หลี่ิเห็นสถานการณ์คลี่คลายจึงหลบซ่อนอยู่หลังก้อนหินเช่นเดิม รอคอยขบวนรถม้าเคลื่อนผ่านจึงค่อยข้ามสะพานเชื่อมหุบเขาัไปยังเมืองเว่ยอัน ในขณะที่ขบวนรถม้ากำลังจะเคลื่อนขบวน เขาได้ยินเสียงฝีเท้าม้าจำนวนมากกำลังพุ่งตรงมาที่แห่งนี้อีกครั้ง ทำให้หลี่ิต้องชะโงกหน้าออกไปมองอีกครั้ง
ที่แท้เป็พวกโจรกลุ่มเดิมที่กำลังควบม้าตรงมาที่ขบวนรถ 'นี่มันเกิดอะไรขึ้น ทำไมจู่ๆพวกโจรที่กำลังจะกลับค่าย ถึงหันหลังกลับมาที่นี่อีก' หลี่ิใช้ดวงตาัเพ่งมองไปที่กลุ่มโจร เห็นสีหน้าของมันแตกตื่นร้อนรนเหมือนกำลังวิ่งหนีอะไรมา ครั้นพอเลื่อนสายตาออกห่างไปด้านหลัง จึงเห็นผู้เยี่ยมยุทธสามพี่น้องกำลังยกทหารนับพัน ตามไล่หลังกองโจรม้ามาอย่างกระชั้นชิด
"มิน่าล่ะ! กองโจรม้าถึงได้หนีตายกลับมาที่นี่ บ้าเอ๊ย.สามพี่น้องนั่นร้ายกาจยิ่งนัก สามารถสะกดรอยตามเรามาถึงที่นี่ด้วยเวลาอันรวดเร็ว" หลี่ิหน้าขรึมลงเมื่อเห็นเหตุการณ์เบื้องหน้า
แท้ที่จริงแล้วยอดฝีมือทั้งสามที่เ้าเมืองเชิญพวกเขามาช่วยงานนั้น เคยเป็มือปราบฝีมือเยี่ยมจากเมืองหลวง หลังจากที่หลี่ิหนีออกมาจากจวนผู้ว่า พวกมันได้ใช้สุนัขดมกลิ่นแกะรอยเรื่อยมา จนกระทั่งมาเจอกองไฟที่มอดแล้ว ที่คนร้ายเคยย่างเนื้อและพักผ่อนอยู่ก่อนหน้านี้
ครั้นติดตามมาใกล้ถึงสะพานเชื่อมหุบเขาั ก็มาพบเจอกองโจรม้าที่พวกเขากำลังตามหาเบาะแสโดยบังเอิญ ฝ่ายหัวหน้าโจรฟูไคครั้นเผชิญหน้ากับกองทหารนับพันโดยไม่ได้คาดคิดก็ใ รับสั่งให้ลูกน้องชักม้าหนีทันที
ส่วนหัวหน้าองครักษ์และต้าเหวินเซียวหัวหน้าสำนักคุ้มกันภัยคลุมนภา ยังคงระแวงกองโจรม้าด้วยเกรงจะต้องกลอุบายซ่อนเร้นของพวกต่ำช้า จึงระมัดระวังขบวนรถของคุณหนูอย่างเข้มงวด พอเห็นกองโจรม้าควบตะบึงพาหนะย้อนกลับมาอย่างรวดเร็ว ต่างพากันสำคัญผิดคิดว่าพวกโจรตระบัดสัตย์ จึงนำรถม้าสองคันที่ขนข้าวของสัมภาระมาจอดขวางทางพวกโจร
ฟูไคเห็นการกระทำของขบวนรถม้าที่จงใจขัดขวางพวกตนหลบหนี จึงบังเกิดโทสะขึ้นมาสั่งให้ลูกน้องของตน ฆ่าคนสำนักคุ้มกันภัยโดยไม่ละเว้น แต่ให้จับเป็บุตรสาวทั้งสองของเ้าเมืองซุยเป่ยเป็ตัวประกัน
จากนั้นการปะทะกันอย่างดุเดือดจึงบังเกิดขึ้นอีกครั้ง หัวหน้าโจรควบม้าแหวกฝ่าแนวรับเพื่อไปจับตัวพี่น้องสองสาว หัวหน้าองครักษ์เห็นดังนั้นก็ถลันกายยกดาบเข้าปะทะง้าวเหล็ก เสียงดัง"เคร้งคร้าง"น่ากลัว
หลินอวี้ใกลัวรีบสั่งให้คนบังคับรถม้า ควบรถหนีไปทางสะพานเชื่อมหุบเขาั ฟูไคเห็นเหยื่อกำลังหลบหนีจึงเร่งเร้าเพลงดาบกระหน่ำฟาดฟันไม่หยุดยั้ง จนกระทั่งหัวหน้าองครักษ์มือไม้ปั่นป่วนเสียหลักถูกง้าวฟันใส่ร่างด้วยกำลังแรง ถึงแม้มันจะใช้ดาบเข้าต้านรับเอาไว้ได้ทัน แต่ด้วยพละกำลังมหาศาลของหัวหน้าโจรดาบนั้นจึงถูกฟันจนหักสะบั้น ง้าวเหล็กได้กรีดผ่านเืเนื้อตัดกระดูกชายโครง จนร่างของหัวหน้าองครักษ์ถูกตัดขาดเป็สองท่อน
