[คุณกำลังเข้าสู่มิติที่ 2]
[ยินดีต้อนรับเข้าสู่ไทม์เลส]
[ระบบกำลังสุ่มอาชีพให้กับคุณ]
ตื๊ด ตื๊ด ตื๊ด ติ๊ง!
[คุณได้รับอาชีพเทมเมอร์]
[เนื่องจากสุ่มได้อาชีพห่วยแตกที่สุดระบบสงสารจึงมอบความสามารถพิเศษเพิ่มให้กับคุณ]
[โหมดร่างหิน : เปิดใช้งาน]
[โหมดจับสัตว์อสูรได้ไม่จำกัด จะเปิดใช้งานเมื่อคุณได้รับเลเวล100]
[ปัจจุบันเลเวล :1/100]
[ขอให้สนุกกับการผจญภัย]
เสียงประหลาดดังขึ้นหลังจากตกอยู่ในความเงียบสงัดไม่ถึงสิบนาที ฉันมั่นใจมากว่ามันไม่ได้ดังมาจากด้านนอก แต่เป็ในหัวสมองของฉันเอง
ความมืดมิดถูกแทนที่ด้วยแสงสีขาวจากหน้าต่างสี่เหลี่ยมซึ่งปรากฏขึ้นในนโมสำนึก พร้อมข้อความเป็ประโยคสั้นๆ ขึ้นมาและจางหายไป คล้ายกับป๊อปอัพที่มักเด้งขึ้นมาบนหน้าจอคอมพิวเตอร์เวลามีการแจ้งเตือนบางอย่าง
‘อะไร? มันคืออะไร?’
ฉันรู้สึกงุนงงสับสนและปวดหัวมากๆอาการชาตามร่างกายค่อยๆ หายไป และรับรู้ได้ถึงความคันยุบยิบบริเวณิัคล้ายกับมีบางอย่างกำลังทิ่มตำอยู่
ด้วยความรำคาญฉันจึงยกมือขึ้นปัดและเกาจุดซึ่งรู้สึกคันที่สุด พร้อมกับลืมตาดูว่าสิ่งๆนั้นคืออะไรกันแน่
‘หญ้า?’
มันคือต้นหญ้าใบเขียวสดความยาวเกือบคืบซึ่งถูกกระแสลมพัดจนมันพลิ้วไสวไปมาเสียดสีกับร่างกาย ไม่แปลกหากจะรู้สึกคันเพราะฉันกำลังนอนอยู่ท่ามกลางดงหญ้า
ฉันค่อยๆ หยัดกายลุกขึ้นนั่งหันมองบรรยากาศรอบกายซึ่งรู้สึกไม่คุ้นชิน ห้องรูหนูที่เคยอาศัยอยู่หายไปไหนแล้วทำไมถึงมีแต่ทุ่งหญ้าเขียวขจีรอบด้าน มันไกลสุดลูกหูลูกตาจนหาจุดสิ้นสุดไม่เจอ
“ที่นี่... ที่ไหน?”
ท้องฟ้าสีครามมีก้อนเมฆปุกปุยสีขาวเคลื่อนผ่านเป็ระยะกระแสลมพัดเอื่อยๆ ให้ความรู้สึกเย็นสบาย ทั้งๆที่ดวงอาทิตย์ตั้งตรงอยู่กลางกบาลพอดิบพอดี
นั่งอึนอยู่อย่างนั้นสักพักพยายามคิดหาคำตอบให้กับคำถามที่พึมพำออกมาเมื่อครู่ ก่อนตัดสินใจลุกขึ้นยืนเพื่อให้มุมมองการมองเห็นกว้างมากขึ้น
แต่ก็เท่านั้นฉันไม่อาจหนีไปจากทัศนียภาพที่มีเพียงแค่ต้นหญ้าสีเขียวได้
“นี่ฉันตายแล้วเหรอ?”
