<ป๋าธีม>
"อื้อออออออ"
เสียงสาวน้อยในอ้อมกอดผมกำลังบิดตัวไปมา ก่อนจะซุกหน้าลงกับอกผม ผมรั้งตัวอิงฟ้าเข้ามากอดแน่นแล้วดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมให้สงสัยจะหนาวแหะ นี่ก็เช้าละยังไม่ยอมตื่นสงสัยเมื่อคืนตื่นเต้นที่ได้นอนกับผมจนนอนไม่หลับทั้งคืน พอเช้ามาฝืนตัวเองไม่ไหวก็เป็อย่างที่เห็น สลบเหมือดเลย
"อื้มมมมมมม แจ๊บๆๆๆ"
เสียงคนในอ้อมกอดผมแจ๊ะปากแจ๊บๆน้ำลายย้อยไหลออกมาตามร่องปาก ผมยิ้มขำอย่างชอบใจเมื่อได้เห็นคนในอ้อมแขนผมน่ารักขนาดนี้ ผมค่อยๆลูบผมเธออย่างแ่เบากลัวเธอตื่นด้วยแหละ
"พี่ธีมมมม"
อิงฟ้าค่อยๆลืมตาขึ้นเมื่อถูกััจากผม เธอลืมตาขึ้นแล้วกอดรัดผมแน่นกว่าเดิม
"ตื่นไวจังเลย "
"ก็พี่หลับสนิทแต่เด็กบางคนตื่นเต้นระแวงว่าพี่จะทำอะไรจนไม่หลับไม่นอน"
ผมเอ่ยยิ้มๆนั้นทำให้คนในอ้อมกอดผมอายจนหน้าแดง เธอซุกหน้าส่ายไปมาตรงหน้าอกผม
"ไม่จริงสักหน่อย หนูแค่แปลกที่เฉยๆ "
"โอเคจะเชื่อนะ "
"จิ๊!! หนูตื่นแล้วนะ เดี๋ยวคุณแม่จะรอค่ะ"
พูดจบก็ผละออกจากอ้อมกอดผมแล้วลงจากเตียงวิ่งจู๊ดไปห้องน้ำทันที ผมมองตามเธอไปก่อนจะส่ายหน้ายิ้มออกมาทันที น่ารักอ่ะ
<อิงฟ้า>
"คุณแม่ขาาา"
ฉันลงบันไดมาก็เจอคุณแม่กำลังยืนคุยกับนมแจ่ม ส่วนพี่ธีมก็เดิมตามมาเงียบๆ คุณแม่หันมามองหน้าฉันแล้วเดินมาจับมือฉันไว้
"ตื่นแล้วเหรอลูกหลับสบายดีมั้ยจ๊ะ"
"แหะๆนอนไม่ค่อยหลับเลยค่ะ ที่นี่หรูไป มันแปลกที่จนหนูนอนไม่หลับเลย"
ฉันบอกออกไปตามตรง ใครจะนอนได้ห้องระยิบระยับด้วยแสงเพชรสุดหรูจนคิดว่าฉันควรจะไปนอนตรงห้องครัวน่าจะนอนหลับได้ดีกว่าอีก แอร์เย็นฉ่ำ บรรยากาศเงียบสงบน่านอนมากแต่ฉันกลับนอนไม่หลับอันนี้สิแปลก
"เอาเถอะเดี๋ยวก็ชิน ฮ่าๆๆ เรานี่มันตลกจริงๆ ไปเถอะไปขึ้นรถกันได้แล้วลูก ตาธีมลูกเคลียร์งานยัง ไม่ใช่ไปพบพ่อแม่หนูอิงฟ้าแล้วคุยงานไปด้วยแม่ไม่โอเคนะ"
"เคลียร์เรียบร้อยครับไม่ต้องห่วง ผมจะไปแบบไม่มีงานมาตามจี้ตูดผมแน่นอน"
