พ่อบ้านลูกครึ่งต่างโลก กับการผจญภัยตามหารัก

        เสียงฮือฮาระงมทั่วท้องพระโรงของพระราชวังเวอร์รากีอุส

        การสืบสวนคดีถูกหยิบยกขึ้นมา  แต่หาใช่คดีขู่บังคับชำเรามีอาแต่อย่างใด  อิเรเน่ที่นั่งฟังอยู่นอกท้องพระโรงถึงกับงงงวย

        “เสด็จพ่อ  นางให้ท่ากระหม่อมก่อนนะ   กระหม่อม......”...เวียเวอร์นรีบโวยวายออกมา

        “เจ้าพูดเรื่องอะไรน่ะ...?...คดีนี้คือคดีการสังหารโหดเหล่าขุนนาง คหบดีน้อยใหญ่และชาวบ้านอีกหลายคน รวมทั้งนักผจญภัยที่ถูกสังหารอย่างโหดร้าย บางรายก็ถูกสังหารยกครัว”....พระราชาตรัสออกมา

        “อ้าว เอะ...ออ...แหะ...พระเจ้าข้า...เอ่อ..เอ้ย!!.....แล้วกระหม่อมเกี่ยวอะไรด้วยพระเจ้าข้า???”

        “หน่วยสืบสวนของกองราชกิจหลวงสืบพบพยานหลักฐาน มีการกล่าวพาดพิงถึงเจ้าซึ่งเป็นรัชทายาทด้วย”....พระราชามองลงมา

        “เสด็จพ่อ แบนนี้เสด็จพี่ที่ตกเป็นผู้ถูกกว่าวหา  ต้องวางตำแหน่งรัชทายาทก่อนหรือไม่พระเจ้าข้า?”...เอรากอส องค์ชายลำดับที่ 2 ทูลถาม

        “เจ้า...!...นี่เจ้าพูดเพื้อเจ้ออะไรเอรากอส!?”....เกียเวอร์นชี้หน้าโวยวาย

        “อ่ะ..ขออภัยองค์รัชทายาท  กระหม่อมเสียมารยาท”....เอรากอสเอามือทาบอกก้มหน้าเล็กน้อย

        “เสด็จพ่อ แบบนี้ใครพุดพล่อยๆ มากระหม่อมมิต้องออกจากตำแหน่งทุกรอบเหรอพระเจ้าข้า?”....เกียเวอร์นโวยวายถาม

        มาร์ควิสเซเลสก้าวออกมา

        “ทูลฝ่าบาท เมื่อสักครู่องค์ชายเกียเวอร์นหลุดปากว่าเกี่ยวข้องกับการตายของภรรยากระหม่อม   โปรดให้ความเป็นธรรม  สอบสวนคดีนี้เพิ่มเข้าไปด้วยเถิดฝ่าบาท”

        “อืม ตะกี้ข้าก็ได้ยิน  และเรื่องภรรยาเจ้า  ข้าเสียใจด้วย.... ....ก่อนที่จะเรียกประชุมข้าได้ยินนิทานน่าสนใจเกี่ยวกับเรื่องนี้มาด้วย”

        “ขอบพระทัยฝ่าบาท”...เซเลสน้อมกายนั่งชันเข่าเอามือทาบอก

        “!!....”...ทุกคนและเกียเวอร์นตกตะลึงที่เซเลสออกมาพูด ต่างรู้กันดีว่ามีอาภรรยาของเขาโดนเกียเวอร์นทำอะไร  ดังนั้นจึงมั่นใจว่าเซเลสต้องรักษาเกียรติภรรยาและตัวเขาเองโดยการเงียบเรื่องนี้ไว้

        แต่ไม่นึกว่าเขาจะกล้าออกตัวให้สืบเรื่องนี้  แม้แต่พระราชายังตกใจ

        เดิมพระราชาคุยกับอลันไว้ว่าจะหาทางจัดการเรื่องนี้   โดยชงเรื่องเกียเวอร์นมีส่วนเกี่ยวพันขบวนการนักฆ่าแทน  จากนั้นเมื่อการไต่สวนไปถึงจุดหนึ่งที่คนอื่นไม่สามารถเข้าไปยุ่งการไต่สวนได้นั้นค่อยเสริมคดีของมีอาลงไปทีหลังเพื่อเล่นงานโดยไม่เอาเรื่องมีอามาพูดที่สาธารณะ

