ภายในห้องหับมิดชิด ใต้ม่านมุ้งที่อบอวลด้วยกลิ่นอายแห่งความรัญจวนหลางรั่วอิ๋งนอนซบไหล่หวงกว่างฝูหลังจากพะเน้าพะนอจนเขาลุ่มหลงมิกลับไปค้างยังห้องของอี้หงมาหลายคืนแล้ว
“รั่วเอ๋อร์ขอร้องให้ท่านพี่รับตัวพี่ชายเข้าทำงานจะได้หรือไม่เ้าคะ”
“ลูกของลุงเ้าน่ะหรือ”เขาเคยพบถังเจี๋ยอยู่หลายครั้งระหว่างพำนักอยู่ที่เมืองอิ๋นเทียนถังเจี๋ยกับหลางรั่วอิ๋งต่างเป็กำพร้าญาติผู้พี่ของนางทำงานใช้แรงอยู่ในคอกปศุสัตว์ รูปร่างกำยำ ท่าทางแข็งขันหน่วยก้านไม่เลว
“เขาเป็ญาติสนิทหนึ่งในสองคนที่รั่วเอ๋อร์เหลืออยู่จึงอยากให้ย้ายมาอยู่เสียใกล้ๆ กัน จะได้ช่วยแบ่งเบาภาระการงานของท่านพี่อย่างน้อยคนเป็ญาติย่อมต้องรักษาผลประโยชน์ ช่วยเราได้ดีกว่าหวังพึ่งคนนอกความคิดรั่วเอ๋อร์ดีหรือไม่เ้าคะ”
เพราะอยากให้อนุภรรยาสบายใจหวงกว่างฝูจึงตกลงให้นางส่งจดหมายไปเรียกตัวลูกพี่ลูกน้องมาช่วยทำงานที่หวงเสียงเป่า
เมื่อได้พบหน้ากันอีกครั้งถังเจี๋ยย่อกายคุกเข่าแสดงความสำนึกบุญคุณหวงกว่างฝูน้องเขยผู้ใจกว้างรีบถลันกายเข้าใช้ฝ่ามือประคองสองมือของชายหนุ่มให้ลุกขึ้น
“เ้าเป็พี่ชายรั่วเอ๋อร์ก็เปรียบเหมือนญาติของข้า อย่าได้มากพิธี อยู่เสียด้วยกันที่นี่ข้าหวังพึ่งพาเ้าช่วยส่งเสริมกิจการสกุลหวงให้รุ่งเรือง”
“ข้าจะไม่ทำให้ท่านผิดหวังจะไม่ทำให้ความไว้วางใจของท่านกับรั่วเอ๋อร์สูญเปล่าขอรับ” ถังเจี๋ยประสานมือแววตามุ่งมั่น
และถังเจี๋ยก็ไม่ทำให้หวงกว่างฝูผิดหวังนอกจากตัวเขายังมีลูกน้องที่ติดตามมาด้วยสองคน ชื่อสุนอี้กับเฉิงเป้าพวกเขาทั้งสามทำงานในส่วนของโรงทำน้ำมันอย่างขยันขันแข็งทั้งต่อหน้าและลับหลังหวงกว่างฝูและทุกเจ็ดวันถังเจี๋ยจะส่งคนมารายงานเื่ราวในหวงเสียงเป่ามิได้ขาดเขาคอยเป็หูเป็ตาแทนน้องเขยอายุมากกว่าในทุกเื่ จนหวงกว่างฝูไว้วางใจ
ฤดูดอกท้อเบิกบานในคืนที่อากาศกำลังเย็นสบาย หวงกว่างฝูเรียกถังเจี๋ยมาดื่มสุราที่บ้านสกุลหวงข้างกายเ้าบ้านมีร่างอวบอุ้ยอ้ายซึ่งกำลังอุ้มท้องหกเดือนของหลางรั่วอิ๋งคอยปรนนิบัติเอาใจนางรินเหล้าให้สามีและพี่ชายอยู่เนืองๆ สองบุรุษพอสุราเข้าปากยิ่งพูดคุยกันถูกคอโดยเฉพาะเื่ราวความสุขตอนหวงกว่างฝูไปคุมไร่ถั่วลิสงที่เมืองอิ๋นเทียนการได้อยู่นอกสายตาบิดาและอี้หงทำให้เขารู้จักและสานสัมพันธ์กับหลางรั่วอิ๋งน้องเขยกับพี่เมียพูดคุยกันได้ทุกเื่ กระทั่งคุยถึงเื่ราวปัจจุบันนั่นก็คือปัญหาจากการทำงานของหวงจื่อฉิน
