ตอนที่ 3 สายน้ำและพฤกษา (3)
นีร่ามองผืนดินตรงหน้าอยู่อีกครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจก้าวเท้าเดินเข้าไปด้านในของพื้นที่อย่างจริงจังเป็ครั้งแรก
หญ้ารกขึ้นเขียวครึ้มสูงถึงข้อเท้า บางจุดแทบจะล้นถึงหัวเข่า เส้นหญ้าบิดงอทับซ้อนกันอย่างไร้ระเบียบ เธอใช้ไม้ที่หาได้จากแถว ๆ นั้นแหวกหญ้านำทาง ระวังไม่ให้ปลายหญ้าคมข่วนผิว เมื่อเดินลึกเข้าไปเรื่อย ๆ ทุกย่างก้าวทำให้ได้ยินเสียงหญ้าที่เสียดสีกันดังเป็จังหวะ ได้กลิ่นดินชื้นผสมกลิ่นเขียวสดของพืชป่าเบา ๆ
พื้นที่ส่วนใหญ่ของที่ดินผืนนี้ถูกปล่อยทิ้งเอาไว้ตามสภาพจริง ๆ ไร้ร่องรอยการดูแลหรือความตั้งใจใด ๆ แต่ก็ใช่ว่าจะว่างเปล่าเสียทั้งหมด สายตาของนีร่าพลันสะดุดและหยุดลงที่จุดหนึ่ง ราวกับว่ามีบางสิ่งบางอย่างกำลังดึงดูดความสนใจของเธอ
พื้นดินตรงนั้นดูต่างออกไปเล็กน้อย สีของมันเข้มกว่าตรงอื่น บ่งบอกถึงความชื้นที่ยังคงหลงเหลืออยู่ แม้รอบข้างจะแห้งกว่าอย่างเห็นได้ชัด เมื่อเธอเพ่งมองให้ละเอียดขึ้น ก็พบว่ามีพืชบางอย่างขึ้นกระจายอยู่เป็หย่อม ๆ ไม่หนาทึบ แต่ก็ไม่ได้บางจนมองข้ามได้ ใบของมันดูเขียวสดราวกับได้รับการหล่อเลี้ยงจากบางสิ่งใต้ผืนดิน
นีร่าเดินมาหยุดยืนอยู่ตรงนั้นชั่วครู่ก่อนจะย่อตัวลง
“นี่มัน…”
เธอใช้มือปัดดินเบา ๆ เผยให้เห็นหัวพืชที่ฝังอยู่ใต้ดิน หัวกลมรี ขนาดพอเหมาะ ผิวสีน้ำตาลอ่อน มีรอยแตกเล็ก ๆ ตามผิว
มัน หัวมันธรรมดา แต่ไม่ธรรมดาสำหรับเธอ
“มันฝรั่ง นี่แหละของดีเลย”
สิ่งแรกที่คิดได้เลยก็คือมันฝรั่งทอด แล้วไหนจะมันแปรรูปอีกนับไม่ถ้วนอีก แค่คิดก็น้ำลายหก
นีร่าใช้ไม้ที่ใช้แหวกหญ้ามาขุดมันฝรั่งขึ้นมาได้อย่างง่ายดาย เมื่อพลิกตรวจดูคุณภาพก็พบว่าดีมากเลยทีเดียว ถึงจะขึ้นเองตามธรรมชาติ แต่หัวอวบ เนื้อแน่น ผิวไม่ช้ำ และไม่มีรอยแมลงกัด แปลว่าดินตรงนี้ดี แถมยังดีมากด้วย
เมื่อหันไปมองรอบ ๆ ก็ปรากฏว่าไม่ได้มีแค่จุดเดียว ไกลออกไปอีกเล็กน้อย เธอเห็นใบของพืชชนิดเดียวกันขึ้นกระจายอยู่หลายหย่อม เมื่อลองไปขุดดูก็ปรากฏว่า...