มันโคตรจะไร้เหตุผลเมื่อไม่กี่นาทีก่อนหน้านี้ ฉันกำลังนอนหายใจรวยระรินอยู่บนพื้นห้องน้ำ แต่จู่ๆกลับลืมตาตื่นขึ้นมา พบว่าตัวเองอยู่ท่ามกลางทุ่งหญ้าที่ไร้ขอบเขต
ที่นี่คงเป็์อย่างนั้นสินะเพราะนรกหน้าตาดูไม่น่าจะเป็แบบนี้ ดีที่ตลอดชีวิตฉันทำแต่ความดี ไม่เสียแรงจริงๆที่เป็คนซื่อสัตย์สุจริต
ถึงจะเคยมีความคิดอยากบีบคอผู้จัดการแผนกให้ตายคามืออยู่เป็พักๆ ก็ตาม แต่พระเ้าคงจะเข้าใจหัวอกคนอย่างฉันดีว่าทำไมถึงมีเจตนาชั่วร้ายแบบนั้น
แกว๊ก! ฟิ้ว~
ระหว่างกำลังยืนสรุปผลความเข้าใจกับตัวเองเสียงปริศนาของสิ่งมีชีวิตบางอย่างได้ดังขึ้นจากบนท้องฟ้า พร้อมทั้งเสียงเหมือนอะไรผ่าแหวกกลางอากาศเมื่อเงยหน้าขึ้นมองความรู้สึกใยังไม่ทันได้ทำงาน จุดกำเนิดเสียงแปลกๆนั่นก็ถลาพุ่งตรงดิ่งเข้ามาหา
จะงอยปากแหลมคมของสัตว์ปีกชนิดหนึ่งปักเข้ากลางหน้าผากฉันเต็มๆ แต่แทนที่จะเจ็บฉันกลับรู้สึกจักจี้ คล้ายๆกลับมีใครเอาขนนกมาแหย่
ไอ้ตัวที่ประทุษร้ายฉันเมื่อครู่ ตกตุ้บลงไปกองอยู่บนพื้นหญ้านอนแน่นิ่งไม่ไหวติง ประหนึ่งปลาโดนไฟฟ้าช็อต
ฉันเอาเท้าเขี่ยๆหัวมันพร้อมเพ่งพิจารณา มันคือนกที่หน้าตาดูคล้ายเหยี่ยว ทว่าตัวใหญ่พอๆ กับมนุษย์ขนสีขาวสว่างสะท้อนแสงแดดจนต้องหรี่ตาดู
[สกิลร่างหินถูกใช้งาน]
[จำนวนที่ใช้ได้ในวันนี้1/2]
[อีลเกล่า]
[สัตว์อสูรระดับ 8 Level. 80]
[สายพันธุ์ : พิเศษ]
[พลังชีวิต : 10/800]
[กรุณาใช้สกิลเพื่อจับสัตว์อสูร]
หน้าต่างสี่เหลี่ยม ที่เคยปรากฏในมโนสำนึกตอนฉันนอนสลบกลับมาอีกครั้งแต่คราวนี้มันโชว์อยู่กลางอากาศต่อหน้าเลย ราวกับมีคนเอาทีวีล่องหนมาตั้งเอาไว้ตรงหน้า
“นี่มันบ้าอะไรวะเนี่ย?!”
ฉันกระเด้งตัวถอยหลังไปสองก้าวด้วยความตื่นใแต่แทนที่หน้าต่างบ้านั่นมันจะอยู่ที่เดิม มันกลับขยับตามมาด้วยไม่ว่าฉันจะเดินวนซ้ายหรือขวา มันก็จะตามฉันไปทุกฝีก้าวราวกับเงาตามตัว
[อีลเกล่า]
[พลังชีวิต : 50/800]
[พลังชีวิต : 100/800]
ดูเหมือนหลอดปริศนาบนหัวเหยี่ยวตัวนั้นเริ่มมีการเปลี่ยนแปลงจากตอนแรกแดงเถือกเจียนจะหมด มันค่อยๆ ขยับเพิ่มขึ้นทีละนิดและเปลี่ยนเป็สีเหลือง
ดูท่าว่าหากฉันรอให้เวลาผ่านไปนานกว่านี้หลอดนั่นมันคงเพิ่มปริมาณจนเต็ม แล้วนกตัวนั้นคงจะลุกขึ้นมาจิกกบาลฉันอีกครั้งแน่ๆ
แล้วฉันต้องทำยังไงล่ะ?
4K