“ที่ข้าเล่ามาไม่ใช่อยากให้ท่านน้องเขยรู้สึกแย่กับบุตรชายคนโตของท่านเพียงแต่คิดว่าถ้าเราร่วมกันปรึกษาหารืออาจจะหาทางแก้ไขเื่นี้ได้” ถังเจี๋ยได้เล่าถึงการส่งสินค้าผิดพลาด ทั้งจำนวนผิดจากที่สั่ง หนำซ้ำชื่อผู้รับปลายทางไม่ถูกต้องทำให้ลูกค้าไม่พอใจจนมาถึงการซื้อขายกับลูกค้าแบบข้ามหน้าข้ามตาให้ความสำคัญกับผู้หนึ่งมากกว่าผู้หนึ่งส่งผลให้หวงจื่อฉินโดนลูกค้าตำหนิเสียใหญ่โต
หวงกว่างฝูทอดถอนใจเมื่อได้ฟังเื่ราวทั้งหมดความคาดหวังที่มีต่อบุตรชายลดลง เสียทีจื่อฉินคลุกคลีกับร้านหวงเสียงเป่ามาหลายปีเคยเดินทางไปขายน้ำมันกับเขามาก็หลายหน ลูกค้าทุกคนในบัญชีการค้าก็ล้วนรู้จักครบเพราะเหตุใดยังทำให้ลูกค้าเก่าไม่พอใจกับความผิดพลาดที่ไม่น่าเกิดขึ้นได้ส่งผลต่อลูกค้ารายใหม่ที่ย่อมต้องเกิดความไม่น่าเชื่อถือ
“เื่จำนวนเงินจำนวนของ เจรจาการค้ามันคลาดเคลื่อนกันได้แต่เื่ที่เกิดขึ้นระหว่างกระบวนการผลิต ข้า...” ถังเจี๋ยมีสีหน้ายุ่งยากใจที่จะพูดถึงความผิดพลาดของหวงจื่อฉิน
“เราเป็คนในครอบครัวเดียวกันแล้วพูดๆ มาเถอะ” ได้คนกล้าตรวจสอบการทำงานของบุตรชายก็ดีเหมือนกันสิ่งไหนผิดสิ่งไหนถูกจะได้แก้ไขทันท่วงที
“ข้าเกรงว่าหากคุณชายจื่อฉินยังพลาดอยู่บ่อยครั้งจะทำให้คุณภาพน้ำมันของหวงเสียงเป่าลดลงต่อไปภายหน้าก็คงจะรักษาลูกค้าไว้ไม่ได้น่ะขอรับ”
“เื่คุณภาพน้ำมันถั่วของเราตกต่ำลงจะเป็ไปได้อย่างไรจื่อฉินท่องสูตรลับของตระกูลได้ั้แ่อายุสิบขวบ อีกคนที่ควบคุมการผลิตอย่างเข้มงวดก็คือหลีไห่”
ทายาทสืบกิจการกับข้าเก่าที่กินบุญคุณกันมาแต่เก่าก่อนเขาไม่คิดว่าทั้งสองคนจะทำผิดพลาดจนเกิดผลเสียได้มากขนาดนี้หรือนั่นเป็เพราะพักหลังเขาหละหลวมไม่เข้มงวดเข้าไปตรวจสอบการทำงานในร้านหวงเสียงเป่า
