ตอนที่ 23
ตุบ…
นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่อิ้งถูกจับตัวภายในเกท แต่มันก็เป็ครั้งแรกที่เธอถูกจับมายังห้องที่หรูหราอย่างกับห้องรับรองแขกระดับประเทศแถมยังได้นั่งอยู่ข้างๆบอสของเกทอย่างเป็กันเองอีกต่างหาก แถมตอนนี้เธอไม่ต้องพยายามปลดเชือกเพื่อเอาไว้ชีวิตรอดเหมือนตอนนั้นด้วยเพราะพวกเขาไม่คิดจะมัดเธอและพวกเขาก็ไม่ต้องใช้เชือกด้วยเพื่อจับตัวเธอเอาไว้
“คุณอิ้ง ช่วยตอบคำถามด้วยค่ะ” ไม่นึกเลยว่าจะมีวันที่เธอโดนสอบปากคำภายในเกทแบบนี้ แถมท่าทีขององค์ราชินีผู้เป็บอสแห่งเกทเมืองรกร้างแห่งนี้ก็ดูจริงจังมากอีกด้วย คำถามข้อนี้เกรงว่าเธอจะต้องตอบอย่างจริงจังเสียแล้ว
“คุณยู… ไม่สิ ตอนนี้ท่านยูเรนัสเป็คนน่านับถือมากๆเลยค่ะ เขาได้รับการปลุกพลังตอนอายุสิบหก แล้วก็เลื่อนระดับอย่างรวดเร็วจนกลายเป็ฮันเตอร์แรงค์เอั้แ่อายุสิบเก้า ตอนนี้เขาก่อตั้งกิลด์เป็ของตัวเองและกลายเป็ฮันเตอร์แรงค์เอสคนที่สิบเจ็ดของประเทศไทยแล้วค่ะ” คำตอบของอิ้งแม้จะดูเชิดชูเกินไปเสียหน่อย แต่อย่างน้อย 8 จาก 10 ส่วนก็เป็ความจริงทั้งหมด ั้แ่ได้รับการปลุกพลังฮันเตอร์ ยูเรนัส ก็ได้รับความสนใจเป็อย่างมาก เพราะนอกจากค่าสเตตัสที่สูงกว่าปกติแล้วเขายังมีสกิลที่โดดเด่นมากอีกด้วย แถมเขายังเป็ฮันเตอร์ที่มีชื่อเสียงเื่ความหล่อเหลาและอ่อนโยนราวกับเทพบุตรอีกด้วย
“จริงเหรอคะ…” จูนดูตื่นเต้นมากเมื่อได้ยินเื่เกี่ยวกับน้องชายที่ไม่ได้เจอกันมานาน พออิ้งพูดทีดวงตาของจูนก็ขยายกว้างทีแถมยังยิ้มแก้มแทบปริทุกครั้งที่อิ้งพูดชมน้องชายของเธออีกต่างหาก
“แฮะๆ… ความจริงแล้วฉันเป็แฟนคลับของเขานะคะ ดูนี่สิฉันพกรูปนี้ติดตัวตลอดเลย” อิ้งเผยรอยยิ้มเขินอายออกมาก่อนจะนำกระเป๋าของตัวเองออกมาให้จูนดู ในกระเป๋าที่เก็บบัตรประจำตัวฮันเตอร์เอาไว้หากพลิกไปอีกด้านหนึ่งก็มีจะรูปของอิ้งที่กำลังยืนถ่ายรูปกับชายหนุ่มคนหนึ่งอยู่ และหากสิ่งที่อิ้งพูดเป็ความจริงชายหนุ่มคนนี้ก็คือ…
“ยูจริงๆด้วย ดูหางตาเขาสิไม่เปลี่ยนไปเลย” จูนแทบจะกลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่อยู่เมื่อเห็นชายหนุ่มที่แทบจะไม่เหลือเค้าเดิมตอนสมัยเด็กเอาไว้เลย ไม่อยากจะเชื่อจริงๆว่าเด็กคนนั้นจะโตมาได้อย่างดีขนาดนี้
“เอ่อ…ฉันขอถ่ายเก็บเอาไว้ได้หรือเปล่าคะ” จูนจ้องมองภาพตรงหน้าไม่วางตาก่อนจะหยิบมือถือของตัวเองออกมาเพื่อจะถ่ายรูปของยูเอาไว้กับตัว ถ้าเจอตัวจริงแล้วจะเป็ยังไงนะ เขาคงจำพี่สาวคนนี้ไม่ได้แน่ๆเพราะตอนนั้นเขายังเล็กมากๆ ถ้าเจอกันเขาจะโกรธหรือเธอหรือเปล่า…
“ได้แน่นอนค่ะ แต่ฉันไม่ได้มีแค่รูปเดียวหรอกนะคะ” อิ้งฉีกยิ้มออกมาอย่างภาคภูมิใจก่อนจะนำรูปถ่ายออกมาให้จูนดูอีกหลายใบ เื่ที่เธอเป็แฟนคลับท่าทางจะไม่ได้เป็เื่ล้อเล่นซะแล้ว
แช๊ะ!!
