หลังจากที่ทุกอย่างเตรียมพร้อมเรียบร้อยแล้ว ตอนนี้คิรินและฮิวโกกำลังสอนทุกคนเกี่ยวกับการใช้เครื่องมือและวิธีทำพื้นฐานกันอยู่
ไข่ทำไม่ยากแต่แยกไข่ยาก ขั้นตอนนี้หากไม่ชำนาญพอและไข่แตกก็มีปัญหาได้เช่นกัน ดังนั้นเครื่องแยกไข่ในยุคนี้มันไม่มีนี่สิ
"ปัญหาที่พวกหนูต้องเจอคือไข่แดงจะแตกถ้ามือไม่นิ่งพอ ดังนั้นพวกหนูต้องมือเบามากๆ แบบนี้" ฮิวโกค่อยๆ สอนฝาแฝดตอกไข่และแยกไข่ออก
แน่นอนว่าเชฟอย่างฮิวโกย่อมทำได้ไวอยู่แล้ว ทำให้ฝาแฝดเคนท์และเควินได้แต่มองอย่างอึ้งๆ
"ไหนลองตอกดูสิ ไม่ต้องกังวลค่อยๆ ทำโอเคไหม ตอนแรกพวกหนูตอกใส่ชามน้อยนี่ก่อน แล้วค่อยแยกไข่แดงออกมาวางเบาๆ วิธีนี้เวลาตอกไข่แล้วไข่แตกจะได้ไม่ต้องทำใหม่ทั้งหมด" ฮิวโกบอก ก่อนจะให้ฝาแฝดลองทำให้ดู
ใบแรกออกมาไม่ดีนักเนื่องจากย้ำหนักมือในการตอกแรงเกินไป ทำให้เปลือกไข่แทงเข้าไปที่ไข่แดง ทำให้ไข่แตก
ใบที่สองเริ่มดีขึ้นมาก ทว่าน้ำหนักมือตอนจับไข่แดงก็ยังคงแรงไป และใบที่สามนี้เองทำให้ทั้งคู่รู้แล้วว่าต้องใช้น้ำหนักมือประมาณไหนในการตอกและจับไข่แดงแยก และทั้งสองก็ไม่ทำให้ฮิวโกผิดหวัง ไข่ใบที่สามออกมาได้สมบูรณ์แบบ
"เก่งมากครับ ทั้งคู่เลย" ฮิวโกเอ่ยชม
ทั้งสองที่เห็นว่าไข่ไม่แตกและได้รับคำชมทำให้ทั้งคู่มีกำลังใจขึ้นมาเยอะมาก ดังนั้นความกังวลเื่งานของสองแฝดได้หมดไป
คิรินตอนนี้กำลังสอนแจสเปอร์คั้นน้ำกะทิอยู่ เหมือนจะง่ายแต่ก็ยากเช่นกัน เพราะลูกมะพร้าวถูกปอกมาแค่เปลือก ทำให้แจสเปอร์ต้องมาผ่าเองและขูดเอง
"ตอนผ่าแจสเปอร์ต้องวางลูกเป็แนวนอน ใช้สันมีดอันใหญ่ฟาดลงไปแรงๆ แต่ระวังหน้าด้วยเพราะด้านคมมันหันเข้าหาเรา" คิรินเอ่ยสอน
ก่อนจะลองทำให้ดู เพียงครั้งเดียวลูกมะพร้าวก็แตกออกอย่างง่ายดาย พร้อมกับน้ำที่อยู่ภายในไหลออกมา ดีที่คิรินหาถ้วยมาลองไว้ ทำให้ได้น้ำมาดื่มให้ชื่นใจ
"ส่วนที่จะใช้คือเนื้อขาวๆ ด้านใน ส่วนน้ำที่ไหลออกมาดื่มได้เลย อร่อยมากลองดู" คิรินว่าแล้วก็ส่งถ้วยที่ลองน้ำมะพร้าวไปให้แจสเปอร์ลอง
เพียงอึกเดียวความหวานก็แล่นผ่านลงคอ แม้จะไม่ได้แช่ตู้แต่ก็ให้ความสดชื่นไม่น้อย ทุกคนเห็นดังนั้นก็เข้ามาลองชิมกันดู และแน่นอนว่าทุกคนชอบมัน
"เอาล่ะแจสเปอร์ลองเฉาะมะพร้าวดู ระวังตอนง้างด้วยล่ะ เดี๋ยวจะมอบมุมให้นายเลยเพียงแต่ระวังหน้าตัวเองด้วย" คิรินเอ่ยย้ำอยู่หลายครั้ง
