หญิงสาวร้องเรียก“พี่ชาย พี่ชาย” จากระยะไกล
เมื่อได้ยินเสียงเรียกโจวเจี้ยนเย่ก็รีบมองตามเสียง
เมื่อเห็นหญิงสาวที่งดงามยืนอยู่ข้างหลังหานิหย่วนรอยยิ้มอ่อนโยนก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของโจวเจี้ยนเย่
“อันน่า ทำไมเธอมาที่นี่ล่ะ?” โจวเจี้ยนเย่ถามด้วยรอยยิ้ม
หญิงสาวตอบด้วยน้ำเสียงที่ไพเราะว่า“เพราะคิดถึงพี่ ก็เลยมาหา มาดูว่าพี่ฝึกทหารยังไง”
ทันใดนั้นโจวเจี้ยนเย่ก็แนะนำหานิหย่วนและอันน่าให้รู้จักกัน
“นี่คือผู้กองหานิหย่วนของพวกเราผู้กองที่อายุน้อยที่สุดในกองพันของเรา”
“นี่คือเฉินอันน่า น้องสาวของฉันเพิ่งสอบเข้าคณะศิลปะได้”
หานิหย่วนยื่นมือออกไปทักทายเฉินอันน่าอย่างสุภาพ“สวัสดีครับ ผมชื่อหานิหย่วน”
เฉินอันน่าจับมือกับหานิหย่วนเบาๆอย่างเปิดเผย “สวัสดีค่ะ ฉันชื่อเฉินอันน่ายินดีที่ได้รู้จักค่ะ”
จากนั้นหานิหย่วนก็กลับไปฝึกทหารต่อปล่อยให้โจวเจี้ยนเย่และน้องสาวของเขาได้คุยกัน
โจวเจี้ยนเย่นำเฉินอันน่าไปยังที่เงียบสงบ
“เธอสบายดีไหมในสภาพแวดล้อมใหม่?” โจวเจี้ยนเย่ถามด้วยความเป็ห่วง
เฉินอันน่ายิ้ม“พี่ก็รู้ว่าฉันชอบปรับตัวตามสถานการณ์ไม่มีสภาพแวดล้อมไหนที่ฉันปรับตัวไม่ได้หรอก”
นั่นก็จริงเฉินอันน่าเป็คนที่เปิดเผยและปรับตัวเก่งมาก
พ่อของเฉินอันน่าถูกใส่ร้ายใน่เวลาพิเศษเพราะทนรับความอัปยศไม่ได้จึงะโตึกฆ่าตัวตายแม่ของเฉินอันน่าจึงแต่งงานใหม่ในเวลาต่อมา เฉินอันน่าจึงอาศัยอยู่กับบ้านป้าหรือก็คือบ้านของโจวเจี้ยนเย่
สิบเอ็ดปีผ่านไปอย่างรวดเร็ว
สิบเอ็ดปีผ่านไปเหมือนความฝันและเฉินอันน่าก็เติบโตจากเด็กหญิงที่น่าสงสาร กลายเป็สาวงามสะพรั่ง
เมื่อเฉินอันน่าเห็นว่าโจวเจี้ยนเย่ดูเหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรอยู่เธอจึงรีบถาม “พี่คิดอะไรอยู่เหรอ เหม่อเชียว”
โจวเจี้ยนเย่รีบบอกว่า“ไม่มีอะไร ไม่มีอะไร”
“ก่อนหน้านี้พี่เคยพูดถึงหานิหย่วนให้ฉันฟังฉันคิดว่าเขาก็คงงั้นๆ แต่ไม่นึกเลยว่าเขาจะเป็คนดี มีความสามารถขนาดนี้ทำไมเขาถึงได้เลื่อนขั้นเป็ผู้กองเร็วกว่าพี่ตั้งสามปีล่ะ?” เฉินอันน่าสนิทกับโจวเจี้ยนเย่มาก ทั้งสองคุยกันได้ทุกเื่ดังนั้นเธอจึงเคยได้ยินเื่ของหานิหย่วนมาก่อน
ความประทับใจแรกที่มีต่อหานิหย่วนค่อนข้างดีดังนั้นเฉินอันน่าจึงอยากจะทำความรู้จักกับชายหนุ่มคนนี้ให้มากขึ้นผ่านทางโจวเจี้ยนเย่
เมื่อโจวเจี้ยนเย่เห็นว่าเฉินอันน่าสงสัยในความสามารถของหานิหย่วนเขาก็เริ่มเล่าถึงผลงานที่โดดเด่นของหานิหย่วนในกองทัพให้เธอฟัง
