"งั้นไปที่เตียงกัน"
"แต่ยังอาบน้ำไม่เสร็จ"
"ไม่ต้องอาบแล้วครับ... ที่รัก"
เขาปิดน้ำหันไปหยิบผ้ามาเช็ดตัวให้หญิงสาวลวกๆ ก่อนจะอุ้มเธอไปวางบนเตียงนอนตามด้วยตัวเขาขึ้นทาบทับหญิงสาวทันที.....
"หมอคะ.... "เธอหน้าแดงหูอื้อตาลายไปหมดแล้วตอนนี้
"ครับ..... ขอนะ.... ยอมหรือเปล่า"
"แล้วแต่หมอ... เลยคะ"เธอเข้าใจว่าเขาขอตรวจร่างกายจึงตอบตกลงโดยลืมสังเกตุว่าหมอล่อนจ้อนเหมือนกับเธอตอนนี้เธอลืมทุกอย่างหมดสิ้นไม่ได้ทันคิดอะไรอีกแล้วความรู้สึกเสียวซ่านมันปั่นป่วนไปหมดอยากระบายมันออกไปให้หมดสิ้น........
"ครับ.... ที่รัก"เขาดันขาเธอให้อ้าออกกว้างตัวเขาเข้าไปซุกอยู่กึ่งกลางกายสาว ยิหวานอนหลับตาพริ้มรอหมอด้วยใจระทึก "อย่าเกร็งนะครับ ปล่อยตัวตามสบาย.... หมอจะสอดใส่แล้วนะครับเบ่งอีกนิดครับอย่าเกร็ง... ช่องจะได้ขยาย"
"นั่นแหละ.... ดีมากครับ... เยี่ยมครับ"
"เจ็บสักนิดนะครับคนดี... อย่าเกร็งนะครับ"เขาบอกเสียงนิ่มนวลชวนฟังเธอพยักหน้าทั้งๆ ที่ยังหลับตาอยู่...
เธอสะดุ้งโหย่งลืมตามองหมอหนุ่ม
"โอ๊ย!! เจ็บคะ"
รุ่งขึ้น......
ตองนวลโทรไปลางานกับเพื่อนที่คลีนิค"นวลเจ็บหน้าอกไม่รู้เป็ไรกินยาก็ยังไม่หาย... ขิมบอกหมอดินให้ด้วยนะ"
"อ้าว.... เจ็บมากหรือเปล่า.... มาหาหมอไหวมั๊ยให้หมอดินตรวจสักหน่อย ขิมไปรับมาหาหมอเอามั๊ย"
"ไม่ต้องหรอกจ๊ะ...... นวลพอไหวเดี๋ยวกะว่าจะไปหาหมอที่โรงพยาบาลดีกว่าไม่อยากรบกวนขิมเกรงใจ"
"ไม่ต้องเกรงใจเลยถ้าไม่ไหวก็บอก แน่ใจหรอว่าจะไปโรงบาลเอง"
"จ๊ะ.... ฝากลางานให้ด้วยนะ"
"เคจ๊ะ ขิมจัดการให้" ตองนวลแสยะยิ้มก่อนจะวางสาย
"อ่าาาา สบายเหลือเกิน"เธอหงายหลังลงบนที่นอนอย่างสบายใจ"ถ้าทุกอย่างเป็ไปตามแผน.... หึหึหึ ไอ้หมอขี้เก๊กมันต้องมา"เธอหลับตาพริ้มอย่างสบายอารมณ์.......
บดินทร์เดินเข้ามาในคลีนิคสายตาเขาสอดส่องมองหาใครบางคนก็ไม่เห็นคิ้วคมขมวดมุ่น'ไปไหนนะ'
"หมอคะ.... หมอคะ"
"ครับ"
ขิมเดินเข้ามาแจ้งเื่เพื่อนสาวแก่บดินทร์อย่างละเอียดเขาพยักหน้ารับรู้แล้วก็เดินหายเข้าไปในห้องทำงาน สีหน้าเขาครุ่นคิดอะไรบางอย่างก่อนจะหยิบมือถือต่อสายหาตองนวล.....
