หงซือซือในคราบของไป๋อ้ายฉิงเมื่อได้ฟังสิ่งที่ไป๋เพ่ยเจินเล่าแล้วจึงหาทางไปยังตำหนักหรงซิ่งของเสิ่นกุ้ยเฟยคราวนี้นางรอบคอบพอที่จะไปซื้อยารมให้สิ้นสติจากตรอกคนโฉดมาหลายสูตรสามารถรมกลิ่นให้ผู้คนหลับใหลได้ตามระยะที่้าั้แ่สองเค่อขึ้นไปจนถึงสองวันนางลอบสังเกตนางกำนัลที่เดินผ่านไปมาว่าผู้ใดที่สมควรจะนำไปแปลงโฉมแล้วจึงค่อยรมกลิ่นคนผู้นั้น
จอมยุทธ์หงลากเอานางกำนัลผู้หนึ่งเข้าไปเก็บไว้ในห้องเล็กด้านหลังที่เอาไว้เก็บของแล้วแปลงโฉมเข้าไปในตำหนักเสิ่นกุ้ยเฟยพระสนมที่ได้ชื่อว่าได้รับความโปรดปรานมากที่สุดของฮ่องเต้ในยามนี้ที่กล่าวกันว่าโปรดปรานนั้นก็มิได้มากไปกว่าเหม่ยเฟยสักเท่าใดพวกนางล้วนแล้วแต่สร้างข่าวลือในหมู่นางกำนัลและคอยติดสินบนขันทีให้เอาป้ายชื่อตำหนักของตนเองไว้ใกล้ๆสายพระเนตรของฮ่องเต้ในยามให้เลือกตำหนักไปประทับ
ตระกูลเสิ่นนับว่าเป็หนึ่งในห้าตระกูลสำคัญของแคว้นิที่ได้ร่วมก่อตั้งแคว้นบิดาของเสิ่นกุ้ยเฟยปัจจุบันดำรงตำแหน่งเ้ากรมการคลังจึงได้ถวายบุตรีให้มาเป็พระสนมครานั้นเป็เพราะอำนาจในราชสำนักสู้ตระกูลเถียนมิได้ทำให้บุตรสาวมิได้ขึ้นสู่ตำแหน่งฮองเฮาเสิ่นกุ้ยเฟยยังไม่เคยได้รับอนุญาตให้ตั้งครรภ์ัจึงกลายเป็ความเจ็บพระทัยของนางมาตลอด
เสิ่นกุ้ยเฟยกวาดตามองนางกำนัลทั้งสองที่ยืนรอรับใช้อยู่ข้างๆซึ่งนางนำมาจากจวนใต้เท้าเสิ่นผู้เป็บิดา แล้วหันไปพยักหน้าให้กับมามาหลี่ประจำตำหนัก
“พวกเ้าออกไปก่อน”ต่งมามาหลี่หันไปสั่งนางกำนัลแปดคนที่ยืนอยู่ข้างหน้าให้ออกไปรอข้างนอกหงซือซือก้มหน้าลอบถอนหายใจ ‘เคราะห์ดีจริงที่ข้าเลือกแปลงโฉมเป็นางผู้นี้’
“มามาหลี่พิธีศพเป็อย่างไรบ้าง?” ร่างอรชรค่อยๆ เหยียดแขนขาออกเล็กน้อยนางกำนัลที่ยืนใกล้ที่สุดจึงคุกเข่าลงนวดขาให้พระสนมเบาๆหงซือซือหันไปสบตากับนางกำนัลผู้นั้นเมื่อไม่เห็นว่านางจะเรียกตนเข้าไปช่วยจึงเลือกยืนก้มหน้านิ่งๆ
“กำลังเตรียมพิธีเพคะแต่ชินอ๋องยังทรงสืบเื่สาเหตุการสิ้นพระชนม์อย่างคร่ำเคร่งเช่นเดิมเพราะทรงเชื่อว่าต้องมีคนวางยาองค์ชาย”
