บทที่ 2 เวอร์ชัน 2.0
เด็กชายตบอกตัวเองและแนะนำตัวออกมา
“ข้าชื่อซูจิ่งเหวิน ปีนี้อายุสิบขวบขอรับ”
จากนั้นเขาก็ตบบ่าของเด็กหญิงที่อยู่ด้านข้างอย่างเบา ๆ
“นี่คือน้องสาวของข้า ซูเซี่ยวเซี่ยว นางเป็คนขี้อายมาก ปีนี้อายุแปดขวบแล้ว”
“สวัสดีพี่สะใภ้”
เซี่ยวเซี่ยวเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ด้วยใบหน้าอวบอิ่มราวกับทารกที่แดงก่ำและเต็มไปด้วยความเขินอาย
หลี่เก๋อเฟยถูกสองพี่น้องตัวน้อยทำให้หลงใหลในความน่ารักของพวกเขาทันที นางจึงยื่นมือใหญ่อันอวบอูมของตัวเองออกไปลูบหัวทั้งสองพี่น้องอย่างแ่เบา
ไม่นานนักหลี่เก๋อเฟยก็สนิทสนมกับสองพี่น้องตัวน้อยแล้ว
แต่ขณะที่นางกำลังทำหน้าตาตลกล้อเล่นกับเด็กทั้งสอง นางก็เห็นร่างสูงใหญ่ก้าวเข้ามาอย่างเชื่องช้าด้วยชุดมงคลสีแดงเข้มตัดกับผิวขาวผ่อง ใบหน้าหล่อเหลาและดูประณีต ทั้งดวงตาเป็ประกายงดงามโดดเด่นที่สุดของชายผู้นั้น
หลี่เก๋อเฟยก็ถูกชายผู้นั้นจ้องมองกลับจนนางมีสีหน้าแดงก่ำเสียเอง
นางทำท่าทางโง่เง่าและหน้าตาตลก ๆ ให้ชายที่หล่อเช่นนี้เห็นได้อย่างไรกัน!?
ภาพลักษณ์ของนางพังหมดแล้ว…!
เมื่อสองพี่น้องตัวน้อยได้ยินเสียง จึงะโโลดเต้นวิ่งเข้ากอดซูจิ่งหยางในทันใด
“ท่านพี่ พี่สะใภ้เล่นกับพวกข้าด้วย!”
ซูจิ่งหยางกลั้นหัวเราะและอุ้มเซี่ยวเซี่ยวขึ้นมา ก่อนจะเอ่ยออกมาว่า “อย่าไปรบกวนพี่สะใภ้ของพวกเ้าสิ เมื่อครู่นางเพิ่งจะหมดสติไป”
เมื่อจิ่งเหวินและเซี่ยวเซี่ยวได้ยินเช่นนั้น พวกเขาต่างก็พากันพยักหน้าอย่างเข้าใจ อีกทั้งยังทำตามคำสั่งของซูจิ่งหยางและกลับไปอยู่ในห้องของตนเอง
ชั่วขณะนั้นในห้องจึงเหลือเพียงหลี่เก๋อเฟยและซูจิ่งหยางสองคนเท่านั้น
“เ้าไม่ใช่หลี่เฟินเอ๋อร์ใช่หรือไม่?”
ซูจิ่งหยางนั่งอยู่ไม่ไกลจากเตียงนอนและเหลือบมองหลี่เก๋อเฟยอย่างเ็า
หลี่เก๋อเฟยก็พยักหน้าและถอนหายใจอยู่ในใจของตนเอง
เหตุใดคนตระกูลหลี่ช่างโง่เขลาเช่นนี้?
หากจะหาตัวแทนก็ไม่สมควรเลือกคนที่แตกต่างกันมากขนาดนี้ คนเขา้าหงส์ แต่พวกเ้ากลับส่งอึ่งอ่างให้ พวกเขาจะจับได้ก็ไม่แปลก!
“หากท่านรังเกียจที่ข้ามีรูปโฉมอัปลักษณ์ ท่านจะหย่ากับข้าก็ได้”
แม้ว่านางจะไม่อยากจากสามีที่มีรูปโฉมหล่อเหลาตรงหน้า แต่หลี่เก๋อเฟยก็เข้าใจว่าการแต่งงานแบบไม่เต็มใจกับคนหน้าตาและรูปลักษณ์เช่นนางก็คงจะไม่ยุติธรรมสำหรับบุรุษผู้นี้เอาเสียเลย
“เหตุใดต้องหย่ากับเ้าด้วย?”
