ไม่อยากเฉิ่มแล้ว

วันนี้แล้วซินะชีวิตในรั้วมหาลัยอย่างเป็๲ทางการจะบอกว่าไม่ตื่นเต้นก็คงไม่ได้ แอบคิดหนักอยู่เลยไม่รู้ว่าจะเจอเพื่อนแบบไหน การเรียนก็แตกต่างจากมัธยมไหนจะการรับน้องอีก ขอให้ผ่านไปด้วยดีด้วยเถิดด

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

“ใบไผ่ๆตื่นหรือยังลูกจะสายแล้วนะ ”เสียงแม่๻ะโ๠๲เรียกจากด้านหน้าประตู

“ตื่นแล้วค่ะ กำลังจะลงไปข้างล่างแล้ว”

รีบตอบแม่ก่อนที่แม่คนสวยจะพังประตูห้องเข้ามาปลุก จากนั้นก็เช็คความเรียบร้อยของตัวเองด้วยการหมุนตัวหน้ากระจกอีกรอบ เพื่อความมั่นใจยังคงใส่แว่นไว้ก่อนดีกว่า

“มาแล้วววค่ะ ”

“อย่าขี้เซานะเรา เข้ามหาลัยแล้วบ้านเรายิ่งอยู่ไกลด้วย" แม่เคยบอกว่าถ้าทำตัวดีจะให้ย้ายไปอยู่หอได้ เนื่องจากว่าบ้านเราค่อนข้างไกลและเดินทางใช้เวลาพอสมควร

“ไผ่จะไม่ขี้เซาเหมือนตอนม.ปลายแล้วค่ะ” ไม่พูดเฉยๆด้วยนะยกมือชูสามนิ้วสัญญาด้วยเกียรติของลูกเสือสามัญเลยนะ

"ให้มันจริงเถอะมาๆกองทัพต้องเดินด้วยท้อง แม่เตรียมให้เราแล้ว” นอกจากแม่จะสวยที่สุดแล้วยังใส่ใจหนูมากๆเลยนะ

“น่ารักจังแม่ใครน๊าาา”

“แม่เด็กข้างบ้าน”

"นี่แม่มีชู้หรอ ไผ่จะฟ้องพ่อ"

“เดี๋ยวเถอะเรามัวแต่เล่นจะสายจริงๆแล้วนะ”

“แม่อ่ะ ไผ่ล้อเล่น” จากนั้นก็นั่งทานข้าวเช้าก่อนไปมหาลัยกับข้าวที่แม่ทำก็อร่อยเหมือนเคยมีผัดคะน้าน้ำมันหอย ไข่เจียว แกงจืดเต้าหู้หมูสับ มีแต่ของโปรดทั้งนั้นเลย

“แม่ค่ะ ไผ่ไปแล้วนะ ฝากบอกพ่อด้วย”

“ไปดีมาดีลูก”แม่อวยพรให้เพราะพ่อทำหน้าที่เตรียมเปิดร้านอาหารจึงไม่ได้เดินมาส่งมีแค่แม่ที่ออกมายืนส่งหน้าบ้านแถมโบกมือให้อีกด้วย

เมื่อบอกคุณแม่คนสวยเรียบร้อยแล้ว ก็เดินทางไปรอขึ้นรถเมล์เพื่อที่จะเดินทางไปมหาลัย วันนี้วันแรกต้องไปเช้าหน่อยมีกิจกรรมรับน้องเดี๋ยวสายจะอับอายขายขี้หน้า๻ั้๫แ๻่วันแรกไม่ได้ แต่ถึงจะออกมาเช้าแค่ไหนถ้ารถติดทุกอย่างก็จบ

"โอ้ยอากาศก็ร้อน รถก็ติดคนก็จะหัวร้อนแล้วนะ!"ใบไผ่เดินบ่นกับตัวเอง

...อยากให้เป็๞มากกว่านั้นงั้นต้องเป็๞แฟนกันแล้วป่ะ เป็๞ให้เธอได้นะ…ก็ฉันเป็๞ได้ทุกอย่าง...

