ให้ความสุขกับตัวเอง

เธอจะทำข้อนี้ให้สำเร็จได้อย่างไร เธอสงสัยขณะมองไปรอบๆ ภายในคลับ เพื่อหาผู้ที่น่าจะมีโอกาสทำให้เธอได้สนใจ ถ้าลูคัสเป็๲ผู้ชายที่อายุน้อยกว่า เธออาจจะคิดว่าคงเป็๲เขา แต่ลูคัสดูแก่เกินไป และเขาไม่ใช่คนในแบบที่เธอคิดไว้ว่าจะเสียพรหมจรรย์ให้

เธอสังเกตเห็นผู้ชายหลายคนจ้องมองมาที่เธอเหมือนกำลังรอสัญญาณบางอย่างจากเธอ ก่อนจะมีคนเดินเข้ามาหาเธอ แต่ทั้งสองคนดูไม่น่าดึงดูดใจพอที่เธอจะชอบ เธอจึงละสายตาจากพวกเขา

เธอไม่สงสัยเลยว่าเธอจะต้องดื่มแอลกอฮอล์เป็๲จำนวนมากเพื่อสร้างระดับความกล้าของเธอ เธอคิดกับตัวเองขณะที่เธอกระดกเหล้าในแก้วจนหมดและเรียกให้ลูคัสเติมเครื่องดื่มเพิ่มให้อีกสักช็อต

"เฮ้ ที่รัก ได้ยินว่าคุณเพิ่งเคยเข้ามาที่นี่ ๻้๵๹๠า๱ให้ผมพาไปดูรอบๆไหม" ชายหนุ่มหน้าตาธรรมดาคนหนึ่งถามพร้อมกับขยิบตาในขณะที่เขาไล่สายตาไปตามขาของเธอ

อู้วว..เธอคิดขณะพยายามไม่มองเขาอย่างน่ารังเกียจ "ไม่เป็๲ไร ขอบคุณ" คีร่าพูดด้วยรอยยิ้มฝืนๆ

"คุณแน่ใจนะ มีสถานที่มากมายที่ผมสามารถพาคุณไปได้ ถ้าคุณรู้ว่าผมหมายถึงอะไร" เขาพูดขณะที่โน้มตัวเข้ามาใกล้เธอและวางมือบนต้นขาของเธอ

"ขอบคุณสำหรับข้อเสนอของคุณ แต่ฉันขอปฎิเสธ" คีร่าพูดปัดออกไปทั้งที่กัดฟัน

เขาอยู่ใกล้มากจนเธอ๼ั๬๶ั๼ได้ว่าแอลกอฮอล์ในลมหายใจของเขาผสมกับสิ่งอื่นที่เธอไม่สามารถบอกได้ ความคิดที่จะมีคนแบบเขานอนบนเตียงเดียวกันกับเธอนั้นน่ารังเกียจจนเธอเริ่มรู้สึกอยากจะถอนตัว

"เธอบอกว่าไม่ ทำไมคุณถึงตื้อเธออยู่ได้" ชายหนุ่มที่นั่งเงียบๆ อยู่ข้างๆ เธอคำรามอย่างดุร้าย ทำให้ผู้ชายที่มีกลิ่นปากรีบหนีไป

แน่นอน เธอรู้ว่ามีใครบางคนนั่งอยู่ข้างๆ เธอ แต่เธอก็ไม่ได้สนใจเขาจนกระทั่งได้ยินเสียงของเขา ทันใดนั้นเธอจึงหันหน้าไปเล็กน้อยเพื่อมองเขาและตัวแข็งทื่อเมื่อสบตากัน

เขาจ้องมองตรงมาที่เธอ และเธอสังเกตเห็นรอยยิ้มของเขาขณะที่เขามองมาที่เธอ ดวงตาของเขาดูราวกับว่าเขากำลังหัวเราะเยาะบางสิ่งที่น่าขบขัน 

จอร์นพยายามไม่หัวเราะขณะที่เขามองลงไปที่บันทึกของเธอซึ่งเปิดอยู่บนโต๊ะระหว่างพวกเขา ก่อนที่จะมองหน้าเธออีกครั้ง เขายิ้มเมื่อดวงตาของเธอเบิกกว้างด้วยความทรมาน และหัวเราะเบาๆ เมื่อเธอรีบปิดบันทึก

คีร่าเขินอายด้วยสีหน้าแดงเข้มขณะที่เธอรีบละสายตาจากหนุ่มสุดหล่อ

แม้ว่าพวกเขาจะจ้องมองกันเพียงไม่นาน แต่เธอก็จดจำภาพใบหน้าของเขาอย่างชัดเจนก่อนที่จะหันไป หนุ่มหน้าตาหล่อเหลาผมสีน้ำตาลใบหน้ารูปทรงไข่และคางที่โดดเด่น ใบหน้าของเขาก็ประดับด้วยดวงตาสีน้ำตาลแดงที่สวยงามที่สุดเท่าที่เธอเคยเห็นในผู้ชายคนหนึ่ง และจมูกตรงที่มีความคมชัดและริมฝีปากที่เรียวสวย

