ทะลุมิติไปเป็นฮองเฮา พร้อมระบบเชฟเทพนักปรุง [จบ]

        โจวหมัวมัวขึ้นบันไดไปอย่างราบรื่น กระทั่งถึงหน้าประตูห้องพิเศษ ตี้จึงมีคนเข้ามาขัดขวางนาง

        “เจ้าเป็นใคร ระหว่างการแข่งขันเดินหมากห้ามผู้ไม่เกี่ยวข้องขึ้นมาข้างบนเด็ดขาด!”

        โจวหมัวมัวนั้นเป็นจิ้งจอกเจ้าเล่ห์เฒ่าตัวหนึ่ง นางยิ้มแหะๆทันที “พ่อหนุ่ม ข้าเป็นท่านย่าของแม่นางเฟิง ข้าไม่วางใจที่นางเป็นสตรีดังนั้นจึงมาดูนางเป็นการเฉพาะ รบกวนเจ้าช่วยอำนวยความสะดวกให้ด้วย”

        ชายหนุ่มในชุมนุมหมากล้อมตกตะลึง “ท่านเป็นท่านย่าของแม่นางเฟิงหรือเช่นนั้นข้าต้องเข้าไปรายงานก่อน ท่านรอที่นี่สักครู่”

        “ขอบคุณพ่อหนุ่ม!” โจวหมัวมัวกล่าว

        ชายหนุ่มหมุนกายผลักประตูเข้าไปในห้องพิเศษ โจวหมัวมัวรีบตามเข้าไปทันทีนางมองลอดช่องประตูเข้าไป เห็นเพียงสภาพเละเทะภายในห้อง บนพื้นเต็มไปด้วยไข่มุกและน้ำท่ามกลางห้องเละเทะนี้ สตรีในชุดขาวนั่งอยู่เบื้องหน้ากระดานหมากร่างกายโอนไปเอนมา ชัดเจนเหลือเกินว่าอ่อนแรง ได้ยินเสียงชายหนุ่มรายงานนางจึงหันหน้ามองมาทางประตู...

        วินาทีนั้นเพียงปราดเดียว นางก็จดจำสตรีในชุดขาวได้!

        นางมิใช่ใครอื่น นางคือฮองเฮา เฟิ่งเฉี่ยน

        โจวหมัวมัวตาค้าง

        ที่แท้นางเป็นฮองเฮาจริงๆสตรีมหัศจรรย์ที่กำลังประลองหมากล้อมกับองค์ชายสามถึงกับเป็นฮองเฮาที่ได้ชื่อว่าเป็นสตรีหน้าอกใหญ่ไร้สมอง!

        นี่เป็นไปได้อย่างไร

        แต่เรื่องจริงได้ปรากฏอยู่ตรงหน้า นางไม่เชื่อไม่ได้

        วินาทีถัดมา ก่อนที่เฟิ่งเฉี่ยนจะกวาดสายตามาเห็นนาง นางหมุนตัวหนีไป!

        เมื่อเฟิ่งเฉี่ยนมองมาเห็นเพียงชายอาภรณ์ นางไม่เห็นชัดเจนว่าเป็นใครนางลุกขึ้นเดินมาถึงประตูมองออกไป เห็นหน้าประตูว่างเปล่าไม่มีใครสักคน

        นี่เป็นใครกันถึงกับปลอมตัวว่าเป็นท่านย่าของนาง มีแผนการอะไร

        ไม่รอให้นางไตร่ตรองให้ละเอียดอาการปวดศีรษะอย่างรุนแรงเล่นงานนางอีกครั้ง ปวดเหลือเกิน

        หลังจากโจวหมัวมัวหนีไปจากหน้าประตูนางเดินไปตามระเบียงทางเดินตรงไปที่ห้องพิเศษ เทียน นางจำเป็นต้องนำเรื่องนี้ไปบอกกับองค์ไท่จื่อนี่เป็นโอกาสอันดีที่จะถอนรากถอนโคนฮองเฮา จะพลาดไม่ได้เด็ดขาด!

        นางยิ่งคิดยิ่งตื่นเต้น นางเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้นอย่างไม่รู้ตัว

        เฟิ่งเทียนรุ่ยรู้สึกว่าพฤติกรรมของนางน่าสงสัยจึงลอบตามหลังไป

        ในห้องพิเศษ เทียน ซือคงเซิ่งเจี๋ยดื่มชาอย่างสบายใจ รอคู่ต่อสู้รับมือทว่าคู่ต่อสู้ไม่เคลื่อนไหว เขาไม่รีบร้อนเช่นกัน เขามีความอดทนที่จะรอ

