ตอนที่ 23 เจิ้งฟู่VS ตงชู่ 2
"ใช่ขนาดข้าเองเมื่อตอนที่อายุเท่าเขายังใช้ไม่ได้ขนาดนี้เลยนับวันตงชู่เองก็มีความสามารถมากทีเดียวเลย"ไหกู่ที่มองดูอย่างตลึงถึงกับออกปากชมโดยไม่รู้ตัว.....
เล่าชู่อดที่จะยิ้มไม่ได้เมื่อเห็นคนอื่นๆใกับทักษะที่ลูกชายของมันได้ใช้ออกไปตอลดเวลาที่ผ่านมามันคอยเคี่ยวเข็ญสั่งสอนอย่างหนักเพื่อให้ลูกชายของมันสามารถใช้ทักษะนี้ได้และก็ยังสามารถใช้ถึงกระบวนท่าที่สองได้แล้วด้วย....
คลื่นความร้อนยังพุ่งเข้ามาที่เจิ้งฟู่แต่เขายังไม่มีทีท่าว่าจะขยับตัวหรือหลบหนีมันเลยเจิ้งฟู่ยังคงยืนนิ่งและหลับตาเหมือนกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นอย่างนั้นแหละ....
“นั่นเขาทำอะไรนะ? ทำไมถึงไม่ตั้งท่ารับมือละ?”
“หรือว่าเ้าหนูนั้นมันจะยอมแพ้แล้วเพราะเห็นว่าไม่มีทางสู้?”
ลูกเจิ้ง!!
"นั่นเขายืนนิ่งทำไหมกัน หรือว่าเขาจะไม่คิดที่จะสู้แล้ว?"ถงหลางะโขึ้นอย่างโวยวายเมื่อเห็นว่าเจิ้งฟู่ยังคงยืนนิ่งอยู่.....
"ใจเย็นๆก่อนน้องพี่ที่เขายืนนิ่งแบบนั้นเขาอาจจะมีความคิดดีๆอยู่แล้วก็ได้หรือไม่เขาก็อาจจะกำลังจะใช้ทักษะบางอย่างที่ต้องใช่สมาธิอย่างมากก็ได้"ถงเทียนกล่าวขึ้นเพื่อหยุดถงกลางที่กำลังอารมณ์ขึ้นเพราะเจิ้งฟู่ไม่ยอมขยับ....
ความคิดดีๆ!!?
"ข้าว่ามันกลัวจนไม่สามารถขยับตัวได้สะมากกว่า!! น้องคงซือข้าว่าเ้าควรที่จะรีบๆยกผ้าขาวให้เขายอมแพ้ก่อนดีกว่ามันจะได้ไม่เกิดเื่เลวร้า....."
ปัง!!
ฟิ้ววว!!
เล่าชู่ยังไม่ทันได้พูดจบคลื่นพลังความร้อนที่ถูกซัดมาจากดาบของตงชู่ก็ถูกปัดออกไปอย่างไม่มีใครตั้งตัวได้ทันหรือแม้แต่มองตามได้ทัน...
กะ กะ เกิดอะไรขึ้น!!
เพียงแค่ชั่วพริบตาเท่านั้นหลังจากที่เจิ้งฟู่ใช้ทักษะสวนกลับไปและที่เป็แบบนั้นก็เพราะเจิ้งฟู่ตั้งใจที่จะไม่ให้ใครเห็นว่าเขาทำอะไรเขาใช้เวลาเพียงเสี่ยววิใช้ทักษะกระบี่อ่อนกระบวนท่าที่สองอ่อนปัดป้องปัดคลื่นพลังออกไปด้วยความรวดเร็วเกินกว่าระดับสายของคนทั่วจะมองเห็นได้......
"ปะ ปะ เป็ไปได้ยังไงกัน!!?"ตงชู่ถึงกับหน้าเสียเมื่อการโจมตีที่มันภูมิใจถูกปัดกระจ่ายหายไป......