        แต่ความโง่เง่าของรัชทายาทที่อยากแสดงความเป็นใหญ่  อยากแสดงความเป็นเจ้าเข้าเจ้าของมีอา  จนพูดเรื่องอัปรีย์ในที่สาธารณะ  ทำให้ใครต่อใครรู้กันไปหมด   คนที่ไม่รู้ก็ได้รู้ คนที่รู้อยู่แล้วก็ยังพากันอายแทนพฤติกรรมรัชทายาท  ทำให้เซเลสไม่ต้องรักษาหน้าอีกต่อไป  เขาไม่อาจกู้เกียรติของนางคืนมาได้แล้ว   แต่เขาสามารถเรียกหาให้รัชทายาทชดใช้ได้

        “ข้าเลือกคนที่เหมาะให้รับหน้าที่เจ้ากรมตุลาการทำคดีนี้แล้ว”....พระราชาทรงตรัส

        “!!?....”...คนที่ตกใจสะดุ้งคือดยุคเจน ...

        นางพอฟังว่าพระราชาจะตั้งคนมารับหน้าที่เจ้ากรมตุลาการ   ก็รู้ทันทีว่ามันคือการแสดงความไม่ไว้ใจที่พระราชามีต่อนางทำคดีนี้

        “ข้าเลือกองค์ชายเอียนน์”...พระราชาก่าวหนักแน่น

        เอียนน์ก้าวออกมา

        “เสด็จพ่อ”

        “ข้าแต่งตั้งเจ้า เป็นเจ้ากรมตุลาการไต่สวนคดีนักฆ่าและคดีของภรรยามาร์ควิสเซเลสด้วย”

        “รับด้วยเกล้าพระเจ้าข้า!!”...เอียนน์ชันเข่าเอามือทาบอกรับตำแหน่ง

        “มีใครค้านหรือไม่?”...พระราชาถาม

        “ข้าพระองค์เห็นว่า.....”...ขุนนางหลายคนกำลังจะค้านเพื่อช่วยเกียเวอร์น

        “เห็นชอบพระเจ้าข้า”....ทัลลัสต์  มอลาสต์ ดยุคที่ปรึกษาและผู้บริหารจัดการวางแผนงานด้านการคลังต่างๆ

        เขาคอยสนับสนุนองค์รัชทายาท

        หลังจากออกมาจากท้องพระโรงวังชั้นกลาง...เหล่าขุนนางต่างเข้ามาหารือถามถกกัน  ทั้งที่ก่อนหน้ามาพูดในท้องพระโรง

        “ท่านทัลลัสต์  เหตุใดไปเห็นชอบการเอาองค์ชายเอียนน์มาเป็นตุลาการเล่าท่าน??”...ขุนนางคนหนึ่งถาม

        “นั่นสิใต้เท้า  ทำแบบนี้องค์รัชทายาทก็โดนถอดออกจากตำแหน่ง...มิแย่เข้าไปใหญ่รึท่าน?”....ขุนนางอีกคนถาม

        หลายคนรุมล้อมรอดยุกทัลลัสต์ ผู้ซึ่งมีอิทธิพลในราชสำนักที่สุดคำตอบ

        “การที่เอียนน์รับตำแหน่งนี้ก็เท่ากับอดเป็นรัชทายาท  ...ใช่ มันแค่ชั่วคราวหากเขาคืนตำแหน่งก็กลับมาชิงบัลลังก์ได้ แต่นั้นยาก  เพราะเขาต้องเจอกับเอรากอสที่เป็นลำดับ2 รอจ่ออยู่  เอรากอสมีขุมกำลังของตระกูลบิรทเทรย์อยู่  ไหนเลยยอมให้เอียนน์มามีส่วนในบัลลังก์ง่ายๆ”.....มองรอบๆแล้วกล่าวต่อ

        “และการลงจากตำแหน่งของเกียเวอร์นของพวกเราก็แค่ชั่วคราวจนกว่าการสอบสวนจะเสร็จ  เรายังมีเวลาจัดการเรื่องนี้ได้อีกมาก”

