“ จ้าวหาน ! ” หยางหลิวที่อยู่ด้านข้างไร้ซึ่งตัวประกบตะโกนขอบอลจากจ้าวหาน
จ้าวหานพอเห็นหยางหลิวขอบอลพร้อมทำสีหน้าจริงจัง เขาไม่ลังเลที่จะส่งบอลไป
หยางหลิวรับบอลได้อย่างยอดเยี่ยม ตอนนี้ยังไม่มีผู้เล่นคนใดประกบหยางหลิวแม้แต่คนเดียวเขาอยู่ห่างจากโกล์ไม่มากอยู่ในระยะประมาณ 30หลา
หยางหลิวยิงบอลเต็มแรงเกิดเสียงดัง “ ตู้ม ”
ลูกฟุตบอลพุ่งทะยานผ่านผู้เล่นต่าง ๆ ไม่ว่าจะทีมเดียวกันหรือฝั่งตรงข้าม
“ ระวัง ! ” เจิ้งซื่อตะโกนบอกผู้รักษาประตู
ลูกฟุตบอลพุ่งตรงมาใกล้ผู้รักษาประตู โชคดีที่ทิศทางในการยิงยังไม่ค่อยดีเท่าไหร่จึงไม่ห่างจากผู้รักษาประตูมาก ทำให้นายทวารพุ่งออกไปปัดบอลได้อย่างเฉียดฉิว
“ โธ่ ! อีกนิดเดียวเท่านั้น ” หยางหลิวอุทานออกมาอย่างน่าเสียดาย
คนในสนามค่อนข้างประหลาดใจเป็นอย่างมาก “ หยางหลิวยิงได้ดีขนาดนี้เลยเหรอ ? ”
“ ถ้าบอลพุ่งไปด้านข้างมันก็เข้าไปแล้ว ”
“ หยางหลิว แกก็เล่นใช้ได้นี่หว่า ”
เพื่อนร่วมห้องต่างก็ชื่นชมหยางหลิว แต่จู่ ๆ ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมา
“ ก็แค่บังเอิญ ทำเป็นกันชื่นชมไปได้ ” จิ่นลี่ไม่วายเสียดสีหยางหลิว ถ้าหยางหลิวพลาด คนแรกที่จะซ้ำเติมก็คงไม่พ้นจิ่นลี่นี่แหละ
“ บังเอิญไหม ก็คอยดูแล้วกัน ” หยางหลิวตอบกลับพร้อมวิ่งไปที่มุมสนาม
หยางหลิวตั้งบอลเพื่อเตรียมเปิดมุม ตอนนี้มีผู้เล่นอยู่ในกรอบเขตโทษค่อนข้างเยอะมีทั้งคนคอยมาเตรียมโหม่งทำประตู และคนที่เตรียมโหม่งสกัดบอล
หยางหลิวมองไปหยุดอยู่ที่จ้าวหาน ซึ่งจ้าวหานก็มองไปยังหยางหลิวเช่นกัน
เมื่อหยางหลิวมองเห็นจ้าวหาน เขาไม่รอช้าโยนบอลไปอย่างแรงเข้าไปกลางกรอบเขตโทษทุกคนในกรอบเขตโทษวิ่งไปยังบอลเพื่อเตรียมสกัดและโหม่งทำประตู
ทันใดนั้น จู่ ๆ ลูกบอลก็เลี้ยวโค้งห่างออกไปจากผู้เล่นคนอื่น ๆ และลูกบอลพุ่งไปทางจ้าวหานซึ่งยืนอยู่เพียงลำพัง
จ้าวหานโหม่งบอลไปอย่างจัง ไม่มีใครขวางกั้นวิถีของลูกฟุตบอล แม้แต่ผู้รักษาประตูยังโดนลูกบอลเลี้ยวหนีมือขณะที่พยายามคว้าในตอนแรก ทำให้บอลพุ่งทะยาน ตุงตาข่ายอย่างงดงาม !
“ เยี่ยม ! ” จ้าวหานตะโกน ชี้นิ้วไปยังหยางหลิว และหยางหลิววิ่งเข้าไปหาจ้าวหานพร้อมแสดงอาการดีใจอย่างสุด ๆ
“ ลูกเมื่อกี้มันสุดยอดมากเลย ”
“ ใช่ มันยอดมากจริง ๆ ”
“ คนที่โหม่งนั้นยืนตำแหน่งได้เยี่ยมมาก ”
“ ถ้าพวกนายสังเกตให้ดี นายจะเห็นว่าตอนแรกลูกบอลเหมือนจะพุ่งไปทางคนส่วนใหญ่ แต่ก่อนที่มันจะเข้าใกล้คนกลุ่มนั้น บอลก็หมุนและเลี้ยวไปอีกทาง แม้แต่ผู้รักษาประตูพยายามจะปัดหรือคว้าก็ยังไม่ทัน ”
“ ดังนั้นมันไม่ใช่ว่าคนโหม่งยืนตำแหน่งได้ดีแค่อย่างเดียว ประตูที่เกิดขึ้นมันเป็นเพราะเจ้าหมอนั่น ”ขณะที่ผู้พูดกำลังกล่าวอยู่นั้นเขาก็ชี้นิ้วไปยังหยางหลิว
“ ฉันไม่รู้หรอกนะว่ามันเป็นใคร แต่ลูกเปิดนั่นน่ะสุดยอดจริง ๆ ”