Love chaos รักวุ่นวายของนายมาเฟีย

"เราจะลาออกไหม?"เมฆถามด้วยสีหน้าเรียบนิ่งอย่างรอคำตอบ

หญิงสาวลังเลอยู่อีกครั้ง คิดอย่างหนักว่าจะลาออกดีหรือไม่ แต่ก็พลางคิดว่าคงไม่มีเงินใช้แน่นอนถ้าหากลาออก อีกอย่างเมฆคงไม่มาคบและดูแลเลี้ยงดูเธอแน่นอน เธอคิดแบบนั้นอย่างมั่นใจ

"ถ้าลาออกมิ้นท์จะเอาเงินไหนใช้ล่ะคะ มิ้นท์ต้องทำงานเลี้ยงดูตัวเองจนกว่าจะเรียนจบนะ"ฉันพูดและทำสายตาหงอยๆน่ารักๆ

"เงินพี่ไง เดี๋ยวพี่เลี้ยงมิ้นท์เอง มิ้นท์คนเดียวไม่ได้หนักหนาอะไรหรอก"ชายหนุ่มพูดด้วยท่าทีนิ่งๆ โดยที่ไม่ได้นึกถึงผลกระทบที่จะตามมาเลยสักนิด

"ไม่ดีกว่าค่ะ ขอตัวนะคะ"หญิงสาวปฏิเสธก่อนจะลุกเดินออกไปทันที เมฆก็ไม่ได้รั้งไว้แต่อย่างใด

[เมฆTalk]

ผมมองตามแผ่นหลังบางที่เดินออกไปด้วยท่าทางกระฟัดกระเฟียดอย่างงุนงง แค่ลาออกเนี่ยนะ!?

ทำไมล่ะ ลาออกละไม่มีเงินใช้? แล้วพ่อกับแม่เธอล่ะ หรือเธอหนีออกจากบ้าน? หรือมีปัญหากับครอบครัววะ? ถ้าอย่างนั้นผมก็เลี้ยงดูเธอได้ป่ะ แค่นี้เอง เธอคนเดียวคงไม่ได้ทำให้ผมจนลงหรอก เงินเหลือเยอะแยะ

แต่ก็ติดตรงที่ว่า...ผมไม่อยากให้เธอรู้น่ะสิ ว่าตัวตนที่แท้จริงของผมเป็๲ยังไง ผมกลัวเธอจะรับไม่ได้ในสิ่งที่ผมเป็๲ ในสิ่งที่ผมทำ และผมคิดว่าพนักงานที่นี่คงไม่เคยเข้าไปชั้นใต้ดินของผับไอ้ไฟแน่นอน

คงไม่มีใครรู้ว่าในนั้นมันมีอะไร คืออะไร ซ่อนอะไรไว้ คงมีแต่ลูกน้องมันนั่นแหละที่รู้ และเพื่อนมัน ซึ่งนั่นรวมกับผมด้วยที่รู้

"สมน้ำหน้า โดนเด็กปฏิเสธ"-_-ไอ้ห่าไฟมันเยาะเย้ยคืนจากที่ผมเยาะเย้ยมันก่อนหน้านี้

"..."ผมมองมันนิ่งๆอย่างไม่สบอารมณ์

"ทำใจว่ะไอ้เมฆ อยากคบเด็กก็งี้แหละมึง"มันพูดพร้อมกับยกยิ้มหน้าระรื่นขึ้นมาอย่างล้อเลียนผม

"ยังไม่ได้คบ สงสัยที่ไม่อยากให้กูดูแลก็เพราะครั้งก่อนที่กูพูดไม่ดีใส่มั้ง"ผมพูดพร้อมกับยกแก้วขึ้นดื่ม

"พูดไม่ดี?"มันถามย้ำอีกครั้ง

"เออ กูจะพากลับบ้านไง แล้วเธอบอกว่าอาจารย์กับนักเรียนไปด้วยกัน2ต่อ2มันจะดูไม่ดี กูเลยบอกว่ากูไม่ได้คิดอะไรกับเธอ ทำไมต้องสนด้วย"เมื่อผมพูดจบ ไอ้ไฟก็มองและแสยะยิ้มพร้อมกับส่ายหน้าไปมาเบาๆอย่างน่าเวทนา ก่อนจะเอนตัวพิงกับพนักเก้าอี้เลื่อนสีดำตัวสูง

"สมควรละแหละมึงอ่ะ หัดเอาหมาออกจากปากมั่ง"มันพูดและส่งยิ้มกวนๆ

"..."ผมมองมันอย่างอาฆาตแค้น แต่มันกลับมองและแสยะยิ้มแบบไม่สะทกสะท้าน

"มึงเป็๲คนแบ่งหมาจากปากมึงมาให้กูไม่ใช่ไง?"ผมถามกลับอย่างกวนๆและเอนตัวพิงพนักโซฟาบ้าง ใช้ขาข้างหนึ่งขึ้นมาพาดขาอีกข้างหนึ่งไว้ และใช้ศอกทั้ง 2 ข้างท้าวไว้กับขอบบนพนักโซฟา

"หึ"มันหึออกมาในลำคอและยกยิ้มมุมปาก "แล้วมึงนึกยังไงถึงไปสอบเป็๞ครู? ตอนเรียนมึงยังบอกอยู่เลยหนิว่าจะไม่ทำอาชีพครูแน่นอน"

"ก็กูไม่มีไรทำ"ผมตอบอย่างปัดๆไป

"แล้วงานเหี้*ๆของมึงอ่ะ?"

"เดิมๆ น่าเบื่อ"ผมตอบ "เหมือนงานมึงดีมากมั้ง"ผมพูดว่ากลับ มันยกยิ้มขึ้นมาก่อนจะก้มหน้าทำงานที่เหลืออีกนิดหน่อยบนโต๊ะต่อ

.

.

.

.

.

[มิ้นท์Talk]

หลังจากออกมาได้ฉันก็ต้องรีบเปลี่ยนกะทันที เพราะพี่ฝนที่ฉันต้องสลับกะกับเขาเขามีธุระฉันเลยต้องสลับกะเร็วกว่าเดิม

แค่การเสิร์ฟมันก็ใช่ว่าจะง่ายนะ ยากมากๆเลยแหละ ไหนจะต้องรับมือกับพวกหื่นๆโรคจิตๆอีก เดี๋ยวก็โดนลวนลาม เดี๋ยวก็โดนพูดจาเหยียดหยามใส่

ฉันล่ะอยากลาออกมากๆ มากของมากของมากมากมากเลยแหละ แต่ขืนลาออกฉันก็ไม่มีงานทำสิ ไม่มีเงินใช้ ที่ฉันอยู่มาได้ทุกวันนี้และมีเงินใช้ก็เพราะทำงานนี้แหละ

ฉันทำงานและอยู่คนเดียวมาหลายปีแล้ว แต่กลับไม่รู้สึกชินสักที

"น้องสาว มานั่งกับพี่มั้ยจ๊ะ?"ชายร่างโตคนหนึ่งพูดขึ้นเมื่อฉันกำลังเสิร์ฟเครื่องดื่มให้

"ถ้า๻้๵๹๠า๱เด็กนั่งดริ้งค์ก็สามารถติดต่อกับสาวๆสวยๆ ที่อยู่ฝั่งนู้นได้เลยนะคะ"ฉันพูดเสียงหวานและผ่ายมือไปทางฝั่งที่สำหรับให้เลือกเด็กนั่งดริ้งค์

"แต่พี่อยากได้น้องมากกว่า"