“ยินดีกับเธอทั้งสองคนด้วยนะ”
ดอกเตอร์วันที่ใส่สูทสีเทาเข้มเข้ามาแสดงความยินดีกับผมและบิลลี่
ถึงแม้ภายนอกเขาจะดูเหมือนกันทุกประการแต่บางอย่างในสายตาของชายคนนี้ทำให้ผมรู้ว่าเขาไม่ใช่ดอกเตอร์วันคนก่อนหน้า
ที่ผมเจออย่างแน่นอน
“ใช่แล้วละฉันคือดอพเพลแกงเกอร์ของดอกเตอร์วันคนส่วนใหญ่เรียกฉันว่า Mysterious1 (มิสตีเรียสวัน) เท่ใช่มั้ยล่ะ”
บุคลิกท่าทาง และการพูดจาเรียกได้ว่าต่างกันโดยสิ้นเชิง
แต่ด้วยความเป็กันเองของเขาทำให้ผมรู้สึกถูกชะตากับชายคนนี้
อย่างประหลาด
“ครับดูลึกลับดี แล้วดอกเตอร์วันไม่มาด้วยหรอครับ “
ผมถามออกไปเพื่อไม่ให้เป็การเสียมารยาท
“ฉันกับเขาจะสลับกันทำงานคนละ 24 ชั่วโมง ตอนนี้เป็เวลาพักของฉันก็เลยออกมาหาอะไรเย็นๆ ดื่ม”
พูดจบเขาก็ยกนี้วขึ้นมาแล้วหันไปมองที่เคาน์เตอร์บาร์
ไม่ช้าชาริโต้ขวดเขียวก็พุ่งมาอยู่ในมือของเขา
“สุดยอด! ของโปรดผมเลยนะเนี่ย”
ผมอุทานออกมาอย่างตื่นเต้น
“จริงปะเนี่ย ไม่นึกว่าจะมีคนชอบขวดเขียวเหมือนกัน”
ด้วยเหตุนี้เราจึงสนิทกันในเวลาไม่นาน…
ผมเปิดประเด็นถามมิสตีเรียสวันถึงความสามารถของเขา
แต่เขาไม่พูดอะไรก่อนเอามือไปบีบขวดชาริโต้ที่หมดแล้วจนบี้แบน
ก่อนทำให้มันกลับมาเป็เหมือนเดิมโดยไม่ััมันราวกับใช้เวทมนตร์
ผมกับบิลลี่ได้แต่ทึ่งในการแสดงของเขา แต่ถึงพวกเราจะหลอกถามแค่ไหนเขาก็ไม่ยอมบอกอยู่ดีว่าทำได้อย่างไร
สมชื่อจริงๆ
เขาหันกลับมาถามถึงพลังพิเศษของพวกผม
ผมรีบหันไปหาบิลลี่ในทันที
แต่เขากลับทำปากเบ้และส่ายหัวเหมือนจะบอกว่าไม่รู้เหมือนกัน
“จริงปะเนี่ย พวกเธอผ่านบททดสอบด้วยคะแนนสูงสุดแต่กลับยังไม่รู้ความสามารถของตัวเองเนี่ยนะ!”
ชายร่างใหญ่พูดจบก็หัวเราะออกมาดังลั่น
“นี่มันสุดยอดจริงๆ ”
เขาพูดพลางตบหน้าอกตัวเองหลายครั้ง
“แล้วจะรู้ได้ไงว่าพวกเรามีพลังพิเศษอะไร? ”
ผมถามในทันที
“อันนี้ฉันก็ตอบไม่ได้นายต้องหาคำตอบกันเอง”
คงคอนเซ็ปจริงๆ สำหรับชายคนนี้
เรานั่งคุยกันเป็เวลานานแต่ก็เหมือนไม่ได้สาระอะไรจากเขาเลย
บิลลี่สะกิดผมก่อนขอตัวไปพักผ่อน
ผมเองที่เหนื่อยล้าจากการทดสอบและเฉลิมฉลอง
จึงเดินไปถามแซดว่าเราเหลือเวลาอีกกี่ชั่วโมง
ก่อนเดินมาลามิสตีเรียสวันและตรงไปที่ห้องแคปซูลทันที
“พรุ่งนี้ขอให้โชคดีนะแล้วเจอกัน”
เสียงของมิสตีเรียสวันดังมาจากด้านหลังก่อนผมจะหันไปโบกมือลาอีกครั้ง
ผมเหลือเวลาอีก 12 ชั่วโมงสำหรับการพักผ่อน
ผมมองไปที่แคปซูลข้างๆ ที่บิลลี่นอนอยู่
ก่อนเผลอหลับไปด้วยความสดชื่นของอากาศภายในแคปซูล…