เช้าวันรุ่งขึ้นอาการของฉันดีขึ้นมากแล้ว จึงเตรียมวางแผนจะไปตามหาพ่อ ใช่! ฉันจะไปตามหาพ่อเพื่อความเป็อยู่ที่ดีขึ้นของเราสองฝาแฝด ถึงเขาจะเป็ตัวร้าย แต่เท่าที่อ่านมาเขาค่อนข้างเป็คนดีแต่ร้ายเพียงเพราะอยากแย่งนางเอก"หม่าซูปี้"เท่านั้น
ตัวเอกของเื่นี้ต่างมีลูกกันหมดแล้วแน่นอนว่าพระเอกและนางเอกนั้นแต่งงานกัน สิบสี่ปีก่อนแม่ของฉันนั้นคิดจะรวบหัวรวบหางพระเอกของเื่"หม่าเยว่สือ"และคิดที่จะกำจัดหลิวซูปี้ด้วยแต่ดันโดนผู้สมรู้ร่วมคิดหักหลัง ทำให้คืนนั้นพลาดไปมีอะไรกับ"จ้าวลี่ิ"พ่อของพวกเรา หลังจากวันนั้นเธอก็ต้องหนีหัวซุกหัวซุนเนื่องจากคนที่หักหลังเธอนั้นนำเื่นี้ไปบอกพระเอก ซึ่งแน่นอนว่าจะต้องเอาคนที่คิดร้ายกับคนรักเขามาลงโทษอย่างแน่นอน ตอนนั้นแม่ของฉันเธอไม่รู้จักพ่อของฉันทำให้ไม่ได้เรียกร้องอะไรจากเขา เธอจึงหนีกลับมาอยู่กับคุณยายที่บ้านเก่าซึ่งก็คือบ้านที่เราอยู่ตอนนี้ แต่หลังจากคลอดพวกเราเธอก็จากไปอย่างสงบ คนที่เลี้ยงดูพวกเราจึงเป็คุณยายแต่ท่านเสียไปได้หลายปีแล้ว
“หยางหยาง เก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋า”ฉันเอ่ย
“หืม? ทำไมล่ะมีอะไร”เขาถาม
“เดี๋ยวไปโรงเรียน แล้วไปหาพ่อของพวกเรากัน”
“พ่อ! พวกเรามีพ่อด้วยเหรอ”เขาเอ่ยถามเสียงดัง
“แน่นอน”
“เธอรู้เหรอว่าเขาเป็ใคร”เขาถาม
“ไม่ต้องห่วง เื่พวกนั้นเค้าจัดการเอง”
“ทำไมล่ะ เราอยู่กันสองคนมาตั้งหลายปีนี่”เขาถามด้วยใบหน้าเคร่งเครียด
“แล้วในอนาคตล่ะ พวกเราจะอยู่ยังไง”ฉันถาม
“นั่นมัน”
“เชื่อเค้าเถอะ”
“แล้วเราจะไปโรงเรียนทำไม”
“ไปหาค่ารถ”ฉันตอบ พลางยิ้มเ้าเล่ห์
หยางหยางทำหน้าสงสัยแต่ก็ไม่ได้พูดอะไร
โรงเรียน E
“นักเรียนเข้าเรียนกันหมดแล้ว งั้นเราไปห้องพักครูกัน”ฉันรีบลากหยางหยางไปทันที
ห้องพักครู
ลี่ซือและลี่หยางเดินมาที่ห้องพักครู หน้าห้องมีครูสาวท่านหนึ่งยืนอยู่
หืม? ครูสาวแปลกใจที่เห็นเด็กสาวและเด็กชายมาเวลานี้ เวลานี้ทุกคนเรียนอยู่ไม่ใช่เหรอ?
“มีอะไรไหมจ๊ะ เด็กๆ”เธอถาม
“พวกเรา้าพบผู้อำนวยการค่ะ”
เธอเบิกตากว้างทันทีที่ฉันพูดจบ แต่ก็ยอมไปเรียกผู้อำนวยการและให้พวกเราเข้าไปข้างใน
เค้าหาค่ารถยังไงคะเนี่ยยยยยยย