        ขุนนางหลายคนฟังแล้วก็ต้องหยุดคิด  แต่ก็มีคนแย้งขึ้นมา

        “ท่าน....  ...ถ้าที่ข้ากังวลเป็นจริงล่ะ  เอียนน์ผู้นี้ฉลาดและรอบคอบนัก  แม้พายนอกเขาจะดูเอาแต่เล่น   แต่ผลการค้าขายกิจการเค้าเป็นของจริง  นับว่ามีความสามารถปราศจากคนหนุนหลังแต่แรก   จนขยับขยายใหญ่โต  จากนั้นค่อยมีสมัครพรรคพวกมารวมตัวสมาพันธ์การค้าของเขา........ข้ามองว่าคนเช่นนี้ไม่เคลื่อนไหวหากไม่แน่ใจว่าจะเอาชนะได้”

        “ข้าคิดว่าน่าจะมาจากฝีมือของชายที่ชื่ออลัน  ... คนผู้นี้ไม่ใช่ขุนนางจึงไม่ได้เข้าร่วมประชุม   แต่นั่นทำให้เราค้านเขาไม่ได้ด้วย  ส่วนเขานั้นเข้าทางตรงกับฝ่าบาทจึงสามารถยุยงนำเสนอฝ่าบาทได้ในฐานะคนโปรด.....ส่วนเขาหนุนเอียนน์  หรือเอียนน์หนุนเขานั้นไม่สำคัญแล้วเพราะการพักที่ปราสาทของเอียนน์คือตัวยืนยันว่าเขาคือพวกเดียวกัน”....ทัลลัสต์กล่าว

        อลันได้ยินทุกคำที่ขุนนางสนทนากัน  จากนั้นหันมาคุยกับเซเลส  สเลน อิเรเน่ ลิเลีย และเอียนน์

        “ข้าขออภัยทุกท่านที่เร่งการรุกคืบก่อนเวลาของของเรา และขออภัยท่านเซเลสที่ทูลเรื่องนี้กับฝ่าบาททั้งยังอาศัยจังหวะนี้เล่นงานเกียเวอร์น”...อลันก้มหัวให้เซเลส

        “ท่านอย่าได้ทำเช่นนี้  ท่านทำได้เกือบจะตรงใจข้านัก  ข้าคิดไปถึงจะฆ่าเกียเวอร์นเอาตอนที่มันอยู่ริมผาด้วยซ้ำ”....เซเลสจับไหล่อลันประคองให้เงยขึ้น

        “นั่นข้าก็คิด  แต่ข้าจะให้มันจับโซ่ห้อยอยู่อย่างนั้น  แล้วค่อยปล่อยทีหลัง”....อลันกล่าว

        เซเลสกับอลันหิ้สแล้วหัวเราะให้กัน

        “องค์ชายคงไม่ว่าเรานะ  ที่คิดแบบเดียวกัน?”....สเลนกล่าว  เขาเองก็อยากทำเช่นนี้เหมือนกัน  ตอนในท้องพระโรงเขาต้องแสร้งอยู่ฝั่งรัชทายาทเพราะลูกสาวคนโตมารีเมอาร์เป็นชายาคนที่ 3 ซึ่งอยู่ในกำมือของเกียเวอร์น

        “หืม...พวกท่านใจร้อนกันนัก....แต่....ถ้าทนสิ่งที่มันทำกับมีอาและท่านเซเลสแล้วยังเฉยได้   ข้าก็ไม่ขอร่วมงานด้วย  เพราะหัวใจคนผู้นั้นคงด้านชาไร้ความเป็นมนุษย์แล้ว”....เอียนน์ตบต้นแขนทุกคน

        “แต่พี่เอียนน์  พี่จะเป็นเจ้ากรมตุลาการจริงเหรอ?”...อิเรเน่ถาม

        “ทำไมจะไม่ล่ะ....ข้าจะเอาให้มันหมดสภาพเลยคอยดู”....เอียนน์ตอบน้องสาว

        ส่วนมาร์ควิสอีเดี้ยน  กับแอนแอบบริหารเหล่าเงาปีศาจอยู่

        ..........

        เพล้ง!!