ในเมื่ออีกฝ่ายอนุญาตจูนก็เริ่มถ่ายรูปที่อิ้งพกติดตัวมาด้วยอย่างรวดเร็ว สมกับเป็ที่เป็แฟนคลับจริงๆ รูปที่อิ้งพกมามีรูปในท่าทางต่างๆหลายต่อหลายรูป มีทั้งตอนที่เขาใส่ชุดสูทที่ดูเคาะเขินไปเสียหน่อยเพราะเขายังดูเด็กกว่ารูปก่อนหน้านี้มาก ไหนจะรูปที่เขากำลังสวมชุดศูนย์ฝึกฝนฮันเตอร์อีก แม้แต่ภาพที่เขาสวมชุดเกราะเหมือนกำลังปฏิบัติหน้าที่อยู่ก็มี…
“นี่พวกคุณไม่ได้กำลังรุกล้ำความเป็ส่วนตัวของเด็กคนนี้อยู่นะคะ” อยู่ๆอิ้งก็รู้สึกหนาวสันหลังวาบขึ้นมาทันทีเพราะลืมไปว่าอีกฝ่ายเป็พี่สาวของท่านยูเรนัสก็เลยเผลอให้ดูรูปที่เธอสะสมเอาไว้จนหมด แม้แต่รูปหายากที่เกือบจะเป็การแอบถ่ายจากห้องพักผ่อนของเขาก็ยังเอาออกมาให้ดูเสียได้
“มะ ไม่ค่ะ… พวกเราแฟนคลับของท่านยูเรนัสมีกฎชัดเจนว่าห้ามรุกล้ำความเป็ส่วนตัวเด็ดขาด รูปส่วนใหญ่เป็รูปที่เพื่อนร่วมงานของเขาถ่ายกันเองทั้งนั้นเลยค่ะ พวกเราแฟนคลับไม่มีทางเข้าไปถ่ายรูปเขาในห้องพักผ่อนของกิลด์ได้หรอก” อิ้งรีบปฏิเสธทันทีเมื่อเริ่มััได้ถึงความรู้สึกหนาวสันหลังวาบเมื่อครู่ โชคดีที่พอได้รับคำอธิบายองค์ราชินีก็ใจเย็นลงอย่างรวดเร็ว
“เอ๊ะ ผู้หญิงคนนี้เป็ใครเหรอคะ” เพราะอิ้งบอกว่ารูปส่วนใหญ่มาจากเพื่อนร่วมงานเธอก็เลยมองรูปตรงหน้าอย่างละเอียดอีกรอบ ในรูปส่วนใหญ่มีแต่ตัวยูคนเดียวโดดๆเพราะตั้งใจจะถ่ายแค่ยูเท่านั้น จะมีรูปของคนอื่นติดมาบ้างไม่กี่รูป แต่รูปที่โดดเด่นที่สุดกลับเป็รูปที่ยูกำลังยืนคู่กับสาวสวยคนหนึ่งที่มีเรือนผมสีดำยาวและดวงตาสีทองที่ดูชวนหลงใหลอย่างประหลาด แต่เื่ที่ทำให้จูนสนใจก็คือท่าทีของยูที่ดูใกล้ชิดกับผู้หญิงคนนั้นเป็พิเศษ หรือว่าจะเป็…แฟน