“แม้ว่าหานิหย่วนจะเข้ากองทัพช้ากว่าพี่หลายปีแต่การที่เขาได้เป็ผู้กองในวันนี้ ก็เป็เพราะความสามารถที่แท้จริง!ในการแข่งขันกีฬาทหารครั้งล่าสุด เขาได้ที่หนึ่งทุกรายการไม่ว่าจะเป็การยิงปืนหรือการต่อสู้ตัวต่อตัว เขาเป็ที่หนึ่งทั้งหมดทหารหลายคนแอบเรียกเขาว่าเทพแห่งการยิงปืน ซึ่งไม่ได้มาเพราะโชคช่วยแต่เป็เพราะพร์ส่วนหนึ่ง และความขยันอีกส่วนหนึ่งพี่ไม่เคยเห็นใครขยันกว่าหานิหย่วนอีกแล้ว เขาไม่เพียงแต่ยิงปืนเก่งเท่านั้นแต่ยังกล้าหาญอีกด้วย ั้แ่วันแรกที่เข้ากองทัพ เขาก็แสดงให้เห็นถึงความโดดเด่นมีอยู่ครั้งหนึ่งที่ทหารใหม่ฝึกขว้างะเิมือ แต่พอถอดสลักออก เห็นควันก็ใกลัวเธอรู้ไหม? ถ้าะเิมือลูกนั้นะเิขึ้นมาคนที่ตายไม่ใช่แค่ทหารใหม่คนเดียว แต่คนที่อยู่รอบๆ ก็หนีไม่พ้น หานิหย่วนมีสติคว้าเอาะเิมือลูกนั้น แล้วขว้างออกไปในทันที โชคดีมาก!ะเิมือลูกนั้นะเิกลางอากาศ”
เมื่อพูดถึงหานิหย่วนเพื่อนที่ดีโจวเจี้ยนเย่ก็เต็มไปด้วยความชื่นชม
เฉินอันน่าไม่เคยเห็นลูกพี่ลูกน้องของเธอแสดงความชื่นชมจากใจจริงต่อใครมาก่อนแสดงว่าหานิหย่วนคนนี้ต้องเก่งจริง
คนหนุ่มที่มีความกระตือรือร้นใฝ่หาความก้าวหน้า และมีรูปร่างหน้าตาดีเช่นนี้จะไม่ทำให้หัวใจของเฉินอันน่าหวั่นไหวได้อย่างไรเธอรู้สึกว่าเธอได้พบกับหานิหย่วนช้าเกินไป
“อันน่าดูเหมือนว่าเธอจะสนใจหานิหย่วนมากนะ หรือว่าเธอจะชอบเขาแล้ว?” โจวเจี้ยนเย่พูดตรงๆ
ถ้าเป็ผู้หญิงทั่วไปคงจะพูดอ้อมๆหรือทำท่าเขินอาย แต่เฉินอันน่าไม่ใช่คนแบบนั้น
เฉินอันน่าพูดอย่างตรงไปตรงมาว่า“ฉันก็รู้สึกดีกับเขานะ ทหารหนุ่มที่เก่งขนาดนี้ฉันคิดว่าผู้หญิงส่วนใหญ่ก็คงจะชอบทั้งนั้นแหละ แค่ไม่รู้ว่าเขาแต่งงานแล้วหรือยัง?”
เมื่อโจวเจี้ยนเย่ได้ยินว่าเฉินอันน่าชอบหานิหย่วนจริงๆเขาก็รู้สึกยินดี “เขายังไม่ได้แต่งงานแถมยังไม่มีแฟนด้วย แต่เธอต้องคิดให้ดีนะ หานิหย่วนมาจากชนบทพวกเธอเติบโตมาในสภาพแวดล้อมที่ต่างกัน”
เมื่อเฉินอันน่าได้ยินว่าหานิหย่วนไม่เพียงแต่ยังไม่ได้แต่งงานแต่ยังไม่มีแฟนด้วย เธอก็ดีใจมาก
“พี่ เขามาจากชนบทแล้วยังไงเขามีความสามารถขนาดนี้ อนาคตของเขาต้องสดใสแน่นอน” เฉินอันน่าคิดเื่นี้ง่ายๆฉันชอบหานิหย่วนคนนี้ ส่วนเื่ฐานะอะไรนั่นก็ช่างมัน
เมื่อโจวเจี้ยนเย่เห็นว่าเฉินอันน่าจริงจังกับหานิหย่วนเขาก็รู้สึกยินดีอย่างยิ่ง หานิหย่วนคือเพื่อนที่ดีของเขาถ้าอันน่าได้คบกับหานิหย่วน เธอจะไม่ต้องทนทุกข์แน่นอน
“ถ้าอย่างนั้นพี่ก็จะช่วยเธอแน่นอนเดี๋ยวพอถึงเวลาอาหารกลางวัน เธอไปกินข้าวที่โรงอาหารกับพี่นะจะได้มีโอกาสใกล้ชิดกับิหย่วนมากขึ้น ถ้าเธอคิดว่าเขาดีจริงๆพี่ก็จะช่วยเธออีกแรง” แม้ว่าโจวเจี้ยนเย่จะหวังให้เฉินอันน่าและหานิหย่วนคบกันแต่เขาไม่อยากเร่งรัดเื่นี้ ต้องดูว่าทั้งสองคนเหมาะสมกันจริงหรือไม่
426
![Moonlight of Darkness: ผมคือจิ้งจอก แห่งแดนสนธยา [Yaoi]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1574420750_21656090.webp)
