ตอนที่ 31 พลังที่แท้จริงของจ้าวหุบเขา
จ้าวหุบเขาเผยร่างที่แท้จริง!
แรงกดดันมหาศาลแผ่ซ่านไปทั่วทั้งหุบเขา!
ไป่เฉินััได้ทันทีว่า พลังของจ้าวหุบเขากระบี่ิญญาพุ่งทะยานขึ้นไปอีกระดับ!
"เด็กน้อย… ข้าไม่คิดว่าเ้าจะเก่งกาจถึงเพียงนี้"
เสียงของจ้าวหุบเขากระบี่ิญญาแฝงไปด้วยความเ็า แต่ก็เต็มไปด้วยความตื่นเต้น
ไป่เฉินกำกระบี่ในมือแน่น ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความระแวดระวัง
ทันใดนั้น ร่างของจ้าวหุบเขาก็เริ่มเปลี่ยนแปลง!
เงาสีดำเริ่มปกคลุมร่างของเขา แผ่ออกมาเป็พลังที่แปลกประหลาด!
"นี่มัน… พลังปีศาจงั้นรึ!?" ไป่เฉินขมวดคิ้ว
จ้าวหุบเขากระบี่ิญญาหัวเราะเบาๆ ก่อนจะกล่าว
"ถูกต้อง… ข้าได้ ‘พลังจิติญญาอสูร’ มาหลายร้อยปี เ้าเป็คนแรกที่ได้เห็นร่างที่แท้จริงของข้า"
"เตรียมตัวตายได้เลย!"
ตูมมมมมมมม!!
---
เงากระบี่ปีศาจ! ไป่เฉินถูกโจมตี!
ร่างของจ้าวหุบเขาพุ่งเข้าใส่ไป่เฉิน รวดเร็วจนแทบมองไม่เห็น!
ฟิ้วววววว!!
เงากระบี่สีดำพุ่งออกมานับสิบเล่มจากร่างของเขา
ไป่เฉินตื่นตัวทันที เขาใช้ ‘ดวงตา์’ วิเคราะห์เส้นทางของกระบี่เ่าั้!
[ติ้ง!]
[พบจุดอ่อน: เงากระบี่มีจังหวะโจมตีที่แน่นอน หากใช้ความเร็วเหนือกว่าสามารถหลบได้!]
"เข้าใจแล้ว!"
ไป่เฉินะโถอยหลัง หลบหลีกกระบี่ปีศาจได้อย่างหวุดหวิด!
เคร้ง! เคร้ง! เคร้ง!
กระบี่สีดำพุ่งเฉียดร่างของเขาไปอย่างเฉียดฉิว
แต่แล้ว...
ฉึกกกกก!!
"อึก!"
กระบี่เล่มหนึ่งทะลวงเข้าที่ไหล่ซ้ายของไป่เฉิน!
โลหิตไหลทะลักออกมา ความเ็ปแล่นเข้าสู่ร่างของเขาอย่างรุนแรง!
---
พลังปีศาจ… ไม่อาจต้านทาน!?
"ฮ่าๆๆๆๆ! เ้าเร็วมาก... แต่ก็ยังช้าไปอยู่ดี!"
เสียงหัวเราะของจ้าวหุบเขาดังก้องไปทั่ว
ไป่เฉินกัดฟันแน่น เขาไม่เคยเจอคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งขนาดนี้มาก่อน!
แต่ในขณะเดียวกัน…
[ติ้ง!]
[ระบบวิเคราะห์เสร็จสิ้น!]
[พบจุดอ่อนของจ้าวหุบเขากระบี่ิญญา!]
"อะไรนะ!?" ไป่เฉินเบิกตากว้าง
---
จุดอ่อนของจ้าวหุบเขา!
ข้อความจากระบบปรากฏขึ้นต่อหน้าต่อตาเขา
[จุดอ่อน: พลังปีศาจของจ้าวหุบเขามีขีดจำกัด หากใช้ติดต่อกันเป็เวลานาน พลังของเขาจะลดลงอย่างมหาศาล!]
"เข้าใจแล้ว!"