“ข้ามิได้กล่าวหาลูกชายท่านเพียงแต่บางครั้งความเป็เด็ก เกรงจะถูกชักจูงจากคนอื่นได้ง่าย” ขณะพูดถังเจี๋ยก็จับสีหน้าของคู่สนทนาพร้อมกับลอบชำเลืองยังสตรีที่นั่งอยู่ข้างกายเขา
คนที่เริ่มเมามายวางจอกสุราลง
“มีคนคิดทรยศบ้านสกุลหวงรึเ้ารู้เห็นสิ่งใดมาก็บอกข้าเถอะ”
“ข้าอยู่ใน่พยายามสืบอยู่นะขอรับยังไม่อยากฟันธงว่าเป็ฝีมือของคนผู้นั้น ขอเวลาข้าอีกหน่อยก็แล้วกัน” ถังเจี๋ยทำท่าอยากพูด แต่เกรงพูดไปแล้วอาจจะทำให้ทุกฝ่ายเกิดความเข้าใจผิด
“คอยเป็หูเป็ตาช่วยข้าให้มากหน่อยก็แล้วกัน”การมีอนุภรรยาที่ต้องคอยเอาใจใส่มากขึ้นเพราะนางกำลังตั้งครรภ์ทำให้หวงกว่างฝูพาใจถอยห่างกิจการร้านหวงเสียงเป่ามาพักใหญ่แล้ว
ถ้อยคำของถังเจี๋ยทำให้ผู้นำสกุลหวงเริ่มระแวงคนเก่าแก่คนที่บิดาเขาไว้วางใจให้เป็แขนขาของหวงเสียงเป่าก็คือกั๋วชิงหลุนกับหลีไห่แต่แรกเริ่มทั้งสองก็ไม่ได้ให้ความสนใจตัวเขาอยู่แล้ว โดยเฉพาะหลีไห่นั้นออกนอกหน้าว่าชื่นชมความสามารถของหวงเหวินฝูมากนับแต่พี่ชายเขาตายจากหลีไห่แสดงออกชัดเจนว่าไม่มั่นใจกับการที่เขาจะขึ้นมาสืบต่อกิจการของบิดาหลีไห่คอยสอดส่องการทำงานของเขาและคอยรายงานความผิดพลาดของเขาอยู่เนืองๆ จะทิ้ง่ก็ตอนที่เขาไปอยู่เมืองอิ๋นเทียนครานั้นหลีไห่คงจะมั่นอกมั่นใจมากว่าเขาคงทำงานนี้ไม่สำเร็จ
ด้านกั๋วชิงหลุนที่คอยดูแลบัญชีร้านหวงเสียงเป่าเป็ชายสูงวัยที่มีบุคลิกนิ่งๆไม่ค่อยแสดงออกทางสีหน้าหรือความคิดต่อเขาหรือพี่ชายสำหรับชายสูงวัยการทำงานให้ใครไม่สำคัญเท่าทำงานให้สกุลหวง แต่ใดๆในโลกนี้ล้วนไม่แน่นอน ทำงานมาเนิ่นนานได้รับความไว้วางใจเื่เงินทองกั๋วชิงหลุนอาจจะกระทำเื่ยักยอกที่เขาไม่รู้ถ้าหลงจู๊คุมบัญชีกับหลงจู๊คุมโรงทำน้ำมันเกี่ยวพันกับรายได้มหาศาลของหวงเสียงเป่าที่สูญเสียไปเกี่ยวพันกับการทำให้จื่อฉินที่เป็ความหวังสืบต่อกิจการทำงานพลาดผิดบ่อยครั้งทั้งสองย่อมเป็บุคคลที่ไม่น่าให้อภัยเป็ที่สุด
การทำงานพลั้งพลาดของบุตรชายตามคำบอกเล่าของถังเจี๋ยส่งผลให้หวงจื่อฉินถูกบิดาเรียกมาตักเตือนเสียยกใหญ่โดยไม่บอกว่ารู้เื่ผลงานเขามาจากปากผู้ใด ในขณะบุตรชายคิดว่ามันเป็ปัญหาเล็กน้อยที่แก้ไขได้เพราะหลายต่อหลายหนความผิดพลาดมันเกิดจากการสั่งงานหลายต่อและไม่เป็ลายลักษณ์อักษรทำให้ปัญหาเล็กน้อยขยายเป็ใหญ่ขึ้นและคนที่หวงจื่อฉินกำลังเพ่งเล็งก็คือถังเจี๋ยกับลูกน้อง
