พัมธสีญญาวิญญาน

บทที่ 3 : การเติบโตอย่างเงียบงัน

หลังจากทำพันธสัญญากับหนูดินสำเร็จ ไคล์ก็รู้สึกได้ว่าสายใยบางอย่างเชื่อมโยงระหว่างเขากับมัน เขาสามารถรับรู้ความรู้สึกของมันได้เล็กน้อย ทั้งความหิว ความตื่นกลัว และความสุขเมื่อได้กินอาหาร

เขาเรียกแถบสถานะขึ้นมาอีกครั้ง

---

ชื่อ : ไคล์

ระดับ : F 10/100

ความแข็งแกร่ง : 20

ความเร็ว : 20

ความอดทน : 20

พร๼๥๱๱๦์ : พันธสัญญา๥ิญญา๸

คู่สัญญา : 1/1

---

ไคล์มองตัวเลขอย่างสงสัย ไม่นานข้อมูลอธิบายก็ปรากฏขึ้นเอง

《คนธรรมดามีค่าสถานะเฉลี่ย 10 ในทุกด้าน》

《เมื่อปลุกพลังสำเร็จ ร่างกายจะวิวัฒนาการโดยอัตโนมัติ》

《ผู้ปลุกพลังระดับ F จะมีค่าสถานะเฉลี่ย 20》

《เมื่อสะสมพลังครบ 100 แต้ม จะเลื่อนสู่ระดับ E และค่าสถานะจะเพิ่มขึ้นอีก》

ไคล์กำหมัดแน่น

ไม่แปลกเลยที่๰่๥๹หลายวันที่ผ่านมา รถขนพลังงานชีวภาพที่เคยหนักจนต้องใช้แรงทั้งตัว บัดนี้กลับเข็นได้ง่ายขึ้นมาก

แม้ยังไม่ถึงกับไร้แรงต้าน

แต่ก็แข็งแกร่งกว่ามนุษย์ธรรมดาเกือบสองเท่า

เขาหันไปมองหนูดิน

---

หนูดินกลายพันธุ์

ระดับ : กึ่ง F

ความแข็งแกร่ง : 18

ความเร็ว : 21

ความอดทน : 22

พร๼๥๱๱๦์ : ควบคุมธาตุดิน

---

"กึ่ง F..."

ไคล์พึมพำ

ดูเหมือนสิ่งมีชีวิตที่ยังไม่ปลุกพลังเต็มตัว จะถูกจัดอยู่ในระดับกึ่ง F

อ่อนแอกว่าผู้ปลุกพลังระดับ F เล็กน้อย

จึงเป็๲เหตุผลที่เขาสามารถทำพันธสัญญาได้สำเร็จ

หากมันแข็งแกร่งกว่าเขา...

พันธสัญญาจะล้มเหลวทันที

ไคล์ยิ้มบาง ๆ

"ถ้างั้น...เราไปโตด้วยกัน"

หนูดินส่งเสียง "จี๊ด" ตอบเบา ๆ

...

คืนนั้น หลังผู้คุมตรวจตราเสร็จเรียบร้อย

ทั้งค่ายก็ตกอยู่ในความเงียบ

ไคล์ลูบหัวหนูดินก่อนกระซิบ

"จำไว้นะ"

"อย่ากินเยอะ"

"เอาแค่พอให้ไม่มีใครสังเกต"

เขาไม่กล้าเสี่ยง

หากระดับพลังงานในถังลดลงมากเกินไป พวกต่างดาวต้องตรวจพบอย่างแน่นอน

หนูดินพยักหน้าราวกับเข้าใจ ก่อนมุดลงใต้พื้น

ดินแข็งราวกับเปิดทางให้มัน

ไม่นาน มันก็โผล่ขึ้นมาใต้โกดังเก็บพลังงานชีวภาพ

ถังโลหะสีดำเรียงรายนับร้อยใบ

ของเหลวสีทองเรืองแสงอยู่ภายใน

หนูดินปีนขึ้นไปบนถังใบหนึ่ง ก่อนแลบลิ้นแตะของเหลวเพียงเล็กน้อย

เพียงหยดเดียว...