พี่ธีมเอ่ยยิ้มๆ คุณแม่จับมือฉันลากให้ตามไปส่วนพี่ธีมเขารีบมาจับมืออีกข้างหนึ่งของฉันไว้เช่นกัน ก็ตอนนี้เหมือนเล่นเราสามคนพ่อแม่ลูกอ่ะ คุณแม่จับมือซ้ายฉัน พี่ธีมจับมือขวาเราสามคนเดินไปที่รถตู้หน้าบ้าน
"หนูอิงฟ้าลูก ให้พวกเขามาสอนการแสดงที่บ้านดีมั้ย หนูจะได้ไม่ต้องเหนื่อยเดินทาง"
คุณแม่ชวนฉันคุยระหว่างทางที่จะไปที่บ้านคุณพ่อคุณแม่ ส่วนพี่ธีมก็นั่งข้างๆฉันแต่ไม่ได้ร่วมวงสนทนาด้วย
"ไม่ดีหรอกค่ะคุณแม่ เดี๋ยวพวกเขาก็ใที่มาหาหนูที่บ้านเกียรติกูลนะสิค่ะ"
"นั้นสินะพวกเขาจะรู้ทันทีว่าหนูเป็ลูกสะใภ้ของแม่ เห้อออ ไม่อยากปิดบังให้มันยุ่งยากเลยจริงๆ แต่ถ้าหนูขอร้องแม่ต้องทำตามที่รับปาก"
ท่านทำท่าทางลำบากใจสุดๆ ส่วนฉันสะดวกไปที่อื่นดีกว่า ยิ่งคนรู้จักฉันมากเท่าไหร่ จะยิ่งทำให้ฉันทำงานลำบากมากขึ้นเท่านั้น
"ขอบคุณนะคะที่เข้าใจหนู โชคดีจังเลยที่มีแต่คนใจดีอยู่รอบๆตัวหนู "
"ปากหวานจริงเลยเด็กคนนี้ มานั่งกับแม่มั้ยมานี่มะ"
"แม่ครับจะแย่งผมไปหมดทุกอย่างแม้กระทั้งเมียผมเหรอเนี้ย"
พี่ธีมร้องทักท้วงออกมาเสียงหลงเมื่อคุณแม่จะลากฉันไปนั่งข้างหลังด้วย เขาโอบรอบเอวฉันไว้แน่นกลังจากที่เขาเงียบฟังเราสองคนคุยกันพอคุณแม่จะให้ฉันไปนั่งด้วยเขาก็พูดทันทีเลย
"อะไรตาธีม นั้นเมียลูกแม่จะไปแย่งมาได้ยังไงลูกคนนี้นิเดี๋ยวตัดออกจากกองมรดกเลย"
"ผมไม่เอาก็ได้ผมรวย "
พี่ธีมยักไหล่ยิ้มๆก่อนจะหันมาอ้อนฉันด้วยการกอดเอาขโมยหอมแก้มแต่คุณแม่ไม่เห็นหรอกท่านนั่งข้างหลังพวกเราอีกที
"ชิ แม่เอาให้หลานแม่ก็ได้ หนูอิงฟ้าถ้าหนูเบื่องานก็รีบมาปั๊มหลานให้แม่นะ แม่อายุมากแล้วแม่อยากมีหลาน นะๆ"
ฉันหันไปยิ้มให้กับคุณแม่โดยที่มีมือตุ๊กแกของพี่ธีมกอดรัดฉันแน่น
"หนูขอเวลาหน่อยนะคะ เื่นั้นเราค่อยมาคุยกันอีกที อื้ออ อย่าจับสิค่ะ"
ประโยคหลังฉันหันไปกระซิบกับพี่ธีม เขาเอานิ้วมือมาไต่ตามตัวฉันแกล้งให้ฉันจั๊กจี้ ไม่น่ารักเลย
"ขอกอดหน่อย"
"พี่ธีม!! คุณแม่ก็อยู่นะคะ"
"ไม่เห็นหรอกน่า"
เขาเอาหน้าเข้ามาใกล้ฉันแล้วพยายามจะซุกตามซอกคอฉันนั้นทำให้คุณแม่กระแอมเสียงดังลั่น
"อะแฮ่มมมม เกรงใจแม่ด้วยตาธีม!!"
"เห็นมั้ยพี่ธีม!! คนบ้า!!"
"หึ!! "
"คุณแม่!!"