“เธอคนนั้นคือ ธิดา์ หนึ่งในสามฮันเตอร์ระดับพิเศษของประเทศไทยค่ะ ดูเหมือนคุณพ่อของเธอจะเป็นายทุนให้กับกิลด์ของท่ายูเรนัสพวกเขาก็เลยสนิทสนมกันเป็พิเศษ แต่เื่อื่นนอกจากนั้นพวกเราก็ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเธอเลย” อิ้งส่ายหน้าอย่างจนใจเพราะตัวตนของหญิงสาวคนนั้นอยู่สูงเกินกว่าที่แฟนคลับอย่างเธอจะทำอะไรได้ ฮันเตอร์ระดับพิเศษเป็ตัวตนที่มีพลังเหนือกว่าฮันเตอร์ระดับ S เสียอีก โดยเฉพาะธิดา์ผู้เคยปกป้องเมืองทั้งเมืองจากเกทแรงค์ S ที่กลายเป็เกทเบรคมาแล้วยิ่งไม่ต้องพูดถึง ได้ยินว่าถ้าอยู่ภายใต้เงื่อนไขของเธอแม้แต่ฮันเตอร์ระดับพิเศษอีก 2 คนก็สู้เธอไม่ได้ด้วยซ้ำ
“แต่ฉันเคยได้ยินข่าววงในมาว่าจริงๆแล้วพ่อของธิดา์รับท่านยูเรนัสเป็ลูกบุญธรรมั้แ่ตอนที่คุณยายของท่านยูเรนัสเสียไปแล้ว ตอนนี้พวกเขาก็น่าจะอยู่ในฐานะพี่น้องบุญธรรมกันมากกว่า” แม้จะมีหลักฐานไม่ชัดเจนนักแต่ในฐานะแฟนคลับพวกเธอก็เลือกที่จะเชื่อกันแบบนั้นมากกว่า ทว่า…
“คุณยาย… เสียไปแล้วเหรอคะ” อิ้งแทบจะเอามืออุดปากตัวเองแทบไม่ทันเพราะเธอดันลืมไปเสียสนิทว่าอีกฝ่ายเป็พี่สาวของท่านยูเรนัสก็หมายความว่าคุณยายที่เสียไปก็คือคุณยายของเธอด้วย นี่เธอพลั้งปากพูดอะไรออกไปกันเนี่ย
“คุณจูน ขอโทษนะคะฉันไม่ได้ตั้งใจ” อยู่ๆอากาศรอบๆก็หนักขึ้นมาเสียเฉยๆทำเอาอิ้งััได้เลยว่าความรู้สึกของจูนนั้นเศร้าเสียใจแค่ไหน
“ไม่ใช่ความผิดของคุณอิ้งหรอกค่ะ… มันก็ตั้งยี่สิบปีแล้วแถมคุณยายก็ไม่ค่อยแข็งแรงเท่าไหร่ แต่ถึงจะทำใจเอาไว้ตั้งหลายครั้งแต่มันก็ยังอดเศร้าไม่ได้อยู่ดี” จูนพยายามควบคุมอารมณ์เอาไว้ก่อนที่พี่ฝนจะเข้ามาช่วยปลอบใจอีกแรง แต่ความเศร้าที่จูนแสดงออกมามันก็ชัดเจนมากจนความรู้สึกคาใจเล็กน้อยของอิ้งเริ่มหายไปอย่างช้าๆ หากหญิงสาวที่อยู่ตรงหน้าเธอตอนนี้กำลังโกหกเื่ราวทั้งหมด เธอจะแสดงท่าทีเสียใจขนาดนี้ออกมาได้จริงๆเหรอ
“คุณจูน… ฉันจะช่วยคุณเองค่ะ” แม้จะไม่มีหลักฐานอะไรมายืนยันว่าเธอคนนี้คือ จูน ของปาร์ตี้ที่ตายในเรดเกทแรงค์ F ก็ตาม แต่สัญชาตญาณของอิ้งกลับััได้ว่าเธอไม่ได้โกหก… อย่างน้อยก็ไม่ได้โกหกเื่ของคุณยายแน่ๆ
.
.
.
