THE 1O1 (ดิวันโอวัน) คู่กันพันธุ์ผสม

    1O9

    “ยินดีกับเธอทั้งสองคนด้วยนะ”


    ดอกเตอร์วันที่ใส่สูทสีเทาเข้มเข้ามาแสดงความยินดีกับผมและบิลลี่

    ถึงแม้ภายนอกเขาจะดูเหมือนกันทุกประการแต่บางอย่างในสายตาของชายคนนี้ทำให้ผมรู้ว่าเขาไม่ใช่ดอกเตอร์วันคนก่อนหน้า

    ที่ผมเจออย่างแน่นอน


    “ใช่แล้วละฉันคือดอพเพลแกงเกอร์ของดอกเตอร์วันคนส่วนใหญ่เรียกฉันว่า Mysterious1 (มิสตีเรียสวัน) เท่ใช่มั้ยล่ะ”


    บุคลิกท่าทาง และการพูดจาเรียกได้ว่าต่างกันโดยสิ้นเชิง

    แต่ด้วยความเป็๞กันเองของเขาทำให้ผมรู้สึกถูกชะตากับชายคนนี้

    อย่างประหลาด


    “ครับดูลึกลับดี แล้วดอกเตอร์วันไม่มาด้วยหรอครับ “


    ผมถามออกไปเพื่อไม่ให้เป็๲การเสียมารยาท


    “ฉันกับเขาจะสลับกันทำงานคนละ 24 ชั่วโมง ตอนนี้เป็๲เวลาพักของฉันก็เลยออกมาหาอะไรเย็นๆ ดื่ม”


    พูดจบเขาก็ยกนี้วขึ้นมาแล้วหันไปมองที่เคาน์เตอร์บาร์

    ไม่ช้าชาริโต้ขวดเขียวก็พุ่งมาอยู่ในมือของเขา


    “สุดยอด! ของโปรดผมเลยนะเนี่ย”


    ผมอุทานออกมาอย่างตื่นเต้น


    “จริงปะเนี่ย ไม่นึกว่าจะมีคนชอบขวดเขียวเหมือนกัน”


    ด้วยเหตุนี้เราจึงสนิทกันในเวลาไม่นาน…


    ผมเปิดประเด็นถามมิสตีเรียสวันถึงความสามารถของเขา

    แต่เขาไม่พูดอะไรก่อนเอามือไปบีบขวดชาริโต้ที่หมดแล้วจนบี้แบน

    ก่อนทำให้มันกลับมาเป็๞เหมือนเดิมโดยไม่๱ั๣๵ั๱มันราวกับใช้เวทมนตร์


    ผมกับบิลลี่ได้แต่ทึ่งในการแสดงของเขา แต่ถึงพวกเราจะหลอกถามแค่ไหนเขาก็ไม่ยอมบอกอยู่ดีว่าทำได้อย่างไร


    สมชื่อจริงๆ


    เขาหันกลับมาถามถึงพลังพิเศษของพวกผม

    ผมรีบหันไปหาบิลลี่ในทันที


    แต่เขากลับทำปากเบ้และส่ายหัวเหมือนจะบอกว่าไม่รู้เหมือนกัน


    “จริงปะเนี่ย พวกเธอผ่านบททดสอบด้วยคะแนนสูงสุดแต่กลับยังไม่รู้ความสามารถของตัวเองเนี่ยนะ!”


    ชายร่างใหญ่พูดจบก็หัวเราะออกมาดังลั่น


    “นี่มันสุดยอดจริงๆ ”

    เขาพูดพลางตบหน้าอกตัวเองหลายครั้ง


    “แล้วจะรู้ได้ไงว่าพวกเรามีพลังพิเศษอะไร? ”


    ผมถามในทันที


    “อันนี้ฉันก็ตอบไม่ได้นายต้องหาคำตอบกันเอง”


    คงคอนเซ็ปจริงๆ สำหรับชายคนนี้

    เรานั่งคุยกันเป็๲เวลานานแต่ก็เหมือนไม่ได้สาระอะไรจากเขาเลย


    บิลลี่สะกิดผมก่อนขอตัวไปพักผ่อน

    ผมเองที่เหนื่อยล้าจากการทดสอบและเฉลิมฉลอง

    จึงเดินไปถามแซดว่าเราเหลือเวลาอีกกี่ชั่วโมง

    ก่อนเดินมาลามิสตีเรียสวันและตรงไปที่ห้องแคปซูลทันที


    “พรุ่งนี้ขอให้โชคดีนะแล้วเจอกัน”


    เสียงของมิสตีเรียสวันดังมาจากด้านหลังก่อนผมจะหันไปโบกมือลาอีกครั้ง


    ผมเหลือเวลาอีก 12 ชั่วโมงสำหรับการพักผ่อน

    ผมมองไปที่แคปซูลข้างๆ ที่บิลลี่นอนอยู่


    ก่อนเผลอหลับไปด้วยความสดชื่นของอากาศภายในแคปซูล…