เช้าวันต่อมา ขบวนของฟางเหม่ยหลิงออกเดินทางกันมาหลายชั่วยาม จนมาถึงป่ารอบนอกของป่าอาถรรพ์ ระหว่างทางที่มาไม่พบสัตว์สิ่งมีชีวิตเลยเพียงสักตัวเดียว ยิ่งเข้ามาใกล้เท่าไหร่ความสว่างก็จางหายไปเหลือเพียงแสงอาทิตย์ที่เล็ดลอดเข้าเพียงเล็กน้อย โดยเล็ดลอดผ่านใบไม้ที่หนาทึบ มีต้นไม้ใหญ่ปกคลุมจนหนาแน่น ทำให้บรรยากาศหนาวเย็น ทำให้ที่แห่งนี้ดูมืดครึ้ม น่ากลัวมากเป็เท่าทวีคูณ
พวกเขาทุกคนที่อยู่ในคณะเดินทางนี้ต่างก็รู้สึกกลัว แต่พอรู้ว่าให้เก็บสมุนไพรแค่รอบนอกป่าเท่านั้นไม่ต้องเข้าไปข้างในป่า พวกเขาก็ค่อยโล่งใจ
''ตอนนี้เรามาถึงป่ารอบนอกของเขตป่าอาถรรพ์แล้ว เราจะเดินสำรวจดูสักหน่อยพวกเ้าพักกันก่อนได้''
''คุณหนูดูสิเ้าคะ นี่แค่ป่ารอบนอกมีพืชพรรณหายากอยู่เพียบเลย บ่าวเก็บไปเลยนะเ้าคะ ''
''ถอนเบาๆละ เอาไปแค่พอประมาณ ไม่ต้องเอาไปหมด เหลือไว้เพื่อให้มันได้แพร่พันธุ์ ขยายพันธุ์ต่อไปด้วยนะ เดี่ยวข้าเดินไปดูทางนั้นหน่อย''
''เ้าค่ะ อย่าเดินเข้าไปลึกนะเ้าค่ะ''
ฟางเหม่ยหลิงเดินเข้าไปในป่า เธอได้กลิ่นหอมประหลาดแต่มองไม่เห็นที่มาของกลิ่น จึงพยายามเดินตามกลิ่นไป ยิ่งเดินก็ยิ่งเหมือนจะเข้าไปลึกขึ้น เข้าไปในป่ามากขึ้นโดยที่เธอเองก็ไม่รู้ตัว
''นี่มันกลิ่นอะไรนะ หอมชื่นใจจริง''
'พวกมนุษย์เข้ามารบกวนการพักผ่อนของข้าอีกแล้ว'้
''เสียงใครนะ ''
'เ้าได้ยินเสียงข้าอย่างนั้นรึ'
''ได้ยินสิ แล้วเ้าเป็ใคร''
'ไม่เคยมีผู้ใดได้ยินเสียงของข้า ข้าอยู่ที่นี่มานานนับ 1000 ปี'
''เ้าอยู่ที่ไหน ''
'เดินตามกลิ่นหอมของดอกไม้พันราตรีมา แล้วเ้าจะเจอข้า'
'' ออ ดอกไม้ที่หอมสดชื่นนี้คือ ดอกไม้พันราตรี ''
' ใช้แล้ว เ้าได้กลิ่นเพียงผู้เดียว มาสิ มาหาข้า มาปลดปล่อยข้า เ้านายของข้า ข้ารอคอยท่านมานานแสนนาน'
ตอนนี้ฟางเหม่ยหลิงนั้นไม่อาจต้านทานเสียงเรียกนั้นได้ เธอเดินตามกลิ่นหอมของดอกไม้นั้นไป
...............................................
ทางด้านเลียงลี่
''พวกเ้าเห็นคุณหนูหรือไม่ ''
''ไม่เห็นขอรับ''
''แล้วพวกเ้าละ ''
'' พวกข้าก็ไม่เห็นนะ ขอรับ''
''ตายแล้ว คุณหนูของข้า หายไปไหน คุณหนู คุณหนูเ้าคะ อยู่ไหนเ้าคะ เร็วเข้าพวกเ้าช่วยกันตามหาสิ เร็วๆ ''
เลียงลี่ร้อนใจ เมื่อตามหาคุณหนูไม่พบ ทุกคนต่างแยกย้ายกันตามหา
ไปทั่วบริเวณรอบนอก แต่ก็ไม่เจอ
.......................................................
องค์ชายแปด หลงเจี่ยนหยาง เสด็จมาถึงพอดีแต่ก็แปลกใจที่เห็นทุกคนต่างพากันะโเรียกคุณหนูลั่นป่า ดูร้อนรน วุ่นวาย อุดลุต
''พวกเขากำลังทำอะไรกันนะ ''
''ถวายบังคม องค์ชายแปด ''
เลียงลี่ดีใจที่เห็นองค์ชายแปด ถึงกับน้ำตาไหล
''ช่วยคุณหนูด้วยเพคะ คุณหนูหายตัวไปไหนก็ไม่รู้ พวกบ่าวช่วยกันตามหาจนทั่วแล้วก็ไม่เจอ เพคะ ''
''หายไปได้อย่างไรกัน นานหรือยัง''
''หายไปราว หนึ่งชั่วยามแล้วเพคะ ''
ไม่นานนักองค์รักเงาก็ลงมาคุกเข่าลงตรงหน้าองค์ชายแปด และรายงานว่าเห็นคุณหนูฟางเหม่ยหลิงเดินเข้าไปในป่าพวกเขาพยายามเดินตามเข้าไปแต่ก็กลับเดินวนกลับมายังจุดเดิมซึ่งก็คือชายป่า จึงรีบมารายงานองค์ชาย
''ข้าจะไปตามเอง พวกเ้ารออยู่ที่นี้ ไปจื่อฟง ''
'รอข้าก่อนนะ ข้ากำลังจะไปตามหาเ้าแล้ว หลิงเอ๋อ'
'' พะยะค่ะ องค์ชาย ''
พวกเขาต่างทะยานเข้าไปในป่าอย่างรวดเร็ว
123