หลางรั่วอิ๋งอายุครรภ์เจ็ดเดือนแล้ววันหนึ่งหวงกว่างฝูเดินเข้ามาในห้องพบว่าสีหน้านางคล้ายกับมีเื่ทุกข์ใจบางอย่าง
“มีเื่อะไรไม่สบายใจหรือว่าใครกลั่นแกล้งรังแกเ้าให้ขุ่นข้องใจ” ขณะซักถาม หวงกว่างฝูก็คาดเดาไปถึงคนที่ทำให้นางมีอาการหม่นหมองว่าคืออี้หง
“ท่านพี่ให้ความรักและดูแลรั่วเอ๋อร์ดีขนาดนี้จะมีใครกล้าทำร้ายจิตใจข้าได้อีกเ้าคะ”
นับเป็คำชมที่ทำให้จิตใจชายอายุมากเบิกบาน
“หากเ้ามีเื่ทุกข์ใจก็จะส่งผลต่อลูกน้อยในท้องข้ารู้สึกเป็ห่วง หรือเ้าอยากกิน อยากท่องเที่ยวไปที่ใด อยากได้สิ่งไหนก็บอกกับสามีเ้าเถิด”
“รั่วเอ๋อร์ขอสิ่งใดจากท่านพี่ก็ได้จริงๆหรือเ้าคะ” หลางรั่วอิ๋งเอนกายแนบซบกับอกสามีอายุคราวพ่อหวงกว่างฝูได้ร่างอรชรที่มาบัดนี้มีน้ำมีนวลมากขึ้นกว่าเก่าคำพูดจาของนางไพเราะเสนาะหู ช่างเอาอกเอาใจ เขาจึงยิ่งรักยิ่งหลง
“ข้าตามใจเ้าทุกอย่าง”
“รั่วเอ๋อร์ไม่ขอเื่ที่ยุ่งยากนักหรอกเ้าค่ะตอนนี้ท้องของรั่วเอ๋อร์ก็โตมากแล้วรู้สึกคิดถึงอยากให้เชียนอิงมาอยู่เป็เพื่อนคอยดูแลเหลือเกิน”
“น้องสาวเ้าคนที่บอกว่าอยู่บ้านญาติทางเหนือน่ะหรือ”นอกจากถังเจี๋ยซึ่งเป็ลูกพี่ลูกน้องหลางรั่วอิ๋งยังเคยเล่าถึงน้องสาวแท้ๆ ของนางที่ญาติรับไปเลี้ยงดู
“เ้าค่ะวันก่อนรั่วเอ๋อร์ได้รับจดหมายจากเชียนเอ๋อร์เล่าถึงความชอกช้ำใจที่ถูกญาติกดขี่ข่มเหงต่างๆ นานา นางเป็น้องสาวคลานตามกันมาในเมื่อรั่วเอ๋อร์ได้รับเมตตาจากท่านพี่เลี้ยงดูให้อยู่สุขสบายจึงคิดถึงและอยากให้นางมาอยู่เสียด้วยกัน ข้าจะให้นางมาช่วยทำงานบ้านแบ่งเบาเื่ค่าใช้จ่ายมิได้ให้นางมาอยู่เฉยหรอกเ้าค่ะ” ทุกถ้อยคำที่กล่าวอ้างล้วนแสดงถึงความเจียมเนื้อเจียมตัวบีบคั้นความเห็นอกเห็นใจจากหวงกว่างฝูเหมือนเมื่อครั้งที่นางชักนำให้เขาเห็นดีเื่พาถังเจี๋ยมาอยู่ช่วยงาน
“น้องสาวเ้าก็เหมือนน้องสาวข้าเหตุใดนางต้องทำตัวเป็บ่าวรับใช้ด้วยเล่า เอาเถอะ นางมาอยู่เป็เพื่อนคอยดูแลเ้าช่วยเ้าเลี้ยงดูลูกของพวกเรา นั่นถือเป็เื่ดีทีเดียว”
45
