(จบ)เกิดใหม่มาเป็นภรรยาสุดฮอต80

บทที่ 29 หลางจิ่งซานร้องไห้ในสถานการณ์ที่หมดหวัง 

Content Warning: Pedophilia

เมื่อได้ยินเสียงคุ้นหู หลางจิ่งซานก็เงยหน้ามองขึ้นทันที เขาเหมือนเห็นกับเทพธิดาจุติลงมาจากสวรรค์ รอบกายของเธอเต็มไปด้วยรัศมีแสงสีทองเรืองรองเจิดจ้า

หลางจิ่งซานพึมพำคล้ายกับอยู่ในความฝัน "พี่นางฟ้า" นี่เขากำลังฝันอีกแล้วใช่ไหม? เขาหมดหวังถึงขนาดนี้แล้วเหรอ? ถึงกับเห็นภาพหลอน และเห็นว่าพี่นางฟ้าคนนั้นมาช่วยตนเองอีกครั้ง

กู้หนิงยื่นมือออกไปจับมือเขาแน่นและช่วยดึงตัวลุกขึ้นยืน "เสี่ยวจิง ลุกขึ้นไหวไหม?"

หลางจิ่งซานรีบลุกขึ้นยืนด้วยความเขินอาย แกล้งทำเหมือนตนเองไม่ได้บาดเจ็บ เขากระซิบถามว่า "พี่สาว นี่ผมกำลังฝันอยู่ใช่ไหม? พี่สาว นี่เป็นความผิดของผมเอง เงินค่ารักษาของแม่ผมถูกแย่งไปแล้ว แม่ผมกำลังจะตาย ผมจะต้องเสียแม่ไป..."

นับแต่เกิดจวบจนปัจจุบัน เด็กหนุ่มคนนี้มีอายุเพียงสิบหกปีเท่านั้น เขาประสบกับทั้งความอบอุ่นและความเย็นชาของมนุษย์มามากมาย แม่ของเขาเป็นมะเร็งระยะสุดท้าย ญาติทุกคนพลันกลายร่างเป็นปีศาจ ไม่มีเหลียวแลสองแม่ลูกอีกแล้ว

ทุกคำพูดที่หลางจิ่งซานกล่าวออกมาเต็มไปด้วยความโศกเศร้า กู้หนิงกอดเขาและปลอบโยนว่า "ไม่เป็นไรนะ เดี๋ยวฉันจะหาทางช่วยเหลือเอง แต่เธอห้ามเป็นอะไรเด็ดขาด เพราะคุณแม่ยังต้องการเธออยู่"

พี่สาวช่างเป็นคนอบอุ่นเหลือเกิน หลางจิ่งซานเงยหน้าขึ้น พยายามบังคับตนเองให้ใจเย็นลง "รู้แล้วครับ ผมจะไม่เป็นอะไร แม่ยังต้องการผมอยู่ อิ๋งอิ๋งยังต้องการผมอยู่" อิ๋งอิ๋งคือน้องสาวอายุ 4 ขวบของหลางจิ่งซาน

เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายดีขึ้นแล้ว กู้หนิงจึงเปลี่ยนเรื่องอย่างรวดเร็ว "เธอต้องการเงินเท่าไหร่?"

เมื่อได้ยินคำว่าเงิน หลางจิ่งซานก็กลับไปมีสีหน้าหมดหวังอีกครั้ง "ไม่รู้ครับ โรงพยาบาลจะคิดค่ารักษาสามหยวนครึ่งต่อวัน แต่ตอนนี้ผมไม่มีเงินแล้ว..." เงินสี่สิบหยวนสุดท้ายที่อยู่ติดตัวเขาถูกแย่งชิงไปแล้ว

กู้หนิงครุ่นคิดอยู่พักหนึ่ง "เธอรอฉันอยู่ตรงนี้ก่อนนะ ฉันจะไปหาทางเอาเงินมาให้เธอเอง" หญิงสาวหมุนตัวกำลังจะเดินออกไป แต่ก็พบว่าหลางจิ่งซานยังดึงชายเสื้อของตนเองเอาไว้ เธอจึงหันไปกำชับว่า "รออยู่ตรงนี้ เดี๋ยวฉันกลับมา"

เมื่อได้ยินแบบนั้น หลางจิ่งซานจึงสงบจิตสงบใจลงได้ เขาเฝ้ามองกู้หนิงจากไป ก่อนที่สายตาจะหันกลับไปมองมารดาที่นอนอยู่บนเตียง พึมพำว่า "พี่สาว คุณจะกลับมาจริง ๆ ใช่ไหม?" ดูเหมือนเขากำลังพูดกับตัวเองอยู่

กู้หนิงกำลังจะเดินลงไปข้างล่างก็ฉุกคิดบางอย่างขึ้นมาได้ เธอแวะไปที่เคาน์เตอร์พยาบาลอีกครั้ง และเจอกับพยาบาลเสี่ยวฉิน "สหาย น้องชายของฉันถูกซ้อม ช่วยไปดูแผลให้เขาหน่อยนะ แล้วรวมค่ารักษาพยาบาลเข้าด้วยกันเลยก็ได้"