การเฉาะลูกมะพร้าวที่มีความแข็ง แน่นอนว่าต้องใช้แรง มีดที่ใช้ก็มีความคมดังนั้นหากไม่ชำนาญพออาจเกิดอันตรายได้ คิรินจึงเอ่ยย้ำบ่อยๆ
ครั้งแรกโดนมุมทำให้มีดเฉียดลงไป ดีที่แจสเปอร์ว่องไวทำให้เอามือหลบได้ทัน ครั้งที่สองเฉาะโดนแต่แรงไม่มากพอที่จะทำให้ลูกแตก ครั้งที่สามก็เฉาะโดนแต่แค่มีรอยร้าวเท่านั้น และครั้งที่สี่แจสเปอร์กำหนดแรงได้ ทำให้มะพร้าวถูกเฉาะออกมาเป็รูปสวย แจสเปอร์ทำมันได้ดีสำหรับครั้งแรก
"เก่งมาก" คิรินเอ่ยบอกพร้อมกับรอยยิ้มก่อนจะยื่นมือไปลูบหัวเบาๆ ทำให้แจสเปอร์รู้สึกดีไม่น้อย
"วิธีขูดฉันทำที่ขูดมาให้แล้ว อาจจะไม่ได้ดีแต่ก็พอใช้ได้ ขูดเอาแค่เนื้อขาวๆ ถ้ามีสีน้ำตาลปนมาให้เปลี่ยนด้าน ถ้าจะให้ดีขูดไล่เป็วงกลมจะดีมาก" คิรินเอ่ยบอกพร้อมกับทำให้ดู โดยมีแจสเปอร์ทำตามช้าๆ
"เมื่อขูดได้เนื้อแล้วให้ใช้น้ำอุ่นมาคั้น โดยครั้งหนึ่งจะใช้ประมาณสามรอบ รอบแรกจะเรียกว่าหัวกะทิให้เก็บแยกไว้ รอบสองก็เอาแยกไว้ และรอบสามหางกะทิแยกไว้อีกหม้อเช่นกัน เวลาคั้นให้ใช้มือนวดลงไปเลยเอาให้น้ำมันออก รอบสุดท้ายอาจจะใช้แรงหน่อยบีบเอาน้ำมันออกมาให้หมด" คิรินบอกพร้อมกับคั้นไปด้วย
ก่อนจะปล่อยให้แจสเปอร์ทำด้วยตัวเอง แน่นอนว่าพละกำลังของแจสเปอร์ก็ไม่ทำให้คิรินผิดหวัง เขาทำมันออกมาได้ดีมาก
"ของพื้นฐานเสร็จแล้ว ต่อมาของหวานพวกคุณจะต้องใส่น้ำกับน้ำตาลลงไปก่อน คนให้น้ำตาลละลายให้หมดใช้ไฟแรงพอเริ่มเดือดให้ลดเหลือไฟอ่อน อ่อนในที่นี้คืออ่อนสุดเลยนะดูสีไฟไว้" ฮิวโกบอกทุกคนดูตาม
"พอน้ำตาลละลายและเดือดเราจะเรียกว่าน้ำเชื่อม พอได้น้ำเชื่อมแล้วจะต้องมาหยอดฝอยทอง"
"การหยอดฝอยทองคนหนึ่งหยอด ผมทำอุปกรณ์มาให้แล้ว ส่วนอีกคนให้นำตะเกียบคู่หนึ่งมาม้วนเป็แพ หนึ่งแพใช้ประมาณห้ารอบ"
ตอนนี้คิรินกับฮิวโกมานั่งทำหน้าที่โดยที่คิรินจะเป็คนหยอดฝอยทอง และฮิวโกจะเป็คนทำแพ อุปกรณ์จะเป็ทรงกรวยเจาะไว้หลายช่องทำให้เวลาหยอดลงมามีหลายเส้น ประหยัด่เวลาไปอีกหน่อย คิรินวนรอบหม้อประมาณห้ารอบต่อมาฮิวโกได้นำตะเกียบมาจับเป็แพสวยงามพร้อมกับวางลงบนถาด
"แรกๆ การจับแพจะยากหน่อยแต่พวกคุณทำได้อยู่แล้ว" ฮิวโกบอกก่อนจะสลับที่ให้เอลวิสและอลันมานั่งแทน
เอลวิสจัดการหมุนรอบจนครบต่อมาอลันก็ทำแพดู รอบแรกออกมาไม่สวยนักเส้นแยกออกจากกัน แพต่อมาการจับเล็กไปต้องทำใหม่ และครั้งที่สามอลันก็สามารถจับเป็แพได้อย่างสวยงาม คิรินและฮิวโกมองดูอยู่ก็อดที่จะยกยิ้มไม่ได้ เพราะทุกคนสามารถเรียนรู้กันได้อย่างรวดเร็ว เวลาผ่านไปครู่หนึ่งเอลวิสและอลันได้สลับที่กันเพื่อเปลี่ยนกันทำ แน่นอนว่าเื่นี้คิรินและฮิวโกไม่ได้คิดมาก่อนแต่ก็ไม่ได้ว่าอะไรออกมา