        ถ้วย แจกันเครื่องประดับตกแต่ง  ทั้งเครื่องเงิน ทองทองเหลือง  ชุดปั้นดินเผา  ประเบื้อง เซรามิคราคาแพงมหาศาลล้วนแตกกระจาย

        “ไอ้เอียนน์ไอ้หอกข้างแคร่!!  ไอ้เซเลสไอ้มาร์ควิสไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง!!   พวกมันกล้าเอาข้าออกจากตำแหน่งเหรอ!?”....เกียเวอร์นโวยลั่นปราสาทของตน

        “องค์ชายอย่าร้อนพระทัยเลยพระเจ้าข้า   เราเก็บมันระหว่างสอบสวนก็ได้   แค่นี้การสอบสวนก็จบ   พอไม่มีพวกมันก็ไม่พ้นดยุคเจนต้องมารับทำคดีต่อ  ทีนี้ก็สบายเราแล้ว”...อาร์กูร์องค์รักษ์คนสนิทกล่าว

        “ไอ้โง่!! ถ้าทำแบบนั้นยิ่งประกาศว่าข้าคือคนร้ายตัวจริงที่ต้องการปิดปากชุดไต่สวนสิวะ!.... ..และการที่เสด็จพ่อทรงตัดสินพระทัยแบบนี้แสดงว่าท่านเริ่มสงสัยข้าแล้ว”.....เกียเวอร์นอาละวาด

        “กระหม่อมโง่เขลา  ขององค์ชายลงอาญา”...อาร์กูร์ก้มนั่งชันเข่าหน้ารับโทษ

        เกียเวอร์นหัวเสีย  แต่เขาไม่ลงมือกับคนสนิท  เขาคว้าเอาเมดในปราสาทที่ไม่ใช่นางกำนัลหลวงมา   ฉีกกระโปรงและกางเกงในออก จับกดลงพื้นแล้วยัดดุ้นเข้าไปในกลับรูนางจากนั้นตะบันเอวอย่างดุดันเกี้ยวกราด  นางกำนันปิดปากไม่กล้าร้อง  สักครู่ก็เกร็งกระตุกแล้วยืนขึ้น

        “เจ้า...ยืนรอรับใช้ข้าตรงนี้แหละ  ไม่ต้องเช็ดอะไรทั้งนั้น  ยืนทั้งสภาพนั้น”....เกียเวอร์นสั่งบ่าวบริวารที่เพิ่งชำเราไป

        นางยืนก้มหน้าโดยกระโปรงขาดหลุดลุ่ย  น้ำกามอสุจิไหลออกจากรูลงมาตามต้นขา

        จากนั้นสั่งเมดอีกคนลงมานั่งดูดอมและเลียดุ้นให้ตนขณะนั่งเก้าอี้ลงสงบสติอารมณ์

        “ดูท่าองค์รัชทายาทจะสงบสติได้แล้ว    สถานการณ์ของเราตอนนี้ไม่สู้ดีนัก  นักข้าของฆ่าก็ตายไป 8 คนแล้วเหลือแค่ 5เท่านั้น นอกจากอลันแล้วยังมีองค์กรเงาปีศาจที่ต่อต้านพวกเราได้มันใช้วิชาคนละแนวทางกับอลัน  คาดว่าน่าจะเป็นคนละคนกัน แต่มันต้องมีส่วนเกี่ยวข้องกันกับอลันและเอียนน์แน่นอน”

        ผู้พูดคือการาโทส  ฉากหน้าคือพ่อค้าวานิช  แต่แท้จริงคือเจ้าขององค์กรหัตถ์อสูร

        “ท่าน....คนของท่านเสร็จพวกมันหมดเลย  นี่ล่าสุด 3คนก็หายตัวไปกลับมาอีกทีคือพวกเงาปีศาจปลอมแปลงมา เท่ากับว่ามันเค้นข้อมูลแล้วฆ่าคนของท่าน 3 คนนั้นไปแล้ว   มิน่าพวกมันถึงมั่นใจจะไต่สวนข้ากันนัก”...เกียเวอร์นโวยวายชี้มาที่การาโทส

        “จะโทษแต่คนของข้าไม่ได้   ถ้าท่านไม่ไปพล่ามพรรณนาถึงผู้หญิงนางนั้น....มีอา ... หาไม่แล้วพวกมันคงยังไม่ลงมือตอนนี้ เราอาจจะยังพอมีเวลาสืบสาวพวกมันบ้างก่อนจะแตกหัก”....การาโทสกล่าวเสียงเย้นชาใส่เกียเวอร์น

