อาน่อนผู้ไร้ค่า ขอเกิดเใหม่ เป็นเทพต่างโลก

ตอนที่ 8: เสียงสะท้อนแห่งน้ำแข็ง

ลานทดสอบของสถาบันหลวงเซนตาราแน่นขนัดไปด้วยเด็กหนุ่มสาวที่มีอายุครบ 12 ปีในปีนี้ ทุกคนต่างมุ่งหวังจะได้เป็๲ศิษย์ของหนึ่งในสถาบันที่ทรงเกียรติที่สุดของทวีปอาร์คาน่า

อาน่อนยืนอยู่แถวหน้า ดวงตาเงียบขรึมแต่เปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ เสียงรอบข้างดังอื้ออึงไปด้วยความตื่นเต้นของเด็กๆ ที่มาเข้าร่วมการทดสอบจากทั่วทุกมุมของราชอาณาจักร แต่เสียงเ๮๣่า๲ั้๲ก็พลันเงียบลง…

เมื่อหญิงสาวคนหนึ่งก้าวเข้าสู่สนาม

เธอมีเรือนผมยาวสีเงินอมฟ้า ดวงตานิ่งสงบไร้อารมณ์ราวน้ำแข็งที่เยือกเย็น บรรยากาศโดยรอบเปลี่ยนไปทันที ราวกับอุณหภูมิลดต่ำลง เสียงลมหยุดนิ่ง เงาสะท้อนของเกล็ดน้ำแข็งระยิบระยับบนพื้นสนามปรากฏขึ้นตามจังหวะก้าวเดินของเธอ

อาจารย์ผู้ควบคุมสนามหันไปมองทันที พร้อมกับทำสีหน้าตกตะลึง

“นั่นมัน… ลูกหลานตระกูลไวโอเล็ตเหรอ?”

“ไม่ใช่แค่ลูกหลาน… ดูพลังจิต๥ิญญา๸สิ… ระดับนี้ไม่ธรรมดาเลย”

หญิงสาวหยุดยืนอยู่กลางสนามโดยไม่พูดอะไร ก่อนจะยกมือขึ้นเพียงเบาๆ พลังจิตนักรบสีฟ้าขาวไหลออกมาราวกับม่านหมอกน้ำแข็ง สะท้อนแสงแดดจนเกิดประกายระยิบระยับ ราวกับโลกทั้งใบถูกห่อหุ้มด้วยเกล็ดหิมะ

ทันใดนั้น…

ฟึ่บ!!

เธอเรียก “หอกน้ำแข็ง” ขนาดใหญ่ขึ้นจากพื้นดินด้วยจิตเพียงน้อยนิด ก่อนจะเหวี่ยงมันใส่เป้าหมายไม้ทดสอบที่แข็งแรงกว่าหินแกรนิต—แตกละเอียดในพริบตา

ทุกคน—including อาน่อน—ตื่นตะลึง

เด็กชายคนหนึ่งกระซิบเบาๆ

“นั่นมัน… ธาตุน้ำแข็งขั้นสูงสุดใช่มั้ย?”

อีกคนตอบเบาๆ แต่หวาดหวั่น

“เธอไม่ได้ใช้พลังเยอะเลย… แค่เสี้ยวเดียว…”

อาจารย์คุมสนามนิ่งอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะตบมือและประกาศเสียงดัง

“ผ่าน! โดยไม่ต้องทดสอบขั้นต่อไป!”

หญิงสาวพยักหน้าเบาๆ ไม่แสดงอารมณ์ใดๆ แล้วเดินไปยืนรอเงียบๆ ข้างสนาม

อาน่อนจ้องมองเธอด้วยความสนใจ เขารู้สึกถึงบางสิ่งที่ “คล้ายกับตัวเขา” อยู่ในตัวเธอ