"เอาล่ะต่อมาเป็ทองหยอดกับฝอยทอง ทำเหมือนเดิมเราจะต้องตั้งน้ำเชื่อมก่อน รอบนี้เอาเตานี้เลยแล้วกันนะ ทองหยอดเราจะต้องนำไข่แดงไปกรองก่อนแล้วตีให้ขึ้นฟูพร้อมกับแป้ง พอได้แล้ววิธีหยอดให้ใช้มือบีบถุงแล้วใช้นิ้วปาดหัว ดูเม็ดให้ขนาดพอดีกับหัวนิ้วหัวแม่มือเท่ากันแบบนี้" ฮิวโกอธิบายพร้อมกับทำไปอย่างช้าๆ
เมื่อทำได้ครู่หนึ่งฮิวโกก็ให้ริวโอมาลองทำดูบ้าง เหมือนเดิมคือใช้เวลาครู่หนึ่งกว่าจะลงน้ำหนักมือและจังหวะที่ต้องปาดลงไป และริวโอก็ไม่ได้ทำให้ผิดหวังเช่นกัน เขาทำมันออกมาได้สวยสำหรับการทำครั้งแรก
"ต่อมาเม็ดขนุนอันนี้ไม่ยากเพียงแต่ต้องปั้นแป้งเอาไว้ให้เป็รูปก่อน ขนาดจะใช้เท่ากับหัวแม่มือเท่ากันแบบนี้ พอปั้นเสร็จแล้วให้นำไปชุบไข่แล้วก็ใส่ลงหม้อไปเลย แต่จะยากตรงที่ต้องทำให้น้ำเชื่อมนิ่งที่สุดแต่ปีแอร์นายมือนิ่งอยู่แล้ว" ฮิวโกอธิบายพร้อมกับทำไปอย่างช้าๆ
และก็สมกับเป็ปีแอร์พ่อหนุ่มก้อนหินสุดหล่อ เขาสามารถทำมันออกมาได้ดีมาก สมกับที่คิรินและฮิวโกภูมิใจ และจะมีอยู่หนึ่งคนที่ได้แต่กัดผ้าอยู่มุมห้อง มองดูคิรินเอ่ยชมทุกคนพร้อมรอยยิ้มอย่างอิจฉา แต่ก็ไม่อาจเข้าไปยุ่งได้เพราะก่อนหน้านี้ถูกเจน่าบิดเอวข้อหาก่อกวนไปแล้ว แม้จะไม่เจ็บแต่สายตาที่คิรินมองว่าเซริววุ่นวายมันตราตรึงไม่น้อย ดังนั้นเซริวจึงได้แต่กัดผ้าเช็ดหน้ามองอยู่ไกลๆ เท่านั้น
"ต่อมาลาบพี่คาลวินต้องลวกหมูสับ หนังหมูและตับก่อนให้ใช้ไฟแรงนะจะได้ดับคาวด้วยเลย เสร็จแล้วให้ใส่หม้อปรุงด้วยรสด้วยน้ำปลา น้ำมะนาว พริกป่น ของพวกนี้ผมจะเตรียมไว้ให้พี่ต้องจำด้วยนะว่ามันคืออะไร ส่วนเวลาใส่ให้ปรุงทีละนิดก่อน หากยังไม่ได้รสก็ค่อยๆ เพิ่มหากพี่ปรุงทีเดียวแล้วผิดมันจะแก้ไม่ได้ และรสที่ปรุงออกมาจะเป็เค็มนำเปรี้ยวตามพร้อมกับเผ็ด พี่ลองชิมดู" คิรินเป็คนสอนการทำของคาวให้ในครั้งนี้
คิรินค่อยๆ อธิบายไปอย่างช้าๆ เนื่องจากการปรุงมันเป็สิ่งที่ยากสำหรับยุคนี้ ดังนั้นคิรินจึงค่อยๆ ให้คาลวินเติมรสชาติแทนหากยังไม่ได้รสพอก็สามารถเติมได้นั่นเอง คาลวินที่ลองชิมดูก็ตาโตออกมาอย่างห้ามไม่ได้