น้ำเสียงที่เอ่ยถามออกมาของซูจิ่งหยางช่างไร้อารมณ์ซะเหลือเกิน
เขามองเด็กสาวอ้วนท้วนตรงหน้าอย่างตั้งอกตั้งใจ และถึงแม้ว่านางจะอ้วนกลมจนเหมือนลูกบอล หากแต่ดวงตากลมโตและโครงหน้าเล็กของนางก็ดูน่ารักทีเดียว
“ข้าอัปลักษณ์ถึงเพียงนี้…”
เมื่อพูดจบ หลี่เก๋อเฟยก็ถอนหายใจออกมา
ครั้งนี้เป็ครั้งแรกในชีวิตที่นางจะพูดถึงตัวเองเช่นนี้ เพราะนางจำได้ว่าแต่ก่อนนางก็เคยเป็ถึงดอกไม้ประจำโรงเรียนเชียวนะ!
“ก็ดีอยู่ แค่ไม่ตรงตามรสนิยมของคนทั่วไปเท่านั้น”
ซูจิ่งหยางเอ่ยเบา ๆ ประโยคหนึ่ง ก่อนจะลุกขึ้นและถอดเสื้อผ้าของตนเองออก
แต่การกระทำนี้กลับทำให้ใบหน้าของหลี่เก๋อเฟยแดงก่ำในทันที นางแอบกลืนน้ำลายและเริ่มจะจินตนาการถึงรูปร่างที่ดีเลิศของชายหนุ่มตรงหน้าเสียแล้ว
“ท่านกำลังทำอะไร?”
ซูจิ่งหยางมองเด็กสาวอ้วนท้วนที่มีสีหน้าหลงใหลและกำลังจ้องมองตนเองอยู่จนเกือบจะหัวเราะออกมา แต่ใบหน้าของเขาก็ยังคงแสดงออกถึงความเ็าและห่างเหินอย่างมาก
หลี่เก๋อเฟยจึงเบือนสายตาไปด้วยความอับอายและเอ่ยขึ้นมา
“ข้าแค่มองเล่น ๆ น่ะ”
แต่เสียงที่ตอบกลับมาคือเสียงการเสียดสีของผ้าที่ฟังดูสยิวยิ่งนัก
“ท่าน…จะถอดเสื้อผ้าทำไมกัน?”
หลี่เก๋อเฟยจึงเอ่ยถามอีกครั้งด้วยใบหน้าแดงก่ำ เพราะงแม้จะได้เข้าพิธีแต่งงานแล้ว แต่นางก็ยังไม่พร้อม อีกทั้งฝ่ายตรงข้ามก็ยังหล่อขนาดนั้นอีก!
ทว่าซูจิ่งหยางก็ไม่ปล่อยให้หลี่เก๋อเฟยทันได้คิดอะไรมากมาย เขาเดินมาถึงตรงหน้าและยื่นมือมาหยิกแก้มอวบอิ่มของนางทันที
“เ้ากำลังคิดอะไรอยู่หรือ?”
เมื่อหลี่เก๋อเฟยได้สติกลับมา นางกลับมองเห็นชายหนุ่มตรงหน้าเพียงแค่เปลี่ยนเสื้อผ้าชั้นนอก แต่ไม่ได้ถอดจนหมดอย่างที่คิดเลยแม้แต่น้อย
แม้ว่าในคืนนั้นชายหนุ่มรูปงามจะนอนอยู่ข้างล่าง แต่เสียงลมหายใจเบา ๆ ของเขาก็เหมือนอยู่ข้างหูของหลี่เก๋อเฟย และทำให้หัวใจของนางเต้นระส่ำจนนอนไม่หลับ
‘ระบบ เ้าอยู่หรือไม่? ออกมาเดี๋ยวนี้นะ!’