ฉันเดินเข้าไปข้างในตัวบ้านหลังจากที่เดินทางมาเกือบสองชั่วโมง คุณแม่กำลังรดน้ำต้นไม้ ส่วนคุณพ่อกำลังนั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ที่ม้านั่งในสวน
"อิงฟ้า ลูกมาได้ยังไงหืมมม"
ฉันเดินไปสวมกอดคุณแม่ ท่านจับฉันหอมแก้มซ้ายกว่าคุณพ่อพอเห็นฉันก็วางหนังสือพิมพ์ลงแล้วเดินตรงมาหาฉัน
"มาได้ยังไงลูก แล้วพี่ละ?"
"ไม่ได้มาด้วยกันค่ะ เจ๊บิวมีประชุม สบายดีกันมั้ยคะหนูไม่ได้มาหาเลยมัวแต่ทำงาน ^^"
ท่านสองคนมองหน้ากันแล้วหันมายิ้มให้ฉัน
"สบายดีจ๊ะ คิดถึงหนูมากเลยนึกว่าลืมแม่ซะแล้ว มีลูกสาวสองคนไม่มาหาสักคน น่าตีทั้งคู่เลย"
ฉันกอดท่านแน่นออดอ้อนนิดหน่อยเผื่อจะหายงอน สักพักคุณแม่กับพี่ธีมก็เดินเข้ามา
"สวัสดีค่ะคุณพริมา คุณชาติ "
"คุณหญิง!!! มาได้ยังไงคะเนี้ย"
คุณแม่ผละออกจากฉันแล้วเดินเข้าไปทักทายผู้มาใหม่ ส่วนฉันก็เดินตามไปพร้อมกับพี่ธีมเงียบๆ ตอนนี้พวกเรานั่งอยู่กันที่โซฟา เหมือนคุณพ่อคุณแม่กำลังงงๆว่าพวกเรามาพร้อมกันได้ยังไง
"ดิฉันจะมาคุยเื่สู่ขอลูกสาวคุณพริมานะคะ "
คุณแม่ทำหน้าใก่อนจะทำสีหน้าลำบากมองหน้าคุณพ่อ
"คืองี้ค่ะคุณหญิง เื่ของตาธีมกับยัยบิวคงจะเป็ไปไม่ได้แล้วหละค่ะ วันก่อนยัยบิวพาแฟนมาแนะนำให้แม่รู้จัก หน้าตาหล่อเหลาแถมอายุน้อยกว่าอีก แต่ดูเขาสองคนรักกันดิฉันก็เลยไม่ขัดอะไร ต้องขอโทษคุณหญิงจริงๆนะคะ"
คุณแม่ท่านเอ่ยออกมาด้วยสีหน้าลำบากใจ ส่วนคุณแม่พี่ธีมก็มองหน้าเราสองคนแล้วยิ้มขำ
"งั้นก็ดีสิค่ะที่หนูบิวมีแฟนแล้ว ว่าแต่เป็ลูกเต้าเหล่าใครคะ?"
"หลานรักคุณแม่ไงครับเ้ากัปตันนะ"
คุณแม่ท่านเอามือปิดปากทำหน้าใก่อนจะหันไปมองคุณแม่ฉัน
"จริงเหรอคะ ตากัปตันกับหนูบิวนะเหรอ"
"ใช่ค่ะคุณหญิงตอนแรกก็ใ พ่อกัปตันเขาบอกเป็ลูกชายคนเล็กของคุณภาคินดิฉันก็เลยไม่ขัดอะไรเพราะตากัปตันดูเป็ผู้ใหญ่กว่าลูกสาวดิฉันอีกเหมือนจะเอาอยู่ซะด้วย ว่าแต่คุณหญิงจะยังไงคะตอนนี้ เื่ยัยบิวกับตาธีม"
"ฉันมาเพราะเื่ตาธีมกับหนูอิงฟ้าต่างหาก หนูอิงฟ้าบอกคุณสองคนเป็คุณพ่อคุณแม่เธอ ดิฉันจะมาสู่ขอให้ตาธีมนะคะ"
"ตายแล้วไปรู้จักกันตอนไหน แต่ก็ อร๊ายย จริงเหรอลูกอิงฟ้า"
ฉันหันไปมองหน้าคุณพ่อกับคุณแม่แล้วพยักหน้ายิ้มๆ
"ค่ะคุณแม่ "
คุณแม่ทำท่าทางตื่นเต้นสุดๆ นึกว่าจะโกรธฉันซะอีกเพิ่งจะ25ปี แต่จะมึแฟนแต่งงานแล้ว ถ้าเป็เจ๊บิวนั้ยอายุมากแล้วคุณแม่ท่านเลยพยายามจับคู่ให้
"อร๊ายยย ดีจังเลยค่ะคุณหญิง เอาเลยค่ะยกให้เลย คิคิ"
"คุณแม่คะ!!"