"คิรินมันอร่อยมาก" คาลวินเอ่ยเพียงเท่านี้ทุกคนก็มารุมดูอาหารของคิริน สีที่สดน่าทานพร้อมกับรสชาติความอร่อยทำให้ทุกคนที่ไม่เคยััต่างใอย่างมาก ขนาดปีแอร์ยังเสียอาการอย่างเห็นได้ชัด ไม่นานนักลาบที่คิรินลองทำให้ดูก็หมดลงเป็เวลารวดเร็ว
"อย่ากินเยอะนัก ยังมีอีกหลายอย่างให้ลองชิม ส่วนพี่คาลวินจำรสชาติไว้ด้วยนะครับ" คิรินเอ่ยบอกพร้อมรอยยิ้ม
มันเป็สิ่งที่รู้สึกดีไม่น้อยการที่ได้เห็นคนทางอาหารที่เราทำได้อย่างมีความสุขเช่นนี้ คิรินจึงชอบที่จะทำอาหารเพราะการได้เห็นรอยยิ้มของคนทานมันก็ทำให้คิรินมีความสุขได้ไม่ยาก
"ต่อมาทำต้มจืด อันนี้ก็ไม่ยากแต่ต้องปรุงออกมาให้ดี น้ำซุปจะใช้กระดูกหมูมาต้ม ตั้งไฟแรงเคี่ยวไปเรื่อยๆ จะเสริมความหวานโดยใช้หัวไชเท้ากับแครอท ใส่เครื่องปรุงซีอิ๊วลงไปลองชิมดูถ้ารสชาติอ่อนไปให้เติมเครื่องปรุง แต่อย่างที่บอกให้ค่อยๆ เติมอย่าใส่ทีเดียวเพราะมันจะแก้ไม่ได้ พอน้ำซุปได้แล้วให้ใส่หมูสับ วุ้นเส้น แล้วก็เต้าหู้ลงไป ตอนใส่วัตถุดิบให้เบาไฟลงเป็ไปกลางปิดฝาทิ้งไว้ครู่หนึ่งค่อยปิดไฟ" คิรินอธิบายให้ทุกคนดู ทว่าซุปไม่ได้ลองชิมเลยเนื่องจากต้องเคี่ยวทิ้งไว้ครู่หนึ่ง
"ระหว่างที่เคี่ยวซุปให้บาร์รอนช่วยคนอื่นได้เลยนะครับ" คิรินเอ่ยบอก ตอนนี้ทุกอย่างก็สอนจบเป็ที่เรียบร้อย และงานจะเริ่มในอีกสามวัน ดังนั้นทุกคนจะตื่นเต้นก็ไม่แปลก ก่อนที่คิรินและฮิวโกจะพากันออกมาจากครัวเพื่อดูสถานที่เตรียมงานว่าเป็เช่นไรบ้าง
ความสวยงามจากช่างฝีมือดีมันทำให้ทุกอย่างออกมาสวยไม่น้อย ธีมที่ใช้จะเป็สีขาว ดอกไม้เป็ตระกูลสีขาวประดับอยู่แทบทุกที่สิ่งกลิ่นหอมไม่น้อย เวทีถูกแต่งเป็ม่านพร้อมกับอักษรที่วิจิตรอย่างมาก สีของตัวอักษรก็เป็สีทองสวย โดยงานนี้จะเลี้ยงอาหารแบบบุฟเฟ่ต์ทำให้มีโต๊ะตั้งสำหรับวางอาหารเท่านั้น ทว่าก็มีที่สำหรับนั่งทานวางไว้ให้เช่นกัน โคมไฟสีขาวห้อยถูกประดับอย่างสวยงาม โต๊ะกลางงานใหญ่โตสำหรับวางเค้กงานแต่งตั้งไว้พร้อมกับประดับผ้าสีขาวเลื่อม
คิรินมองดูภาพในงานอดที่จะตะลึงไม่ได้ เพราะทุกอย่างมันจัดออกมาได้สวยงามอย่างมาก ทำให้คิรินคิดไปถึงงานแต่งของตัวเอง หากได้จัดแบบนี้บ้างจะทำเป็ธีมไหนดี นี่เป็สิ่งที่คิรินเผลอคิดไปไกล ฮิวโกเองตอนนี้ก็ปฏิกิริยาไม่ต่างจากคิรินเท่าไหร่นัก เพราะทุกอย่างมันจัดออกมาได้สวยงามจริงๆ
พี่เซริวจงโดนเมินต่อไป5555
วันนี้ลงให้สองตอนเนื่องจากชดเชยที่เกเรไปนะคะ รักทุกคนเลย
ฝาก #ครัวของคิริน ด้วยนะคะ เจอกันตอนหน้าค่ะ
1K
