พลิกตำนานสามก๊ก:ตั๋งฮวง

ตอนที่หนึ่งร้อยสามสิบ ผู้บัญชาการองครักษ์วังหลวง9

หากเราอ่านตามตำราที่บันทึกไว้บุคคลต่างๆในประวัติศาสตร์หรือตำนานอย่างโจรภูเขาดำนี้นั้นจะมีจุดเด่นแตกต่างกันไป

เช่น ตาโต แขนยาว มีไฝปานขนรกรุงรังฯลฯ

หรือเอาคนที่ประชาชนรู้จักกันดีหน่อยในการบรรยายรูปร่างของเล่าปี่

หูยานถึงบ่าแขนยาวถึงเข่า หน้าขาวดั่งหยก ริมฝีปากแดง ดวงตามองเห็นหูของตนเองได้

ที่หากเราเจอคนอย่างนี้ในโลกความเป็นจริงเราน่าจะมองว่าพวกเขาคือ

Brotherhood of Mutant

ภราดรภาพของมิวแทนต์

มากกว่าที่จะเป็นคนธรรมดาเพราะรูปร่างหน้าตาของเขานั้นมีเอกลักษณ์เหลือหลาย

นี่อาจจะเป็นสาเหตุที่พวกเขารับราชการไม่ได้เพราะยุคนี้คือยุคที่ดูโหงวเฮ้งหน้าตากันเป็นหลักนั่นเอง

แม้แต่บังทองผู้เก่งกาจ เฉลียวลาดก็เจอคนอย่างเล่าปี่ที่

ดูคนเก่ง

ไม่อยากจะเอามาใช้งาน

เราควรจะกล่าวได้ว่าสมัยนี้หรือตลอดประวัติศาสตร์ของมวลมนุษยชาติ

หน้าตาดีนั้นต้องมาก่อน

อย่างการเลือกผู้สืบทอดของอ้วนเสี้ยวนั้นอ้วนซงหน้าตาดีกว่าอ้วนถำลูกชายคนโตแม้จะเป็นในเกมส์ที่ค่าสถานะของอ้วนถำอ้วนซงกากพอๆกันแต่เราก็จะเลือกอ้วนซงมาใช้งานเพราะหน้าตาดีกว่าดูแล้วสบายใจกว่านั่นเอง

ตามหลักการของการเลือกคนเข้ามาทำงานหากค่าสถานะความสามารถพอพอกันเลือกไม่ได้

คนบุคลิกดีกว่า

ก็จะได้งานไปหรือคนที่นอนกับผู้จัดการนั่นเอง

นั่นคือความเป็นจริงของสังคมจริงๆที่คนไม่ได้ตัดสินใจด้วยเหตุผลเสียเท่าไร

หนังสือบุคลิกภาพความเป็นผู้นำนั้นหลอกลวงคนอ่านให้เชื่อว่าหากทำตัวตามที่หนังสือบอกกล่าวแล้วเราจะประสบความสำเร็จได้

ทั้งที่ในโลกความเป็นจริง

ผู้นำไม่ได้มีคุณสมบัติอย่างนั้นแม้แต่น้อย

ว่าหากเราอยู่ร่วมสมัยกับคนในประวัติศาสตร์จริงๆเราจะเจอว่าพวกเขาคือคนที่นิสัยอย่างโต้วหนาน ทรัมโป(โดนัลด์ ทรัมป์)และอี้หลงหม่า(อีลอน มัสก์...ซึ่งคนที่เจอพวกเขาหรือต้องจำใจอยู่ร่วมยุคสมัยเดียวกันคงชื่นชมไม่ค่อยจะลงเช่นกัน

ดังนั้นเมื่อผมยื่นข้อเสนอให้กลุ่มภราดรภาพมิวแทนต์ เอ๊ยกลุ่มโจรภูเขาดำแม้ไม่ใช่ทั้งหมดแต่พวกที่ใจคอกล้าหาญก็เลือกที่จะวางอาวุธกลับใจรับใช้ราชสำนัก

“ฮา ฮา ฮา ไฟแค่นี้ข้าไม่เห็นจะกลัวมัน”

ค่างหกแขนเอาน้ำมันราดและจุดไฟเผาตนเองทำท่าว่ากล้าหาญแสดงความเหนือกว่าให้คนอื่นที่อยู่ในบริเวณนี้ดู

พวกมิวแทนต์นี่มีจิตใจที่แตกต่างจากคนทั่วไปจริงๆ