ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

แต่ละห้องถูกเปิดออก... ยิ่งเมื่อเขาพิจารณาดูมากเท่าไร ยิ่งทำให้ถังฮวนแปลกใจมากขึ้น ในห้องเหล่านั้นมีการวางข้าวของเครื่องใช้ต่างๆ เป็นต้นว่า ค้อน คีมสำหรับตีอาวุธ น้ำอมฤต และยาสมุนไพร อย่างไรก็ตามถังฮวนพบหินที่มีค่ามากที่สุดที่มีพลังเวทมนตร์ มีห้องหนึ่งที่อันตรายมาก เพราะเกือบจะทันทีที่ประตูเปิดออก ถังฮวนเกือบจะหนาวตายด้วยอัญมณีภายในนั้น เมื่อเทียบกับอัญมณีเหล่านี้ หยกเย็นยะเยือกที่ถูกหลอมไปก่อนหน้านี้แทบไม่มีค่าแก่การกล่าวถึง
“แอ๊ดด!”ถังฮวนเปิดประตูที่หนาหนักนั้นอีกครั้ง แล้วคลื่นของความร้อนได้พุ่งกระจายมาที่เขา เหมือนกับว่าเสื้อผ้าและผมเผ้ากำลังจะถูกแผดเผา โชคดีพื้นที่ที่แยกจากห้องโถงนี้ไม่ใช่ไม้ธรรมดา ไม่เช่นนั้นห้องนี้และโถงทั้งหมดคงเป็นเถ้าถ่านไปแล้ว เลี่ยงจากประตูและพิจารณาตรวจสอบดู ข้างในลูกทรงกลมอยู่ลูกหนึ่ง ภายในลูกทรงกลมทั้งหมดนั้นเป็นสีแดงสดใส และมีกระแสสิ่งกระตุ้นที่รุนแรงภายใน “นี่มันอะไรกัน?” ทันใดนั้นถังฮวนก็พบว่า เตาสวรรค์เก้าสุริยัน ในจุดตันเถียนของตนกำลังเคลื่อนที่และอัคคีพิสุทธิ์ในเตาหลอมกำลังกะพริบอยู่วิบวับ จะทำยังไงดีล่ะเนี่ย? ถังฮวนเปลี่ยนใจ จากนั้นหรี่ตาลง ชายชราที่ประตูทางเข้าบอกเพียงว่าเขาไม่สามารถเอาอะไรออกไปได้ที่จริงแล้วเขาก็เพียงแค่สนใจความร้อนจากลูกทรงกลมนี้ และไม่อาจนำอะไรเป็น "ชิ้น" ออกมาอยู่แล้ว ...แน่นอนว่าเขาไม่ได้ละเมิดกฎของพระราชวังทิเบต
ถังฮวนยิ้มอย่างสะใจ ก่อนจะถอดเสื้อผ้าและกางเกงออก จากนั้นเดินเข้าไปในห้องและปิดประตู “อะไรดลใจเจ้าแบบนั้น?”
ภายใต้เงาที่อยู่ถัดจากประตูหน้าบ้านทิเบต ชายชราร่างเล็กผอมก็ลืมตาขึ้นมาพร้อมกับรอยยิ้มที่แจ่มใส มองดูแล้วน่าเกลียดมากกว่าน่าชมเพราะดูแล้วเหมือนกำลังร้องไห้มากกว่า "ลูกแก้วตะวันหวนกลับ" ที่อยู่ในนั้นสามารถเพิ่มพูนพลังอัคคีพิสุทธิ์ได้ แต่สิ่งนี้ไม่สามารถดูดซับไว้มากเกินไป เพราะมันจะส่งผลร้ายมากกว่าดีแถมยังไร้ประโยชน์ ยิ่งกว่านั้นคือไม่รู้ว่าเด็กคนนี้จะยืนหยัดได้นานเท่าไร? “เขาเป็นนักรบขั้นต้นที่เปิดชีพจรวิญญาณทั้งสี่ได้ คงจะดีถ้าเขาสามารถอยู่ในนั้นได้สักสิบห้านาที” ชายชราร่างเล็กผอมแห้งคนนั้นลูบเครายาวเบาๆ และหรี่ตาลงอีก ในห้องเล็กๆ นั้นร่างเปลือยของถังฮวนนั่งลงกับพื้น เมื่อเข้าใกล้ลูกทรงกลมนั้นยิ่งร้อนแรง แม้จะเป็นการหลอมรวมอัคคีพิสุทธิ์ ความร้อนแรงของมันกลับทำให้เขารู้สึกเหนื่อย แต่ด้วยใจที่มานะพยายาม เขามองไปคล้ายกุ้งที่ปรุงสุก ทั้งตัวเปลี่ยนเป็นสีแดงและผมที่ด้านหน้าไหม้เกรียม ถังฮวน ทุ่มแทสมาธิทั้งหมด เพียงสมาธิ ไม่นานเปลวไฟแห่งอัคคีพิสุทธิ์ก็ปรากฏในฝ่ามือของเขา จากนั้นฝ่ามือของถังฮวนที่ถูกคลุ่มด้วยเปลวไฟก็วางเบาๆ ลงบนลูกบอลนั้น แม้ว่าตัวเขาจะถูกปกป้องด้วยอัคคีบริสุทธิ์ แต่ฝ่ามือทั้งสองยังคงมีความรู้สึกแสบร้อนอยู่บ้าง ถังฮวนไม่ลังเลที่จะใช้ “เตาสวรรค์เก้าสุริยัน” โดยเร็วที่สุดที่สุดเท่าที่จะทำได้ ภายในจุดตันเถียนเตาสามขานั้นก็เริ่มหมุนอย่างรวดเร็ว ทันใดนั้นเองกระแสความร้อนก็ได้ไหลลงสู่ฝ่ามือ และไหลไปตามเส้นชีพจรหัวใจ ไม่ช้าก็รวมตัวกันในจุดตันเถียน แล้วรวมกันเข้ากับอัคคีพิสุทธิ์ ครั้งที่หยกเย็นนะเยือกถูกหลอมละลายถังฮวนก็ใช้อัคคีพิสุทธิ์จำนวนมาก และเปลวไฟก็เริ่มลดลงไปบ้าง แต่ในขณะที่กระแสความร้อนทั้งสองนี้รวมกัน พื้นผิวของเชื้อไฟก็ลุกโหมขึ้นทันที ยามนี้มันแสดงความร้อนแรงถึงขีดสุดแล้ว ไม่เพียงกระแสความร้อนจะรวมกันได้ แม้แต่จุดฉนวนเชื้อไฟก็เติบโตขึ้นเล็กน้อย ถังฮวนรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง ที่สามารถอดทนต่อความรู้สึกแผดเผาในเส้นชีพจรวิญญาณนี้ได้ นอกจากนี้ยังดึงกระแสความร้อนทั้งสองสายเข้าสู่เตา “เตาสวรรค์เก้าสุริยัน” อย่างไม่ติดขัดอันใด
-โปรดติดตามตอนต่อไป-

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 16 ลูกแก้วตะวันหวนกลับ (1)

คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน

ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 16 ลูกแก้วตะวันหวนกลับ (1)

คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้