ไป่เฉินสูดหายใจลึกๆ แผนการของเขาเริ่มเป็รูปเป็ร่าง!
"ข้าจะไม่ปล่อยให้เ้าชนะง่ายๆ หรอก!"
เขาใช้มือซ้ายที่ยังเหลืออยู่กระชับกระบี่ให้มั่น ก่อนจะตั้งท่าต่อสู้ใหม่
"มาเลย! ข้าจะถ่วงเวลาเ้าให้ได้!"
---
ศึกที่แท้จริงเริ่มต้น!
ไป่เฉินไม่คิดจะปะทะโดยตรงอีกต่อไป เขาเริ่มใช้ความเร็วของตัวเองในการหลบหลีก
ฟิ้วววว!
ร่างของเขาเคลื่อนที่ไปรอบๆ ใช้สนามรบให้เป็ประโยชน์!
จ้าวหุบเขาขมวดคิ้ว "เ้าคิดจะเล่นเกมแมวไล่หนูงั้นรึ!?"
ไป่เฉินไม่ตอบ แต่ยังคงหลบไปเรื่อยๆ
[ติ้ง!]
[พลังของจ้าวหุบเขากำลังลดลง 5%!]
"ได้ผลจริงๆ!" ไป่เฉินยิ้มออกมา
แต่จ้าวหุบเขาเองก็ไม่ใช่คนโง่
"เ้าคิดว่าข้าจะปล่อยให้เ้าถ่วงเวลาได้รึไง!?"
ตูมมมมมมม!!
พลังสีดำแผ่กระจายออกมา ทำให้สนามรบทั้งหมดยุบตัวลง!
ไป่เฉินะโถอยหลังทันที แต่แรงกระแทกมหาศาลก็ทำให้เขากระเด็นไปหลายเมตร!
"อั่ก!!"
เขาพยายามลุกขึ้น แต่ร่างกายเริ่มอ่อนแรงจากาแที่ได้รับ
"เ้าจบแล้ว!"
จ้าวหุบเขาเงื้อกระบี่ขึ้น เตรียมฟันใส่ไป่เฉินในดาบเดียว!
แต่ในวินาทีนั้นเอง...
[ติ้ง!]
[พลังของจ้าวหุบเขาลดลง 30%! เขาเริ่มอ่อนแรง!]
ไป่เฉินยิ้มเย็น "ข้ากำลังรอจังหวะนี้อยู่พอดี!"
เขารวบรวมพลังทั้งหมดที่เหลืออยู่
"กระบี่ครองภพ – วิหค์พิโรธ!"
ตูมมมมมมม!!
แสงกระบี่สว่างวาบทั่วทั้งหุบเขา!
---
ศึกตัดสิน! ใครจะเป็ฝ่ายชนะ!?
จ้าวหุบเขากระบี่ิญญาเบิกตากว้าง เขาไม่คิดว่าไป่เฉินจะสามารถโจมตีสวนกลับได้!
"เป็ไปไม่ได้!"
ฟิ้วววววววว!!
กระบี่ของไป่เฉินทะลวงเข้าใส่ร่างของจ้าวหุบเขาเต็มๆ!
โลหิตสีดำสาดกระเซ็นไปทั่ว!
---
ไป่เฉินชนะ... หรือว่านี่เป็เพียงจุดเริ่มต้น!?
จ้าวหุบเขากระบี่ิญญาล้มลง พลังปีศาจเริ่มสลายไปจากร่างของเขา
ไป่เฉินหอบหายใจหนัก เขาเองก็แทบจะยืนไม่ไหวแล้ว!
แต่ในวินาทีนั้นเอง...
"เ้า... ยังไม่เข้าใจความจริงของโลกใบนี้เลย..."
จ้าวหุบเขายิ้มออกมา... ก่อนที่ร่างของเขาจะสลายไปต่อหน้าต่อตาไป่เฉิน!
"อะไรนะ!?"
"อย่าคิดว่าเ้าชนะแล้ว... นี่เป็เพียงจุดเริ่มต้นของหายนะเท่านั้น..."
---
ตอนต่อไป: ‘เงามืดที่แท้จริง! ไป่เฉินจะรับมือได้หรือไม่!?’