“หึ!ก็ตายด้วยวิธีเดียวกันกับองค์ชายใหญ่นี่นะ ก็น่าสงสัยมิใช่หรือ?แต่คงจะหาตัวคนร้ายยากหน่อยนะ ยาที่ไม่ทิ้งสี รสชาติ และกลิ่นแบบนี้แค่จะหาคนที่รู้จักตัวยาก็ยังยากเลย” เสิ่นกุ้ยเฟยแสยะยิ้มเล็กน้อย
“เช่นนี้ก็คงเพิ่มโอกาสให้พระสนมแล้วเพคะ”
“ใช่! ฝ่าาจะได้ทรงยกเลิกการมอบน้ำแกงนั่นให้เปิ่นกงเสียทีนี่หากเปิ่นกงมิได้ยาบำรุงหายากจากท่านพ่อก็คงไม่มีโอกาสรักษาร่างกายไว้รอการตั้งครรภ์เป็แน่”
“หม่อมฉันได้ยินมาว่าหลายวันก่อนทรงเสด็จตำหนักฟาหยางกับตำหนักห่าวซินนะเพคะ”ต่งมามาหลี่คอยสืบข่าวอยู่เสมอว่าฮ่องเต้แต่ละวันทรงไปประทับกับพระสนมองค์ใดแม้พระสนมในตำแหน่งระดับสูงยามนี้จะมีเพียงเสิ่นกุ้ยเฟยอยู่ในตำแหน่งสูงสูดที่มีเงินเบี้ยหวัดถึงเดือนละแปดร้อยตำลึงทว่าก็ต้องหาโอกาสที่จะเป็คนโปรดของฮ่องเต้อยู่ตลอดเวลายิ่งยามนี้ตำแหน่งฮองเฮาได้ว่างลงนับเป็โอกาสในการ่ชิงความเป็หนึ่งในวังหลังของคุณหนูของนาง
“ประทับแล้วอย่างไร?ถ้าฝ่าานอนกับนางก็เป็อีกเื่หนึ่ง”รอยยิ้มเศร้าและน้ำเสียงของกุ้ยเฟยทำให้หงซือซืออดจะเหลือบมองใบหน้างดงามนั้นมิได้
“หม่อมฉันมิเห็นว่าอู๋กงกงจะสั่งให้คนเอาน้ำแกงห้ามครรภ์ไปส่งนางขันทีที่ติดตามบอกว่าฮ่องเต้เสด็จกลับตำหนักเป่าฉียามซื่อเพคะ”
“หลายเดือนแล้วที่ฝ่าาทรงงานหนักแม้จะเสด็จมาหาเปิ่นกง ทว่าเ้าก็เห็นเพียงแค่พูดคุยแล้วก็เสด็จกลับเป่าฉีการเสด็จตำหนักอื่นอาจจะดูเป็ปกติ แต่ก็มิได้ทรงหลับนอนกับผู้ใด?”
“พระสนมเป็ไปได้หรือไม่ว่าฮ่องเต้จะทรงคิดแต่งตั้งฮองเฮาพระองค์ใหม่แล้ว?”ต่งมามาหลี่ที่สืบเสาะทุกเหตุการณ์ในวังหลังก็รู้ดีกว่าฮ่องเต้คล้ายกับทรงเหนื่อยหน่ายการไปเยือนตำหนักสนมทั้งหลายส่วนใหญ่ก็แจ้งว่าราชกิจมากในหนึ่งเดือนนี้เสด็จออกจากเป่าฉีเพียงหกครั้งและมิได้ร่วมหลับนอนกับผู้ใด เพียงมาเยือนเสวยพระยาหารค่ำแล้วก็เสด็จกลับ
“เปิ่นกงเองก็ระแวงอย่างที่เ้าว่ามีฎีกากราบทูลเสนอชื่อหรือยัง?”