        ซือคงจวินเย่กลับมีทีท่ารอไม่ไหว “นางจงใจถ่วงเวลาใช่หรือไม่หากนางไม่ยอมเดินหมากสักที และไม่ยอมแพ้ เจ้ามิต้องเสียเวลากับนางต่อไปหรือ”

        ซือคงเซิ่งเจี๋ยพูดเนิบๆ “ค่ายกล ‘หน้าผาสูงชันพันหน้า’ ของข้านอกจากศิษย์พี่แล้ว จนถึงเดี๋ยวนี้ยังไม่มีใครทำลายได้! นางไม่ได้รีบร้อนเดินหมาก แสดงให้เห็นว่านางเป็นคนฉลาดทว่าหากนางยังไม่คิดแผนการต้านรับต่อไป แสดงให้เห็นว่าความสามารถของนางยังต้องถูกทดสอบอยู่ข้ายินดีให้เวลานางมากหน่อย ดูว่านางคู่ควรเป็นคู่ต่อสู้ของข้าหรือไม่”

        ระหว่างที่คนทั้งสองสนทนากัน นอกประตูมีการเคลื่อนไหว

        “ทูลไท่จื่อ หม่อมฉันมาเข้าเฝ้าพระองค์ตามบัญชาขององค์หญิงหลานซินเพคะ!

        ได้ยินเสียงของโจวหมัวมัว ซือคงจวินเย่กวาดตามองแล้วพูดกับคนด้านนอก “ปล่อยให้นางเข้ามาเถิด!”

        โจวหมัวมัวเดินเข้ามาในห้องพิเศษแล้วถวายบังคมคนทั้งสอง “ทูลไท่จื่อ หม่อมฉันได้รับคำสั่งจากองค์หญิงให้มาตรวจสอบฐานะที่แท้จริงของแม่นางเฟิงเพคะ”

        ซือคงเซิ่งเจี๋ยกวาดสายตาคมปลาบมองมา “พบอะไรบ้าง”

        ดวงตาของโจวหมัวมัวเปล่งประกาย “หม่อมฉันพบเห็นเรื่องสำคัญเพคะพระองค์ทายว่าแม่นางเฟิงคนนั้นเป็นใครกัน”

        นางหยุดไปครู่หนึ่งแล้วพูดต่อ “นางก็คือฮองเฮาแห่งแคว้นเป่ยเยียนเฟิ่งเฉี่ยน!”

        ซือคงเซิ่งเจี๋ยที่ไม่เคยสนใจเรื่องไร้สาระได้ยินเช่นนั้นถึงกับหันหน้ากลับมาด้วยความประหลาดใจ“เจ้าบอกว่านางคือฮองเฮาแห่งแคว้นเป่ยเยียนหรือ”

        โจวหมัวมัวพยักหน้าแรงๆ “เพคะ องค์ชายสาม!”

        ซือคงเซิ่งเจี๋ยลุกขึ้นพรวด เขาเดินไปข้างหน้าต่างแล้วมองออกไป ประจวบเหมาะเห็นร่างสั่นสะท้านของเฟิ่งเฉี่ยนที่ถูกน้ำรินรดจนเปียกชุ่มตั้งแต่ศีรษะจดปลายเท้าคิ้วคมใต้หน้ากากสีเงินขมวดมุ่น สายตาที่มองเฟิ่งเฉี่ยนเพิ่มความงุนงงและประหลาดใจ

        ทั้งๆ ที่นางเป็นถึงฮองเฮาของแคว้นเป่ยเยียน ฐานะสูงศักดิ์เหตุใดต้องเปลี่ยนชื่อเปลี่ยนแซ่มาปลอมตัวเป็นนางกำนัลฐานะต่ำต้อย

        ยังมีอีก แค่แมวเทพตัวเดียวนางถึงกับยอมอดทนอยู่ในสิ่งแวดล้อมเลวร้ายเช่นนี้ก็ยังยืนหยัดที่จะเดินหมากกับเขาเพื่ออะไร

        เขารู้สึกว่าตนเองอ่านสตรีคนนี้ไม่ออกแม้แต่น้อย!

        “เจ้ารู้หรือไม่ว่านางต้องการแมวเทพไปทำอะไร”

        ได้ยินเขาถาม โจวหมัวมัวรีบตอบ “นี่เป็นแผนการขององค์หญิงเพคะ! องค์หญิงวางแผนให้ฮองเฮาและไทเฮาพนันกันหากฮองเฮาหาแมวเทพสามหางไม่พบภายในเวลาห้าวัน นางจะต้องเป็นฝ่ายสละตำแหน่งฮองเฮาไปจากวังหลวง! พรุ่งนี้เป็นวันสุดท้ายที่พวกเขานัดหมายกันไว้เพคะดังนั้นนางจึงทำทุกอย่างเพื่อจะได้มาซึ่งแมวเทพ!”

