
หลังจากที่ต้าหวนได้รู้ว่าคนที่เคยช่วยจับขโมยนั้นเป็ภรรยาสหายตัวเอง ก็มาหาลู่หาญบ่อยขึ้น เพื่อมาดื่มเป็เพื่อนลู่หาญและขณะนั้นเอง อิงอิงก็ได้ออกมาเดินเล่นสวนข้างๆเรือน และตอนนั้นเองต้าหวนก็เดินผ่านสวนมาพอดี อิงอิงที่กำลังจะสะดุดล้ม ต้าหวนก็รีบเดินมาพยุง บ่สวรับใช้หลายคนซุกซิกขึ้นมาว่าคุณชายต้าหวนหล่อเหลา มากความสามารถ แถมยังโสดอีกด้วย ทั้งคู่ดูไปก็เหมาะสมกันดี ไม่น่ามาแต่งงานกับคุณชายของเราเลย ลู่หาญที่กำลังรอต้าหวน ก็ได้ออกมาและได้ยินเข้า เลยเดินออกมาและเจอต้าหวนและอิงอิง กำลังจับมือกัน
พออิงอิงต้าหวนเห็นลู่หาญทั้งสองคนก็รีบปล่อยมือ อิงอิงจึงเดินกลับเรือนไป ส่วนต้าหวนเองก็ได้ เดินเข้ามาและทักทายลู่หาญ
จึงได้พูดขึ้นมาว่า เ้าจำได้ไหม สตรีที่ข้าบอกช่วยข้าจับขโมยที่แท้คือนางนี่เอง ภรรยาเ้านี่ ช่างงดงาม ใจดี แถมมีวรยุทธอีกด้วย อีกอย่างนะ วันก่อนข้ามาหาเ้าที่จวนได้ยินเสียงพิมพ์บรรเลงของนางถีงจะเศร้า แปลกๆ แต่เพราะมาก ข้าที่เชี่ยวชาญ พิมพ์ยังต้องหยุดฟังนางเล่น พอลู่หาญได้ยินดังนั้น ก็รีบดื่มชาที่ร้อนอย่างรวดเร็ว
จึงถามต้าหวนว่า ไปเป็ทูตอีกเมื่อไหร่
ซึ่งต้าหวนเองก็บอกยังไม่ทราบฮ่องเต้ยังไม่รับสั่ง ต้าหวนเลยถามขึ้นมาว่าทำไมถึงแยกเรือนกันอยู่ เ้าไม่ชอบนางหรอ งั้นข้าชอบนะ ทำเอาลู่หาญไม่พูดอะไร จากนั้น ต้าหวนจึงพูดขึ้นว่า ภรรยาเ้าถ้าหากเ้าไม่สนใจ
เ้าอย่าลืมนะว่านางงดงาม มากความสามารถเช่นนี้ ข้าว่าย่อมมีชายอีกมากมายหมายปองอยู่ ข้ามีงานข้าไปก่อนละ
จากนั้นคุณบายต้าหวนก็กลับไป
ลู่หาญที่ได้ยิน ก็ลุกมายืนมองผ่านหน้าต่างไปยังเรือนของอิงอิง แต่ก็ไม่เห็นอิงอิง
อิงอิงได้ออกไปจากเรือนแล้ว