“พี่ชายบอกแล้วว่าอาชีพมือปืนมันต้องคิดนอกกรอบบ้างเอาเป็ว่าเดียวจะสาธิต cool shot ให้ดูละกันนะ”
วัตสันกล่าวด้วยความภาคภูมิใจก่อนจะนำเมอบิอุสและกูมิโฮไปห้องที่สามในห้องนี้มีอาวุธปืนมากกว่าที่โชว์อยู่ด้านนอกซะอีก แล้วมีทุกแบบั้แ่ปืนคาบศิลายันปืนบาซูก้ากระบอกใหญ่
ตรงมุมนึงของห้องมีหุ่นรูปคนใส่ชุดคาวบอยแบบวัตสันแต่เป็สีดำและมีผ้าสามเหลี่ยมผืนใหญ่สีแดงคาดปิดปากอยู่แถมในมือของหุ่นตัวนั้นมีปืนกระบอกเล็กๆ ที่เล็งไปด้านหน้าอีกด้วยวัตสันเดินไปหยิบปืนพกธรรมดากระบอกสีดำออกมาจากชั้นแล้วยิงไปที่หุ่นตัวนั้น ะุปืนธรรมดาจากปืนธรรดาพุ่งเข้าที่ตัวของหุ่นอย่างแม่นยำพร้อมกับค่าเสียดายที่แสนธรรมดา
30
“นี่เป็ความแรงมาตรฐานปืนพกธรรมดา”
“แต่ถ้าเราใช้ท่า cool shot แบบนี่ ”
วัตสันเอานิ้วก้อยยัดเข้าไปในรูจมูกตัวเอง 1 ข้อนิ้ว อ้าปากกว้างแล้วยังจ้องไปยังนิ้วก้อยส่วนที่เหลือคนตาดำทั้งสองข้างของเขาอยู่ติดกันแล้วค่อยยิงปืนใส่หุ่นตัวนั้น
“อูอ็อต (Cool shot)”
ะุปืนนัดนั้นพุ่งไปอย่างอ่อนแรงด้วยความเร็วที่มองเห็นด้วยตาเปล่าได้ ไปยังกลางศีรษะของหุ่นด้านหน้าเมอบิอุสยังแอบลุ้นอยู่ว่ามันอาจจะสร้างความเสียหายได้มหาศาล ทว่าแม้แต่เสียงปะทะก็ยังดังดูอ่อนแรงอย่างเห็นได้ชัดเจน
10
ตัวเลขที่มากกว่าหลักหน่วยแค่นิดเดียวเด้งออกมาจากหุ่นตัวนั้นเมอบิอุสที่แอบลุ้นอยู่ถึงกับหงายหลังกลางอากาศทันที เพราะคิดไม่ถึงว่าท่าไม้ตายที่เขาได้รับมันจะแรงขนาดนี้
“อะไรกัน !ทำไมยิ่งใช้มันยิ่งเบาลงล่ะครับ ไหนบอกว่ามันดีจนระบบเอาไปซ่อนถ้าท่าไม้ตายแบบนี้ผมว่าผมตายก่อนมากกว่า”
เมอบิอุสพูดด้วยความหัวเสียพร้อมกับคิดว่าหรือว่าการเปลี่ยนอาชีพครั้งนี้ มันจะไม่มีอะไรดีขึ้นเลยจริงๆวัตสันที่กลับมามาดเข้มเหมือนเดิมแล้วหันมายิ้มให้ชายหนุ่มด้านหลัง
“น้องชายลองทำท่าที่น้องชายคิดว่าตัวเองเท่ที่สุดตอนยิงปืนดูเื่แบบนี้มันต้องลองด้วยตัวเอง”
วัตสันบอกก่อนที่จะโยนปืนกระบอกเดียวกันนั้นให้เมอบิอุสที่นิ่งไปพักหนึ่งก่อนจะเอามือขวาที่ถือปืนไขว้หลังแล้วยิงออกไปพร้อมกับใช้ความสามารถไปด้วย
“cool shot”
50
“เอ่อ... ความแรงของมันยังไม่ค่อยประทับใจเท่าไรนะครับ”
