โลกใบนี้ไม่มีจุดเริ่มต้น ไม่มีใครเคยพบต้นกำเนิดของมัน
มันไม่ได้เกิดจากเทพเ้า หรือวงจรแห่งชีวิต
มันเพียง... มีอยู่
และยังคงมีอยู่…จวบจนวันนี้
ที่นี่คือ Aetherium Nexus — ดินแดนหนึ่งเดียวแห่งการดำรงอยู่
โลกที่ Aether ไหลเวียนในอากาศ ใต้ดิน ใต้ิั ใต้รอยยิ้ม ใต้บาปทุกข้อของมนุษย์
ไม่ใช่พลังเวท ไม่ใช่เทคโนโลยี
แต่มันคือ "แรงกด" แห่งสัจธรรม
…ผู้ใดฝืนท้าทายแรงกดนั้น ก็จำต้องสร้าง Nex ขึ้นมาใช้แทน
Aether ไม่ยินยอมให้ใครใช้มันโดยตรง
มนุษย์จึงออกแบบระบบฝืนธรรมชาติของตนเอง: Nex
และเพื่อควบคุมทุกอย่าง — Nex Imprint ถูกประดิษฐ์ขึ้น
Nex Imprint คือรอยตรา
ไม่ใช่แค่พลัง หากคือ “การรับรอง” ว่าเ้าคือสิ่งมีอยู่ที่โลกยอมรับ
จักรวรรดิใหญ่ทั้งห้า, สภาศักดิ์สิทธิ์, สำนักวิทยา, และแม้แต่พ่อค้าเถื่อนในตลาดล่าง —
ล้วนยอมรับบันทึกนี้เป็กฎสูงสุดของการมีชีวิต
มี Nex Imprint = มีชื่อ
ไม่มี Nex Imprint = เป็ภัยคุกคาม
เด็กทุกคนจะต้องผ่านการตรวจก่อนอายุห้าปี
มันคือพิธีการ
และมันคือบทลงโทษหากไม่มี
เช่นเดียวกับ “เขา”
พิธีตรวจสอบในเขตล่างของเมือง Metaxis เป็เื่น่าเบื่อ
เต็นท์ผุ ๆ ท่ามกลางสายฝนเหล็กที่ตกลงจากหลังคาเมืองชั้นบน
เ้าหน้าที่ระดับสาม, นักเวทฝึกหัด, และเครื่องวิเคราะห์รุ่นล้าสมัย
เด็กหลายสิบคนต่อคิว — บ้างหวาดกลัว บ้างเห่อเหิม
เสียงระบบขานชื่อดังขึ้นเรื่อย ๆ พร้อมผลลัพธ์ที่ถูกบันทึกทันทีเข้าเครือข่ายกลาง
“Nex Imprint: Sileum (เหล็ก) — ชั้นสาม”
“Nex Imprint: Flamma (เพลิง) — ชั้นสอง”
“Nex Imprint: Tenebra (เงา) — ชั้นสาม”
จนถึง “เขา”
เด็กชายในเสื้อคลุมสีดำขาดวิ่น ใบหน้าไร้อารมณ์ ร่างกายซูบผอม
เขาเดินขึ้นแท่นตรวจโดยไร้เสียง
ไม่มีใครรู้ชื่อ
ไม่มีใครรู้ว่าเขาอยู่เขตใด
“ชื่อ?”
เ้าหน้าที่ถามโดยไม่เงยหน้า
เขาไม่ตอบ
เครื่องสแกนถูกเปิดโดยอัตโนมัติ
แสงวิเคราะห์พุ่งผ่านร่าง
ครั้งแรก — ไฟกระพริบ
ครั้งที่สอง — ระบบชะงัก
ครั้งที่สาม — เครื่องปิดตัวเอง
เสียงสัญญาณเตือนแ่ต่ำราวเสียงลมหายใจสุดท้ายของบางสิ่ง
จอภาพขึ้นข้อความ
ไม่ใช่ภาษาแห่งชนชั้นสูง ไม่ใช่รหัสของระบบทั่วไป
แต่คือคำที่ถูกลบไปจากฐานข้อมูลั้แ่าครั้งสุดท้ายเมื่อหนึ่งศตวรรษก่อน
Nex Imprint: [ERROR]
Imprint Classification: UNNAMED
Recognition Status: NOT FOUND
Risk Level: OMEGA - UNCONTAINABLE
เสียงเด็กคนหนึ่งถาม
“มันแปลว่าอะไร?”
ไม่มีใครตอบได้
แม้แต่เ้าหน้าที่
แม้แต่นักเวทฝึกหัด
แม้แต่เครื่องเอง — ก็เลือกจะหยุดทำงาน ไม่บันทึกผลใดต่อ
ในวินาทีนั้น ผู้คนมองไปยังร่างของเขา
เขาเองกลับเงยหน้ามองท้องฟ้า
แสงของเมืองชั้นบนไม่เคยส่องลงมา
แต่เขาก็ไม่สนใจ
“...โลกนี้ไม่เคย้าให้ข้ามีอยู่”
“แต่หากข้าจะอยู่ — ก็ขออยู่อย่างสิ่งที่โลกจดจำไม่ได้”
รอยยิ้มที่ไร้ความสุขปรากฏบนใบหน้าที่ว่างเปล่า
รอยยิ้มของผู้ที่ไม่มีชื่อ
ไม่มีตัวตน
แต่กลับมี Nex Imprint ที่จักรวาลไม่อาจยอมรับ
บทแรกของความผิดพลาด — ได้เริ่มขึ้นแล้ว