น้อยจนระดับของเหลวแทบไม่ลดลง

จากนั้นมันก็รีบมุดกลับ

...

เมื่อกลับถึงกรง มันจึงกลืนพลังงานชีวภาพลงไป

ทันใดนั้น ตัวอักษรสีทองก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าไคล์

《คู่สัญญาดูดซับพลังงานชีวภาพสำเร็จ》

《คู่สัญญาได้รับค่าพลัง 20 แต้ม》

《ผู้ใช้ได้รับค่าพลัง 10 แต้ม》

ไคล์รีบเปิดแถบสถานะ

---

ชื่อ : ไคล์

ระดับ : F 20/100

ความแข็งแกร่ง : 22

ความเร็ว : 22

ความอดทน : 22

---

ส่วนหนูดิน...

---

หนูดินกลายพันธุ์

ระดับ : F 10/100

ความแข็งแกร่ง : 25

ความเร็ว : 28

ความอดทน : 30

---

ไคล์มองตัวเลขของหนูดินแล้วถึงกับนิ่งไป

แม้อยู่ระดับ F เหมือนกัน

แต่ค่าสถานะของหนูดินกลับสูงกว่าเขาอย่างเห็นได้ชัด

ข้อความอธิบายปรากฏขึ้นอีกครั้ง

《สิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์มีร่างกายแข็งแกร่งกว่ามนุษย์》

《แม้อยู่ระดับเดียวกัน ค่าสถานะพื้นฐานจะสูงกว่ามนุษย์》

ไคล์เข้าใจทันที

หากมนุษย์ระดับ F ต้องต่อสู้กับสัตว์กลายพันธุ์ระดับ F แบบตัวต่อตัว

ฝ่ายที่ได้เปรียบคือสัตว์

โชคดีที่มนุษย์ยังมีสติปัญญาและการใช้พร๼๥๱๱๦์

...

จากคืนนั้น หนูดินจะออกจากกรงทุกคืน

มันแอบมุดไปกินพลังงานชีวภาพเพียงเล็กน้อย

วันละยี่สิบแต้ม

ไม่มากพอให้ใครสังเกต

แต่เพียงพอให้ทั้งมันและไคล์เติบโตอย่างต่อเนื่อง

นอกจากนั้น มันยังเริ่มออกหาอาหารตามป่านอกค่าย

บางคืนคาบหัวมันป่ากลับมา

บางคืนเป็๲ผลไม้สีแดง

บางคืนก็เป็๲รากไม้ที่กินได้

ทุกครั้ง ไคล์จะเก็บไว้เพียงเล็กน้อย

ส่วนที่เหลือ เขาแอบสอดผ่านช่องกรงไปให้แม่และน้องสาวที่อยู่กรงติดกัน

แม่รับอาหารไปด้วยมือที่สั่นเล็กน้อย

"ลูก...ระวังตัวนะ"

ไคล์พยักหน้า ก่อนยิ้มบาง ๆ

"ผมสัญญา"

"พวกเราจะรอดไปด้วยกัน"

แม้รอบตัวจะเต็มไปด้วยกรงเหล็ก เสียงร้องไห้ และความสิ้นหวัง

แต่ทุกคืนที่ผ่านไป...

ขณะที่พวกต่างดาวยังคิดว่าพวกเขาเป็๲เพียงทาสไร้ค่า

ชายหนุ่มคนหนึ่งกลับกำลังแข็งแกร่งขึ้นอย่างเงียบงัน

และไม่มีใครรู้เลยว่า เมล็ดพันธุ์แห่งการต่อต้าน ได้เริ่มหยั่งรากขึ้นภายในค่ายแห่งนี้แล้ว...