END รักต้องแซ่บ Racing Love [ เมริน ]

    บทที่ 4 [ 3 ] แรดวันละนิด อ่อยวันละหน่อย

    หน้าโกดังเฮียไข่หอมยามสาย มีรถยนต์หลายคันเวียนเข้าออกจากรายย่อยที่นำไปขายปลีกหน้าร้านไม่ขาดสาย             แต่เป้าหมายของหมวย ไม่ได้อยากรีบมาเอาไข่สิบแผงไปส่งเจ๊ปากมากตามบัญชาของเตี่ยหรอก เธออยากเจอเฮียไข่มากกว่า                พอจอดไอ้แก่ได้ ก็ไปด้อม ๆ มอง ๆ หน้าโกดัง กวาดสายตาซ้ายขวาก็ไม่เห็นแม้เงาของคนที่อยากเจอ จึงตีเนียนทำเป็นหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาคุยคนเดียว แล้วเดินเรื่อย ๆ ไปยังหน้าประตูรั้วทางเข้าบ้านหลังใหญ่ แต่ก็ต้องสะดุ้งเฮือกเมื่อเสียงของลุงคนหนึ่งร้องทัก                “มาหาใครเหรอหนู”                “อ่า”                เธอละมือจากโทรศัพท์ ยิ้มเจื่อนพลางคิดคำโกหก                “อ้าว นี่หนูคนเมื่อคืนที่มาส่งไข่ผิดซอยใช่มั้ย?”                “ชะ ชะ ใช่ค่ะ”                ที่แท้ก็ลุงคนเมื่อคืนนี้เอง                “ไปส่งไข่ถึงที่รึเปล่าหนู”                “ถึงค่ะลุง” ทั้งที่เธอแอบนึกในใจว่าเกือบจะไม่ถึง “ลุงจำหน้าหนูได้ด้วยเหรอคะ”                “ลุงแค่คุ้น ๆ แล้วนี่มาเอาไข่เหรอ เอาเยอะมั้ย ให้รถที่นี่ไปส่งก็ได้”                “มาเอาแค่ไม่กี่แผง รีบไปส่งลูกค้าค่ะ พอดีที่หน้าร้านเหลือไม่พอ เมื่อเช้ามีคนมารับไข่หลายเจ้าเลยค่ะ...แต่ล๊อตใหญ่ เห็นเตี่ยบอกว่าโทร.มาออเดอร์กับโกดังไว้แล้ว”                ปากก็พูดเจื้อยแจ้วกับลุงตรงหน้า แต่สายตากลับกวาดมองไปทั่วบริเวณเพื่อมองหาใครอีกคน                “อ่อ งั้นเดี๋ยวลุงจัดการให้นะ”                “แต่วันนี้คนเยอะนะคะ” เธอไม่เสียเวลานอกประเด็นนาน พุ่งเป้าถามในสิ่งที่อยากรู้ “ว่าแต่ตอนนี้ เฮียไข่ไม่อยู่เหรอคะ”                ลุงอมยิ้ม “อ่อ ไม่อยู่น่ะ ออกไปติดต่องานกับลูกค้าแต่เช้าละ อีกเดี๋ยวก็คงกลับ ว่าแต่หนูมีอะไรรึ ถึงได้ถามหาเจ้าไข่มัน”                หมวยได้ที จึงถามโง่ ๆ ออกไป เพราะคิดว่าคุณลุงตรงหน้าคงจะเป็นคนงานในโกดังแห่งนี้                “ว่าแต่ลุงทำงานที่นี่มานานรึยังอ่ะคะ ทำไมหนูไม่เคยเจอหน้าลุงเลย”                “ลุงอยู่มานานแล้วหนู แต่ส่วนใหญ่ลุงจะดูแลฟาร์มไข่แถวศาลายาโน่น ส่วนที่โกดังนี่ ลุงก็มาอยู่บ้าง”                “ที่แท้ ลุงก็ทำงานโกดังนี้มานาน ว่าแต่ตอนนี้ พ่อของเฮียไข่อยู่มั้ยอ่ะคะ”                สายตาคนถูกถามเป็นประกาย มุมปากยิ้มน้อย ๆ ด้วยความเอ็นดู “ว่าแต่หนูถามทำไมเหรอ”                หมวยสูดลมหายใจเข้าเต็มปอด เอาวะ เป็นไงเป็นกัน รักแท้ของหมวยต้องรุกจีบ เดินหน้าอย่างเดียว จึงกลั้นใจพูดออกไปไม่ลีลา                “ลุงจะว่าอะไรมั้ยคะ ถ้าหนูจะบอกว่า หนูอยากเจอเฮียไข่”                “อย่าบอกว่าหนู ชอบ...”                ลุงยังไม่ทันเอ่ยปาก หมวยก็ทำตัวบิดตัวงอเพราะเขิน รีบจุปาก กลัวลุงเอ่ยเสียงดัง                “ลุงอย่าบอกใครนะคะ นี่เป็นความลับของหนูกับลุงสองคน”//////////////////////////////////////////