ตองนวลนอนมองสายเรียกเข้าที่มีชื่อว่าหมอดินนิ่งเฉยไม่กดรับใดๆ ทั้งสิ้นรอจนสายตัดไปเองเธอนอนยิ้มอย่างมีชัย ลุกขึ้นไปเปลี่ยนเป็ชุดนอนหวาบหวิวเนื้อผ้าบางเบาเห็นไปถึงไหนต่อไหน"หึ.... อย่างนี้มาแน่นอน... คริคริ"
ทุกอย่างเป็ไปตามคาดหมอดินหัวเสียสุดๆ ที่เธอไม่รับสาย"เป็ไร มาก หรือเปล่า นะ"เขาร้อนรนทนเกือบไม่ไหว"เอาว่ะ..... ไม่เป็ไรหรอก.... ไปดูลูกน้องแค่ เนี่ย"เขาลุกขึ้นหยิบกระเป๋าแพทย์ใบหย่อมขึ้นมาถือไว้เดินหายออกไปด้านนอก"ผมมีธุระวันนี้ไม่เข้ามาอีก"สั่งกับทุกคนเอาไว้"ตามหมอท่านเข้ามาก่อนเวลาได้เลยครับ"
"ค่ะ"สั่งเสร็จก็หุนหันออกไปจากคลีนิค
..........................................
ก๊อก ก๊อก ก๊อก ก๊อก
ตองนวลลุกขึ้นเดินไปที่ประตูในใจลิงโลด....
"ใครคะ"เธอแสร้งถามออกไปเสียงแ่
"ผมเอง... หมอดิน"ตองนวลอมยิ้มก่อนจะทำหน้าเศร้าเปิดประตูให้หมอดินเข้ามา
"หมอ... มาทำอะไรคะ"เธอเริ่มเล่นละครได้อย่างแเีมือบางข้างหนึ่งคอยจับอยู่ที่หน้าอกตัวเอง....
"เป็ไรมากมั๊ย หมอดลให้ผมมาดู... ผมขอเข้าไปด้านในนะ"เขาอ้างชื่อน้องชาย
"ค่ะ" ปัง! เธอรีบปิดล็อคประตูทันทีที่หมอก้าวเข้ามา..
"เจ็บตรงไหนหรอ"หมอดินถามหน้าเคร่งขรึม
"หน้า..... อกค่ะ"เธอเดินไปนั่งที่โซฟาแสร้งทำหน้าเ็ป"มันเจ็บมากเลย"
"เอ่อ..... ไปหาหมอที่โรงบาลให้พยาบาลตรวจให้แล้วกัน"
"ไม่เป็ไรค่ะ..... หมอกลับไปเถอะ นอนพักคงจะหาย"
"แต่... "
"ไม่เป็ไรจริงๆ คะ"เธอฝืนยิ้มให้นิดนึง แกล้งทำไม่สนใจเขา หมอดินจ้องมองเธอตาไม่กระพริบมองั้แ่หัวจรดเท้ายิ่งเห็นชุดนอนของเธอแล้วเขาต้องข่มอารมณ์บางอย่างของตัวเองเอาไว้
"คุณเจ็บมานานแค่ไหนแล้ว"เขานั่งลงข้างๆ เธอ
"หมอถามทำไมคะ... กลับไปเถอะคะนวลกินยาไปแล้วคงหายเอง"เธอลุกขึ้นเดินหายเข้าไปในห้องนอนที่อยู่ด้านใน
"ชิ.... เออ ให้มันได้อย่างนี้สิ"เขาเสยผมอย่างหัวเสียลุกเดินตามหญิงสาวไป"ตองนวล..... "
"อุ้ย.... หมอเข้ามาทำไมคะ.... นวลจะเปลี่ยนชุดค่ะ"เธอแสร้งทำเป็ใทั้งที่จริงในใจกลับยิ้มร่า"โอ๊ย!!! "ร่างงามทรุดลงไปกองกับพื้น หมอดินรีบเข้ามาประคองหญิงสาวพาเธอไปนอนบนเตียง
"เป็ไรมากมั๊ย"เขาถามเสียงเข้ม"ถอดเสื้อออกผมจะตรวจให้เองเบื้องต้น"
"แต่.... นวล ไม่ อยากรบกวนหมอดินค่ะ... หมอกลับไปเถอะค่ะ"
"ไม่กลับ! ถอดเสื้อออก"ตองนวลลอบยิ้มเธอค่อยๆ ปลดชุดนอนลงไปกองที่เอวหมอดินมองตาค้างสองเต้าประจักษ์ต่อหน้าเขาทั้งๆ ที่พอจะรู้ว่าเธอโนบราแต่พอเห็นของจริงเข้า.........