พยาบาลเสี่ยวฉินพยักหน้า มองหญิงสาวเดินจากไป เธอหยุดมือสิ่งที่กำลังทำอยู่ ก่อนจะเดินขึ้นบันไดไปพร้อมกับถาดยา

พยาบาลเสี่ยวฉินเดินไปพบหลางจิ่งซานนั่งอยู่ริมหน้าต่าง จึงเดินเข้าไปเพื่อดูบาดแผล หลางจิ่งซานกำลังนึกถึงกู้หนิง เขาคิดว่าเธอกลับมาแล้ว จึงหันมามองด้วยความดีใจ แต่เมื่อพบว่าไม่ใช่กู้หนิงเขาก็มีสีหน้าผิดหวัง หลางจิ่งซานยิ้มเจื่อนให้พยาบาลเสี่ยวฉิน และยกมือบอกไม่ให้เธอมายุ่งกับเขา เขาไม่ต้องการการทำแผล

พยาบาลเสี่ยวฉินถือขวดน้ำเกลือล้างแผลและพูดอย่างช่วยไม่ได้ว่า "ก่อนที่พี่สาวคนนั้นจะออกไป เธอสั่งให้ฉันมาดูบาดแผลของนาย เธอบอกด้วยว่าเดี๋ยวเธอจะกลับมาดูว่า นายเชื่อฟังหรือเปล่า" เพียงสองประโยคนี้เท่านั้น หลางจิ่งซานซึ่งเมื่อครู่นี้ยังต่อต้านก็ยอมให้ทำแผลแต่โดยดี

พยาบาลเสี่ยวฉินถอนหายใจระหว่างที่พันผ้าพันแผล "นายได้พบคนดีมากเลยนะ พอโตเป็นผู้ใหญ่เมื่อไหร่ อย่าลืมตอบแทนบุญคุณพี่สาวด้วยล่ะ" ที่นี่คือโรงพยาบาล ผู้คนที่ทำงานในสถานที่แห่งนี้ ล้วนคุ้นเคยกับชีวิตและความตาย รวมไปถึงความสัมพันธ์ของมนุษย์ ณ จุดนี้ ต่อให้เป็นเพียงญาติห่าง ๆ แต่เมื่อมีการดูแลกันอย่างใกล้ชิด ก็ถือว่าเป็นคนดีมาก!

หลางจิ่งซานรับฟังอย่างตั้งใจ ก้มหน้ามองแผลที่ได้รับการทำความสะอาดแล้ว ก็พยักหน้าด้วยความจริงจัง "แน่นอนครับ!"

กู้หนิงกำลังจะออกจากโรงพยาบาล เธอวางแผนจะตรงไปยังธนาคาร แต่ขณะผ่านชั้นล็อบบี้ของโรงพยาบาล กลับพบเด็กหนุ่มคนหนึ่งอุ้มเด็กหญิงวัยสี่ขวบอยู่ในอ้อมแขน และพยายามปลอบโยนว่า "อิ๋งอิ๋งต้องเป็นเด็กดีนะ ให้พี่จับหน่อย แล้วพี่จะพาเธอไปหาพี่ชาย!"

เมื่อได้ยินคำว่าอิ๋งอิ๋ง กู้หนิงก็หยุดโดยทันที ถ้าเธอจำไม่ผิด หลางจิ่งซานมีน้องสาวชื่ออิ๋งอิ๋ง แล้วเธอก็นึกขึ้นมาได้ว่าในยุค 90 มีนักร้องชื่อดังคนหนึ่งชื่อว่า หลางอิ๋งอิ๋ง เธอถูกเสนอชื่อให้เข้าชิงตำแหน่งราชินีแห่งวงการเพลง แต่ในวันที่ได้รับรางวัล หลางอิ๋งอิ๋งกลับฆ่าตัวตายในโรงแรม

เหตุผลที่เธอฆ่าตัวตายนั้นเป็นเพราะอิ๋งอิ๋งถูกล่วงละเมิดทางเพศจากญาติในวัยเด็กหลายครั้ง นี่ทำให้ชีวิตของอิ๋งอิ๋งเติบโตขึ้นมาท่ามกลางฝันร้าย เมื่อเธอสามารถทำตามความฝันได้สำเร็จ เธอก็ไม่มีอะไรให้เป็นห่วงอีกแล้ว

ใบหน้าของกู้หนิงเย็นชาขึ้นมาทันที เธอเกลียดพวกชอบลวนลามเด็กมากที่สุด และในเมื่อตั้งใจจะช่วยหลางจิ่งซานแล้ว เธอก็ต้องช่วยน้องสาวของเขาเหมือนกัน เพราะเธอไม่อยากให้หลางอิ๋งอิ๋งต้องมีชะตากรรมและจุดจบเดียวกันแบบชาติที่แล้ว

หญิงสาวเดินจ้ำเข้าไปพลางตะโกนว่า "ทุกคน! ดูไอ้ลามกคนนี้สิ! มันพยายามจะลวนลามเด็ก!" คนที่ยืนอยู่แถวนั้นต่างหันมามองทันที

สายตานับไม่ถ้วนจ้องมองมือของเด็กหนุ่มที่สอดเข้าไปใต้ร่มผ้าของหลางอิ๋งอิ๋ง

เด็กหนุ่มคนนี้มีชื่อว่าหลางหงเหว่ย เขารีบชักมือกลับไปด้วยความตื่นตระหนก แต่ก็สายเกินไปแล้ว จึงรีบอธิบายว่า "ไม่ใช่นะ... ผมเป็นพี่ชายของเธอ..."

