาอย่างไม่เห็นด้วย “ให้ขบวนเดินทางพักผ่อนกันก่อน ข้าได้แจ้งกองทัพด้านหน้าให้มารับข้าทีนี้แล้ว”
ชนิตายามนี้เริ่มมีโทสะขึ้นมาบ้างแล้ว หน้าที่ของนางคือการปกป้ององค์หญิง ถ้าเกิดเหตุการณ์นองเืขึ้นมา ย่อมมีผู้บริสุทธิ์ตายตกไป นั้นถือเป็ความรับผิดชอบของนางส่วนหนึ่ง
“องค์หญิงกมลชม ข้าจะพูดกับท่านแค่อย่างเดียว ถ้าคนบริสุทธิ์ตายตกไปเพราะในสิ่งที่ท่านทำ ข้าจะเปิดเผยแผนการของพระองค์ ”
ใบหน้ายิ้มแย้มที่ไม่เข้ากับใบหน้าน่ากลัวเอ่ยอย่างผ่อนคลาย “ท่านพี่ชนิตา ไม่ต้องกังวล ข้าจะรับผิดชอบเื่ราวเหล่านี้เอง”
53K