ใจเขากลับเต้นระทึกมันสั่นไหวมาก ตองนวลนอนหายใจระทวยยิ่งทำให้เขามีอารมณ์มากขึ้น มือหนายกขึ้นไปกอบกุมเต้างามเขาต้องข่มใจ
'อย่าคิดไรบ้าๆ ... กำลังตรวจคนไข้.... ขันติๆ '
"เจ็บตรงไหนครับ"เสียงเขาเริ่มแหบพร่า"หมอจะคลำไปเรื่อยๆ นะครับหาจุดที่เจ็บ"
"มันปวดทั้งสองข้างค่ะ.... บีบแรงๆ อีกค่ะ"ตองนวลเขินอายแต่ก็ต้องแสร้งทำเป็ไม่รู้สึกอะไรเพืี่อแผนการจะได้ลุล่วง หมอดินทำตามอย่างว่าง่าย บีบคลึงแรงขึ้น"ตรงนั้นคะหมอ.... ตรงยอดอกค่ะ ปะ ปวด "ตองนวลเริ่มมีเหงื่อชื้นขึ้นที่ใบหน้า
"เจ็บมากหรือเปล่า"
"ค่ะ.... หมอกดนิ้วแรงไป... มันเจ็บตรงนั้นค่ะ"
"ถ้าไม่ให้หมอใช้นิ้วกดจะให้หมอใช้อะไรกดล่ะ"สายตาเขาลามเลียไปทั่วทั้งตัวเธอ ตองนวลแสร้งยกขาขาวผ่องขึ้นทำให้ชุดร่นลงมากองที่สะโพกกลมมน เขามองตาค้างมือหนาก็ยังคงบีบคลึงเต้านมไม่หยุด
"นวลว่า... นวลอาจจะต้องไปตรวจภายในที่โรงบาลเพิ่ม.... มันปวดๆ "
"ไปทำไม!!! "
"ตรวจภายในไงคะ"
"ผมตรวจให้ก็ได้...... "
"ตกลงนวลเป็ไรคะหมอ"เธอเหลือบตามองเขาที่ตอนนี้มีเหงื่อชื้นเหมือนกัน"งั้นนวลไปโรงบาลให้หมอเขาเอ็กซเรย์ดีกว่าคะ"เธอพยายามลุกขึ้นแต่หมอดินไม่ยอมให้เธอทำแบบนั้น"หมอปล่อยคะ"
"นอนเฉยๆ ซินวล.... ผมตรวจอยู่นะ"เขาส่งเสียงดุๆ มาให้
"หมอจับ... แบบนั้นนวลเจ็บนะคะ"เธอทำหน้ามุ่ยไม่อยากให้เขาตรวจอีกแล้วเธอเริ่มกลัว
เขานิ่งคิดไปพักนึงก่อนจะตัดสินใจพูดออกไปว่า"มีทางเดียวลองดูว่ามันจะเจ็บหรือเปล่า"สายตาหมอเริ่มจริงจัง ตองนวลใจเริ่มเสียเธอกะจะแกล้งเขาเล่นๆ แต่สายตาเขามันไม่มีแววเล่นสักนิด
"อะไรคะ"เขาก้มลงกระซิบข้างหูหญิงสาว
"ดูดไงล่ะ..... การดูดนมอาจช่วยได้นะ"
"เอ่อ.... ไม่.... ดีกว่าคะ... นวลเริ่มดีขึ้นแล้ว"
"ไม่ได้ต้องตรวจให้รู้เื่ก่อน"
"นวลไม่....ว้ายยยย"
.. หมอดินปลดกระดุมเสื้ออย่างเร่งรีบดึงทึ้งอย่างไม่สนใจใยดีว่ามันจะขาดหรือเปล่า ตองนวลแหนหน้าไปเห็นถึงกับหงายเงิบเธอใมองหมอดินแทบสิ้นสติเขาดูคล้ายคนเถื่อนๆ โรคจิต หื่น รวมอยู่ในตัวหมอหมดเลยตอนนี้....