"เ้ามีแค่นี้เองอย่างนั้นรึ? ไหนว่าจะมาคิดบัญชีกับข้าทั้งต้นทั้งดอกยังไงหละ?แบบนี้ข้าว่าแม้แต่ใบสักใบเ้าก็คงไม่ได้......."
ย้า!!
"มันยังไม่จบหรอกน่า!!" ยังไม่ทันที่เจิ้งฟู่จะพูดจบตงชู่ก็ะโขึ้นพร้อมกับใช้กระบวนท่าโจมตีเขาทันทีอีกสองครั้ง.....
เพลิงแค้น!!
เพลิงแค้น!!
"นั่นเขาใช้มันสองครั้งติดกัน!?"
ตู้มมมม!!
ปัง!! ปัง!!
เมื่อคลื่นพลังความร้อนทั้งสองลูกใกล้จะถึงตัวเจิ้งฟู่จู่ๆพวกมันก็กระเด็นลอยออกไปอีกครั้งเหมือนดั่งเช่นการโจมตีในครั้งแรกเลยและกระบวนท่าที่เจิ้งฟู่ใช้ออกไปนั้นก็ยังรวดเร็วเช่นเดิม.......
"เมื่อครู่นี้เขาใช้ทักษะอะไรกันข้ามองตามไม่ทันเลยมันเร็วมากจนข้าไม่รู้ว่าเขาใช้ทักษะอะไร!!"
"นั้นสิท่านพี่ข้าเองก็มองไม่เห็นเช่นกันเลยไม่รู้ว่านั้นคือทักษะอะไรแต่ที่แน่ๆมันต้องเป็ทักษะระดับต่ำชั้นสูงไม่สิต้องระดับกลางแน่นอน" ถงหลางพึ่งขึ้นอย่าเศร้าใจเมื่อมันพยายามมองกระบวนท่าที่เจิ้งฟู่อย่างจดจ่อแต่ก็ไม่สามารถรู้ได้ว่าเจิ้งฟู่ใช้ทักษะอะไรแต่ที่มันพอเดาได้คือทักษะนี้ต้องเป็ทักษะระดับกลางแน่นอน.....
ทักษะระดับกลาง!!?
เมื่อทุกคนได้ยินคำพูดของถงหลางพวกเขาถึงกับหูพึ่งตาตั้งเบิกโตทันทีด้วยความใเพราะพวกเขาไม่สามารถที่จะมองเห็นอะไรนอกจากเจิ้งฟู่ยืนนิ่งๆแล้วคลื่นความร้อนขากการโจมตีของตงชู่ก็กระเด็นกลับไปเองเท่านั้น.....
“ขนาดผู้าุโยังเห็นไม่ชัดแล้วพวกเราจะไปเห็นได้ยังไงกันแล้วแบบนี้ใครจะรู้ว่าเขาใช้ทักษะอะไร....? ใครรู้ช่วยบอกผมด้วยคราฟผมอยากรู้!!”
ใช่!!
ทุกคนต่างก็อยากรู้ว่าเจิ้งฟู่ใช้ทักษะอะไรแต่คนที่อยากรู้มากที่สุดไม่ใช่ใครเลยแต่เป็ตงชู่เพราะกระบวนท่าของเขาถูกปัดได้ถึงสามครั้งด้วยกันโดยที่เขาไม่เห็นเจิ้งฟู่ขยับเลยแม้แต่น้อยแต่กระบวนท่าโจมตีของมันกลับถูกผลักกลับมาและสะลายหายไปสะงั้น....
ส่วนเล่าชู่เองมันก็ไม่รู้เช่นกันว่าเจิ้งฟู่ใช้ทักษะอะไรแต่มีเพียงคนเดียวที่รู้แล้วสามารถมองตามได้ทันนั้นก็คือหม้อจือหัวหน้าตระกูลเทียนถ่างเพราะว่าเขามีระดับสูงที่สุดในที่นี้เขาจึงสามารถมองเห็นกระบวนท่าของเจิ้งฟู่ได้อย่างชัดเจนและนี่ถ้าเขาไม่ได้อยู่ระดับแก่นแท้เขาก็คงจะมองไม่ทันเช่นกันและทักษะที่หม้อจือเห็นนั้นเขารู้ว่ามันคือทักษะอะไรและมันก็ทำให้เขาใอย่างมากด้วย.....