แต่ใครจะคิดเลยว่า อิ๋งอิ๋งเบิกตาโต มือชี้ขึ้นไปข้างบน พูดด้วยเสียงเด็กเล็กว่า "ไม่ใช่นะ... พี่ชายหนูอยู่ข้างบนต่างหาก!"

เมื่อได้ยินแบบนั้น หลางหงเหว่ยพลันตกเป็นเป้าความเกลียดชังจากทุกคนในทันที กู้หนิงอาศัยจังหวะนี้เดินเข้าไปพูดกับหลางหงเหว่ยว่า "ส่งตัวอิ๋งอิ๋งมาเดี๋ยวนี้"

หลางหงเหว่ยได้สติกลับ ก็รีบตะโกนว่า "คุณเป็นใคร อิ๋งอิ๋งเป็นน้องสาวผม ผมว่าคุณนั่นแหละเป็นพวกค้ามนุษย์"

กู้หนิงไม่สนใจเขา มองไปที่อิ๋งอิ๋งและยิ้มกว้าง "อิ๋งอิ๋งพี่ชื่อกู้หนิงนะ" เธอหวังว่าหลางจิ่งซานจะเคยพูดถึงตัวเองให้น้องสาวฟังบ้าง

แน่นอนว่าเมื่อได้ยินชื่อของกู้หนิง ดวงตาของอิ๋งอิ๋งพลันเป็นประกายสว่างไสว เธออ้าแขนกว้างและตะโกนว่า "พี่กู้หนิงกอดหน่อย..." เมื่อไม่กี่วันก่อน เด็กน้อยเคยได้ยินพี่ชายพูดถึงพี่สาวที่ชื่อกู้หนิงอยู่หลายครั้ง

ทว่าตัวจริงของพี่กู้หนิงสวยมาก ไม่สงสัยเลยว่า ทำไมพี่ชายของเธอถึงบอกว่าพี่กู้หนิงเป็นนางฟ้า!

เมื่อเห็นอิ๋งอิ๋งพยายามจะดิ้นไปหากู้หนิง หลางหงเหว่ยยิ่งมีท่าทางอับอายมากขึ้น เขากอดอิ๋งอิ๋งไม่ยอมปล่อย แต่กู้หนิงก็พยายามจะแย่งตัวไปให้ได้ หลังจากนั้น อิ๋งอิ๋งส่งเสียงร้องขึ้นมาว่า "หนูจะไปหาพี่กู้หนิง... หนูจะไปหาพี่กู้หนิง..."

กู้หนิงหัวเราะออกมาทันที "ถ้านายไม่ส่งเด็กให้ฉัน ฉันจะแจ้งตำรวจว่านายลวนลามเด็ก ตำรวจจะต้องจับนายไปยิงเป้าแน่!"

"ใช่ คนเลวแบบนี้ควรถูกจับตัวไปยิงเป้าซะ!"

พอเห็นว่ามีคนจะไปแจ้งตำรวจมาจับตนเองจริง ๆ หลางหงเหว่ยก็ตื่นกลัวขึ้นมา เขารีบส่งตัวอิ๋งอิ๋งให้เธออย่างรวดเร็ว "อยากได้ก็เอาไปเถอะ..."

กู้หนิงรับตัวอิ๋งอิ๋งเอาไว้ แต่เธอก็ยกขาขึ้นกันทางหนีของอีกฝ่าย หลางหงเหว่ยสะดุดขาของเธอล้มลง กู้หนิงเดินเข้าไปยกเท้าขึ้นทำท่าจะเหยียบลงไปบนเป้ากางเกงของเขา พร้อมกับพูดอย่างเย็นชาว่า "ฉันรู้นะว่านายคิดจะทำอะไรอิ๋งอิ๋ง คนอย่างนายมันต้องโดนทำให้สูญพันธุ์ไปซะ!!!"

ทว่าจังหวะที่เธอกำลังจะกระทืบเท้าลงไปอย่างสุดแรงเกิดนั้นเอง เธอก็พบว่าโจวจื้อหย่วนกำลังเดินเข้าโรงพยาบาลมาพอดี ในมือของเขาถือถุงบรรจุสิ่งของสำหรับใช้ในชีวิตประจำวันมาด้วย พลันเขามองมาที่เธอด้วยความประหลาดใจและ...ตระหนก!

กู้หนิง “...”