"อะไรยัยอิงฟ้าหืมมม แม่ได้ตาธีมเป็ลูกเขยดีจะตาย น่ารัก หล่อ รวย ดีพร้อมขนาดนี้เหมาะกับลูกสาวแม่ที่สุด "
ฉันยิ้มเขินก่อนจะหันไปสบตากับพี่ธีม เขาเอาแต่ยิ้มไม่พูดอะไรคงปล่อยให้เป็เื่ของผู้ใหญ่ ส่วนฉันคงจะต้องอธิบายกับคุณแม่เื่ที่ยังไม่จัดงานแต่ง แล้วเื่ที่เราสองคนจดทะเบียนกันแล้ว
"พาพี่ไปเดินเล่นก่อนลูก พ่อกับแม่จะคุยกับคุณหญิงก่อน"
"ค่ะคุณพ่อ ไปเถอะค่ะพี่ธีม"
ฉันจับมือพี่ธีมเดินออกไปข้างนอก เราสองคนไปเดินกันที่สวนหน้าบ้าน พี่ธีมสวมกอดเอวฉันไว้หลวมๆ เอาคางมาเกยตรงไหล่ฉัน
"นึกว่าจะถูกคุณแม่ดุซะแล้ว"
"ไม่หรอกค่ะ ท่านอยากได้พี่เป็ลูกเขยอยู่แล้วเพราะพี่หล่อ "
ฉันทำหน้ายู่ใส่เขาทันที หลงตัวเองอ่ะสุดๆ แต่ก็หล่อจริงแหละ
"ชิ!! ขี้โม้ ว่าแต่ทำไมถึงอยากแต่งงานเร็วๆขนาดนั้นหละคะ หนูยังมองไม่เห็นเหตุผลเลยนะ"
ฉันหันไปคุยกับเขาตรงหน้า ฉันสงสัยมานานแล้วว่าทำไมถึงต้องจดทะเบียนกันไวขนาดนี้
"คือจริงๆพี่ตอนนั้นคิดว่าถ้าพี่แต่งๆไปแม่พี่จะได้สบายใจ แม่พี่ชอบคนไหนพี่ก็จะแต่งกับคนนั้นเพื่อให้แม่สบายใจเพราะแม่พี่ไม่ค่อยแข็งแรงพี่อยากให้ท่านมีความสุขตามความ้าของท่าน แต่พี่มาเจอหนูก่อนแล้วมันถูกใจมันชอบอ่ะพี่ก็เลยคิดว่าพี่แต่งกับหนูดีกว่า จริงๆถ้าตอนนั้นหนูปฏิเสธพี่ พี่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะยังไงต่อ "
ฉันสวมกอดเขาไว้หลวมๆ เริ่มจะเข้าใจเขามากขึ้นแล้ว ก็ยังดีที่เขาแต่งเพราะชอบฉันไม่ใช่เลือกฉันมาแต่งเพราะใครก็ได้
"ขอบคุณนะคะที่เลือกหนู หนูจะทำหน้าที่ภรรยาที่ดีให้กับพี่ธีม จะไม่ทำให้พี่ธีมผิดหวังค่ะ"
"เริ่มจากคืนนี้เป็ไง หน้าที่ภรรยาที่ดีเขาทำกัน"
"ไม่นะ หนูยังทำใจไม่ได้เลย "
"อะไรอ่ะไหนบอกจะทำหน้าที่ภรรยาที่ดีไง เด็กเลี้ยงแกะเด็กขี้โกหก ชิ!!"
เขาสะบัดหน้าใส่ฉันอย่างงอนๆ ส่วนฉันนั้นเขินจนตัวจะแตกแล้วแค่คิดว่าฉันจะต้องเป็เมียของเขาต้องมะ..มีอะไรกับเขา แค่คิดมันก็แบบ อร๊ายยย ขนลุกอ่ะ
1K