เมอบิอุสส่ายหัวให้กับไม้ตายของเขาอีกครั้ง ถ้าต้องใช้พลังเวทมนตร์ทั้งหมดในการยิงปืนนัดเดียวเพื่อได้ความแรงเพิ่มขึ้นมาแค่นี้ เขาขอยิงมั่วๆยังดีกว่าอีก
“จุ จุ จุ”
วัตสันชูนิ้วชี้ของเขาขึ้นมาของจะส่ายมันไปมาซ้ายขวาตามจังหวะที่เขาสร้างขึ้นเอง
“นั้นเป็การใช้ที่ผิดวิธีเดี๋ยวพี่ชายจะแสดงให้ดูเองว่า coolshot จริงๆเป็ยังไง”
เมื่อวัตสันพูดจบก็ยื่นมือไปขอปืนคืนจากเมอบิอุสแล้วล้วงมือไปหยิบเหรียญสีทองออกมาจากกางเกงห้องนี้เป็ห้องสาธิตความสามารถ ดังนั้นแล้วจึงใช้ทุกความสามารถโดยไม่มีดีเลย์หรือการหน่วงเวลาแม้แต่น้อย
“จงดูและจดจำเอาไว้”
เขาพูดพร้อมกับดีดเหรียญในมือไปด้านหลังลงไปยังตู้เพลงแบบโบราณที่ตั้งอยู่ด้านหลังของเขา แล้วเพลงแบบตะวันตกเข้ากับบรรยากาศก็ดังขึ้น
แต่ว...แตว..แตว.แต้ว.แตว
“หึ!วันนี้เ้าโชคร้ายเหลือเกิน ที่บังเอิญมาพบกับข้า วัตสันมือปืนหนุ่มรูปงานผู้พิทักษ์เมืองเกตเวย์ ทาวน์”
วัตสันพูดขณะที่ยืนใช้ข้างตัวพิงกำแพงั้แ่เมื่อไรไม่ทราบได้เขาใช้ปืนพกสีดำดันปลายหมวกขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะก้าวเดินมาที่ตรงหน้าของหุ่นตัวนั้น
“จงหวาดกลัวเข้าไป ะุแห่งความยุติธรรมที่ไม่เคยพลาดเป้านี่ไม่เคยปราณีคนผิด”
วัตสันเอามือชูขึ้นฟ้าแล้วกำมือก่อนจะเอาลงมาที่หน้าอกอย่างช้าๆ
“สายลมที่พัดผ่านได้กระซิบบอกความชั่วทั้งหมดที่เ้าทำมา”
มืออีกข้างของเขาทำท่าเหมือนจะคว้าเอาลมที่เพิ่งพัดผ่านไปเมื่อกี้จริงๆ
“จงรับกรรมซะเถอะเ้าโจรร้าย Cooooooooooooooooooooooollllllll….”
ขณะที่วัตสันพูดคำว่า cool เขาก็เหวี่ยงมือเป็วงกลมตามเข็มนาฬิกาไปด้วยน่าแปลกที่ปลายปืนมันค่อยๆเื่แสงสีขาวสว่างมากขึ้นเรื่อยๆ ตามการหมุนของแขนเขาเมื่อหมุนครบรอบวัตสันก็เล็งยิงมาข้างหน้าแล้วยิงหุ่นตัวนั้นทันที
“Shooooooooooot”
แสงสว่างจ้าออกจากปลายปืนพุ่งไปยังหุ่นที่เหมือนจะมีรูปเหงื่อเพิ่มขึ้นมาตอนไหนไม่รู้ะุที่ส่องแสงสีขาวสว่างจ้า พุ่งออกจากปากกระบอกปืนไปยังเป้าหมาย เสียงของการปะทะนั้นดังราวกับเสียงะเิลมมหาศาลพัดออกมาจากจุดปะทะจนหมวกของวัตสันปลิว แต่คาวบอยหนุ่มก็คว้ามันเอาไว้ได้
3,500
“หา !!!”