        เกียเวอร์นเพิ่งรู้สึกตัวว่าเขากำลังด่าชายที่คุมองค์กรนักฆ่าที่โหดเหี้ยมและเก่งกาจที่สุดอยู่ ดุ้นที่ตั้งเด่ให้เมดดูดนั้นถึงกับเหี่ยวลง  เขาถีบเมดสาวที่ดูดดุ้นของเขาออกแล้วไล่ให้พ้นตารวมทั้งนางที่ยืนโดนมีน้ำกามไหลย้อยขาลงมาด้วย

        “ทูลองค์รัชทายาท   ใต้เท้าทัลลัสต์เข้าเฝ้าเพคะ”...นางกำนัลหลวงทูล

        “ฮ้า  เรีบเชิญ!!”...เกียเวอร์นยิ้มแล้วรีบสั่ง

        “ใต้เท้าทัลลัสต์มาแล้ว  ข้าคงต้องไปก่อน”....การาโทสจากไปก่อนที่ทัลลัสต์จะเข้ามาพบ

        “องค์ชาย”...ทัลลัสต์เอามือทาบอกก้มหน้าลงถวายพระพร

        “อย่าเกรงใจใต้เท้าท่าน...มาๆ...มานั่งดื่มชากับข้าแล้วช่วยข้าคิดวีรับมือเรื่องนี้”....เกียเวอร์นนอบน้อมกับทัลลัสต์เป็นพิเศษ

        “กระหม่อมมานี่ไม่มีอะไรมาก   แค่จะทูลว่าตอนนี้อย่าเพิ่งเคลื่อนไหว   รอจนมีการไต่สวนค่อยส่งคนไปฆ่าเอียนน์”...ทัลลัสต์เสนอ

        “เอ...ไม่เคลื่อนไหวข้าพอเข้าใจ.... แต่ลงมือช่วงนั้น มิยิ่งเป็นที่สงสัยรึท่าน?”...เกียเวอร์นงง

        “สงสัยสิ........แต่ตอนนี้ก็โดนสงสัยเกิน 8 ใน 10 ส่วนแล้ว เรียกว่าไม่มีอะไรจะเสียคราวนี้ข้าอยากให้ท่านเอารายชื่อคนที่ให้ 13นักฆ่าจัดการไป   ไปยื่นให้กับคณะตุลาการ”

        “เพื่อ!?”

        “เพื่อว่าท่านจะได้เป็นคนให้ข้อมูลสำคัญขององค์กรไงล่ะ  เท่ากับว่าท่านแอบติดตามองคืการนี้มานาน  เพื่อล้างข้อสงสัยที่คนสงสัยท่านมานาน   ส่วนองค์กรก็เตรียมตัวรับมือ  หาทางทำทีว่ามีคนอื่นชักใยแทนที่จะเป็นท่าน   เอาเป็นองค์ชานเอรากอสท่าจะเหมาะ”

        “โอว.ว.ว.ว.ว....ยอดมาก  นอกจากข้าจะพ้นข้อกล่าวหาแล้ว  ยังใส่ความไอ้เอรากอสให้มีคดพัวพันนักฆ่าไปด้วย  ดีๆมันมีตระกูลบริทเทรย์หนุนเป็นหอกข้างแคร่เสด็จพ่อมานานแล้ว  บวกข้อหานี้เข้าไป  มันต้องเปิดศึกแน่  ทีนี้ทุกคนก็จะรุมมัน.....โอท่านคือผู้มาโปรดข้าแท้ๆท่านทัลลัสต์”...เกียเวอร์นตบพนักเก้าอี้ชอบใจลุกขึ้นยืนปรบมืออีกที

        “ข้าขอตัว  จำไว้ว่าห้ามผิดพลาด  และเราควรเคลื่อนไหวเท่าที่จำเป็น”

        “เดี๋ยวใต้เท้า  ... แล้วข้าต้องหนักฆ่าข้าเอียนน์จริงๆ มั้ย?”

        ทัลลัสต์ถอนหายใจค่อยกล่าว

        “ท่านคิดว่าอลันจะยอมให้นักฆ่าของท่านทำมั้ยล่ะ?...ให้พวกมันรักษาชีวิตตัวเองไว้ก็พอ”....จากนั้นทูลลาออกจากปราสาทไป