“มีแล้วเพคะแต่พระสนมก็รู้ว่าตระกูลที่คู่ควรจะขึ้นมาเป็ฮองเฮาในยามนี้ก็เหลือไม่กี่ตระกูลแล้ว”ต่งมามาหลี่ติดสินบนขันทีขอรู้รายชื่อคุณหนูตระกูลใหญ่ทั้งหลายที่ถูกเสนอชื่อให้มาดำรงตำแหน่งฮองเฮาแล้ว“โฉมหน้าของพวกนางล้วนมิได้งดงามอย่างเช่นพระสนมเพคะ ไม่ต้องทรงกังวลพระทัย”
เสิ่นกุ้ยเฟยถอนพระทัยยาว“ยากที่จะเดาพระทัยฝ่าา เ้าก็รู้ว่าพระองค์คล้ายจะทรงโปรดปรานข้าอยู่พักใหญ่แต่แล้วเมื่อคราที่ตงเฟยเข้าวังก็หันไปเสด็จตำหนักของนางบ่อยๆละทิ้งข้าไป่หนึ่ง เหมือนที่เคยทำกับเหม่ยเฟย ผู้ใดกันเล่า? จะได้เป็ผู้ที่ฝ่าาโปรดปรานอย่างแท้จริงใน่ที่ฮองเฮายังอยู่ฮ่องเต้ทรงเกรงพระทัยนั่นก็เพราะบิดาของนางยังกุมฐานอำนาจเก่าในราชสำนักเอาไว้บัดนี้ฝ่าาทรงมีชินอ๋องและท่านอ๋องเก้าคอยช่วยเหลือซ้ำยังมีจวิ้นอ๋องที่อภิเษกสมรสกับ องค์หญิงแคว้นจินคอยสนับสนุนอีกอำนาจในราชสำนักกลายของเป็พระองค์โดยสมบูรณ์แล้ว”
“นั่นเป็เพราะใต้เท้าฟ่านอีกคนด้วยเพคะ”
“จริงสิ! เปิ่นกงลืมไปเสนาบดีฝ่ายซ้ายฟ่านหลี่เจี๋ยผู้นั้นเป็พี่เขยของชินอ๋อง ด้วยนี่ ยามนี้สิ่งที่ข้าหนักใจก็คือหากฝ่าาไม่มีทายาทแล้วบัลลังก์นี้อาจจะตกอยู่ในมือชินอ๋องก็เป็ได้”
“ชินอ๋องจะกล้าก่อฏหรือเพคะ?”
“ไม่จำเป็ที่จะต้องก่อฏหรอกเพราะเปิ่นกงเคยยินฝ่าาปรารภว่าชินอ๋องเป็ผู้ที่มีความแข็งแกร่งดูแลทั้งการทหารและดูแลราชสำนักได้ดีหากทรงคิดจะยก ราชบัลลังก์ให้ก็ไม่น่าแปลกทรงรักพระอนุชาผู้นี้ยิ่งนัก”
ต่งมามาหลี่ถอนหายใจยาวนับั้แ่นางติดตามพระสนมเข้ามาในวังอุตส่าห์รอโอกาสนี้มาตลอดโอกาสที่พระโอรสทั้งหลายจะถูกกำจัดแล้วเสิ่นกุ้ยเฟยจะมีโอกาสตั้งครรภ์ัคลอดรัชทายาทให้กับฮ่องเต้ในยามที่พวกนางรู้เห็นการกำจัดเด็กในครรภ์สนมคนอื่นๆที่ฮองเฮาเถียนผู้ใจโเี้เป็คนลงมือจึงได้แต่เฉยเสียปล่อยให้นางทำสำเร็จไปครั้งแล้วครั้งเล่า มิรู้ว่าฮ่องเต้ทรงคิดสิ่งใดจึงมิยอมให้เสิ่นกุ้ยเฟยมีโอกาสตั้งครรภ์แม้นางจะเป็ผู้มีรูปโฉมงดงามที่สุดในวังหลังซ้ำยังเป็ที่โปรดปรานกว่าผู้ใดหากจะนับจำนวนการร่วมเตียงก็มากกว่านางสนมทุกคนหรือเหนือกว่าฮองเฮามากนัก
พระสนมตำแหน่งรองลงไปที่เคยได้รับอนุญาตให้ตั้งครรภ์หลายคนที่ต้องแท้ง หรือที่คลอดออกมาได้แล้วยังต้องเสียชีวิตขณะเป็ทารกอย่างเช่นองค์ชายใหญ่บุตรของเฉินเฟยหรือร้ายที่สุดอาจจะต้องตายทั้งที่กำลังตั้งครรภ์ด้วยโรคภัยที่คาดไม่ถึง ดังเช่นพระสนมตำแหน่งเฟยสองคนก่อนที่เหม่ยเฟยกับตงเฟยจะเข้ามาในวัง
***********************