“คุณอิ้ง เป็ยังไงบ้างครับ อยู่ๆเกทก็กลายเป็เรดเกทไป ข้างในอันตรายมากเลยเหรอครับ” ทันทีที่อิ้งใช้ขนนกของผู้พลัดหลงออกมาจากเกทเมืองรกร้าง เหล่าเ้าหน้าที่ของหน่วยวิรูปักษ์ก็รีบพากันเข้ามาถามไถ่อาการและสภาพภายในเกทจากคุณอิ้งทันที ถึงมันจะเป็เรดเกทแต่เกทแรงค์ B ถึงขั้นทำให้คุณอิ้งต้องใช้ขนนกหนีออกมาแบบนี้มันจะต้องอันตรายมากแน่ๆ
“ห้ามทุกคนเข้าไปในเกทเด็ดขาด ปิดล้อมโดมเอาไว้อย่าให้มองเห็นเกทจากทั้งบนบกหรือบนอากาศ” อิ้งไม่ได้ตอบคำถามของพวกลูกน้องแต่กลับสั่งให้เ้าหน้าที่คนอื่นๆปิดล้อมสนามกีฬาที่เกทเมืองรกร้างเปิดค้างเอาไว้ตรงกลางทันทีราวกับมันเป็เกทอันตรายที่ไม่ควรไปแตะต้อง แม้แต่หัวหน้าทีมตัวท้วมของอิ้งเองก็ยังมีสีหน้าประหลาดใจกับท่าทีแปลกประหลาดที่ไม่เคยแสดงออกมาแบบนี้ของเธอเลย
“เื่ใหญ่มากเลยเหรอ” หัวหน้าทีมเดินเข้ามาหาอิ้งที่กำลังเดินจ้ำอ้าวไปยังทางออกของสนามกีฬาก่อนจะกระซิบอย่างแ่เบาเพราะรู้ดีว่าที่อิ้งไม่รายงานสภาพภายในเกทให้กับพวกลูกน้องฟังก็เพราะมันมีความเสี่ยงที่จะรายงานออกไปอย่างแน่นอน
“พี่…ฉันอยากพบท่านผู้บัญชาการ” คำตอบของอิ้งทำเอาหัวหน้าทีมถึงกับทำสีหน้าไม่ถูก ข้างในมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ถึงทำให้นักสำรวจมากประสบการณ์ถึงขั้นต้องขอพบผู้บัญชาการแบบนี้
“ผู้บัญชาการหน่วยไม่ได้พบกันง่ายๆสักหน่อย ถ้าจะขอเข้าพบเธอก็ต้องเขียนรายงานส่งไปก่อน ถึงมันจะเป็เรดเกทแรงค์บีแต่จะส่งเื่ถึงท่านผู้บัญชาการก็…” หัวหน้าทีมวิ่งนำหน้าอิ้งไปยังรถยนต์ที่จอดอยู่ข้างนอกโดมก่อนจะเปิดให้เธอเข้ามาข้างก่อนเป็อย่างแรก ตอนนี้ท่าทีของเขาแสดงออกได้อย่างชัดเจนเลยว่าเขาอยากรู้สุดๆไปเลยว่าข้างในมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่
“ไม่ใช่ผู้บัญชาการหน่วย ฉันอยากจะติดต่อกับผู้บัญชาการสูงสุดต่างหาก” ยิ่งฟังหัวหน้าทีมก็ยิ่งทั้งอยากรู้ทั้งงุนงงกับท่าทีของอิ้งที่กำลังแสดงออกมา แต่ก่อนจะได้อ้าปากถามอยู่ๆอิ้งก็นำของสิ่งหนึ่งออกมาจากกระเป๋าแล้ววางมันลงบนมือของหัวหน้าทีมโดยไม่ได้พูดอะไร
“นี่มัน บัตรประจำตัวฮันเตอร์…” หัวหน้าทีมมองบัตรประจำตัวฮันเตอร์ที่อยู่ในมืออย่างไม่เข้าใจ บัตรใบนี้เป็บัตรของฮันเตอร์ธรรมดาไม่ได้ประจำอยู่ใน 4 หน่วยหลักของสมาคมฮันเตอร์ด้วยซ้ำ แต่สภาพของมันกลับเก่ามากอย่างกับผ่านเวลามานานนับสิบปี เพียงแต่…