“มันเทศนี่นา นี่ก็ของดี”
นีร่าเดินสำรวจต่อ ยิ่งเดินลึกเข้าไปเธอยิ่งเริ่มสังเกตเห็นสิ่งอื่น ๆ ริมลำธารด้านหนึ่ง มีพืชใบเรียวยาวสีเขียวเข้มขึ้นเป็กอ เมื่อเธอลองใช้พลังพฤกษาัั ก็รับรู้ได้ในทันทีเลยว่านี่คือสมุนไพรฟื้นฟูพลังเวทระดับต้น เธอจึงไม่รอช้าขุดมันขึ้นมาทันที
“ดี…”
แม้จะเป็เพียงระดับต้น แต่ถ้าปลูกเป็จำนวนมาก ก็สามารถสร้างรายได้ได้ไม่น้อย ถัดไปอีกไม่ไกล เธอก็พบพืชเถาเลื้อยพันอยู่กับต้นไม้เล็ก ๆ ผลสีม่วงเข้มขนาดเท่าปลายนิ้ว
“นี่มัน…”
เธอเอื้อมมือไปแตะเบา ๆ เป็ผลไม้เวทที่ช่วยฟื้นฟูพลังเล็กน้อย สำหรับนักล่าที่ต้องใช้พลังต่อเนื่อง ถือว่าเป็ของที่มีประโยชน์มากเลยทีเดียว
มีผลไม้เวทที่สามารถเก็บได้อยู่ทั้งหมดสิบห้าลูก นีร่าก็ไม่รอช้าเก็บมันลงกระเป๋าเสื้อ
ผลไม้เวทนี้จะเอาไปให้ท่านแม่กิน คงทำให้ท่านแม่แข็งแรงขึ้นไม่น้อย
เมื่อเก็บผลเสร็จ เธอก็ไม่ลืมรดน้ำให้เพื่อเป็การขอบคุณ เธอรับรู้ได้ในทันทีเลยว่าเถานั้นรู้สึกดีมาก
นีร่าหัวเราะเบา ๆ อย่างพึงพอใจ การมาสำรวจที่ดินในครั้งนี้ไม่เสียเปล่าเลย
“มีของดีทั้งนั้นเลยนะ…”
ถึงจะไม่ได้เจอพฤกษาเวทระดับสูง แต่สำหรับพื้นที่ที่ถูกปล่อยทิ้งร้างเอาไว้แบบนี้ การที่มีพืชเหล่านี้ขึ้นเองตามธรรมชาติ นั่นก็แปลว่าที่ดินผืนนี้มีศักยภาพสูงกว่าที่คิดมาก
นีร่าทอดสายตามองไปยังด้านหลัง แนวูเาที่ทอดยาวอยู่เื้ัที่ดิน
ั้แ่แรกแล้วที่เธอรู้สึกได้ว่าที่นั่น…ไม่ธรรมดา พลังเวทจากูเาลูกนั้นไหลลงมาสู่ที่ดินผืนนี้
เธอก้าวเดินไปอีกเล็กน้อย จนมาถึงจุดที่ที่ดินชนกับแนวป่า โดยมีแนวรั้วที่สร้างจากหมุดกั้นสัตว์อสูรขวางกั้นเอาไว้ ทันทีที่เข้าใกล้เธอก็รู้สึกได้ว่าพลังเวทในอากาศหนาแน่นขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
ไม่ใช่แค่ความรู้สึก แต่เธอััได้จริง ๆ มันเหมือนกับว่ามีพลังบางอย่างกำลังไหลลงมาจากูเา ค่อย ๆ แทรกซึมลงสู่ผืนดินด้านล่าง
“เพราะแบบนี้นี่เอง ถึงได้มีพฤกษาเวทขึ้นที่นี่”
ที่ดินแปลงนี้ดีมากจริง ๆ ูเาด้านหลัง…คือแหล่งพลังเวท
ไม่ใชู่เาธรรมดา บางทีมันอาจจะมีเส้นพลังเวทไหลผ่าน หรือไม่ก็มีบางอย่างอยู่บนนั้น บางอย่างที่ปล่อยพลังออกมาอย่างต่อเนื่อง
สายตาของเธอมองไปยังแนวูเาอย่างพิจารณา ถ้าสถานที่แห่งนั้นมีพลังเวทหนาแน่นจริง ถ้ามีพฤกษาเวทระดับสูงเติบโตอยู่ หรือแม้แต่…วัตถุดิบที่ท่านพ่อออกไปตามหา
แต่จะเป็ไปได้อย่างไร หมู่บ้านแห่งนี้อยู่ใกล้กับป่าหมอกมรกตทำให้มีนักล่าผ่านไปมาอยู่ตลอด มีหรือที่นักล่าจะไม่ขึ้นไปบนูเาลูกนี้ แต่จะว่าไปส่วนมากนักล่าจะอ้อมหมู่บ้านไปเข้าป่ามรกตอีกทางหนึ่งกันเสียมากกว่า
บ้านเวอร์เดลตั้งอยู่ท้ายสุดของหมู่บ้านกรีนฮอลโลว์ ด้านหลังเป็ที่ดินหลายสิบไร่ที่ทอดยาวไปจนถึงแนวูเา ซึ่งเป็ต้นกำเนิดของป่าหมอกมรกต