*เ้าเด็กนี้มันเป็ตัวอะไรกันถึงทำได้ขนาดนี้ทักษะที่เขาใช้มาแต่ละอย่างนั้นพวกมันต่างเป็ทักษะที่ตระกูลเรามีและใครต่อใครก็บอกว่ามันเป็ทักษะที่อ่อนแอและไร้ประโยชน์แต่นี่มันอะไรกันมันแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงเลยแต่ดูเหมือนว่าท่วงทาที่เขาใช้มันจะไม่เหมือนในตำราทักษะสักเท่าไหร่เลยั้แ่ทักษะที่แล้วแล้ว*หม้อจือคิดภายในใจของมันเกี่ยวกับทักษะที่เจิ้งฟู่ใช้ออกมาอย่างเหลือเชื่อเพราะตัวมันเองเคยทดลองฝึกทักษะนี้มาแล้วและมันก็รู้ดีว่าทักษะนี้เป็เช่นใด.....
"เ้าต้องโกงแน่ๆ กรรมการเขาโกงแน่ๆ เขาต้องมีของวิเศษแน่นอน"ตงชู่อดไม่ได้ที่จะคิดแบบนั้นเพราะนอกจากของวิเศษแล้วคงไม่มีอย่างอื่นแน่ๆที่จะทำให้ขยะกลายมาเป็เพชรได้.....
โกงเรอะ!!?
"เ้าว่าข้าโกงอย่างนั้นเรอะทีเ้าละกระบวนท่าที่เ้าใช้นั้นรุนแรงถึงขั้นทำให้าเ็หรือพิการได้เลยทีเดียวเ้ายังหาว่าข้าโกงอีกอย่างนั้นเรอะ!!"เจิ้งฟู่ถึงกับเืขึ้นหน้าเมื่อถูกหาว่าโกง.....
"ถ้าเ้าไม่ได้โกงแล้วอย่างนั้นเ้าปัดกระบวนท่าของข้าได้ยังไงกัน?"
"เื่นั้นข้าไม่เห็นมีความจำเป็ที่จะต้องบอกเ้าเลยนิ แต่ถ้าเ้าอยากรู้ก็กราบข้าและเรียกข้าว่าท่านปู่ของเ้าสะสิแล้วข้าจะบอก"
กราบและเรียกว่าปู่!!
ทุกคนต่างก็ตกตะลึงเมื่อได้ยินคนพูดแบบนั้นจากปากของเจิ้งฟู่เพราะไม่มีใครคิดว่าเจิ้งฟู่จะกล้าพูดแบบนั้นออกไปการที่ให้ตงชู่กราบเขาเป็ปู่นั้นมันก็เท่ากับว่าเขาบอกว่าตัวเองเป็พ่อของเล่าชู่ด้วยซึ่งมันไม่ต่างจากการหยาหน้าชัดๆ....
บัดซบ!!
"ไอ้เด็กอวดดี เ้ากล้าหยามข้าอย่างนั้นเรอะ!!" เล่าชู่ถึงกับยืนขึ้นพร้อมกับชี้หน้าเจิ้งฟู่อย่างเดือดดาลลมออกหูด้วยความโกรธ......
"ใจเย็นๆก่อนท่านพี่เล่าชู่เขายังเด็กอาจจะไม่รู้ประสีประสาอย่าได้ถือโทษโกรธเขาเลย ข้าต้องขอโทษแทนเขาด้วยที่พูดจาเสียมารยาทเช่นนั้น"คงซือเองก็ลุกขึ้นเช่นกันเพื่อที่จะหยุดอารมณ์ของเล่าชู่เขาจึงได้ประสานมือขึ้นและโค้งขอโทษ.....
