หญิงสาวตัวเล็กรูปร่างสมส่วน เย้ายวนตาเย้ายวนใจ ดึงดูดต่อเพศตรงข้ามที่ได้พบเห็น ไม่ใช่เพียงแค่รูปร่างเพียงเท่านั้นที่เย้ายวน ใบหน้ารูปไข่ ดวงตากลมโตราวกับตากวาง ที่มีขนตาเป็แผงยาวงอน รับกับจมูกโด่งรั้น ที่เข้ากันกับปากบางจิ้มลิ้มพอดิบพอดี ก็ยิ่งทำให้ขับแรงดึงดูดมากขึ้น จนต้องสะดุดั้แ่แรกพบเลยก็ว่าได้
แต่คนพวกนั้นไม่ได้ทำให้ บุรัสกร อลิส ฟาเรนเซียส รู้สึกภาคภูมิใจเลยสักนิด เพราะคนที่เธอ้าอยากให้สะดุดตาต้องใจ กลับไม่แม้แต่จะเหลือบแลมาสนใจเธอเลยสักนิด เขาทำราวกับเธอเป็เพียงผู้หญิงสาวสวยธรรมดาทั่วๆไปคนหนึ่งเท่านั้นเอง แถมเขายังทำเ็าใส่เธอด้วยอีกต่างหาก
“นี่เธอว่าชุดนี้เป็ไง?”
บุรัสกร หรือที่คนสนิทชิดเชื้อต่างพากันเรียกขานสั้นๆ ว่า ‘อลิส’ เอ่ยเสียงหวานๆถาม เจสก้า เพื่อนสนิทของตัวเอง ขณะหยิบชุดราตรีสีแดงเพลิง เซ็กซี่ ขึ้นมาทาบกับตัว เพื่อให้เพื่อนดูว่าเหมาะกับเธอหรือไม่อย่างไร
ซึ่งบุรัสกร เป็ลูกครึ่งไทยไอริช เธอได้ความสวยของแม่ผสมกับความหล่อของพ่อมาคนละครึ่ง จึงทำให้เธอสวยหวานแบบไทยๆ ผสมความคมคายของยุโรป แต่นิสัยอันดื้อรั้น เอาแต่ใจ ไม่ยอมใคร มั่นใจในตัวเองสูง ซี่งได้มาจากการอบรมสั่งสอน ที่ทั้งพ่อและแม่ แถมพี่ชาย คอยเอาอกเอาใจ และตามใจอยู่เป็นิจ
“มันดูเซ็กซี่มากเลยนะ เธอคิดจะใส่ชุดนี้จริงๆเหรอ?”
“อืม... ใช่แล้ว”
เจสก้าเห็นชุดราตรีที่บุรัสกรทาบให้ดู ที่ดูจะเปิดตรงโน้นนิดตรงนี้หน่อย ก็ให้รู้สึกเข็ดฟันแทน เพื่อนจะอะไรขนาดนั้น จึงได้ถามเพื่อความแน่ใจว่ากล้าใส่ชุดนี้จริงๆ เจสก้าได้รับคำตอบหนักแน่นออกมาจากปากบางจิ้มลิ้มของเพื่อนทันที
ที่บุรัสกรเลือกหยิบชุดนี้มาใส่ เพราะเธออยากยั่วและอยากจะดูปฏิกิริยาของใครบางคน ว่าจะเกิดอาการเช่นไรบ้าง แต่จริงๆเธอก็ได้รู้ได้เห็นมาตลอดที่เจอหน้ากัน ว่าเขาไม่มีปฏิกิริยาอะไรให้เลยสักนิด จะมีก็แต่ใบหน้านิ่งเรียบเฉย แวตาเฉยชาไม่แสดงอาการยินดียินร้ายอะไรออก แต่เธอก็อยากทำอย่างนี้อะนะ เพราะเธอชอบเขาและอยากให้เขารู้สึกอะไรกับเธอบ้าง
“ใส่ชุดนี้ไม่กลัวพี่ชายเธอจะไม่ชอบใจเอาเหรอ?... พี่ชายเธอยิ่งหวงเธอมากอยู่ด้วยนะ”
ที่เจสก้าพูดเปรยๆไปเช่นนี้ก็เพราะ เซนอล พี่ชายของบุรัสกรเป็ประเภทที่หวงน้องสาวเป็อย่างมาก แต่ถึงจะหวงเพียงใด ก็ไม่เคยที่จะขัดใจน้องสาวสุดที่รักคนนี้ได้สักครั้ง ทำเพียงแค่บ่นเป็หมีกินผึ้ง และคอยตามติดไม่ห่าง คอยเป็ไม้กันหมาอะไรประมาณนั้น
“ไม่ชอบใจแล้วไง พี่ชายฉันห้ามฉันได้ซะที่ไหนกันล่ะ เธอก็เห็นอยู่ทุกครั้งไม่ใช่เหรอ”
บุรัสกรพูดกับเจสก้า ด้วยสายตาเปล่งประกายแห่งความกระตือรือร้น อยากจะรู้นักว่าหากเธอสวมชุดนี้ไปอยู่ต่อหน้าผู้ชายตัวโตคนนั้นแล้ว เขาจะยังทำเมินเฉย เ็า ใส่เธออีกหรือเปล่า มันเป็อะไรที่น่าสนุกและลุ้นๆ ไปพร้อมกันเลยทีเดียว
“ที่จะใส่ชุดนี้ไปงาน อย่าบอกนะว่าเธอจงใจจะไปยั่วบาร์ธาซ่าร์น่ะ?”