เมอบิอุสถึงกับอุทานเสียงดังเมื่อเห็นตัวเลขที่เด้งออกจากตัวของหุ่นตัวนั้นเขาไม่คิดเลยว่ามาทำท่าแบบนั้นจะช่วยให้การโจมตีแรงขึ้นได้แบบนี้ตอนนี้ที่หัวของหนุ่มมีะุปืนที่ส่องแสงสีขาวฝังเอาไว้อยู่
“เท่จังเลยคุณวัตสัน”
จิ้งจอกสาวมองวัตสันตาเป็ประกายเหมือนเด็กๆมองการแสดงฮีโร่ห้าสีตามสวนสนุกพร้อมกับจินตนาการว่าถ้าเมอบิอุสใช้จะออกมาเป็ยังไง
“นี่มันแรงพอกับท่าไม้ตายของมิโฮเลย แถมปืนนั้นยังมีพลังเริ่มต้นแค่ 30 เนี่ยนะครับ”
เมอบิอุสอ้าปากค้างก่อนทำตา ปริบ ปริบกับความแรงของท่าไม้ตายนี่ก่อนจะฉุกคิดอะไรได้บางอย่าง
“ยังไม่หมดนะดูนี่”
หลังจากวัตสันยิงเสร็จแล้วก็หันกลับมาพร้อมกับพูดว่า
“โทษจากกรรมของเ้าคือโทษตายสถานเดียว”
พร้อมกับยิ้มให้เมอบิอุส ฟันสีขาวส่องประกายจนเมอบิอุสต้องยกมือขึ้นบัง ทันใดนั้นเองะุสีที่ฝังอยู่บนหัวของหุ่นก็ะเิออกอย่างแรงกลายเป็ลูกไฟลูกใหญ่ที่เกือบขึ้นไปถึงหลังคาสูงสามชั้นเลยทีเดียว
500
ท่าไม้ตายสุดแปลกประหลาดที่วัตสันคิดขึ้นมานี้จะแบ่งการโจมตีเป็สอง่นั้นคือ่ที่ะุโดนเป้าหมาย และ่ที่ะุนัดนั้นะเิออกด้วยการโพสท่าจบ
“ยังแรงได้อีกนะนี่ยังไม่ Coolที่สุดนะนี่เป็ไงน้องชายพี่บอกแล้วว่าของมันแรง”
วัตสันหันมาบอกเมอบิอุสอย่างภาคภูมิใจในท่าไม้ตายที่ตัวเองคิดขึ้น
“แล้วถ้าสู้กับศัตรูจริงๆเขาจะมายืนรอให้พี่ได้สร้างความ Coolก่อนที่จะได้ยิงเหรอครับ”
เมอบิอุสนึกสิ่งที่ค้างคาใจของเขาออกแล้วเมื่อวัตสันได้ยินก็นิ่งไปพลางคิดว่า มิน่าล่ะ ตอนใช้ให้พวกเกมมาสเตอร์ดูมันถึงยอมให้เอาท่านี้มาลงทะเบียนกับระบบเพราะงี้นี่เองเขากลืนน้ำลายอย่างแรงก่อนจะรีบเปลี่ยนเื่ทันที
“เื่หยุมหยิมอย่าไปใส่ใจเลยมาการทดสอบสุดท้ายดีกว่าที่ผ่านมาเ้าเมอบิอุสทำได้ดีมากเลยนะข้าว่าคำใบ้ที่จะบอกเ้าตอนแรกข้าคงได้บอกแล้วล่ะไม่ต้องห่วงนะข้าถูกชะตาเ้านะนี่เดี๋ยวของกำนัลที่บริษัทจะมอบให้ข้าจะให้เ้าเยอะเป็พิเศษเลยแล้วจำไว้ด้วยว่าท่า cool shot นี่เวลาเ้าใช้ไม่ต้องบอกว่าข้าเป็คนคิดนะเข้าใจไหมไอ้น้องชาย”