“หา… นี่มันเื่อะไรเนี่ย นามสกุลในบัตรนี่มันนามสกุลของฮันเตอร์ยูเรนัสไม่ใช่เหรอ แต่ว่ารูปนี่มัน…” หัวหน้าทีมย่อมไม่เข้าใจอยู่แล้วว่ามันเกิดอะไรขึ้น แม้แต่อิ้งเองก็ยังใช้เวลาอยู่นานกว่าจะเชื่อลงเลย แต่หลังจากตกลงให้ความร่วมมือพวกจูนก็ให้หลักฐานที่ชัดเจนมากๆว่าพวกเธอคือ จูน และ ฝน สมาชิกของปาร์ตี้ที่เสียชีวิตภายในเรดเกทแรงค์ F จริงๆ ไม่ว่าจะเป็บัตรประจำตัวฮันเตอร์ อาวุธที่ลงทะเบียนเอาไว้กับทางสมาคมหรือแม้แต่ชุดและอุปกรณ์ของเหล่าฮันเตอร์คนอื่นๆในปาร์ตี้ก็ยังถูกรวบรวมมาทั้งหมดราวกับพวกเธอรอเวลานี้มานานมากแล้วเสียอย่างนั้น
“ถ้าฉันบอกว่าเรดเกทอันนี้คืออันเดียวกันกับเรดเกทแรงค์เอฟเมื่อยี่สิบปีก่อนล่ะ” ถึงจะมีการวิจัยอยู่หลายครั้งเพื่อยืนยันว่าเกทบางแห่งสามารถเกิดขึ้นซ้ำได้ แต่ก็ยังไม่มีหลักฐานอะไรชัดเจนเสียที หากบัตรใบนี้เป็ของจริงพวกนักวิจัยจะต้องพากันขอเข้าไปสำรวจในเกทนี้แน่ๆ แถมเรดเกทที่เคยเป็แรงค์ F ตอนนี้กลับกลายเป็แรงค์ B อีกต่างหาก
“ถ้าฮันเตอร์ยูเรนัสรู้เื่นี้เข้าเขาต้องอยากเข้าไปในเกทแน่ๆ เขาเป็คนที่สนับสนุนกฎหมายความปลอดภัยของฮันเตอร์เพราะเื่ที่เกิดกับพี่สาวของเขานี่นา” หัวหน้าทีมส่ายหน้าช้าๆก่อนจะเริ่มขับรถออกจากสนามกีฬาไปอย่างช้าๆ สำหรับคนทั่วไปฮันเตอร์ยูเรนัสอาจจะเป็ดาวเด่นที่มีฝีมืออันร้ายกาจจนสามารถไต่ขึ้นมาเป็ฮันเตอร์แรงค์ S ได้ในเวลาไม่นาน แต่สำหรับคนที่เคยทำงานร่วมกันนั้นกลับมองฮันเตอร์ยูเรนัสต่างออกไป เขาไม่ใช่ฮันเตอร์ผู้เก่งกาจที่เต็มไปด้วยพลังฝีมืออันท่วมท้น แต่เขาเป็มนุษย์ผู้มีหัวใจเมตตาและอ่อนโยนยิ่งกว่าใคร เพราะเขาไม่อยากให้สมาชิกกิลด์ของเขามีอันตรายเขาก็เลยตั้งใจศึกษาและหาทางรับมือกับเกทอย่างละเอียดทุกครั้งก่อนที่จะเข้าไป และทุกครั้งที่มีคนถามว่าทำไมเขาต้องระมัดระวังขนาดนั้น เขาก็มักจะตอบเสมอว่าเขาไม่อยากให้ใครต้องเจอเื่เหมือนที่พี่สาวของเขาเจออีก ในฐานะผู้ได้ยินประโยคนั้นด้วยตัวเองตัวหัวหน้าทีมเองก็อยากจะให้เขาได้เข้าไปภายในเกทที่พี่สาวของเขาจากไปสักครั้ง อย่างน้อยถ้าได้กราบไหว้ิญญา หรือไม่ก็ตามหาข้าวของของเธอคนนั้นกลับมา…
“ต้องอยากอยู่แล้ว ก็พี่สาวของเขายังมีชีวิตอยู่ในเกทนั้นนะสิ”
เอี๊ยด!!!
เสียงยางรถยนต์ที่เบียดไปกับถนนดังไปทั่วบริเวณจนหัวหน้าทีมต้องรีบหันไปส่งสัญญาณของพวกลูกน้องว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นอย่างเร่งรีบ ทันทีที่พวกลูกน้องกลับไปเขาก็กลับมานั่งนิ่งหน้าพวงมาลัยด้วยสีหน้านิ่งค้างเหมือนสมองทำงานช้าลงเสียอย่างนั้น
“หะ…” คำถามที่คิดออกมาในหัวมีเต็มไปหมดจนไม่สามารถเรียบเรียงคำพูดได้ เขาหันไปมองคนที่โยนะเิใส่หัวสมองเขาก่อนจะหันไปส่งเสียงได้เพียงสั้นๆเพราะแม้แต่ตัวเขาเองก็ไม่รู้ว่าควรถามคำถามจากตรงไหนก่อน