"หมอ..... หมอทำไรคะ.... นวล.. ไม่เล่นแล้ว... หมอ"เธอเรียกเขาเสียงสั่นเครือ
"ไม่ทันแล้วนวล.... ไม่ทันแล้ว ผมคลั่งแล้วหยุดไม่ได้ ผมดิบเถื่อนคุณคงรับได้นะนวล"เขาโยนชุดลงข้างเตียงจนหมดไม่เหลือแม้แต่ชิ้นเดียว"
"อุ้ย.... หมอ.... นวลไม่เอาแล้ว.... นวล"เธอดึงมือกลับตะเกียกตะกายลุกขึ้นแต่เขาใช้แขนทั้งสองข้างกดเธอเอาไว้
"ต้องเอา..... ผมคนหื่น... หื่นมาก.... ยั่วแล้วก็ทำให้หายอยากด้วย.... เจนจัดไม่ใช่หรอ..... จะรออะไรทำเลยซิ.. สมใจเธอแล้วนี่"
"นวล... ขอโทษ... นวลไม่เล่นแล้ว... นวลกลัวแล้ว"
"กลัวหรอหน้าอย่างเธอคงมีผัวมาเป็100แล้วมั้ง ตามตื้อผมมานานแล้วอยากให้ผมกระแทกใส่ไม่ใช่หรอนวล"
"นวลเปล่านะคะ.... "
NC+
ฉึก! "กรี๊ดดดดดด "
กว่าทุกอย่างจะสิ้นสุดลงกินเวลานานนับชั่วโมงเตียงของเธอยับยู่ยี่ไม่มีชิ้นดีหมอดินลุกขึ้นแต่งตัว ส่วนตองนวลๅได้แต่นอนร้องไห้อยู่เงียบๆ เธอไม่ได้เสียใจที่เสียสาวให้หมอแต่เธอเสียใจที่หมอดินหยาบคายและทำรุนแรงจนเธอเจ็บไปทั้งตัว....
"จะต่ออีกรอบหรือไง... ไปล้างตัวซิ"เขาตวาดลั่นกระชากร่างบางให้ลุกขึ้นจากที่นอน"ลุกมา" พรึ่บบบบ ตุ้บบบบ เธอทรุดลงไปกองกับพื้นห้อง
"โอ๊ย! "
"สำออย"เขาเบะปากเหยียดๆ "คิดว่าฉันไม่รู้หรือไงว่านี้เป็แผนของเธอ"
"........... "มีแต่น้ำตาที่ไหลเต็มแก้วขาวผ่องของเธอ ตองนวลฝืนทนความเจ็บพาตัวเองไปยังห้องน้ำ หมอดินหันกลับไปมองที่นอนก็หน้าถอดสีไปนิดหยดเืสีแดงติดอยู่ให้เห็น ไม่ใช่ว่าเขาไม่เอะใจแต่เพราะโทสะครอบงำต่างหากจึงใส่เธอไม่ยั้ง เขายืนนิ่งงันไปหลักฐานว่าเธอยังบริสุทธิ์อยู่ทำให้เขาใจคอไม่ดีเท่าไหร่เพราะว่าเธอไปเยอะ ตองนวลเปิดฝักบัวให้น้ำชำระร่างกายตัวเองเธอทรุดตัวลงนั่งกอดเข่าอย่างสิ้นหวังร่างกายเธอแทบแตกเป็เสี่ยงๆ
เธอนั่งนิ่งอยู่แบบนั้นนานเท่าไหร่ก็ไม่อาจรู้ได้....
"ทำบ้าอะไรอยู่ว่ะไม่ออกมา"เขาบ่นอย่าหงุดหงิด ตื๊ด... ตื๊ด.... ตื๊ด"ครับ"
"หมอคะมีเคสด่วนค่ะ"
"ครับ" เขาหันไปมองทางห้องน้ำอีกครั้งแต่ก็ต้องตัดใจเดินออกไปจากห้องอย่างรวดเร็ว
1K
