ครอบครัวดยุกปาลัวร์จะจบลงอย่างมีความสุข

พอได้ยินแบบนั้นไคโรก็น้อยใจที่อีกฝ่ายมองกว่าเขาเป็๲เด็กทั้งที่อายุระหว่างเขากับเธอก็ห่างกันไม่มากแต่เธอทำเหมือนกับว่าเขาเป็๲เด็กอายุ5-6ขวบ

"งั้นหรอ..."แม้จะน้อยใจแต่เขาก็ปำิเสธไม่ได้ว่าเขานั้นเด็กกว่าจริงๆและตัวเขานั้นก็ไม่ได้มีวิสัยแบบนั้นอยู่แล้วจริงๆทำไดเก็บเอาความน้อยเนื้อต่ำใจนี้ไปคิดมากในใจ

"ไคโรไม่ง่วงแล้วหรอ?"

"ง่วงสิแต่แค่ปวดหัวหน่อยๆน่ะเลยนอนไม่ค่อยสบายตัวเท่าไหร่"เพราะเขาเพิ่งเคยนอนหลังจากไม่ได้นอนมานานรึป่าวก็ไม่รู้ถึงทำให้เขาปวดหัวมากขนาดนี้

"ไหนให้ฉันดูหน่อย นายไม่สบายหรือป่าวตัวนายร้อนๆนะ"เชนย่าเป็๲ห่วงไคโรที่อยู่ๆเขาก็บอกกับเธอว่าเขาปวดหัวขึ้นมาและพอเอามือไปวัดอุณหภูมิที่คอที่หน้าผากก็ดูเหมือนว่าจะตัวร้อนกว่าปกติ

"เดี๋ยวฉันไปเอายามาให้นะ"ก่อนที่เชนย่าจะลุกออกไปไกลจากเตียงมากกว่านี้ไคโรก็คว้ามือเธอไว้แล้วดึงมานอนกอดต่อเสียก่อน

"ไม่เป็๲ไรหรอกแค่ฉันไม่ได้นอนมานานมันเลยมีการเปลี่ยนแปลงล่ะมั้งแค่หลับสักตื่นเดี๋ยวก็ดีขึ้น"แม้ว่าร่างกายจะปั่นป่วนแตเข้าก็หาได้ใส่ใจไม่ก็เขาแค่แยากนอนนี่นา

"เอางั้นก็ได้"เชนย่าหมดหนทางจะต่อต้านเขาแล้วเธอจึงยอมเขาแต่โดยดี

"อืม..."ไคโรนอนหนุนนน่าอกนุ่มๆของเธอต่อทั้งยังครอเครียไปมาเหมือนลูกหมาลูกแมวอีกด้วย

"มันจั๊กกะจี้นะ"เชนย่าจั๊กกะจี้ที่เขาครอเครียไปมาที่น่าอกของเธอเพราะผมนุ่มๆของเขา

"ก็มันสบายนี่นา"ไคโรเขาแต่อ้อนเชนย่าอยู่อย่างนั้นจนสุดท้ายก็หลับไป

ณ กลางดึก

"อื้อ~ หือ ไคโร?"เชนย่าสะดุ้งตื่นขึ้นมากลางดึกเพราะลมหายใจของไคโรที่ดูเหมือนจะผิดปกติแถมตัวของเขายังร้อนอีกต่างหากดูเหมือนว่าไคโรจะไข้ขึ้นกลางดึกเสียแล้ว

เชนย่าเดินไปหยิบกะละมังที่ชั้นว่างของในห้องก่อนจะเดินออกไปนอกคฤหาสน์เพื่อตรงไปที่บ่อน้ำ เมื่อได้น้ำที่๻้๪๫๷า๹มาแล้วก็ตรงกลับของคฤหาสน์มายังห้องนอนของทั้งคู่ก่อนจะหยิบผ้าผื้นเล็กๆขึ้นมาชุบน้ำก่อนจะบิดหมาดๆแล้วเช็ดตัวให้ไคโรเท่าที่จะทำได้และเอายาลดไข้มาป้อนให้เขาก่อนจะเอาผ้าชุบน้ำมาว่างไว้ที่หน้าผากของเขา ก่อนจะนอนลงไปเป็๞หมอนข้างให้เขาต่อ

 "นอนดีสิอย่าดิ้นเดียวผ้าก็ตกหรอก"

"...อื้อ"เพียงแค่เชนย่าพูดให้เขานอนนิ่งๆแม้เขานั้นจะกึ่งหลับกึ่งตื่นอยู่แต่ก็เชื่อฟังและทำตามอย่างว่างง่ายจนเชนย่าสงสัยว่าเขาตื่นอยู่รึป่าว

"อย่าแกล้งหลับนะ"เชนย่าพูดลอยๆก่อนจะนอนไปข้างๆไคโรดังเดิม

"..."

"ขอบคุณนะที่เฝ้าไข้ให้"ไคโรตื่น๻ั้๹แ๻่เธอเดินออกไปจากห้องแล้วและเห็นทุกเหตุการณ์หมดแล้วเขาก็ยิ้มออกมาและความน้อยใจที่ก่อนหน้านี้เขาเก็บมาคิดก็หายไปเพียงแค่นอนต่อเพราะเขาไม่สบาย