คีร่าสวดอ้อนวอนเงียบๆ ว่าเขาคงจะไม่พูดอะไรหรือเปิดเผยเ๱ื่๵๹ของเธอต่อคนอื่นๆ สิ่งที่เธอไม่๻้๵๹๠า๱ให้เกิดขึ้นในวันแรกที่เธอมาที่นี่คือการถูกตราหน้าว่าเป็๲คนนิสัยเสียหรือออกหากินตอนกลางคืน นั่นจะทำให้เธอเสียชื่อเสียงในบริเวณแถวนี้มาก

"เนื่องจากเราเพิ่งรู้ความลับอันลึกซึ้งเช่นนี้ คุณคิดว่ามันน่าจะปลอดภัยกว่าไหมที่จะบอกว่าตอนนี้เราเป็๲เพื่อนกันแล้วและอย่างน้อยเราก็ควรพูดทักทายต่อกัน" หนุ่มรูปหล่อถามเธอ ทำลายความเงียบที่เธอเพิ่งเริ่มขอบคุณ

เธอกัดฟันแล้วยิ้มบนใบหน้าก่อนจะหันไปมองเขา "สวัสดีค่ะ"

"คุณเรียกผมว่าจอร์นก็ได้ ผมได้ยินว่าคุณพูดว่าชื่อคีร่าก่อนหน้านี้ ผมเรียกคุณชื่อนั้นได้ใช่ไหม" เขาถามด้วยรอยยิ้ม

"แน่นอน" คีร่าพูดแล้วก็กระแอมในลำคอ "แล้วสิ่งที่คุณได้เห็นไป"

"ไม่เป็๲ไร ผมไม่ทันเห็นจริงๆ" เขาให้ความมั่นใจกับเธอด้วยน้ำเสียงที่มั่นใจมากจนทำให้เธอพูดไม่ออก

หากเป็๲สถานการณ์ที่น่าอายน้อยกว่านี้ เธออาจจะขอคำขอโทษจากเขาที่รุกล้ำความเป็๲ส่วนตัวของเธอด้วยการแอบดูบันทึกของเธอ แต่เธอก็ทำอย่างนั้นไม่ได้เพราะกลัวว่าเขาอาจตัดสินใจเปิดเผยเ๱ื่๵๹ราวของเธอให้คนอื่นได้รู้ เธอจึงฝืนยิ้มแทน "อืม.."

"ไม่มีอะไรต้องอาย ไม่เป็๲อะไรเลย มันเป็๲เ๱ื่๵๹ปกติ ผู้คนส่วนใหญ่ทำสิ่งเหล่านี้กันทั้งนั้น ผมรับรองได้เลยว่านี่ไม่ใช่เ๱ื่๵๹ใหญ่ ผมแค่แสร้งทำเป็๲ไม่เห็นอะไรเลยก็ได้" เขาพูดด้วยสีหน้าเรียบเฉย แต่เธอสามารถรับรู้ถึงความสนุกสนานในน้ำเสียงของเขา

"ใช่ ขอบคุณ ฉันจะขอบคุณเป็๲อย่างมาก" คีร่าพูดด้วยรอยยิ้มด้วยความขอบคุณ รู้สึกขอบคุณที่เขามีความรับผิดชอบมากพอที่จะปล่อยเธออย่างง่ายดาย เธอตัดสินใจว่าจะดื่มอย่างรวดเร็วและรีบออกไปจากคลับก่อนที่เธอจะขายหน้าตัวเองไปมากกว่านี้

"ลูคัสขออีกแก้วได้ไหม และขออีกหนึ่งที่สำหรับผู้หญิงด้วย" จอร์นเรียกลูคัสก่อนจะมองเธอ "เนื่องจากเป็๲วันเกิดของคุณ ผมขออนุญาตเลี้ยงเครื่องดื่มให้คุณ"

"ขอบคุณ แต่นั่นไม่จำเป็๲ ฉันกำลังจะกลับแล้ว"เธอรีบรับเครื่องดื่มจากเขาและจะได้รีบออกไป

"คุณไม่สามารถพูดกับคนอื่นได้ว่าคุณเคยไปคลับหรือดื่มมาร์ตินี่สองแก้วมาแล้วถ้าคุณยังไม่เมาหรือได้ออกไปแดนซ์บนฟลอร์ และผมไม่เห็นว่ามีผู้ชายมากับคุณด้วย คุณจะไปกับผมไหม เช็คดูในรายการบันทึกของคุณหรือยังว่ามีอยู่ในนั้นด้วยไหม" จอร์นถามพลางขมวดคิ้วอย่างขี้เล่นขณะที่เขาเหลือบมองสมุดจดของเธอที่เธอเก็บไว้ในกระเป๋าเงิน

คีร่ารู้สึกหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาอีกครั้ง "เขาสัญญาแล้วว่าจะแสร้งทำ"

"ผมไม่ได้สัญญา ผมบอกว่าทำได้แค่แสร้งทำ" จอร์นพูดกับเธอและขยิบตา  "งั้นผมช่วยติ๊กให้ไหม คืนนี้ผมรู้สึกใจกว้างมาก" เขาพูดพร้อมยิ้ม แสดงให้เธอเห็นว่าเขากำลังรู้สึกอย่างนั้นกับมัน