วัตสันเอาสีข้างเข้าถูกับความจริงพร้อมนั้น แล้วยังติดสินบนพร้อมกันอีกด้วยทำให้หมดมาดพี่ชายสุดเท่ไปเลยแม้เมอบิอุสจะรู้สึกว่ามันไม่เท่ั้แ่แรกแล้วก็เถอะ
“แล้วผมต้องทำยังไงครับ”
เมอบิอุสถามพร้อมทั้งเดาว่าคงจะต้องเกี่ยวข้องกับปืนที่แขวนอยู่บนผนังห้องแน่ๆเลยแล้วเขาก็เดาไม่ผิด
“จงเลือกปืนที่เหมาะสมกับตัวเองที่สุดไปหนึ่งกระบอกใช้ได้แต่สายตาและสัญชาตญาณของตัวเ้าเองเมื่อเ้าเลือกปืนกระบอกไหนแล้วให้ลองยิงใส่หุ่นดู ถ้ายิงออกเ้าเอาไปได้เลย ง่ายๆแต่คนผ่านนั้นน้อยยิ่งกว่าน้อยแต่ถึงเ้าไม่ผ่านบททดสอบนี่ก็ยังได้เป็มือปืนอยู่ดีเพราะว่าเ้าผ่านสองจากสามการทดสอบแล้วเข้าใจนะ”
วัตสันบอกก่อนนั่งรอที่โซฟาริมกำแพงเพราะปกติการทดสอบนี่กินเวลานานเลยทีเดียว
เมอบิอุสค่อยๆพิจารณาตัวเองว่าเขามีอะไรบ้าง ความแม่นยำของเขาต่ำมากคงต้องเอาปืนที่รัวๆหน่อยพลังป้องกันนี่ก็ต่ำเหมือนกัน แถมพลังชีวิตยังน้อยอีกด้วยคงเอาปืนกลหนักไปไม่ได้เขายืนอยู่ตรงหน้าปืนกลเบามากมายสายตา พิจารณาหาปืนที่เขารู้สึกว่าใช่
วัตสันพยักหน้าพอใจกับการตัดสินใจที่ดีของชายหนุ่มปืนที่เหมาะกับเมอบิอุสอยู่แถวๆตรงหน้าเขานั้นเองแต่หลังจากนี้จะเป็ส่วนที่ยากแล้ว
“อย่าลืมว่าโลกใบนี้คืออะไรใช่ว่าปืนที่ดูทันสมัยจะดีแล้วปืนโบราณจะไม่ดีหรอกนะ”
วัตสันแนะนำเมอบิอุสเพิ่ม เมอบิอุสมองไปรอบๆจนสะดุดตากับปืนกระบอกหนึ่งมันเป็ปืนที่ส่วนลำกล้องและกระบอกปืนเป็สีดำพานท้าย ประกับและที่จับเสริมตรงกลางค่อนไปข้างหน้าทำจากไม้สีน้ำตาลเข้มแมกกาซีนของปืนเป็ทรงกลมแบนๆอยู่ระหว่างประกับและที่จับเสริม
ปืนนี้แตกต่างจากปืนกระบอกอื่นตรงที่มันมีริ้วรอยไปทั้งอันเหมือนผ่านการใช้งานมามากแถมมีกลิ่นกลิ่นที่เขาคุ้นเคยมันคือกลิ่นของกูมิโฮที่ออกมาจากตรงพานท้ายปืนเขาเองก็ไม่รู้ว่าเขาคิดไปเองรึเปล่าแต่เขาได้กลิ่นนี้เพียงแค่แว่บเดียวเท่านั้นในที่สุดเขาตัดสินใจหยิบปืนกระบอกนี่ลงมา
“น้องชายนั่นมัน...”