เชอะ!!
"ทีหลังหัดสอนลูกเ้าดีๆหน่อยนะ ให้มันรู้จักสัมมาคาราวะสะบ้าง!!"
"ข้าทราบแล้วพี่เล่าชู่ทีหลังข้าจะดูแลและตักเตือนเขาให้ดีกว่านี้ว่าอะไรควรอะไรมิควร"
คงซือถึงกับหน้าเสียที่เจิ้งฟู่พูดออกไปแบบนั้นเขาไม่เคยคิดเลยว่าเจิ้งฟู่จะมีนิสัยหรือการกระทำที่ดูหยาบคายแบบนี้มาก่อนเลยส่วนเจิ้งฟู่เมื่อเขาหันไปทางพ่อของเขาและเขาก็เห็นใบหน้าที่ไม่สบายใจของพ่อเจิ้งฟู่ก็รู้ได้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้นก่อนจะส่ายหัวไปมาเบาอย่างช่วยไม่ได้.....
"ไอ้ขยะ!!วันนี้ถ้าข้าไม่ได้เอาเืแกออกมาล้างความอัปยศในครั้งนี้อย่างได้เรียกข้าว่าตงชู่!!"
"เชอะ!! ขยะงั้นเรอะ? ดีงั้นข้าจะออมแรงให้อีกต่อไปและจะทำให้เ้ารู้ว่าใครกันแน่ที่เป็ขยะ!!"
ออมแรง!!?
เป็อีกครั้งที่คำพูดของเจิ้งฟู่ทำให้ผู้คนใแต่ทว่าตงชู่นั้นมันไม่สนใจแล้วตอนนี้เพราะมันกำลังเดือดดาลจนถึงขีดสุดมันหยิบเอายาเสริมพลังที่พ่อมันให้มาโยนเข้าไปในปากทันทีและเมื่อเม็ดยาเข้าไปในปากมันก็ละลายอย่างรวดเร็วทำให้พลังซีภายในตัวของตงชู่นั้นเพิ่มขึ้นอย่างกะทันหันคลื่นพลังโดยรอบของมันปั่นป่วนไปหมด......
*เมื่อกี่มันกินอะไรเข้าไปนะ? ทำไมมันถึงได้มีพลังเพิ่มขึ้นแบบนี้หรือว่ายาเสริมพลัง?*เจิ้งฟู่ไม่รู้ว่าตงชู่กินอะไรเข้าไปแต่จากที่เขาดูมวลพลังที่แผ่ออกมารอบๆตัวของตงชู่แล้วเจิ้งฟู่ก็พอเดาได้ว่ามันคือยาอะไรที่ตงชู่กัน....
"เ้าหนูนั้นใช้ยาช่วยนิ!?" ถงหลางที่กำลังจกจ่ออยู่กับการต่อสู้ก็ได้สังเกตเห็นตงชู่โยนเม็ดยาเข้าปากพอดีจึงได้ร้องะโขึ้น....
“นั่นเขาใช่ยาช่วยเสริมพลังนิ!?”
และไม่เพียงแค่ถงหลางเท่านั้นทุกคนต่างก็เห็นฉากที่ตงชู่โยนยาเข้าไปในปากทั้งหมดเล่าชู่เองก็เห็นและมันนั้นทำให้ใบหน้าของมันเปลี่ยนเป็สีแดงอมเขียวด้วยความโกรธทันทีมันไม่คิดว่าลูกของมันจะโง่แบบนี้โง่ถึงขนาดใช้ยาให้คนอื่นเห็นง่ายๆถ้าเกิดว่ามันแอบหรือหาโอกาสที่ว่าจะมีคนเห็นน้อยที่สุดมันยังพอช่วยพูดให้ได้แต่เป็แบบนี้แล้วมันก็หมดทางช่วยซึ้งยังต้องหาข้อแกตัวให้ตัวเองเสียด้วย.....