เสียงเพลงนี้คือเสียงเรียกเข้าโทรศัพท์ใบไผ่เองได้ยินทีไรแล้วฟินอารมณ์ดีขึ้นมากเลย

“ฮัลโหล อยู่ไหนแล้ว”ไอ้แบม

“กำลังจะเข้ามหาลัยแล้ว”

“วันแรกจะสายเลยไม่ได้นะชะนีน้อย เขาจะเข้ากิจกรรมกันแล้ว”แบมบ่น

“รถมันติดอ่ะ ก็รีบอยู่แค่นี้นะ”

“เออๆเร็วด้วย”

หลังจากวางสายจากแบมก็เงยหน้ามองสิ่งรอบตัว โอ้โหมีแต่ตึกอาคารเต็มไปหมดแล้วคณะเราไปทางไหนเนี่ย! โอ้ยลืมถามไอ้แบมซะด้วย งั้นขอใช้ความน่ารักที่มีอยู่ให้เกิดประโยชน์ก็แล้วกัน^^

'ถามคนแถวนี้เอาก็ได้'

“พี่ๆค่ะ ขอโทษนะ หนูขอถามหน่อยตึกศิลปศาสตร์ไปทางไหนคะ”

"หืม….ไปทางนั้น" รุ่นพี่ทำหน้าขุนเคืองเล็กน้อยเหมือนขัดใจที่โดนถามอ่ะนะ

"…!" ทางนั้นคือทางไหนล่ะ จะรู้ไหม?

เหมือนเขาจะรับรู้ได้ทางจิตเลยแฮะ

“ตรงไป….เลี้ยวซ้ายก็เจอ” รุ่นพี่บอกข้อมูลเพิ่ม พร้อมกับชี้นิ้วนำทางให้ด้วย

"ขอบคุณค่ะ" เมื่อได้คำตอบแล้วรออะไรเตรียมตัววิ่งซิเรา

“เดี๋ยว ชื่ออะไร”

กำลังจะวิ่งก็ต้องชะงักทันทีแล้วรีบหันหน้ากลับไปหารุ่นพี่ เมื่ออยู่ๆรุ่นพี่หน้าตายเอ่ยถามชื่อ…

“คะ…ใบไผ่ค่ะ”

“ไทม์…..ชื่อไทม์ ” รุ่นพี่บอกชื่อตัวเองพร้อมกับรอยยิ้มที่มุมปากนิดหน่อย แต่่ทำไมดูหล่อล่ะ

“อ๋อ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ”แม้ว่าจะงงเล็กน้อยที่พี่มันถามชื่อและแนะนำตัวแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ยก็เถอะ

หลังจากบอกชื่อรุ่นพี่เสร็จแล้ว ก็รีบวิ่งไปทางที่พี่เขาบอกเพื่อที่จะไปตึกคณะของตัวเอง และเมื่อวิ่งมาถึงแล้วสิ่งที่ไม่อยากให้เกิดก็เกิดขึ้นจนได้ เมื่อทุกคนรวมตัวกันในแถวเรียบร้อยแล้ว แถมยังมีรุ่นพี่ที่ยืนทำหน้า๶ั๷๺์อยู่หน้าแถวด้วยไม่ต้องบอกก็รู้ว่าใบไผ่คนนี้จะเจอกับอะไรเหอะๆแค่คิดก็หน้าหดเหลือนิ้วเดียวแล้ว

“น้องครับ น้องที่มาสายออกมายืนแนะนำตัวหน้าแถวด้วยครับ” รุ่นพี่ไม่พูดเปล่าด้วยนะชี้นิ้วพร้อมกับ๻ะโ๷๞เสียงโหดเลย พูดเบาๆก็ได้ยินไหม แค่นี้ก็อายจะแย่แล้ว

“ค่ะ”ตะคอกมาก็๻ะโ๷๞กลับนะไม่โกง คนอุตส่าห์รีบวิ่งมาแล้วนะ

"แนะนำตัวด้วยครับ"

“สวัสดีค่ะ ชื่อใบไผ่ค่ะ”

“ขอเหตุผลที่มาสายครับ!”พี่มึงพูดเบาๆก็ได้ไม่ต้องเก๊กโหดหรอก

"รถติดค่ะ"

“น้องก็รู้ว่าวันแรกมีกิจกรรมทำไมไม่บริหารเวลาให้ดีกว่านี้”

“ขอโทษค่ะ จริงๆก็มาเช้าแล้วนะคะ แต่วันนี้รถมันติดมากเลยทำให้สายค่ะ”

“โอเค ในเมื่อน้องทำให้พี่และเพื่อนๆรอ งั้นคงต้องมีบทลงโทษกันหน่อย ”รุ่นพี่พูดพลางยิ้มเ๯้าเล่ห์มาให้ไม่ได้หล่อซักนิดเหอะสู้รุ่นพี่ใจดีอีกคนก็ไม่ได้

“เต้น ไก่ย่าง 3 รอบแล้วกลับไปนั่งที่ได้ ”

เห็นสีหน้าของรุ่นพี่ แล้วอยากจะเบ๊ะปากตแล้วถามกลับว่าไม่เต้นได้ไหม ไผ่คนนี้เลือกได้ไหมล่ะ

งื้อเขาไม่ตั้งใจจะสายซะหน่อยทำไมต้องลงโทษกันด้วยT_T

เอ้าพร้อมนะ!!