ระหว่างที่ดินกับป่ามีแนวหมุดเวทป้องกันสัตว์อสูรคั่นเอาไว้ เปรียบเสมือนเส้นแบ่งระหว่างโลกของมนุษย์และป่าอันเต็มไปด้วยพลังเวท และเพราะตำแหน่งนี้เอง ทำให้ที่ดินผืนนี้ถึงได้รับอิทธิพลจากพลังเวทของป่าโดยตรง กลายเป็พื้นที่พิเศษที่ทั้งอุดมสมบูรณ์ และอันตรายไปพร้อมกัน
ป่าหมอกมรกต เป็ผืนป่าขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ด้านหลังของหมู่บ้านกรีนฮอลโลว์ เชื่อมต่อกับแนวูเาสูงที่ทอดยาวไปสุดสายตา ทั่วทั้งป่าถูกปกคลุมไปด้วยหมอกสีเขียวจาง ๆ ตลอดทั้งปี หมอกเ่าั้ไม่ได้เกิดจากความชื้นธรรมดา แต่เป็ไอพลังเวทที่ลอยปะปนอยู่ในอากาศ ยิ่งลึกเข้าไปเท่าไร หมอกก็ยิ่งหนาแน่นขึ้นมากเท่านั้น พลังเวทก็ยิ่งเข้มข้นมากขึ้นเช่นกัน และแน่นอนว่าย่อมต้องอันตรายขึ้นด้วย
ภายในป่าหมอกมรกตนั้น ต้นไม้มีขนาดใหญ่ผิดธรรมชาติ ลำต้นสูงหลายสิบเมตร กิ่งก้านแผ่สยายราวกับกำแพงธรรมชาติที่บดบังท้องฟ้า ใบไม้มีสีเขียวเข้มจนเกือบมรกต และบางชนิดเรืองแสงในยามค่ำคืน พื้นดินอุดมสมบูรณ์ เต็มไปด้วยมอสและพืชพรรณแปลกตาที่ดูดซับพลังเวทจากหมอกโดยตรง
เสียงภายในป่าเงียบผิดปกติ แทบจะไม่มีลมพัด ใบไม้ไม่สั่นไหว เสียงนกร้องหรือสัตว์เคลื่อนไหวมีน้อยจนทำให้ความรู้สึกราวกับว่าทุกสิ่งถูกกลืนหายไปในหมอก หากตั้งใจฟังดี ๆ ผู้บุกรุกอาจได้ยินเสียงกระซิบแ่เบา ไม่แน่ชัดว่าเป็เสียงของพลังเวทที่ไหลเวียน หรือเป็เสียงเตือนจากป่าที่ไม่ต้อนรับผู้มาเยือน
ภายในป่านั้นมีสัตว์อสูรหลากหลายระดับ ั้แ่สัตว์เวทระดับต่ำที่ยังพอรับมือได้ ไปจนถึงสัตว์อสูรระดับอันตรายที่แม้แต่นักล่าผู้มากประสบการณ์ก็ยังไม่กล้าเผชิญหน้าโดยตรง หลายชนิดได้รับอิทธิพลจากหมอกมรกตจนเกิดการกลายพันธุ์ มีร่างกายแข็งแกร่งผิดปกติ หรือสามารถใช้เวทมนตร์ได้โดยสัญชาตญาณ
นอกจากนี้ ป่าหมอกมรกตยังเป็แหล่งรวมของพฤกษาเวทจำนวนมาก ซึ่งมีคุณค่าอย่างยิ่งต่อการปรุงโอสถ การร่ายเวท และการสร้างอุปกรณ์เวทมนตร์ สมาคมนักล่าและนักปรุงยาต่างหมายตาผืนป่าแห่งนี้เป็แหล่งทรัพยากรชั้นยอด แต่ในขณะเดียวกัน ก็มีผู้คนจำนวนไม่น้อยที่เข้าไปแล้วไม่เคยได้กลับออกมาอีกเลย
กล่าวกันว่า ณ ใจกลางป่าหมอกมรกต มีพื้นที่ต้องห้ามซึ่งหมอกสีเขียวเข้มจนแทบมองไม่เห็นสิ่งใด พลังเวทในบริเวณนั้นรุนแรงจนผิดธรรมชาติ และอาจเป็ต้นกำเนิดของหมอกมรกตทั้งหมด ตำนานบางสายเล่าว่ามีสิ่งมีชีวิตโบราณ หรือซากอารยธรรมเวทมนตร์ที่ล่มสลายซ่อนเร้นอยู่ ณ ที่แห่งนั้น
ด้วยเหตุนี้เอง ป่าหมอกมรกตจึงไม่ใช่เพียงแค่ป่าธรรมดา แต่เป็ดินแดนแห่งโอกาสและหายนะ ที่พร้อมจะมอบพลัง อำนาจ และสมบัติล้ำค่าให้แก่ผู้ที่แข็งแกร่งพอจะเอาชีวิตรอดจากมันได้
สิ่งเหล่านี้เธอเคยได้ยินจากที่พวกนักล่าเล่าให้ฟัง ไม่เคยเข้าไปเองหรอก เพราะตอนนี้เธอยังไม่แข็งแกร่งพอ จึงยังไม่ถึงเวลา แต่สักวันหนึ่งเธอจะต้องขึ้นไปที่นั่นให้ได้อย่างแน่นอน
++++++++++++++++++++++++++++++++