“สมแล้วที่เป็เพื่อนสนิทของฉัน ฉันอยากจะรู้นักว่าเขาจะมีปฏิกิริยาอะไรหรือเปล่า หากว่าฉันใส่ชุดนี้ไปยืนอยู่ต่อหน้าเขา”
เจสก้าได้ยินคำพูดของเธอ ก็ต้องกลอกตามองบน ที่บุรัสกรช่างมีความพยายามอะไรเช่นนี้ ขนาดว่าเคยทำอะไรมาไม่รู้นักต่อนักแล้ว เขาก็ยังหน้านิ่งไม่มีความรู้สึกใดๆ ให้เห็นเลยสักนิด ยังจะดื้อแพ่ง ไปตามตื๊อ ไปทำโน่นนี่นั่นให้เขาเห็นอยู่เรื่อยๆ ดีเท่าไรแล้วที่เขาไม่ต่อว่าแรงๆน่ะ แต่คงจะว่าแรงไม่ได้หรอก เพราะยังไงเสีย บุรัสกรก็ได้ชื่อว่าเป็น้องสาวสุดที่รักของเพื่อน
“เธอรอแป๊บนะ ฉันไปเปลี่ยนชุดก่อน”
บุรัสกรพูดตบท้าย ก่อนจะถือชุดราตรีสีแดงเพลิงอันแสนเซ็กซี่ เข้าไปในห้องแต่งตัว ผ่านไปประมาณสิบนาทีได้จึงเดินนวยนาดออกมา ด้วยท่าทางราวกับนางพญา เพื่อให้เจสก้าได้ดู
O_O
“มันโป๊มากเลย ฉันว่าเธอไปใส่ชุดอื่นดีไหม เดี๋ยวพี่ชายเธอจะกินหัวฉันเอา”
เจสก้าเห็นแล้วยังต้องกลืนน้ำลายลงคอ เพราะจากที่เห็นตอนยังไม่ใส่ มันก็เซ็กซี่มากอยู่แล้ว พอบุรัสกรใส่ ยิ่งดูเซ็กซี่ เย้ายวน เน้นส่วนที่อยากจะเน้น เห็นในส่วนที่อยากจะให้เห็น เจสก้าจึงถามเพื่อให้เพื่อนเปลี่ยนใจ เพราะหากใส่ชุดนี้ พี่ชายของบุรัสกรต้องเป็ฟืนเป็ไฟแน่
“ไม่!”
“ฉันจะใส่ชุดนี้แหละ หากพี่ชายจะกินหัวก็ให้มากินหัวฉันนี่ ไป... ไปกันเถอะ นี่ก็เสียเวลามากแล้ว”
บุรัสกรปฏิเสธด้วยน้ำเสียงหนักแน่น จริงจัง ตั้งใจและมุ่งมั่นที่จะใส่ชุดนี้ ก่อนจะเดินไปดึงมือของเจสก้า ให้เดินออกจากห้องนอน ระหว่างที่เดินออกไป บุรัสกรไม่ลืมที่จะหยิบกระเป๋าสะพายสีดำสวยเก๋ อันเข้ากับชุดที่ใส่ติดมือออกมาด้วย
๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔
สวัสดีค่ะรีดทุกๆ ท่าน ไรท์ขอฝากนิยายเื่นี้อีกเื่นะคะ ขอบคุณที่เข้ามาติดตามอ่านกันค่าาาา.............................................^_^ ^_^ ^_^ ^_^