วัตสันลุกขึ้นยืนทันทีที่เมอบิอุสหยิบปืนกระบอกนั้นเขาตะลึงเพียงชั่วครู่ก่อนจะกลับมาเป็ปกติแล้วชี้มือไปทางหุ่นตัวเดิมที่เหลืออยู่แค่ครึ่งตัว
“ลองยิงดูเลยน้องชาย”
“ครับ”เมอบิอุสหยิบปืนมาถือโดยเอารักแร้หนีบพานท้ายไว้มือขวากำประกับปืนมือซ้ายจับที่จับเสริมเขารู้สึกว่าปืนนี่น่าจะยิงง่ายเพราะว่าการที่ออกแบบมาให้จับแบบนี้ทำให้ความมั่นคงเพิ่มขึ้นแต่ความคล่องตัวลดลงไม่มากเมอบิอุสเอาปืนไปจ่อหุ่นตัวร้ายตัวนั้นก่อนจะเหนี่ยวไกด้วยนิ้วของเขา
เสียงปืนถี่ดังขึ้นชุดหนึ่ง ขณะที่พ่นลูกะุจำนวนหนึ่งออกมา
35*5
เมอบิอุสดีใจจนเก็บรอยยิ้มไว้ไม่อยู่ในที่สุดเขาก็ได้อาวุธคู่ใจที่เหมาะมือเขามากๆแล้วแต่ถ้าเขาคิดให้ดีแล้วมันอาจจะเป็ความยุติธรรมของระบบก็ได้
‘ท่านได้รับปืน Thomson m1927A-1custom’
เมอบิอุสดูรายละเอียดปืนทันที
หน้าต่างรายละเอียดไอเทม
ชื่อ
Thompson m1927A-1 custom ????????????
ระดับ,ประเภท,ธาตุ
4,ปืนกลเบา,ไม่มี
ความคงทน
200/200
ข้อมูลจำเพาะ
พลังโจมตี(ะุมาตรฐาน) 35
ความเร็วในการยิง 90นัด/นาที
บรรจุะุได้ 151 นัด
ความสามารถพิเศษ
ความสามารถพิเศษ ไม่สนพลังป้องกันของศัตรู 50
หมายเหตุ
???????????????????????????
“ขอบคุณครับคุณวัตสันผมชอบมากๆเลย”
เมอบิอุสขอบคุณวัตสันเป็การใหญ่ คาวบอยหนุ่มได้แต่ยิ้มรับก่อนนำทั้งสองคนไปยังทางออกเมอบิอุสได้ดูดปืนเข้าไปในมือซ้ายเพราะคิดว่าแบบนี้เวลาเกิดอะไรขึ้นจะได้เร็วกว่าหยิบจากกระเป๋าเมื่อวัตสันเดินมาถึงทางออกก็ได้ให้ของกำนัลของบริษัทกับเมอบิอุสโดยอธิบายว่าต้องให้ได้อาชีพก่อนถึงจะได้รับ เพื่อให้ได้ของที่เหมาะกับอาชีพของผู้เล่นนั่นเอง
ปืนพกธรรมดา 1 กระบอก
ะุธรรมดา 500 นัด
เงิน 3000 เรียว
น้ำยาเพิ่มพลังชีวิต(สีแดง)ขวดเล็ก 20 ขวด
น้ำยาเพิ่มพลังเวทมนตร์(สีน้ำเงิน)ขวดเล็ก 20 ขวด
น้ำยาแก้อาการเหนื่อย(สีเหลือง)ขวดเล็ก 20 ขวด
กระโจมที่พักขนาดเล็ก 3 อัน
“ขอให้น้องชายโชคดีนะพี่ชายแนะนำว่าเมื่อน้องชายพร้อมแล้วก็ลอดถ้ำแห่งโชคชะตาเพื่อเริ่มผจญภัยครั้งใหม่ได้เลยส่วนความลับเื่ในวงเล็บของโชคนั้นจงตามหาคนชื่อ คอสมอส” วัตสันแนะนำเมอบิอุส
“ถ้ำแห่งโชคชะตาเหรอครับ”
เมอบิอุสทวนสิ่งที่เขาเพิ่งได้รับรู้ถ้ามันเป็ถ้ำที่ต้องพึ่งโชคจริงๆก็เหมือนจะเป็ถ้ำโชคชะตาร้ายสำหรับเขาแล้วหวังว่าจะไม่กลายเป็ถ้ำชะตาขาดละกัน