        “ที่แท้เป็นเช่นนี้” ซือคงเซิ่งเจี๋ยกระจ่างแจ้งในที่สุดหรือที่นางกล่าวว่านางต้องการปกป้องครอบครัวและสหายของนางตำหนักในเป็นสถานที่ที่เต็มไปด้วยการแก่งแย่งชิงดี ทันทีที่นางสูญเสียตำแหน่งฮองเฮาคนข้างนางย่อมต้องลำบากไปด้วย ดังนั้น นางไม่ได้ทำเพื่อตัวเอง แต่นางทำเพื่อคนรอบๆตัวนาง!

        ทว่าเรื่องเหล่านี้ไม่เกี่ยวอะไรกับเขา และเขาไม่สนใจด้วย

        หากกล่าวเช่นนี้ เมื่อแรกที่เขาเสนอว่าจะประลองกับนางทางหนึ่งคือคิดจะสั่งสอนนางผ่านการเดินหมากกระดานหนึ่งอีกทางหนึ่งคือไม่ง่ายดายกว่าจะพบคู่ต่อสู้ที่น่าสนใจสักคน เขาไม่อยากพลาดโอกาสทว่าตอนนี้ที่เขาใส่ใจมากกว่าคือคนที่อยู่เบื้องหลังนางคนนั้น!

        ยอดฝีมือที่ถ่ายทอดหลักการเดินหมากสี่ต่อหกให้กับนาง!

        ศิษย์พี่ที่เขาคิดหาร้อยแปดพันวิธีบีบให้เขาออกมาปรากฎตัวเดินหมากให้รู้แพ้รู้ชนะสักกระดาน!

        เขามีความรู้สึกแรงกล้าชนิดหนึ่งว่าสตรีนางนี้จะทำให้เขาต้องตามหาศิษย์พี่เจอแน่นอน!

        ดังนั้น เขาจะประลองกับนางต่อไปบีบให้คนที่อยู่เบื้องหลังนางปรากฏตัวออกมาทีละก้าวๆ!

        “เฟิ่งเฉี่ยน หวังว่าเจ้าจะไม่ทำให้ข้าผิดหวัง!”

        เขาลอบพูดกับตัวเองในใจ

        ซือคงจวินเย่หัวเราะเสียงเย็น “คิดไม่ถึงว่านางจะเป็นฮองเฮาของแคว้นเป่ยเยียนจริงๆ! เซวียนหยวนเช่อถึงกับปล่อยให้ผู้หญิงของตนปลอมเป็นนางกำนัลมาประลองเดินหมากในสถานที่ที่มากไปด้วยผู้คนหลากหลายอาชีพเช่นนี้ช่างทำให้คนยากจะเข้าใจ!”

        โจวหมัวมัว “ก่อนมาที่นี่ องค์หญิงได้ทรงกำชับว่าขอให้ไท่จื่อขัดขวางไม่ให้ฮองเฮาได้ตัวแมวเทพเพคะ! นอกจากนี้หากเป็นไปได้จะเป็นการดีที่สุดหากสังหารฮองเฮานอกวังได้ เพื่อเป็นการถอนรากถอนโคน!”

        นางทำท่าสังหาร ในแววตาเต็มไปด้วยรังสีสังหารเห็นได้ว่านางเคียดแค้นฮองเฮาเพียงใด

        ด้านนอกประตูไม่ไกลนัก เฟิ่งเทียนรุ่ยได้ยินบทสนทนาภายในห้องพิเศษหมดสิ้นเขามีสีหน้าตกตะลึงและกังวล พวกเขาถึงกับคิดจะสังหารน้องหญิงสี่ นี่จะทำอย่างไรดี

        รอบๆ ชุมนุมหมากล้อมมียอดฝีมือของแคว้นหนานเยียนซุ่มอยู่ ทันทีที่ลงมือไม่แน่ว่าเขาจะคุ้มกันน้องหญิงสี่ได้!

        ไม่ได้ เขาต้องรีบกลับไปเรียกทัพหนุน! คิดแล้วเขารีบมุ่งหน้าไปวังหลวง บอกกล่าวกับบิดา

        หลังจากเขาออกไป ในห้องพิเศษ ซือคงเซิ่งเจี๋ยพลันส่งเสียง “ไม่ได้! หากข้าไม่อนุญาตพวกเจ้าไม่ว่าใครก็ห้ามแตะต้องนาง!”

        ซือคงจวินเย่ประหลาดใจ “เพราะเหตุใด”

        ซือคงเซิ่งเจี๋ย “ข้าต้องการตามหาศิษย์พี่ของข้าผ่านนาง!”

        ซือคงจวินเย่ขมวดคิ้วแน่น “คนเก็บไว้ได้แต่แมวเทพเก็บไว้ไม่ได้!”