ผ่านไปครู่หนึ่งสมองของหลี่เก๋อเฟยก็ปรากฏคำว่ากำลังโหลดสี่ตัวอักษรใหญ่พร้อมกับวงกลมที่หมุนวนอย่างสนุกสนาน
[ติ๊งต่อง ยินดีต้อนรับสู่ระบบร่ำรวยเป็เศรษฐี เวอร์ชัน 2.0 พร้อมให้บริการท่านอย่างเต็มที่!]
‘เ้าบอกข้าทีว่าข้าต้องทำอะไรบ้าง แล้วก็บอกการตั้งค่าระบบด้วย’
หลี่เก๋อเฟยเร่งเร้าเพราะนางไม่เข้าใจวิธีการของระบบนี้จริง ๆ
[นายหญิงโปรดใจเย็น ๆ หน่อยนะเ้าคะ เมื่อผ่านการตอบโต้น้องสะใภ้ในวันนี้เรียบร้อยแล้ว ถือว่าได้ทำภารกิจหลักสำเร็จและได้รับคะแนนสะสม 5 แต้มเ้าค่ะ]
[และระบบเวอร์ชัน 2.0 ที่เราอัปเกรดใหม่ ได้ให้บริการแลกคะแนนเป็วัตถุดิบให้นายหญิงเ้าค่ะ!]
‘วัตถุดิบอะไร?’
หลี่เก๋อเฟยมีสีหน้ามึนงงไปหมด ก่อนจะได้ยินระบบเอ่ยต่อในทันที
[นายหญิงเ้าคะ ตามประสบการณ์การทำงานและทักษะในชาติก่อนของท่าน ระบบจะให้บริการแลกคะแนนเป็วัตถุดิบเครื่องสำอางและผลิตภัณฑ์บำรุงผิวเ้าค่ะ]
[ท่านสามารถร่ำรวยได้จากการขายเครื่องสำอางและผลิตภัณฑ์บำรุงผิวโบราณที่ทำขึ้นเองเ้าค่ะ!]
หลี่เก๋อเฟยกระตุกมุมปากขึ้นมาเล็กน้อยในทันใด
‘เครื่องสำอางและผลิตภัณฑ์บำรุงผิวโบราณงั้นหรือ?’
‘จริงด้วยสินะ เพราะข้าทำอาหารไม่เป็ ปักผ้าไม่เป็ นอกจากทำแต่งานแล้วก็เป็แค่สาวโสดผอมแห้ง การทำตามสูตรโดยใส่ส่วนผสมตามสัดส่วนแบบนี้น่าจะเหมาะกับข้าเสียมากกว่า!’
หลี่เก๋อเฟยเปิดหน้าจอระบบแลกเปลี่ยนในสมองขึ้นมาและเห็นว่าต้องใช้อย่างน้อย 10 แต้มถึงจะแลกชุดชาดทาปากได้
‘แล้วเมื่อไหร่จะมีโอกาสได้หาคะแนนเพิ่มอีก?’
[นายหญิง ความลับฟ้าดินไม่อาจเปิดเผยได้ เมื่อถึงเวลาข้าจะปรากฏตัวเพื่อรับใช้ท่านเ้าค่ะ]
เมื่อเสียงระบบพูดจบก็ออฟไลน์ไปในทันที และไม่ว่าหลี่เก๋อเฟยจะร้องเรียกในใจอย่างไรก็ไม่มีการตอบกลับมาแม้แต่น้อย
วันต่อมาหลี่เก๋อเฟยตื่นแต่เช้าตรู่ ก่อนจะจ้องมองนิ้วของซูจิ่งหยางที่ถูกบาดจนเืไหลและหยดลงบนผ้าเช็ดหน้าสีขาวไปสองสามหยด
“ท่านไม่หย่ากับข้าจริง ๆ รึเ้าคะ?”
หากผ้าผืนนี้ถูกส่งไปให้มารดาของซูจิ่งหยาง หลี่เก๋อเฟยก็จะไม่ใช่สาวพรหมจรรย์ในนามอีกต่อไป และงานแต่งงานนี้ก็จะสมบูรณ์อย่างแท้จริง
ซูจิ่งหยางเลิกคิ้วขึ้นมาเล็กน้อย หากถ้าไม่ใช่เพราะเขาตื่นมาเห็นสาวน้อยคนนี้จ้องมองตนเองด้วยสายตาหลงใหล เขาก็คงจะสงสัยแล้วว่าตนเองไม่มีเสน่ห์หรือไม่
เหตุใดถึงคิดอยากจะหย่าทั้งวันแบบนี้ล่ะ?