“มันเป็ทางเดียวที่จะออกจากหุบเขามือใหม่น่ะข้างในถ้ำเป็มิติพิเศษที่มีทางแยกมากมายแต่ไม่ว่าทางไหนมันก็ถึงทางออกเหมือนกันเพียงแต่ว่าอาจจะไปออกที่เมืองทางเหนือสุด หรือใต้สุดก็ได้ ไม่มีใครรู้หรอกหาไม่ยากหรอกอยู่ในป่าสนแดงเอง เอาละน้องชายเดี๋ยวพี่ต้องกลับไปทำงานเอกสารต่อแล้วโชคดีอีกรอบ” วัตสันบอกลาเมอบิอุสและกูมิโฮ
“ขอบคุณในทุกสิ่งครับพี่แล้วผมจะมาหาพี่ใหม่นะครับ” เมอบิอุสบอกลา
“ครั้งหน้าเราจะกินไอ้น้ำสีแปลกๆขวดนั้นให้ได้เลย”
จิ้งจอกสาวสัญญากับตัวเองส่วนเมอบิอุสก็ได้แต่หัวเราะในความน่ารักของคู่หูของเขาก่อนจะเดินทางต่อไปเมื่อเมอบิอุสและกูมิโฮเดินหายไปกับกลุ่มคนเล่นเมืองมือใหม่นี้แล้ว วัตสันก็เดินมาหยุดที่หน้ารูปของชายแก่รูปใหญ่อีกครั้ง
“ผมเชื่อนะครับว่าบอสเป็คนเลือกเ้าหนูนั้น”ก่อนจะเดินเข้าห้องส่วนตัวของเขาไป
เมอบิอุสเดินตรงไปยังตลาดทันทีเพื่อหาซื้อะุปืนเพิ่มพลางเปิดหน้าต่างสถานะแบบย่อออกมาดูไปด้วย
หน้าต่าง : สถานะ(ย่อ)
ชื่อ
เมอบิอุส
ระดับ,อาชีพ
10,มือปืน
พลังชีวิต,พลังเวทมนตร์
450/450,160/160
เมอบิอุสดูสถานะของเขาอย่างพอใจอย่างน้อยพลังชีวิตกับ พลังเวทมนตร์ ก็เพิ่มขึ้นมากเขาคงพอที่จะเอาตัวรอดได้แล้วแต่หนทางเพื่อชนะานั้นมันไกลเหลือเกินตอนนี้เขาจึงต้องเอาใจใส่ของสำคัญใกล้ตัวเขาก่อนก่อนที่จะมองไปยังกูมิโฮที่กำลังมองหน้าเขาอยู่นั่นเอง แล้วทั้งสองก็เดินท่ามกลางแสงแดดสีส้มจนไปถึงตลาด
“เมอบิอุสเราจะไปไหนกันต่อเหรอ”
จิ้งจอกสาวถามขณะที่ถือขนมสายไหมไว้ในมือขณะที่เมอบิอุสกำลังง่วนกับการซื้อะุปืน
“ไปป่ามายากันมิโฮน่าจะคิดถึงแม่มากๆแล้วนินา”
เมอบิอุสตอบพร้อมกับยิ้มอย่างอบอุ่นให้จิ้งจอกสาว
“เอาล่ะ มิโฮเอาม้วนคาถากลับป่ามายาออกมาแล้วแล้วพวกเราไปกันเลยดีกว่า”
เมอบิอุสที่จำได้ว่าจิ้งจอกสาวได้เสกตำรานี้มาจากขนเส้นหนึ่งของเธอถามกูมิโฮแต่สาวสวยกลับหันมาส่ายหน้าอย่างจนใจ
“เราเองก็คิดถึงท่านแม่มากๆเหมือนกัน แต่ม้วนคาถานั้นหมดแล้วล่ะตอนจะออกมาจากป่ามายาเราพกมาแค่อันเดียวเองเพราะคิดว่าจะกลับพร้อมกับเสี่ยวฉวนเลย”
กูมิโฮยิ้มหวานเมื่อได้ยินเื่ที่เมอบิอุสจะพาเธอกลับไปยังบ้านของเธอแม้หนทางจะค่อนข้างไกลแต่มันก็น่าจะเป็การเดินทางที่สนุกดี
“แล้วเดินเท้าไปได้รึเปล่ามิโฮ ซื้ออะไรไปฝากแม่ของมิโฮด้วยก็น่าจะดีนะ”