ฟูไคแค่นเสียงดูถูก "เฮอะ.ไอ้กระจอกเอ๊ย สู้กับข้าไม่ทันครบ 10 กระบวนท่าก็ลงหลุมไปแล้ว" พูดจบ มันรีบควบม้าไล่ตามรถม้าของสองสาวไป
หลี่ิเห็นดังนั้นจึงใช้วิชาตัวเบาไล่ตามหัวหน้าโจรทันที ในใจให้ประหวั่นคิดขัดแย้ง "นี่เราจะตามไปช่วยยัยบ้าบิ่นนั่นจริงๆเหรอ ในเมื่อคนของนางก็มาถึงแล้วนี่" เขาหันไปมองกองทหารนับพันได้ติดตามมาถึงแล้ว ซึ่งขณะนี้กำลังโรมรันพันตูกับกองโจรม้านับร้อย
'เราควรจะหลบเลี่ยงการปะทะ คอยดูเหตุการณ์อยู่ห่างๆจะดีกว่า' คิดได้ดังนั้นหลี่ิจึงชะลอฝีเท้าลัดเลาะไปตามข้างทาง พยายามหลบเลี่ยงไม่ให้หัวหน้าโจรรู้ตัว
ฟูไคตามมาได้ระยะนึงจนไล่หลังรถม้าห่างไม่ถึง 10 จั้ง มันจึงะโเสียงดังดั่งฟ้าร้อง "หยุดรถม้าเดี๋ยวนี้ ไม่เช่นนั้นข้าจะสังหารพวกเ้าทั้งหมด"
ฉู่หรันได้ฟังถึงกับบันดาลโทสะ รีบหันไปเปิดผ้าม่านหลังรถลอดมองออกมา แล้วตะเบ็งเสียงด่าอย่างเผ็ดร้อน
"เ้าโจรชั่วหน้าไม่อาย คอยจ้องจะรังแกผู้หญิงที่ไม่มีทางสู้ ช่างต่ำช้าเลวทรามยิ่งนัก" หลินอวี้ถึงหัวเสียกับท่าทีแก่นกระโหลกของน้องสาว แล้วหันไปทางสารถี "ลุงเฉ่าเร่งมือเข้าเถิด หัวหน้าโจรตามกระชั้นเข้ามาใกล้แล้ว "นางะโสั่งด้วยความร้อนรน "ขอรับ คุณหนู"ลุงเฉ่าหวดแส้ไม่ยั้งกระตุ้นม้าให้เร่งฝีเท้ามากขึ้น
ฟูไคเห็นรถม้าเคลื่อนห่างออกไป ยิ่งเห็นหน้าตายั่วยุของแม่โฉมงาม ยิ่งโกรธเกรี้ยวอีกทั้งยังกระตุ้นอารมณ์ทางเพศให้ลุกโชน วันนี้เป็ไงเป็กันต้องจับนังคนสวย มาควบขี่ข่มขืนย่ำยีให้สาแก่ใจ แล้วยกง้าวเหล็กขึ้นเหนือหัวแล้วเขวี้ยงออกไปด้วยกำลังแรง ง้าวเหล็กพุ่งไปโดนเพลารถข้างขวาอย่างแม่นยำ จนเพลาหักสะบั้นล้อหลุดกระเด็นไป รถม้าเสียหลักหมุนคว้างพลิกคว่ำกลิ้งไปเบื้องหน้าหลายตลบจนฝุ่นผงคลีฟุ้งไปทั่วบริเวณ ลุงเฉ่าปลิวตกจากรถกระแทกกับพื้นอย่างแรงทำให้เสียชีวิตทันที ส่วนม้าเทียมรถกระชากจนเชือกขาดวิ่งเตลิดจนตกหน้าผาั
แต่ที่น่าอัศจรรย์กลับเป็ตัวรถที่แข็งแกร่งทนทาน ไม่แตกหักบุบสลายด้วยตัวโครงทำจากเหล็กกล้าบุด้วยนวมหลายชั้นจนหนานุ่ม ทำให้สตรีทั้งสองได้รับาเ็ไม่มากนักเพียงแค่ฟกช้ำดำเขียวเท่านั้น โฉมงามทั้งสองค่อยๆคืบคลานออกจากตัวรถอย่างทุลักทุเล ฟูไคเห็นดังนั้นดีใจเป็ที่สุด ถึงกับกลั้นหัวเราะไม่ไหว
"ฮ่า.ฮ่า.พวกเ้าสองคนดวงแข็งจริงๆ ตอนแรกข้ายังนึกเสียดายว่าไม่ได้โอบกอดลูบคลำ สูดดมกลิ่นกายอันหอมหวานของพวกเ้าซะแล้ว" มันยิ้มกว้างดวงตาฉ่ำเยิ้มเป็มันจนน้ำลายไหลเยิ้มออกมาจากมุมปาก ฟูไคเพ่งมองสองสาวดั่งพยัคฆ์จ้องตะครุบสมันน้อย
ฉู่หรันทนไม่ไหวเมื่อเห็นท่าทางหยาบช้าหื่นกามของโจรชั่ว นางดิ้นรนลุกขึ้นจะเอาเื่หัวหน้าโจรให้ได้ หลินอวี้ถึงแม้จะเ็ปรวดร้าวทั่วสรรพางค์กาย ก็พยายามห้ามปรามน้องสาวอย่างเต็มที่ "ฉู่หรันเ้าหยุดเดี๋ยวนี้นะ พี่บอกให้หยุด"นางยื้อยุดฉุดกระชากรั้งตัวน้องสาว จนชายแขนเสื้อของฉู่หรันขาดเผยมห้เห็นผิวขาวผ่องนวลเนียนราวกับหิมะ
11K