เมื่อมาถึงห้องโถงใหญ่ หลี่เก๋อเฟยก็ได้ทำความเคารพและยกน้ำชาให้กับมารดาของซูจิ่งหยางที่เป็ม่าย แล้วจากนั้นนางก็กลายเป็สมาชิกของตระกูลซูอย่างเป็ทางการเสียที
แต่พอกินอาหารเช้ากันอย่างมีความสุขได้เพียงแค่ครู่เดียว ก็ได้ยินเสียงเคาะประตูบ้านอย่างแรง
“นังโง่ไร้สมอง! ออกมาเดี๋ยวนี้!”
เมื่อได้ยินเสียงนี้ หลี่เก๋อเฟยก็ขมวดคิ้วจนแน่นในทันใด
เพราะเหตุใดแม่เฒ่าหลี่ถึงได้มาก่อกวนนางทั้งที่เพิ่งแต่งงานผ่านมาได้เพียงแค่สองวันเท่านั้น?
ไม่กลัวเื่ที่หลี่เก๋อเฟยแอบอ้างตัวเป็คนอื่นจะถูกเปิดเผยหรือไงกัน?
เมื่อแม่สามีได้ยินเสียงก็จะลุกไปเปิดประตู แต่กลับถูกหลี่เก๋อเฟยห้ามเอาไว้ เพราะแม่สามีของนางป่วยเรื้อรังมาั้แ่พ่อสามีล้มป่วยติดเตียง ตอนนี้ร่างกายก็ยังอ่อนแอมาก
ถ้าหากปล่อยให้แม่เฒ่าหลี่ที่ปากจัดและปากเสียจนเคยชินมาทำร้ายแม่สามีของนาง นางก็ไม่รู้ว่าหญิงชราผู้นั้นจะก่อเื่ใหญ่โตแค่ไหน!?
“ท่านแม่ ข้าไปเองดีกว่าเ้าค่ะ ยายของข้าชอบก่อเื่อยู่แล้ว ท่านพาจิ่งเหวินกับเซี่ยวเซี่ยวกลับห้องรอสักครู่นะเ้าคะ กลัวนางจะพูดจาเหลวไหลจนทำให้เด็ก ๆ ใเสียเปล่า ๆ”
ซูจิ่งหยางพยักหน้าให้และบอกให้ท่านแม่รีบกลับห้องไป
เมื่อประตูบ้านเปิดออกกว้าง แม่เฒ่าหลี่และหลี่จินเฟิ่งก็บุกเข้ามาด้วยท่าทางฉุนเฉียว
“หลี่เก๋อเฟย นังเด็กไม่รักดี! ข้าน่าจะจับกดน้ำตายั้แ่เป็ทารก ไม่น่าปล่อยให้เ้าโตมาถึงป่านนี้!”
หลี่เก๋อเฟยที่รู้สึกเหลืออดกับคำพูดไร้เหตุผลนี้เสียเหลือเกิน ไยจึงมีผู้ที่พูดจาเหลวไหลได้ถึงเพียงนี้!?
[ติ๊งต่อง นายหญิง ภารกิจหลักดำเนินต่อไปแล้ว โปรดโต้กลับคุณยายผู้ชั่วร้ายและน้องสะใภ้ด้วยเ้าค่ะ หากท่านโต้กลับสำเร็จจะได้รับรางวัลค่าประสบการณ์ 10 แต้มเ้าค่ะ!]
เมื่อหลี่เก๋อเฟยได้ยินเสียงระบบ ยิ่งทำให้นางมีไฟในการต่อสู้มากขึ้น
เมื่อใดที่นางได้รับคะแนนสะสม 10 แต้มนี้ มันก็จะเป็ก้าวแรกในการสร้างตระกูลให้รุ่งเรืองยิ่งกว่าเดิม!
“ท่านแม่ เมื่อวานนี้นางตบข้าจนตอนนี้ยังเจ็บอยู่เลยเ้าค่ะ!”
เมื่อเห็นซูจิ่งหยางอยู่ด้วย หลี่จินเฟิ่งก็ยิ่งทำท่าทางอ่อนแอน่าสงสาร
85K