เมอบิอุสถามพร้อมกับเก็บะุมือจำนวนมากใส่ในมือซ้ายของเขาโดยไม่ให้ใครเห็น
“ลอดถ้ำแห่งโชคชะตาไปนั่นล่ะ แต่ไม่ต้องห่วงเราจำทางได้”
มิโฮตอบแล้วก็ช่วยเลือกของที่จะเอาไปฝากแม่และน้องสาวของเธอเหมือนกัน มิโฮกวาดสายตาไปทั่วแผงสินค้าในตลาดก่อนที่จะมองไปยังแผงร้านค้าร้านหนึ่ง
“เอาไอ้พวกน้ำยาหลากสีนี่ไปสิเมอบิอุสเพราะว่าป่ามายามีแต่น้ำธรรมดาเท่านั้นถ้าเอาพวกน้ำนี่ไปแม่ต้องดีใจมากๆแน่ๆเลย”
กูมิโฮตอบเสียงใสท่าทางกระตือกระตือรือร้นของจิ้งจอกสาว ทำให้เมอบิอุสยิ้มออกมาอย่างไม่รู้ตัว
“อือ ได้สิ”
เมอบิอุสที่คิดว่าแม่ของจิ้งจอกสาวก็น่าจะนิสัยคล้ายๆกันการเอาของกินไปฝากนี่น่าจะเหมาะที่สุดและดูเหมือนน้ำยานี่เองที่ทำให้กูมิโฮลดความอยากกินเขาลงมาก น่าจะใช้ได้ผลกับแม่ของเธอด้วยเช่นกันจึงเดินไปยังร้านที่ขายน้ำยาราคาส่ง
เพราะว่าเมอบิอุสหมดเงินไปกับะุเยอะมากเนื่องจากราคาะุอยู่ที่นัดละ 1 เรียวซึ่งนับว่าแพงมากถ้าเทียบกับอัตราการยิง90นัดต่อนาที ในที่สุดเขาก็เดินมาถึงร้านค้าที่ขายน้ำยาหลากสีราคาส่งเพียงแค่เมอบิอุสเดินมาหน้าร้านแม่ค้าเ้าของร้านก็ขายของทันที
“ปกติขวดละ 100เรียว แต่ถ้าซื้อ 30 ขวดขึ้นไปเหลือแค่ขวดละ 80เรียว เอากี่ขวดดีคะ”
แม่ค้าขายน้ำยาแนะนำโปรโมชั่นของร้านเมอบิอุสเห็นว่าเป็ราคาที่ถูกมากๆ เขาจึงซื้อน้ำยาสีแดง 30 ขวด สีฟ้า 10ขวด สีเหลือง5ขวดเรียงความลำดับที่เขาคิดว่าสำคัญเมื่อเก็บจะเหลือบไปมองของที่ร้านค้าขายเครื่องประดับที่ตั้งอยู่ติดกัน
“อันนี้เท่าไหร่ครับ” เมอบิอุสหยิบของอย่างหนึ่งจากแผงขึ้นมาดู
“อันนั้น 500 เรียวคะ ทำมาจากไม้อย่างดีเลยซื้อตอนนี้แถมกำไลข้อมือเพิ่มความแม่นยำ 1 ด้วยนะคะ”
แม่ค้าตอบพร้อมทั้งโฆษณาขายของนั้นทันที เขาเป็คนไม่คิดมากอยู่แล้วถูกใจก็ซื้อเลยเมอบิอุสจึงซื้อของสิ่งนั้นมาด้วย แม้ความแม่นยำ 1อาจจะดูไปของไร้ค่าแต่มันเท่ากับว่าเมอบิอุสยิงปืนแม่นขึ้นอีก 10%จากเดิมเลยทีเดียวเขาใส่กำไลที่ดูเหมือนสายรัดข้อมือนั้น ก่อนจะเรียกให้จิ้งจอกสาวถือไอติมอยู่ให้เดินตามเขาไป
แม้ว่าดวงอาทิตย์เพิ่งลับขอบฟ้าไปไม่นานแต่เมอบิอุสและกูมิโฮก็เข้าพักในโรงแรมเดิมแล้วเพราะพรุ่งนี้พวกเขาตั้งใจที่จะไปถ้ำแห่งโชคชะตาเพื่อพาจิ้งจอกสาวไปเยี่ยมแม่ของเธอั้แ่เช้า
9K