"กรรมการเ้าเด็กนั้นทำผิดกฏแล้ว เขาใช้ยาเสริมพลังช่วย!!" ไหกู่ยืนขึ้นพร้อมกับะโชี้ไปที่เวทีอย่งเดือดดาล.....
ใช่ๆ ผิดกฎ!!
เสียงของผู้คนดังไปทั่วบริเวณทำเอากรรมการหน้าซีดเพราะมันเองก็เห็นแต่มันไม่รู้จะพูดยังไงดีและทันใดนั้นเองก็มีเสียงดังก้องกังวานไปทั่วขึ้นลานทดสอบ......
ประลองต่อไปได้!!
เสียงที่ดังขึ้นมานั้นมันคือเสียงของหม้อจือที่พูดขึ้นและเสียงประกาศของหม้อจือนั้นก็ทำให้ทุกคนหันไปมองที่หม้อจือกันหมดด้วยความสงสัยโดยเฉพาะไหกู่ที่พึ่งออกตัวพูดไปเมื่อกี่และการที่มันพูดออกมาแบบนั้นก็ย่อมไม่มีใครกล้าพูดขัดอย่างใดส่วนเล่าชู่จากที่มีความกังวลเมื่อมันได้ยินแบบนั้นสีหน้าของมันก็ดีขึ้นตามลำดับ......
"คราวนี้หละข้าจะให้เ้ามากราบแทบเท้าข้า" ตงชู่เมื่อกินยาเสริมพลังเข้าไปแล้วมันก็รู้สึกว่าตัวมันต้องชนะแน่มันจึงได้พูดขึ้นราวกับผู้ชนะเพราะพลังของมันเพิ่มขึ้นอย่ารวดเร็วจากระดับพื้นฐานขั้นห้ากระโดนมาเป็ขั้นเจ็ดในพริบตา......
"ถึงเ้าจะมีพลังเพิ่มขึ้นแล้วยังไง?เ้าแน่ใจกับผลกระทบที่จะตามมาแล้วอย่างนั้นเรอะ....?"
"แล้วยังไงกันขอแค่ข้าได้จัดการขยะอย่างเ้าให้แหลกก็พอแล้วฮ่า ฮ่า ฮ่า!!!"
ย้าาาา!!
รับนี้ไปสะ!!
ทักษะดาบเพลิงทลายภูผากระบวนท่าที่สอง....
[เปลวเพลงถล่มภูผา]
คลืดดดดด!!!
จากคลื่นความร้อนจากเพลิงแค้นในกระบวนท่าแรกนั้นก็ทำให้รอบๆข้างนั้นอุณหภูมิขึ้นสูงแล้วแต่เมื่อตงชู่ใช้กระบวนท่าที่สองของมันความร้อนยิ่งสูงกว่าเก่าทำให้ผู้ที่มีพลังต่ำกว่าระดับพื้นฐานขั้นเก้าไม่อาจอยู่ใกล้ๆได้......
ร้อนโว้ยยยยยย!!
"ความร้อนแบบนี้มันความร้อนบ้าอะไรกัน!! ขนาดอยู่ตรงนี้ยังััได้เลยถ้าเขามีระดับพลังสูงกว่านี้ความรุนแรงของมันต้องมากขึ้นกว่านี้แน่"
ทุกคนต่างก็เห็นด้วยการประลองในสนามอื่นจบลงไปหมดแล้วละก็ได้ผู้ชนะเรียบร้อยเหลือเพียงแต่เจิ้งฟู่กับตงชู่เท่านั้นที่ยังประลองกันอยู่......
"ดี ในเมื่อเ้าใช้สุดกำลังของเ้าแล้วงั้นข้าจะตอบแทนกลับคืนไปบ้าง....!!"
ย้าาาาาาาาา!!
ทักษะกระบี่สายลมกระบวนท่าที่สอง....
[คลื่นพายุหมุน]
ฟิ้ววววววว!!!!
ตู้มมม!!!
![[นิยายแปล] กว่าจะเป็นรักในฝันของผมกับคุณเพลย์บอย](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1774140124_86490666.webp)
3K
