เมื่อกงเฟิง เดินออกจากป่าและเขามุ่งหน้าไปยังตระกูลของตนเอง ซึ่งก็คือ ตระกูลกง
ผ่านไป 3 ชั่วโมงเขาก็ได้มาถึงยังตระกูลของเขา
ัก็ได้เตือน กงเฟิงอีกครั้ง
""เ้าหนู ตอนนี้เ้า รีบซ่อนระดับพลังของเ้าก่อน """
กงเฟิงก็ตอบกลับ
""ขอบคุณท่านที่เตือนข้า ""
จากนั้นกงเฟิงก็ได้เข้าไปยังตระกูล
แล้วก็ ได้พบกับ กงเยิง ซึ่งเป็ หลานของผู้ของนำตระกูล เช่นเดียวกับ กงเฟิง ซึ่งเขาเป็ลูกของ กงมิง ซึ่งเป็พี่ชาย ของพ่อกงเฟิง
ซึ่ง กงเยิง ถือเป็เด็กที่มีพร์ คนหนึ่งในรุ่นเยาว ของตระกูล เขาก็ยังมีอายุ 15ปี
เหมือนกับ กงเฟิงแล้วเขาก็ยัง เป็หนึ่งในเด็ก ที่กลั่นแกล้ง กงเฟิง ั้แ่เด็ก
เมื่อกงเยิง ได้พบกงเฟิง เขาก็ได้ถามกงเฟิง
""ไอ้ เ้าสวะ เ้าหายไปมา?""
เมื่อได้ยินแบบนั้น ทำให้กงเฟิง รู้สึกโกรธ
แต่กงเฟิง ก็ไม่ได้ตอบอะไร ได้แต่ กำหมัดแน่น พยายามจะเดินจากไป
เมื่อกงเฟิง ท่าที่เช่นนั้น ทำให้กงเยิง หงุดหงิด แล้วพูดว่า
""ไอ้สวะ ทำไมเ้าไม่ตอบข้า""
กงเฟิงทำเป็ไม่สนใจ
ทำให้กงเยิงโกรธ แล้วพูดว่่า
""เ้ากล้าเมินข้างันเรอะ !!""
จากนั้นกงเยิงซัดหมัดเข้า ที่หน้ากงเฟิง
และทุบตีกงเฟิง หมดสภาพ นอนก้องกับพื้น
โดยที่กงเฟิง ไม่ตอบโต้ กงเยิง ในตอนนี้เพราะเขารู้ดี ว่าเขาไม่สามารถสู้ กับ กงเยิงในตอนนี้ได้
แล้วกงเฟิง ก็เฟิงก็เริ่มพูด
กงเยิง เ้าจำคำพูดข้าไว้ให้ดี สักวัน ""ข้ากงเฟิงจะต้องทำให้เ้า ชดใช้ข้าเป็ร้อยเท่า จำไว้""
กงเยิง ก็ได้หัวเราะ และตอบกลับ
""ฮ่าาๆ หากเ้ามีปัญญาก็เชิญเลย
ทำตอนนี้เลย ฮ่าๆ"""
จากนั้น กงเยิง เดินจากไป
ส่วนกงเฟิงนั้นได้พยายาม ลุกขึ้นแล้วกลับไปยัง ห้องของเขา ไม่มีใครเป็ห่วงเขาเลย การที่เขาหายไปเลยไปหลายวัน เมื่อเขากลับมามีเพียงแค่ กงปิงและกงเจิงเท่านั้น ที่เป็ห่วงเขาและเมื่อเห็นกงเฟิงกลับมา ได้เข้ามากอดกงเฟิงพร้อมน้ำตาเพราะความเป็ห่วงที่กงเฟิงหายไปหลายวัน เมื่อเขาเห็นสภาพ
ของกงเฟิงที่าเ็ เขาก็ไม่ได้พูดอะไรเพราะเขาชินกับสภาพของกงเฟิง ที่โดนรังแกมาั้แ่เด็กแล้ว ได้แต่เป็ห่วงที่กงเฟิงาเ็ตลอด
จากนั้นพ่อกับแม่ของกงเฟิง ก็ได้ออกไปจากห้องเพื่อให้กงเฟิงได้พักผ่อน
หลังจากพ่อ แม่ออกจากห้อง กงเฟิงก็ได้นั่งสมาธิเพื่อฝึกวิชา โดยเขาล็อก ห้อง เพื่อที่ไม่ให้ ใครมาเห็น ว่าเขาในตอนนี้ ได้มีพลัง จากนั้นเขา ได้ฝึกวิชาตลอดทั้งคืน
เมื่อ วันรุ่งขึ้น กงเฟิง ได้เดินทางไปยัง
ห้องคำภีร์ เพื่อเลือกวิชาที่จะฝึก
คำภีร์นั้น มีนั้นมีหลายระดับ ด้วยกัน มีดังนี้
คำภีร์ระดับ 1-9
ระดับ ปฐี
ระดับพรรพกาล
ระดับ อหังการ
ระดับ เทพ
ซึ่งในทั้งนี้ ภายในตำนัก คำภีร์ ของตระกูลกง
มีเพียงคำภีร์ระดับ1-7เพียงเท่านั้น
ซึ่งคำภีร์ระดับ 1-2 ใครก็สามารถ มาเอาไปศึกษาและไปฝึกได้
จากนั้นกงเฟิง ได้เข้า มายังห้องคัมภีร์
ทำให้ผู้คนมองมายังกงเฟิง แล้วคนหนึ่งพูดขึ้น
""ไอ้สวะ ไร้พลัง แก่นพลังพิการ ได้เข้ามาห้องคำภีร์ด้วยเว้ย"" จากนั้นผู้คนพากันหัวเราะ
กงเฟิงได้กำหมัด และทำเป็ไม่สนใจ
แล้วไปเลืือกคำภีร์ กงเฟิงได้คิดในใจ
""คัมภีร์ทีข้าจะเลือกต้องเป็วิชา โจมตี
ในเื่ความเร็ว ข้ามี สายฟ้าไร้เงาอยู่แล้ว""
จากนั้น เขาก็ได้เจอคัมภีร์ระดับ2 เล่มหนึ่ง
เขารู้สึกสนใจ เล่มนี้เป็อย่างมาก
ชื่อคัมภีร์ คือ "เพลงหมัดแปดสะท้อน" จากนั้นเขาก็ได้ดู รายละเอียด
แล้วถามั
""คำภีร์เล่มนี้เป็อย่างไงบ้าง""
ัก็ได้ตอบกลับ
""ดีๆคำภีร์เล่มนี้น่าสนใจดี เหมาะสำหรับเ้าที่จะเริ่มฝึก""
กงเฟิงก็ได้เลือกคำภีร์ และ กลับไปยัง ห้องอย่างรวดเร็ว